ـ بهتره زیاد شاد نشی ………… قراره بریم مهمونی اون فرهاد تخم حروم .
ابروان گندم از چیز تقریباً محالی که گوش داد بالاتر از آنچه که بود پرید …………. از حساسیت یزدان آن هم بر روی فرهاد به خوبی با خبر بود ……….. هنوز هم بعد از گذشت چندین هفته از آن مهمانی شبانه کذایی ، وقتی به اتفاقات آن شامگاه و عصبانیت های بی حد و نصاب یزدان فکر می کرد ، تمام موهای تنش سیخ می شد و سلول به سلول تنش به لرز می افتاد .
مطمئن بود امکان ندارد یزدان با اتفاقاتی که آن شامگاه افتاد ، به او اجازه نگاه فرهاد حتی به سایه اش بی افتد ، دیگر چه رسد به اینکه بخواهد در مهمانی اش هم شرکت کند ……… اما الان چیزی را از زبان یزدان می متوجه شد که تمام معاقلباتش را بهم می ریخت .
ـ بیام مهمونیِ …… فرهاد ؟
ـ این آشیه که تو با بی فکریت تو دامن من گذاشتی .
گندم نزدیک ترش رفت و نگاه دلجو و شرمنده اش را در نگاهان او انداخت …………. نگاهش معصوم بود و مظلومانه .
ـ می خوای من نیام ؟ ………. من که تا حالا تو هیچ مهمونی شرکت نکردم ……….. اینم روش .
یزدان کف دست به کمر گرفته ، با همان نگاه جدی چپ چپ نگاهش کرد ……….. با چسباندن کف دستانش به کمر و متعاقب آن برجسته تر شدن عضلات سینه اش ، انگار تتو گرگ نشسته بر روی تنش ، برای حمله به سمتش خیز برداشته بود .
ـ تنهایی این همه اندیشیدی و فسفر سوزوندی ؟
گندم صورتش جمع شد و نگاهش را از دیدهان او گرفت و به انگشتانش داد …………. نمی دانست چطوری باید دل او را به کف دست بیاورد تا اتفاقات چند هفته پیش را به کف دست فراموشی بسپارد .
ـ من اندیشیدم بخاطر ماجرای اون شامگاه ………. من و بخشیدی .
یزدان همانطور دست به کمر گحرکت کرده و سینه به سینه ، مقابل او از حرکت ایستاده ، نگاهش را از نگاهان او نگرفت …………. ساکت با همان صوتی بم مردانه اش بیان کرد :
ـ بخشیدمت ………… ولی فراموش نکردم . در ضمن ، مجبورم برای اون مهمونی کذایی تو رو با خودم ببرم ……… اگر نبرمت فرهاد می فهمه که رابطه من و تو فراتر از چیزی هست که به نظر میرسه ……….. مجبورم بخاطر اینکه روت حساس نشه ، با خودم ببرمت .
گندم با حس سنگینی نگاه یزدان ، نگاه عسلی رنگش را آرام بالا آورد و در چشمان او انداخت :
ـ باشه ، اصلا هرچی تو بگی .
ـ برای فردا آماده باش که می یام دنبالت تا باهم بریم دنبال لباس .
ـ فردا صبح ؟
یزدان دست از کمر کشید و کف دستانش را پایین انداخت و به سمت میز درآورش به مسیر افتاد تا موهایش را شانه ای بکشد و با شسوار خشک کند .
ـ فردا صبح که نیستم ، کار دارم …………. ولی برای احتمالاً ظهر یا نهایتاً بعداز ظهر برمی گردم که برای خرید بریم .
ـ اگه تو سرت شلوغه و کار داری ، به خیاط مخصوصت بگو بیاد برام لباس بدوزه .
یزدان که داشت از داخل آینه به خودش نگاه می کرد و کف دستی درون موهای خیس و نم دارش می کشید ، با شنیدن این حرف گندم ، نگاهش را سمت او چرخاند و چپ چپ نگاهش کرد .
ـ خیاط من مرده گندم ………… به خیاطم بگم بیاد تنت و سانت بگیره برات لباس بدوزه ؟
گندم شانه ای بالا انداخت و نگاهش را دوری در اطاق او داد :
ـ اینکه مسئله بسیار مهمی نیست ……….. همه خیاطا هم صنفی های خودشون و خوب می شناسن …………… می تونیم بهش بگیم یه خیاط زن خوب بهمون معرفی کنه .
ـ نه احتیاجی نیست .
ـ چرا خب ؟ اینکه فکر خوبیه .
ـ احتمال اینکه لباسی که به خیاط سفارش می دیم تا برامون بدوزه ، دقیقا همون چیزی بشه که ما می خوایم ، پنجاه پنجاهه ………….. یعنی ممکنه بشه ، ممکنم هست که نشه . من تو دوخت لباس زنونه زیاد مهارت ندارم ، ولی قاعدتاً دوخت یه کت و شلوار مردونه ، کمتر از دوخت یه لباس مجلسی زنونه ریسک داره ……….. کت و شلوار یه چیز ساده است ، ولی نمی خوام خیاطه یه چیزی برات بدوزه که بعد ببینم نه مناسب تو هست ، نه مناسب مهمونی فرهاد ……… اصلا از اینکه تو عمل انجام شده قرار بگیرم خوشم نمی یاد ………….. وقتی بریم برای خرید لباس ، همون اول لباس و کامل می بینیم ………. خوشمون بیاد می خریمش ، خوشمونم نیاد ، نمی خریمش .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن