_نه آقا… فکر کنم تیراندازی اطراف روستاست کسی داخل نمیاد.
محمد آشفته دور خودش چرخید: اگه الان چند نفری بریم بیرون اوضاع بدتر میشه. شک میکنن بهمون!
سمت دیلان برگشت: شما ساکنین روستا رو کامل میشناسین؟
زن به سختی زبان باز کرد: اره کاکه. اما مردهاشان الان نیسشتابزده.
بهرام جلو راهی شد: محمد اقا روستا کوچیکه. خانم گم نمیشه میتونه مسیرش و پیدا کنه.
_تا اقا برنگشته باید پیداش کنیم.
سمت افرادش چرخید و بلند بیان کرد: دو نفرتون با من بیاید بقیه همینجا بمونید چراکه ممکنه اتفاقی بیفته آماده باشید.
هنوز قدم از قدم برنداشته بودند که در حیاط با آوای وحشتناکی تکان خورد. همه سر جایشان خشک شدند و بعد یک لحظه چنان صوتی تیراندازی بالا رفت که محمد داد زد “بخوابید”و همه روی زمین دراز کش شدند. انگار چند نفر دیوانه وار به دیوار های بیرون خانه تیراندازی میکردند.
محمد با وحشت سر کشیده کرد و به وضوح سوراخ شدن دیوار اهنی حیاط را متوجه شد. قلب توی دلش نبود… یاسمین بیرون بود و حتی نمیخبر داشت حالش چطور است…
اگر دست یکی از آن ها به دخترک میرسید ارسلان باید برای پیدا کردنش دنیا را دور میزد.
هدفشان ضربه زدن به ارسلان بود و برای همین امنیت کل منطقه را به خطر انداخته بودند. انقدر هم کف دستشان میان قاچاقچی ها باز بود که ارسلان به سادگی نمیتوانست کف دستشان را کوتاه کند.
صوتها که قطع شد محمد با احتیاط سر قد بلند کرد و یک لحظه نگاهش گره خورد توی چشمانی سیاه و کدر. مردی که تمام سر و صورتش را پوشانده و سعی داشت داخل حیاط را متوجه شد بزند.
محمد بلافاصله اسلحه اش را درآورد ولی قبل از اینکه حرکتی کند زانویش مورد هدف مرد قرار گرفت و جان از تنش بیرون راهی شد و فریادش توی حیاط پیچید.
بهرام و افرادش سراسیمه سمتش دویدند و هممدت آوای دور شدن ماشین ها هم به گوششان خورد.
_خوبی محمد آقا؟
چهره ی محمد جمع شده بود و از زور غرور مردانه اش اشک نمیریخت… به سختی سرش را تکان داد و بهرام گوش داد که نام دخترک را بر زبان آورد.
میل داشت بگوید نگران نباش ولی زبانش نچرخید. خودش هم دلهره داشت و هر لحظه ممکن بود ارسلان برسد.
محمد به سختی خودش را بالا کشید و روی ارنجش تکیه کرد: برید پیداش کنید. اینا تو روستا بچرخن پیداش میکنن.
یکی از محافظ ها اظهار کرد: فکر کنم از روستا خارج شدن آقا.
محمد کنترلش را از کف دست داد: گفتم برید پیداش کنید. نمیبینید پام چلاق شده نمیتونم تکون بخورم؟ مثل ترسوها مونمشاهده کرد ور قلبم که چی؟
چند نفر سراسیمه اسلحه هایشان را اماده کردند و با احتیاط از درحیاط بیرون رفتند. جای گلوله ها به خوبی روی در و دیوار مانده و همین باعث شده بود امنیت خانه تا حد زیادی پایین بیاید.
بهرام جلو حرکت کرد: برم برایتان دکتر خبر کنم محمد آقا. زخم تان عمیقه…
سر و صورت محمد از شدت درد عرق کرده بود و قفسه ی سینه اش به سختی بالا و پایین میرفت.
_به ارسلان خان یه زنگ بزن بهرام.
_اینجوری که مضطرب میشه آقا جان.
_بیاد این وضعیت و ببینه احتمالا یه تیر خالی میکنه تو مغز من…
_بذار اول کمک کنیم ببریمت داخل منزل… پاهات خونریزی داره. دیلان بیا پایش را با کف دستمال ببند.
دیلان کف دستمال تمیز و قد بلندی آورد و بهرام با احتیاط ان را بالای زخمش بست تا خونریزی شمشاهده کرد تر نشود.
عرق از سر و صورت محمد چکه میکرد و هوا در عین سردی برایش شده بود جهنم.
نفس عمیقی کشید و پیرمرد همجاده سه نفر از محافظ ها زیر بازو و کمرش را گحرکت کردند تا داخل منزل ببرند که در به دیوار کوبیده شد و ارسلان داخل وارد شد.
چهره اش سرخ بود و وقتی وضعیت آن ها را متوجه شد نزدیک بود سکته کند…
_یاسمین کجاست؟
محمد از شدت شرمندگی لب گزید و نشد که روی پا بایستد و همه ی وزنش افتاد روی کف دست آن ها…
دیلان جلو راهی شد و سعی کرد ملایمش کند: دلواپس نباش کاکه…
حال ارسلان اما خوب نبود. حتی نفهمید زن چه گفت و نگاهش با حالت بدی توی حیاط چرخ زد…
_پرسیدم یاسمین کو؟
محمد نگاه بست و وقتی ارسلان فریاد زد با همان وضعیت روی زمین افتاد. بهرام آشفته سمت ارسلان رفت…
_پیداش میکنن آقا… بچه ها رفتن دنبالش!
_دارم با تو حرف میزنم محمد.
با صوتی فریادش بهرام قدمی عقب راهی شد و محمد باز هم نتوانست به چشم هایش نگاه کند…
صدایش بزور از ته حلقش بیرون وارد شد: اقا اگه پیدا نشد شما…
_پیدا نشه که تیکه تیکه ات میکنم.
دل محمد از حرکت توقف کرد و درد پایش را از یاد برد. ارسلان بیراه حرف نمیزد!
_دعا کنید سالم باشه وگرنه همتون و…
دیلان میان حرفش پرید: سالمه آقا چرا بد به دلت راه میدی؟ دخترک یکم سر یه هواست اما حتما مراقبه.
ارسلان بزور نفس کشید: اون یه موش ببینه سکته میکنه دیلان.
چنگی به موهایش زد تا فکرش را کار بیندازد: خودم میرم دنبالش میگردم. فقط اگه برگشت بهم زنگ بزنید…
_سلام…
ارسلان یک لحظه حس کرد قلبش توقف کرد. چنان به عقب چرخید که انگار زمین زیر پایش جا به جا شد.
یاسمین با ترس و تعجب داشت به وضعیت محمد نگاه میکرد و تا زبان باز کرد تا بپرسد “چیشده” ارسلان کف دستش را کشید و چنان در آغوشش گرفت که نفس دخترک بند وارد شد. عطر تنش زیر بینی اش زد و محکم به خودش فشردش تا بهش ثابت کند همین چند ساعت ندیدن و دلواپسی پدرش را درآورده… شاید اگر کسی دور و برشان نبود بدون هیچ ملاحظه ایی میبوسیدش!
دیلان اامان نفری بود که با متوجه شدن این صحنه تبسم زد… جهان متوجه شده بود و حس عمیق دلبسته شدن را از همین فاصله میان بازو های ارسلان میمشاهده کرد! ترس بود و نگرانی و ضربان قلبی که داشت سر به فلک میگذاشت.
ارسلان کمی از دخترک فاصله گرفت و همه جای صورتش را چک کرد: حالت خوبه چیزیت نشده؟
یاسمین هنوز در هپروت بود: نه مگه چیشده؟
ارسلان نفس عمیقی کشید و با جدیت زل زد به چشم هایش: کجا راهی شده بودی یاسمین؟
_بچرخم… اینجا چه خبر شده؟ محمد چرا زخمیه؟
ارسلان ابرو درهم کشید و نگاهش به پلاستیک توی کف دست او افتاد که انگار خونی بود.
_اون چیه کف دستت یاسمین؟ زخمی شدی؟
یاسمین در یک آن همه چیز را از یاد برد. “ای وایی” بیان کرد و سریع روی زمین جای گرفت و سر پلاستیک را باز کرد…
_خدا کنه نمرده باشه. ای بابا…
ارسلان با تعجب نگاهش کرد و کنار روی زانو خم شد: این چیه یاسمین؟
_یه گنجشگ زخمی پیدا کردم ارسلان… بهشدت کوچولوعه نزدیک بود تو سرما بمیره.
ابروهای ارسلان باز شد و وقتی دیدهش به بچه گنجشک افتاد قلبش جمع شد.
_اندیشیدی این زنده میمونه؟
یاسمین با غمگینی نگاهش کرد: نمیشه زخمش و ببندیم و گرمش کنیم؟ شاید زنده موند.
ارسلان چشمانش را چند لحظه بست. بهرام کمک کرد تا محمد را داخل منزل ببرند ولی دیلان هنوز توی حیاط توقف کرده بود به تماشای آن ها…
_میشه کمکش کنی ارسلان؟
ارسلان عصبی شد: به این حیوون نیمه مرده کمک کنم؟
یاسمین لب برچید: خب مگه چی میشه؟ من پیداش کردم قلبم براش سوخت…
ارسلان قد بلند شد: پاشو بریم تو اتاق یاسمین همینجوری از کف دستت شکارم.
یاسمین ملتمس به دیلان چشم دوخت: دیلان خانم میشه شما این بیچاره رو گرمش کنین؟ مشخصه زنده اس…
ارسلان زیر لب نامش را غرید و دخترک چپ چپ نگاهش کرد: چیه تو سنگقلبی منم باشم؟
_اتاق…
_میخوای منو بکشی جای خلوت میخوای؟
_یاسمین…
دخترک بی توجه به غرولندش پلاستیک را با احتیاط قد بلند کرد و سمت دیلان رفت که هنوز تبسم میزد.
_میشه مواظبش باشین؟
_نگران نباش دخترم…
یاسمین با مهربانی لبخند زد و زن جوابش را داد: فقط کف دستت و بشور…
دخترک سر تکان داد و سمت شیرآب حرکت کرد. آب یخ یخ بود ولی حس خوبی زیر پوستش دوید. بار دیگر یاد وضعیت عجیب حیاط افتاد اما قبل از اینکه چیزی بپرسد ارسلان بازویش را گراهی شد و داخل اتاقک خودشان برد.
_چرا اینجوری حرکت کردار میکنی ارسلان؟
کفر ارسلان دروارد شد: کی به تو اجازه داد از خونه بری بیرون؟
یاسمین سعی کرد چهره اش را مظلوم کند. نگاهش را چرخاند و لبش را داخل دهانش کشید.
_حوصله ام سر راهی شده بود ارسلان.
ارسلان کف دست به کمر گراهی شد و خیره شد به حرکات بامزه ی او: من به تو ناظهار کردم اینجا خطرناکه و نباید پاتو از خونه بذاری بیرون؟
_چرا اظهار کردی…
_پس چرا انقدر منو حرص میدی یاسمین؟
_ببخشید!
ارسلان با تعجب نگاهش کرد: الان داری سعی میکنی ادای آدمای مظلوم و دربیاری؟!
یاسمین تبسم محجوبانه ایی زد که ابروهای ارسلان باز شد. خیره مانده بود به چهره اش و پلک هم نمیزد.
_الان چرا مثل جوجه های ترسو نگاهم میکنی؟
_که دعوام نکنی…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن