نگاه هام رو با حرص بستم و با یه حرکت از جا بلند شدم…
می دونستم اون هم برآشفتهه و چند دقیقه دیگه از تمام حرف هاش پشیمون میشه ولی نمی تونستم دیگه کوتاه بیام….
پوزخندی زدم و با جسارت نگاهش کردم و اضافه کردم:
-مجبور نیستم..همین الان از اینجا میرم..
چشم هاش رو ریز کرد و سرش رو تکون داد و اظهار کرد:
-چیکار میکنی؟..
تا میل داشتم تکرار کنم که میرم مادرجون چشم و ابرویی برام اومد و سریع اضافه کرد:
-بسه دیگه..یه بزرگتر اینجا جای گرفته..مثل سگ و گربه افتادین به جون هم..مگه اینجوری چیزی درست میشه..بشینین مثل ادم مشکلتونو حل کنین…..
مکث کردم ولی بیاد مادرجون دوباره نشستم که سامیار درجوابش بیان کرد:
-مگه این میتونه مثل ادم حرف بزنه…
لب هام رو محکم روی هم فشردم که جوابی بهش ندم..نمی تمایل داشتم حالا که خشمگین بود باهاش بجنگم….
همینطور داشتم تو دلم حرف می زدم و خودم رو اروم می کردم که یهو با آوای سولین ابروهام حرکت کرد بالا و با تعجب نگاهش کردم….
با اخم و حرص به سامیار نگاه میکرد:
-اون میتونه مثل ادم حرف بزنه..ولی نمیدونم تو زبون ادمیزاد حالیت میشه یا نه…
سامیار یکه خورده ابروهاش رو انداخت بالا و متعجب به سامان نگاه کرد:
-جانم؟..
سولین کف دست به سینه شد و نیم نگاهی به من انداخت و بار دیگر به سامیار خیره شد:
-اینقدر خودخواهی که هیچی نمیفهمی..اینکه در مقابلت کوتاه میاد از ترسش نیست..زبونشم داره که جوابِ همه ی حرفاتو بده..یکم ادم باش داداشِ من….
مادرجون صداش کرد که ارومش کنه:
-سامان جان..پسرم..
.
سامان نگاهش رو با حرص از سامیار گحرکت کرد و به مادرش چشم دوخت:
-باشه مامان دخالت نمیکنه..اما من که اینجا نشستم از حرفای زوره پسرت عصبی میشم چه برسه این دختر….
بار دیگر به سامیار نگاه کرد و اظهار کرد:
-واسه اینکه تو بیشتر عصبی نشی و رابطتون خراب نشه جوابتو نمیده..بی لیاقت..
سامیار پوزخندی زد و اضافه کرد:
-تو کاری که بهت مربوط نیست دخالت نکن داداش جون…
سامان با حرص خودش رو کشید سر مبل و من بهسرعت با التماس آواش کردم که کوتاه بیاد:
-سولین جان…
در جواب من فقط کف دستش رو قد بلند کرد یعنی چیزی نیست و بعد با عصبانیت رو به سامیار بیان کرد:
-من دخالت نکنم..سوگل ساکت باشه..مولین کاری نداشته باشه که تو خودت حلش کنی..خب؟..امر دیگه ای نیست خودخواه..همه خفه بشن که تو هر غلطی قلبت تمایل داشت بکنی….
-حیات خودمه بابا..چی میگین شما؟…
سامان چند لحظه نگاهش کرد و بعد قد بلند شد و ایندفعه به من نگاه کرد و با تاسف اظهار کرد:
-میبینی میگه زندگی خودمه..به فکر خودشه..به نظرم تو هم به فکر حیاتت باش..داری همه چیتو پای این زیستن میذاری ولی فک نکنم این….
با نگاه اشاره ای به سامیار کرد و ادامه داد:
-ارزششو داشته باشه….
با بغض نگاهی به سامیار انداختم که سریع از جا بلند شد و سینه به سینه ی سولین از حرکت ایستاد…
مادرجون از جا پرید و خودش رو رسوند بهشون و کف دستش رو گذاشت روی سینه سامیار و یکم کشیدش عقب و اظهار کرد:
-بسه..مگه بچه شدین که افتادین به جون هم..سولین برو بیرون یه هوایی بخور پسرم..تو هم بشین سامیار….
وقتی دید هیچکدوم حرکت نمیکنن، محکم و با جذبه اظهار کرد:
-با شمام..زود باشین…
.
سولین سری تکون داد و از خونه رفت بیرون و سامیار هم دوباره قرار گرفت…
سنگینی نگاهه عصبیش رو حس می کردم ولی نگاهش نکردم و سرم رو انداخته بودم پایین….
مادرجون نشست روبرومون و با مکث کوچکی رو به سامیار گفت:
-میدونی که در حقیقت حق با سولینه..نمیذاری کسی حرف بزنه و دخالت کنه..اونوقت خودتم کاری نمیکنی..تو یه پسری هرکاری هم بکنی حرف زیادی پشت سرت نیست اما….
پرید تو حرف مادرش و با اخم های تو هم اضافه کرد:
-چون حرفی پشت سرم زده نمیشه پس هر غلطی بخوام میکنم؟..شما منو اینطوری شناختین؟…
بی اختیار سرم رو کشیده کردم و خیره شدم بهش…
نگاهمون گره خورد و بی حرف خیره شدیم به همدیگه..اون عصبی و با اخم..من غمگین و با بغض….
نگاهش رو با همون اخم از من گرفت و به مادرش خیره شد که صوتش کرد و اضافه کرد:
-تو خودت حرفایی میزنی که ادمو به شک میندازی..نمیذاری کسی دخالت کنه..قلب این دخترو هردفعه با حرفات می لرزونی و غمگینش میکنی….
سامیار از گوشه ی نگاه نگاهی به من کرد:
-من هرکاری لازم بوده تا اینجا کردم..وظیفمو انجام دادم..از این به بعدم همینطوره…
گوشه ی لبم رو گزیدم و خیره نگاهش کردم که ایندفعه مستقیم خیره شد بهم و گفت:
-قرار باشه جدا هم بشیم بازم نمیذارم به تو اسیبی برسه یا اذیت بشی..مضطرب نباش…
دلم ریخت و با بهت نگاهش کردم و مادرجون هم با حرص آواش کرد ولی بدون اینکه جواب بده از جا کشیده شد و راه افتاد سمت اتاق….
مادرجون به من نگاه کرد و با ارامش اضافه کرد:
-این جمله ی اخرش از روی بدجنسیش بود..بهش فکر نکن..این پسری که من میبینم نمیتونه از تو یه ثانیه هم جدا بشه….
لبخنده لرزونی به خوش خیالیش زدم و سرم رو تکون دادم…
.
****************************************
شیر اب رو بستم و کف دست های خیسم رو با پیشامگاهندی که جلوم بسته بودم خشک کردم و بعد بازش کردم و انداختم روی کابینت….
دوتا فنجون چای ریختم و از اشپزخونه حرکت کردم بیرون…
سامیار کلی کاغذ روی میز ریخته بود و درحال حساب و کتاب بود…
چند روزگاری بود با کلی گریه از من و مادرجون، سامیار به زور من رو اورده بود خونه ی خودش…
هرچند دلم برای اینجا هم تنگ شده بود ولی خونه ی مادرجون راحت تر بودم و مجبور نبودم بیشتر ساعت های روزگار رو تنها باشم….
چایی سامیار رو گذاشتم کنار دستش و روی مبل روبروش نشستم و فنجون خودم رو هم به دست گحرکت کردم….
متفکر بهش خیره شدم و صداش کردم:
-سامیار..
بدون اینکه نگاهم کنه سرش رو تکون داد:
-چیه؟..
-قرار بود یه گوشی واسه من بگیری بتونم با سورن در ارتباط باشم..قلبم خیلی تنگ شده واسش..اگه گوشی نمیشه ببر منو یه روزگار ببینمش….
نگاهم بهش بود که یه لحظه کف دستش که داشت چیزی می نوشت از حرکت ایستاد ولی سریع بار دیگر حرکتش داد و کارش رو کرد…..
وقتی دیدم چیزی نمیگه دوباره با حرص صداش کردم:
-سامیار…
-خیلی خب..میگیرم..
-همش میگی باشه ولی نمیگیری که….
.
با اخم نگاهم نکرد اما جوابم رو نداد…
فنجونم رو گذاشتم روی میز و حرکت کردم کنارش جای گرفتم و مهربون اضافه کردم:
-قلبم تنگ شده اخه..ببخشید بسیار اصرار می کنم..
ابروهاش رو انداخت بالا و نیم نگاهی بهم انداخت و با تعجب بیان کرد:
-الان از این راه داری امتحان میکنی؟..
-کدوم مسیر؟..
-همین خر کردن من..میدونی که جواب نمیده..
با مشت زدم به بازوش و بیان کردم:
-بهشدت بی شعوری..جنبه نداری یکی باهات اینجوری حرف بزنه…
مجدداً سرش رو انداخت پایین و مشغول کارهاش شد و درهمون حال گفت:
-اخه میدونم تو جنست خرابه..تا هدفی نداشته باشی مهربون نمیشی…
-ذهنت مریضه کاریش نمیشه کرد…
هومی گفت و دیگه جوابم رو نداد..حوصله ام سر حرکت کرده بود و سامیار هم کارش تموم نمیشد…
هی تو جام جابجا شدم و سرفه های الکی کردم اما انقدر جدی سرگرم کارش شده بود که حتی نیم نگاهی هم بهم نمی انداخت….
با انگشتم زدم به کف دستش و بی حواس گفت:
-نکن سوگل..
با شیطنت همونطوری که عاشق شد صداش کردم:
-سامی؟..
دستش از حرکت ایستاد و با مکث نگاهش رو چرخوند طرفم و شاکی بیان کرد:
-میذاری کارم رو بکنم یا نه؟..
-حوصله ام سر راهی شده خب..بیشتر ساعتای روزگار سرکاری..بعد وقتی خونه ای هم کار میکنی..پس من چی؟…
-چیکار کنم؟..دوست داری عروسک بازی کنیم؟…
.
خندیدم و با شیطنت سرم رو تکون دادم:
-اره اره..
خودکارش رو انداخت روی میز و کمی چرخید طرفم و با اون چشم های جمع شده و شیطونش بیان کرد:
-اره؟..
از حالت نگاهش همینطور که چرخیده بودم و رو بهش قرار گرفته بودم، خودم رو روی مبل کشیدم عقب….
ولیده ی فرار و مشکوک، سرم رو به نشونه ی مثبت تکون دادم…
تبسم کجی قرار گرفت کنج لبش و تو یه لحظه نیمخیز شد روم و آوای جیغم راهی شد هوا…
خودم رو کشیدم عقب تر که تقریبا دراز کش شدم روی کاناپه و درحالی که قد بلند می ریز خندیدم و جیغ میزدم، با کف دست هام شونه هاش رو گراهی شدم و هولش دادم عقب…..
با یه کف دستش کف دست هام رو گرفت و برد بالای سرم و با بدنش جلوی حرکت بدنم رو هم گرفته بود و چسبیده بود بهم….
سرم رو چپ و راست می کردم و خودم رو تکون میدادم…
میون خنده های کشیده و تقلاهام آواش رو شنیدم:
-من عروسک بازی زیاد دوس ندارم..اما یه بازی بهتر بلدم…
دیده هاش انقدر شیطون بود و برق میزد که سریع منظورش رو گحرکت کردم و با خنده، جیغ زدم:
-کشیده شو ببینم بیشعور..بی ادب..ولم کن…
ابروهاش رو انداخت بالا و سرش رو خم کرد تو صورتم:
-جوووونم؟..با کی بودی؟…
-عه سامی..
با کف دستش محکمتر کف دست هام رو بالای سرم قفل کرد و انگشت اون یکی کف دستش رو روی پیشونیم حرکت داد….
همینطور اومد پایین روی بینیم و بعد لب هام..مکثی کرد و باز هم راهی شد پایین تر روی گردنم…
با انگشتش نوازش می کرد و می رفت پایین..کف دست از تقلا برداشته بودم و محوِ چشم های خمار و نوازش کف دستش شده بودم….
اروم از وسط سینه ام رد شد و کف دستش رو روی شکمم نگه داشت…..
.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن