یزدان ابداً تیپ خاص و آنچنانی نمی زد ………. یعنی دررسیدش در آن حدی نبود که بتواند ولخرجی های این چنینی کند ……… همیشگی ساده بود و ساده هم می پوشید ……… ولی این سادگی چیزی نبود که بتواند جذابیت ظاهری او را بپوشاند و یا تحت تأثیر قرار دهد .
– به نظرت این عکسه دلنشینه ؟ ………. می خوام بذارمش پس زمینه گوشیم .
یزدان از گوشه چشم به تصویر در موبایل نسرین نگاه کرد و با متوجه شدن عکس خودش ، ابروانش بالا راهی شد و پوزخندی گوشه لبش جا خوش کرد .
از دیدن عکس خودش در گوشی او تعجب نکرده بود ……… حرکت کردارهای نسرین آنقدر مشهود و واضح بود که احتیاجی نبود او بخواهد از احساسات دخترانه اش حرفی به میان آورد ………. نگفته هم می توانست بفهمد نسرین به او علاقه مند شده و در پی پیدا کردن مسیر حلی برای برای برقراری رابطه بیشتر و یا حتی نزدیک تر با اوست .
– کی از من عکس گراهی شدی که خودم ندرک کردم ؟؟؟
گندم کنجکاو شده ، گردن از میان دو صندلی جلو برد و او هم نگاهی به تصویر یزدان در گوشی نسرین انداخت .
– چقدر اینجا قشنگ افتادی یزدان ……. به نظر من همین و بذار نسرین .
نسرین بدون آنکه سر به عقب بچرخاند و یا نگاهی به او بی اندازد ، به گندم توپید …….. گندم بدون آنکه که بداند و یا بخواهد ، به رغیب او بدل شده بود ……. بسیار وقت بود که توجه های بیش از اندازه یزدان به گندم و یا حساسیت های بی حد و حسابش نسبت به او ، خار در نگاه نسرین شده بود .
– هر وقت ازت نظر تمایل داشتم ، نظر بده …….. سرتم تو کار خودت باشه .
یزدان ابرو درهم کشیده نگاهش را سمت نسرین چرخاند .
– با گندم درست صحبت کن ……… وقتی جلوی اون نظر خواهی می کنی ، اونم حق داره نظرش و بده ……… اگه می میل داشتی کسی نظر نده ، وقتی تنها می شدیم می اومدی نظرم و می جویا شدی ، نه الان .
و از آینه وسط به قیافه بغ کرده گندم نگاه کرد ……… به کسی اجازه نمی داد به این دختر زور بگوید و یا حقش را بالا بکشد .
ما باقی مسیر تا منزل را گندم بدون آنکه کلام دیگری بر زبان آورد ، تنها از پنجره ماشین خیابان های حاشیه شهر را که برایش لحظه به لحظه آشناتر می شدند را نگاه می کرد و هیچ نمی اضافه کرد .
به منزل رسیدند و یزدان ماشین را داخل برد و گوشه حیاط کنار وانت پارک کرد ……….. نسرین تشکر زیر لبی از یزدان نمود و از ماشین پیاده شد و به سمت اطاق دخترها مسیر افتاد ………. ولی گندم همانطور بغ کرده و کف دست به سینه ، بدون آنکه کوچکترین حرکتی کند ، هنوز هم از پنجره کنارش به بیرون خیره بود .
یزدان با پیاده نشدن گندم ، سر به عقب چرخاند و نگاهی به ابروهای درهم او انداخت .
– نمی خوای پیاده بشی گندم ؟
گندم باز هم با سماجت تمام ، از چشم دوختن به یزدان و برداشتن نگاهش از بیرون ، خود داری کرد .
– می خوام تا صبح تو این ماشین بمونم ……… اصلا می خوام همینجا هم بخوابم .
– می دونی که این ماشین مال کاووسه .
گندم عاقبت نگاه از بیرون گراهی شد و به دیدهان منتظر یزدان داد .
– خودت کی ماشین می خری ؟؟؟
یزدان ریز خندید و نگاهش را روی موهای از کش بیرون زده او چرخاند .
– هر وقت که پولدار شدم.
– یعنی الان پول نداری ؟
– نه در حدی که بشه باهاش ماشین خرید ………. در حدی دارم که بتونم اگه گندم خانم دلبسته شد ، براش یدونه بستنی قیفی قایمکی بخرم .
گندم ذوق زده با آمدن اسم بستنی ، به آنی قلبخوری و قیافه گراهی شدن های ثانیه قبلش را به فراموشی سپرد و خودش را روی صنقلبی جلو کشید و از ما بین دو صنقلبی رد کرد و هیجان زده پرسید :
– الان می خوای برام بخری ؟
– الان دوست داری بخوری ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن