رمان گرگها پارت ۷

۱۹)

تا موقع شام نگاهم به پله ها موند و کامیار پایین نیومد.. وقتی که دیگه منیره میتمایل داشت غذا رو بیاره سر میز، نگار جون گفت
_لیلی فدات بشم برو کامیارو صوتش بزن بیاد شام بخوره، اگه گفت نمیام بگو مادرت بیان کرد نزار من بیام بالا اونهمه پله رو
_آخه به من بیان کردن دیگه بالا نرم
_بیخود گفته.. تو اگه بخوای به هر حرف اون گوش بدی باید بعد دو روزگار برگردی خونتون
مردد بودم ولی تصمیممو گرفتم.. منم باید مثل مادرش جلوش وایمیستادم وگرنه نمیتونستم یه قدم بهش نزدیک بشم و کمکش کنم..
از تصمیمم انرژی گرفتم و راهی شدم بالا..

تو آشپزخونه بود و داشت آب میخورد..
تا منو متوجه شد عصبی نگام کرد و بیان کرد
_مگه نبیان کردم دیگه اینجا نیا؟

راهی شدم طرفش و دو قدم مونده بهش وایسادم..
_ببینید آقای کیان، من اینجام که حواسم به شما باشه.. من اینجام به عنوان پرستار شما.. گحرکت کردین یعنی چی؟ یعنی اینکه دور و برم نپلک و بالا نیا و این حرفا چی؟.. کشک !!.. اوکی؟.. الانم بیایید پایین برای شام، نگار جون منتظر شماست

تو شوک بود که پشتمو کردم بهش و مسیر افتادم.. تو دلم بندری میزدن.. یه نمه از صلابت لیلی ستوده رو نشونش داده بودم فعلا بسش بود..

_در ذهنش گذراندی خط و نشون کشیدی و راهی شدی، ازت حساب بردم بچه؟.. دیگه م تکرار نشه، بهت لطف میکنم و فراموش میکنم وگرنه بد میشه برات.. افتاد؟.. به مادرمم بگو پایین نمیام

یه لحظه مکث کردم سر جام و بعد درجا روی پام چرخیدم طرفش.. دیدهای یخ و بیحسش انگار یه حسی گراهی شده بود.. حس مبارزه طلبی بود توی نگاهش.. به‌شدت خوب بود، من تونسته بودم به این چشمهای عاری از میمیک و زیستن، یه حسی بیارم..
باید همینطوری ادامه میدادم.. من باید یه انگیزه میشدم برای این مرد که به اطرافش عکس العمل نشون بده.. عکس العملهای منفیش هم قبولم بود..

حرکت کردم جلوتر و نزدیک بهش توقف کردم..
_من مادرتون نیستم که قلبم براتون بسوزه و مراعاتتون کنم.. من بخاطر نیازی که به پول داشتم برای خرج تحصیلم قبول کردم که پرستار شما باشم.. نازتونم نمیخرم، به حرفای بی منطقتونم توجه نمیکنم.. نگاه به ظاهرم نکنین، من بسیار پوست کلفتتر از این حرفام

دیدهاش گرد شده بود ای خدا.. خنده مو به زور نگه داشته بودم..
_الانم میایین پایین و شامتونو میخورین، من نمیزارم اون خانم پیر و دلخسته رو که پنج ساله خون قلب خورده بیشتر از این غمگین کنین

نگاه جدی مو ازش گحرکت کردم و رفتم سمت در.. اونجا یه ایستی کردم و بدون برگشتن طرفش، قد بلند بیان کردم
_منتظریم آقای کیان
و حرکت کردم پایین.. صداش در نیومد.. میدونستم تعجب کرده، اصلا انتظار این حرکت کردارمو نداشت.. قد یه لنگش بودم و فکر میکرد ازش میترسم.. الاغ چموش.. من به راه میارمت..

پشت میز قرار گرفته بودیم و نگار جون با چشمای مردد و غمگین نگام میکرد که یعنی نیومد.. یه قاشق از قورمه سبزی خوشمزه منیره گذاشتم تو دهنم و با دیدهام اشاره کردم که میاد.. الان میبینی..
هنوز نصف غذاهامون تو بشقابامون بود که صدای قدمهاشو از پله ها شنیدم.. سرمو بلند کردم و نگاهش کردم.. لباسشو عوض کرده بود و یه تیشرت سفید با یه شلوار راحتی طوسی اسپورت تنش بود.. پای پله ها مکثی کرد و نگاهمون کرد.. با ابهت بود لامصب.. حضورش حس خوبی میداد..
مادرش از دیدنش ذوق زده شد..
_اومدی مادر.. قربون قد و بالات بشم الهی، بیا بشین ببین منیره برات چی پخته
اومد و قرار گرفت روی صندلی کنار نگار جون که روبه روی من بود..
منیره پیش من نشسته بود و شروع کرد به لوس کردن کامیار
_بعد از این دیگه هر روز غذاهای مورد علاقه پسرمو درست میکنم براش، اومده خونه دیگه غم نداریم

یه نگاه به زور کمی مهربون به منیره کرد و بشقابشو که منیره پر از غذا کرده بود و گرفته بود طرفش، از دستش گرفت..
اصلا به من نگاه نمیکرد.. میدونستم از لجش منو نامشاهده کرده میگیره.. اشکالی نداشت هر چقدر که میمیل داشت میتونست نگام نکنه، همینکه اومده بود خودش یه دنیا بود..
تا آخر غذا بجز دو سه بار منیره و نگار جون، هیچ کدوممون حرفی نزدیم و شاممونو خوردیم..
بعد از شام کشیده شد که بره.. مادرش اظهار کرد
_کامیار بشین چایی بخور
_نه مامان
یک کلمه گفت و حرکت کرد بالا.. خوب شد نخورد، بهانه ای شد برای من که بازم برم پیشش..
یکم بعد یه چایی ریختم تو یه استکان کریستال خوشگل و براش بردم بالا..

توی سالن، دراز کشیده بود روی کاناپه سه نفری و پاهاشو که از کاناپه آویزون بود انداخته بود روی هم.. کف دستش روی پیشونیش بود و به سقف نگاه میکرد.. با شنیدن صوتی قدمهای من نگام کرد و سریع از روی مبل بلند شد..
سینی چای رو گذاشتم مقابلش روی میز..
_تو دیگه به‌شدت داری پاتو از گلیمت دراز میکنی خانم فلورانس نایتینگل، زرت و زرت پا نشو بیا اینجا
(پرستار مشهور)

_چاییتونو بخورین و داروهاتونو به من نشون بدین آقای کیان
از بی تفاوتیم و اینکه حرفشو اصلا به حساب نیاوردم تعجب کرد و تو چشمام چشم دوخت.. منم نگاهمو دوختم بهش و خونسردانه سرمو به نشانه سئوال تکون دادم که یعنی “هان چیه؟”

۲۰)
نگاهشو ازم گراهی شد و از جاش کشیده شد راهی شد از اتاقش داروهاشو آورد و انداخت جلوم روی میز..
با سرزنش نگاهش کردم که یعنی چرا اینطوری میندازیشون جلوم.. اونم بدتر از من نگام کرد که یعنی خوب میکنم، حرفیه؟..
مثل دو تا خروس جنگی مقابل هم بودیم و گارد گراهی شده بودیم..
قرار گرفتم روی مبل تکی و داروها رو برداشتم.. خدایا من هیچی از اینا نمیدرک کردم.. ولی مثل یه پرستار کار بلد همشونو چک کردم و اضافه کردم
_این دوتا بمونه یه ساعت بعد باید بخورین ولی بقیه رو من میبرم یه نگاهی بهشون بکنم
و از جام کشیده شدم..

_کاری داشتین حتما آوام بزنین.. هر ساعتی از شب که بود، من خواب ندارم و اگرم بخوابم زود بیدار میشم
هیچی ناضافه کرد و با دقت نگام میکرد.. انگار میتمایل داشت شخصیتمو آنالیز کنه..

_شبتون بخیر
جوابمو نداد و منم بدون نگاه بهش رفتم پایین..
اسم داروهاشو رو توی گوگل سرچ کردم و همه عوارض و میزان مصرف و تداخل دارویی و همه چیزشونو یاد گحرکت کردم.. بیشترشون داروی ضد افسردگی و ساکتبخش بودن و من به‌شدت قلبم میتمایل داشت دوز اونایی که عوارض زیادی داشتن و منگش میکردن رو با اجازه خودم بیارم پایین.. ولی فعلا نمیتونستم ریسک کنم و بر خلاف تجویز دکترش کاری بکنم زیرا ممکن بود اوضاعش بد بشه..
وقتی همه خوابیدن و منم سرمو گذاشتم روی بالش، با خودم در ذهنش گذراندم که این اامان شامگاهیه که تو خونه کامیار میخوابم.. پدر و مادر نازنینم حتما الان مضطربم بودن اما منم نگران کامیار و گرگهایی بودم که احاطه ش کرده بودن.. اون وسط یه گله گرگ گرسنه تنها مونده بود و من میتمایل داشتم بکشمش بیرون از اون هنگامه..
ولی جای من پیش خانم باشخصیت و اصیلی مثل نگار جون امن بود و حتما با پدر و مادرم آشناشون میکردم که اونام دیگه مضطرب دخترشون نباشن..

تا خود صبح نتونستم بخوابم و همش حواسم و گوشم به کامیار بود که نکنه یه وقت آوام بزنه و من نشنوم..
صبح که با سر و صدای صبحانه حاضر کردن منیره از جام کشیده شدم تن و بدنم بسیار خراب بود و سرم درد میکرد.. اینطوری نمیشد باید یه فکری میکردم که همش دلواپس نمتوجه شدن صوتی کامیار نباشم و راحت بگیرم بخوابم..

برای صبحونه پایین نیومد و من براش بردم بالا..
تو اتاقش بود، آواش زدم
_آقای کیان.. بیدارین؟.. وقت قرصتونه بیایین صبحونتونو بخورین
سینی صبحونشو گذاشتم روی میز ناهارخوری و منتظر شدم تا بیاد..
یکم بعد سر و کله ش پیدا شد.. نگاهاش پف داشت و کلافه به نظر میرسید.. اونم مثل من نخوابیده بود گویا..
اظهار کردم
_صبح بخیر

یه نگاه سرد بهم کرد و بدون جواب رفت کف دستشویی.. یکم بعد با موهایی خیس اومد جای گرفت روی صنقلبی پشت میز..
_دوامو بده
_اول باید صبحونه بخورین با معده خالی نمیشه
عصبی سرشو کشیده کرد و نگام کرد.. تو نگاهش بجز عصبانیت، کنجکاوی هم دیدم.. احتمالا پف دیدهامو مشاهده کرد و درک کرد که منم نخوابیدم تا صبح.. اما سرشو انداخت پایین و هیچی ناظهار کرد..
_میل ندارم سرم درد میکنه قرصمو بده
_برا همین موهاتونو خیس کردین؟
_اینطوری سر دردم کمتر میشه، زیاد حرف نزن قرصمو بده
_اول صبحونه.. در ضمن فکر نمیکنین خیلی کار زشتیه که جواب صبح بخیر و شب بخیرو نمیدین؟
فکر میکنین اگه جواب ندین کول تر و جذابتر میشین؟.. این بی ادبیه اگه نمیدونین بدونین

با تعجب و حرص نگام کرد و اضافه کرد
_به‌شدت پررویی بچه
_۲۳ سالمه، بچه م؟.. شما بچه این که ۳۳ سالتونه اما لج میکنین با من
_سیریش

اینو بیان کرد و با اخم سرشو انداخت پایین و یه لقمه نون و پنیر خورد.. ریز خندیدم، موفق شده بودم و مثل یه بچه لجباز بالاخره صبحونشو خورده بود..

عصر کلاس داشتم و به منیره سپردم که قرص ساعت ۷ کامیارو حتما بهش بده و خودم راهی شدم دانشگاه.. تصمیم داشتم بعد از کلاس برم و یه گوشی بخرم برای کامیار که وقتی کارم داشت یا اس بده یا تک بزنه.. اگه چند شامگاه دیگه اونطوری بیخوابی میکشیدم از پا می افتادم..
وقتی برگشتم خونه ساعت ۹ شده بود و شام نخورده بودن تا من بیام.. شرمنده شدم و معذرتخواهی کردم چون نگار جون برای دلش قرص میخورد و نمیتونست دیر شام بخوره..
وقتی دور میز شام جمع شدیم ازش خواهش کردم که دیگه هفته بعد که بازم کلاسم تا دیر وقته، منتظر من نباشن و شامشونو بخورن..
_دخترم تو نمیدونی با اومدنت به این خونه چقدر سرخوشی و نشاط آوردی برای زندگی راکد و روتین ما.. من دوست دارم باهات غذا بخورم و منتظرت بشم پس معذب نباش

به مهربونیش تبسمی زدم و تشکر کردم..
کامیار سر میز نبود و حواسم پیش اون بود..
_آقا کامیار نمیان برای شام؟
_نه مادر، منیره صوتش زد گفت میل ندارم ولم کنین، منیره رفت بالا اصرار کرد، بهش گفته اگه زیاد بهم گیر بدین و آهستهشمو ازم بگیرین برمیگردم تیمارستان

زن بیچاره آهی کشید و سرشو تکون داد.. چه تهمشاهده کردی هم کرده بود منیره رو.. میحرکت کردم ببینم منو هم میتونه اونطوری تهدید کنه؟.. لجباز لعنتی..
یه بشقاب برداشتم و براش غذا کشیدم گفتم
_خودم میبرم الان براشون شما غمگین نشید

۲۱)
گوشی رو هم از تو کیفم برداشتم و راهی شدم بالا.. تاریک تاریک بود و دیدهم جایی رو نمیدید.. این مرد چقدر تنها و افسرده بود ای خدا.. این چه زیستن ای بود آخه..

کلید برقو زدم و رفتم مقابل اتاقش.. در باز بود ولی بی اجازه نحرکت کردم تو.. آروم صوتش زدم که اگه خوابه بیدارش نکنم..
خواب نبود، آوای ضعیفشو گوش دادم که بیان کرد
_بگو

_میتونم بیام تو؟
_بیا
حرکت کردم توی اتاقش.. تاریک بود.. گفت
_چراغو روشن کن
وقتی کلیدو زدم و چراغ روشن شد کف دستاشو گذاشت روی چشماش و محکم بست.. خدا میدونه چقدر تو تاریکی مونده بود که نور چراغ اینقدر اذیتش کرد..
اتاقشو دید زدم.. یه اتاق نسبتا بزرگ بود با یه تخت دو نفره و یه کتابخونه و آینه و دراور و یه عکس از ارنستو چه گوارا و یه عکس کوچک از مهاتما گاندی روی دیوارش..

_شامتونو آوردم گذاشتم روی میز، بیایین بخورین
_نمیخورم
_چرا؟ حالتون خوب نیست؟
_سرم به‌شدت درد میکنه
_قرصاتونو که منیره داده بهتون، اضافه کرد یه قرص بروفن هم اضافی خوردین
_اثر نکرد لعنتی
_گرسنگی هم میتونه سردردو تشمتوجه شد کنه، یه لقمه بخورین ببینیم بهتر میشین یا نه
سرشو بلند کرد و عصبی نگام کرد..
_زبون آدمیزاد نمیفهمی؟.. میگم نمیتونم بخورم، سوزنت گیر کرده رو بخورین هی تکرار میکنی؟

_با اینکه الان حقتونه بخاطر این حرفاتون تنهاتون بزارم و برم، اما میخوام وظیفه مو درست انجام بدم، پس بیایین یه شرطی ببندیم
با پوزخند و مسخره نگاهم کرد.. تا خواست بازم یه متلک بارم کنه گفتم
_بیایین شرط ببندیم، من میگم اگه غذاتونو بخورین سردردتون کمتر میشه، اگه کمتر شد و من بردم بعد از این برای هر وعده غذا باید بیایین پایین.. اگرم خوب نشد و فرقی نکرد من دیگه پامو طبقه بالا نمیزارم، خوبه؟
رنگ نگاهش عوض شد.. انگار توجهشو جلب کرده بودم..
_میخورم فقط بخاطر اینکه میخوام پای تو رو از این طبقه ببرم
_از کجا معلوم شایدم اگه خوردین خوب شدین و من بردم
بیحوصله از جاش بلند شد و رفت تو سالن.. نشست روی صنقلبی پشت میز ناهارخوری و بی میل و رغبت شروع کردن به خوردن غذاش..
منم قرار گرفتم روی مبل و منتظر شدم غذا خوردنش تموم بشه.. همه شو نخورد ولی اینم از هیچی بهتر بود..
_خوب دیگه شرطو باختی، خوردم و هنوزم سرم داره میترکه..‌ بعد از این پاتو طبقه من گذاشتی نذاشتی، شیر فهم شد؟

و پا شد بره تو اتاقش، رفتم جلوش وایسادم و بیان کردم
_به این زودی مگه تاثیر میکنه؟ میذاشتین بره برسه به معده بعد میاضافه کردین خوب نشدم
_یه مسکن بده خوب نمیشه

_تازه مسکن خوردین نمیشه که پشت سر هم بخورین..
میخواین شقیقه هاتونو ماساژ بدم براتون؟.. این روش هم جواب میده
به وضوح متوجه شدم که مردمک دیدهاش تکون خورد.. هول شد و محکم گفت
_لازم نکرده.. برو پی کارت میخوام بخوابم

این مرد از اینکه بهش کف دست بزنم میهراسید.. یا خوشش نمیومد ازم، نمیدونم..
_باشه میرم اما قبلش اینو بدم بهتون
گوشی رو از روی میز جلوی مبل برداشتم و دادم بهش..
_این دیگه چیه؟
_میبینین که گوشیه.. شماره م توش سیوه، بعد از این هر موقع کارم داشتین یه تک زنگ یا یه اس ام اس میدین میام بالا
_کی گفت به تو بری گوشی بخری برای من.. من خودم گوشی دارم اگه میخواستم استفاده میکردم

_من اظهار کردم گوشی رو برای شما خریدم؟.. این گوشی کف دست شما ولینته مواظب باشین خرابش نکنین.. وقتیم کارم باهاتون تموم شد پسش میگیرم.. کارم داشتین زنگ بزنین
گوشیو پرت کرد رو مبل و بیان کرد
_برا من تعیین تکلیف نکن بچه.. کاری نکن از این خونه پرتت کنم بیرون

حرکت کردم جلو و سینه به سینه ش وایسادم و گفتم
_ببین آقای کیان.. من دیشامگاه تا صبح نیم ساعتم نخوابیدم که مبادا شما آوام کنین و نشنوم.. از صبح تا حالام دارم گیج میزنم و سردرد دارم.. شما کاری داشتی به من تک میزنی و تموم.. اوکیه؟.. خوابم میاد شب بخیر

هنوز بر و بر نگاهم میکرد که سینی شامشو برداشتم و رفتم پایین.. از اینکه اینطوری حالشو میگراهی شدم و بادش میخوابید حال میکردم.. خندون و خرکیف پله هارو حرکت کردم پایین..

تو خواب عمیقی بودم که با گوش دادن صوتیی انگار یکی به زور از جهانی شیرین خواب کف دستمو کشید و اورد تو عالم بیداری.. صدای چی بود هنوز درکی از موقعیت نداشتم.. با دومین آوایی که شنیدم متوجه شدم زنگ گوشیمه.. وااای کامیار.. حتما کامیار بود..
خواب از سرم پرید، سریع گوشیمو برداشتم و مشاهده کردم شماره همون خطه که دادم بهش..
ساعت ۵ صبح بود.. نگران شدم یعنی حالش بد شده بود؟.. به‌سرعت قد بلند شدم و حرکت کردم بالا..
قرار گرفته بود توی اتاقش روی تخت و سرشو بین دستاش گراهی شده بود..
_چی شده آقای کیان؟.. حالتون خوش نیست؟
سرشو بلند کرد و نگاهم کرد.. ای خدا نگاهاش دو تا کاسه خون بود
_یه کوفتی بده من بخورم دیگه دارم میمیرم
سریع حرکت کردم از بین داروهاش یه مسکن قوی با یه لیوان آب آوردم و دادم بهش..
_قرصامو میاری میزاری اینجا تو اتاق خودم.. هر بار مثل بچه ها باید بخوام ازت؟
_شما میزان مصرفشونو نمیدونین، اسمارتیز که نیست دم به دیقه یکی بندازین تو دهنتون

M:
۲۲)
بد نگام کرد و قرصشو خورد، بعدم همونطوری که لبه تخت جای گرفته بود بالاتنه شو دراز کرد روی تخت و نگاهاشو بست.. بسیار درد داشت، دلم براش سوخت.. سردرد و دندون درد بنظر من بدترین درد بودن..
راهی شدم از اون یکی طرف، جایی که سرشو گذاشته بود نشستم روی تختش..
_بزارین سرتونو ماساژ بدم تا وقتیکه قرص اثر کنه
تقریبا داد زد
_گفتم نهههه

_چرا داد میزنین؟
_عجب گیری کردیما
_خوب پس درد بکشین
_پاشو برو بیرون
_نمیرم تا قرص اثر کنه.. من پرستارتونم وظایفی دارم
جوابمو نداد و بازم شقیقه هاشو فشار داد..
درد داشت و من دیگه به حرفش گوش ندادم و آروم کف دستامو گذاشتم روی پیشونیش..
از برخورد کف دستام با سرش انگار برق ۲۲۰ ولت بهش وصل کردن.. تکون محکمی خورد و میل داشت بلند بشه که سرشو به پایین فشار دادم و اظهار کردم
_اگه میخوای سردردت خوب بشه انقدر بچه بازی درنیار آقای کیان
مجاب شد انگار، که دیگه تلاشی برای بلند شدن نکرد و تسلیم شد..
کف دستامو روی شقیقه هاش و وسط پیشونیش گذاشتم و با انگشتام آروم فشار دادم..
_توی بدن چندین نقطه فشار وجود دارن که با ماساژ و فشار دادنشون میشه سر درد رو کاهش داد.. البته هر قسمت مربوط به نوعی سردرده و من نمیدونم نوع سردرد شما چیه و از چی ناشی شده، اما دو سه تا نقطه فشارو امتحان کنیم شاید فایده داشت

هیچی نمیگفت و همونطور با دیدهای بسته مونده بود..
انگشتای اشاره و وسطمو گذاشتم بین دوتا ابروهاش و بصورت دایره ای ماساژ دادم..
_اینجا تو قسمت برخورد پل بینی و لبه ابروها دوتا نقطه فشار هست که اگه ده ثانیه فشار بدیم و ولش کنیم از شدت درد کاسته میشه
فشار انگشتامو بین ابروهاش بیشتر کردم و چند ثانیه محکم فشار دادم.. احساس میکردم که با حرکت انگشتام و ماساژ پیشونیش داره خمار میشه.. خوشش میومد لعنتی.. از اینکه میتونستم یکم هم که شده آرومش کنم مسرور بودم..
چند دقیقه ای پیشونیشو مالیدم و بعدم نقاط فشار روی شقیقه هاشو ماساژ دادم..
صوتش درنمیومد.. دستامو بردم عقب سرش توی موهاش و ماهیچه پس سری شو به حالت دورانی ماساژ دادم..
انگشتام لای موهاش بود و از اینکه برای اولین بار کف دستم بهش میخورد و این موقع شامگاه اینطوری لمسش میکردم خودمم یه جوری میشدم و قلبم قیلی ویلی میحرکت کرد.. اما هدفم فقط کم شدن سردردش بود و احتمالا موفق شده بودم زیرا دیگه کاملا آروم شده بود..
کمی خم شدم روی صورتش و بیان کردم
_ماساژ خوب بود؟ بهترین؟
آروم زمزمه کرد
_خوب بود

توی چشماش چشم دوختم.. اونم آروم نگاهشو دوخت به نگاهای من.. مثل یه بچه، مظلوم بود تو اون حالت..
یه حسی اومده بود توی اون نگاهای سرد و بیحسش.. حسی که نگرفتم چیه اما یه چیزی بود.. تعجب، ترس، خجالت، تشکر، نیاز.. نمیدونم..
من همیشگی نگاه آدمارو میخوندم اما اینبار نفهمیدم چی تو نگاه این مرد زخمی به من هست..
توام بودن قرص و ماساژ نتیجه خوبی داد و یکم بعد متوجه شدم کامیار بداخلاق و غرغرو مثل یه گربه خمار شده و همونطوری خوابش برده..
یه آرامشی دلمو فرا گرفت، دستمو آروم کشیدم به موهاش و با محبت نگاهش کردم..
این مرد تنها، محتاج کمک و توجه بود و من اینکارو براش میکردم..