رمان گرداب پارت ۲۷۱

لبخند نرم نرمک روی لبم جای گرفت و دلم براش پر کشید..

چقدر خوشگل و متفاوت احساساتش رو نشون میداد و چقدر لحن بی قرار و پر حرارتش رو عاشق شدم….

امروزگار اصلا نمتوجه شده بودمش و همین یک روزگار انقدر مشتاق دیدارم کرده بود…

اگه باهاش نمی رفتم تهران و چند روز نمیمشاهده کردمش، قرار بود به چه حالی بیوفتم…

دنیز بار دیگر آوام کرد که نفس عمیقی کشیدم و با تبسمه مسروری از جا بلند شدم…

بخاطره کفش هام با قدم های اروم و محتاط راه افتادم و از اتاق بیرون رفتم…

وارد سالن که شدم، بلند اضافه کردم:

-دلبرتون اومد..

سر مولین و دنیز چرخید طرفم و مولین با دیده هایی که برق میزد از جا بلند شد…

کف دستش رو گذاشت روی سینه ش و با لذت اضافه کرد:

-وای وای..الهی من قربونت برم..چه قشنگ شدی دخترم..وای…

دنیز ریز خندید و چینی به دماغش داد:

-اه اه کجا زیبا شده خاله..خیلیم بی ریخت شده..

مولین مسیر افتاد سمت اشپزخونه و گفت:

-وای نگو دنیز..خیلی خوشگل شده بچه ام..الان خدایی نکرده خودم چشمش میکنم..برم برم اسپند دود کنم….

مامان حرکت کرد تو اشپزخونه و من و دنیز کمی بهم خیره شدیم و بعد دوتایی قد بلند زدیم زیر خنده…

#پارت1600

===============================

مانتوی کوتاه و مشکیم رو تنم کردم و دکمه هاش رو بستم و کت کتان و کرم رنگ پاییزیم رو روش پوشیدم…

جلوی اینه توقف کردم و شال نخی که همرنگ مانتوم بود رو هم سرم کردم و ساده یک طرفش رو روی شونه ام انداختم….

موهام رو که فرق وسط و باز دورم ریخته بودم رو مرتب کردم و چرخیدم عقب…

لبخندی به دنیز که روی تختم قرار گرفته بود زدم و اظهار کردم:

-خوبم؟..

نگاهی به سرتا پام کرد و سرش رو به تایید تکون داد و مغموم و گرفته بود:

-اره..

لبخند روی لبم محو شد و اروم اظهار کردم:

-اینطوری نکن تورو خدا..فقط چند روزگار میرم..

-قلبم تنگ میشه خب..تا حالا این همه روزگار ازت دور نبودیم…

-خودمم قلبم تنگ میشه..می خواهی اصلا نرم؟..

سرش رو به منفی تکون داد:

-نه خره..برو..به هیچی هم فکر نکن..فقط سعی کن بهت خوش بگذره…

چشم هام رو باز و بسته کردم و کیفم رو از روی تخت برداشتم و گوشیم رو داخلش انداختم…

دسته ی چمدونم رو بالا اوردم و گفتم:

-بریم..

#پارت1601

از جاش بلند شد و دوتایی از اتاق بیرون حرکت کردیم..

سورن با مشاهده کردنم لبخندی زد و اومد طرفم و کف دسته ی چمدون رو گراهی شد و اظهار کرد:

-میرم بذارمش داخل ماشین..

تشکر کردم و سورن با چمدون از خونه بیرون رفت..

رفتم جلو و روی مبل قرار گرفتم و لبخندی به البرز و کیان زدم که البرز نگاه غره ای بهم حرکت کرد و زیر لب غرغری کرد….

با تعجب نگاهش کردم و اظهار کردم:

-چته؟!..چی شده؟!..

باز هم چپ چپ نگاهم کرد و زیرلب چیزی گفت که متوجه نشدم و اظهار کردم:

-چی میگی..بلند بگو بشنوم..

با اخم نگاهم کرد و با حرص گفت:

-اصلا چه معنی داره تو با این مرتیکه پاشی بری مسافرت..

چشم هام گرد شد و نیم نگاهی به دنیز کردم و بعد بار دیگر به البرز خیره شدم و اظهار کردم:

-مرتیکه کیه؟!..

دنیز زد زیر خنده و اضافه کرد:

-سورن رو میگه..

ابروهام بالا راهی شد و متعجب اضافه کردم:

-مرتیکه؟!..تا دیروزگار که سورن جون بود الان شد مرتیکه؟…

البرز پوزخندی زد و با حرص بیان کرد:

-مگه تنگ اسم هرکی جون گذاشتیم تو باید باهاش بری سفر؟…

بار دیگر به دنیز نگاه کردم و اظهار کردم:

-چی میگه این؟..

#پارت1602

دنیز با خنده شونه بالا انداخت و رو به البرز بیان کردم:

-دیوونه ای مگه؟..چرا چرت و پرت میگی؟..

دست به سینه شد و اخم هاش رو توی هم کشید:

-اصلا تو با اجازه کی داری میری؟..

دیده و ابرویی اومدم و گفتم:

-با اجازه ی مولینم..

-ما هم اینجا دسته خریم اره؟..

این دفعه به کیان خیره شدم و گفتم:

-این چرا دیوونه شده؟..

کیان خندید و رو به البرز بیان کرد:

-اذیتش نکن..

البرز مجدداً پوزخند زد و بیان کرد:

-من تو کتم نمیره این میخواد با این یارو بره..

دیده هام بار دیگر گرد شد:

-وا..

-وا نیست بسته اس..مگه ما بی غیرتیم که تو با یه مرتیکه غریبه بری مسافرت؟…

-سورن که غریبه نیست..

-اونوقت کیه ما میشه که خودمون خبر نداریم؟..

اخم هام رو توی هم کشیدم و گفتم:

-چی میگی البرز..گمشو دیوونه..

-بله دیگه ما بریم گمشیم که تو بری گشت و گذار و خوش بگذرونی…

-خب شما هم بیایین..

-مگه ما بیکار و بی عاریم که پاشیم دنبال این و اون مسیر بیوفتیم؟…

لب هام رو روی هم فشردم و صدای خنده ی دنیز کشیدهتر شد و البرز رو بهش تشر زد:

-ببند نیشتو..مگه من شوخی میکنم که هر هر میخندی..

#پارت1603

دنیز خنده ش رو خورد و معترض گفت:

-خفه شو دیگه اه..از صبح مخمونو خوردی..اصلا تو کی هستی که اجازه بدی یا ندی…

-مگه شما بی صاحبین که هرکی هرجا اضافه کرد، شال و کلاه کنین دنبالش راه بیوفتین؟…

قبل از اینکه من و دنیز چیزی بگیم، سورن وارد خونه شد…

البرز چپ چپ قد و بالای سورن رو خیره شد و سورن با تعجب بیان کرد:

-چی شده؟..

البرز با پوزخند روش رو برگردوند و جواب نداد که من با حرص گفتم:

-چیزی نیست..البرز رد داده..

البرز سرش رو چرخوند و تا تمایل داشت چیزی بگه، کیان دخالت کرد و گفت:

-بسه دیگه..

سورن ابرویی بالا انداخت و راهی شد طرف البرز و کنارش قرار گرفت…

با ارنجش سقلمه ای به البرز زد و بیان کرد:

-چته رفیق؟..

اخم های البرز از لحن دوستانه ی سورن کمی از هم باز شد و رو بهش اظهار کرد:

-چند روزه میرین؟..

-دقیق مشخص نیست..احتمالا یک هفته ای باشیم..

-کجا قراره بمونین؟..

تبسمی کنج لب سورن قرار گرفت و گفت:

-خونه ی سوگل..

البرز سری تکون داد و سورن کمی نگاهش کرد و بعد با اطمینان اضافه کرد:

-دلواپس نباش..

#پارت1604

اخم البرز کامل محو شد و مجدداً سر تکون داد و نگاهش نرم تر شد…

انگار واقعا شوخی نمی کرد و جدی جدی از اینکه من با سورن می تمایل داشتم برم عصبی شده بود…

تو دلم قربون صدقه رفتم واسه این غیرت و دلواپسیش اما برای اینکه پررو نشه، بلند چیزی به زبون نیاوردم….

سورن نگاهم کرد و با لبخند گفت:

-بریم کم کم که به شب نخوریم..

سرم رو تکون دادم و بلند مولین رو که توی اتاقش بود آوا کردم:

-مولین جون بیا ما داریم میریم..

کمی بعد مولین قران به دست از اتاق بیرون اومد و اضافه کرد:

-باشه..بذارین یه ظرف اب بیارم..

از روی میز داخل اشپزخونه تنگ اب رو برداشت و اومد پیشمون…

همگی از جا کشیده شدیم و با کلی حرف و خنده، یکی یکی از خونه بیرون حرکت کردیم…

تو کوچه کنار ماشین سورن ایستادیم و کیان اظهار کرد:

-ماشین رو سرویس بردی سورن؟..

-اره امروزگار صبح بردم مشکلی نیست..

رفتم طرف دنیز و بغلش کردم که کف دست هاش رو محکم دورم حلقه کرد و با بغض اظهار کرد:

-مواظب خودت باش..زودم بیا قلبمون تنگ میشه..اما به هیچی فکر نکن فقط خوش بگذرون…

#پارت1605

تبسمی زدم و گونه ش رو بوسیدم و ازش جدا شدم..

متقابلا گونه ام رو بوسید و اروم اضافه کردم:

-مواظب مولینم باش نذار تنها بمونه..ببخش مجبورت کردم بیایی اینجا بمونی..قلبم راضی نمیشد تنها بمونه….

اخم تصنعی کرد و بیان کرد:

-گمشو ببینم..مگه من غریبه ام..این چه حرفیه میزنی..راستی شتاب‌زده تند بهم زنگ بزنی و از همه چی برام تعریف کنیا..می خوام هر اتفاقی که اونجا میوفته رو بدونم….

با دلخوری و خنده از فضاماش “دیده” گفتم..

دستی به گونه ش کشیدم و بار دیگر تشکر کردم و حرکت کردم سمت البرز که کمی اونطرف تر ایستاده بود….

جلوش ایستادم و لبخندم رو پررنگ تر کردم و اظهار کردم:

-اینطوری نباش دیگه..می خواهی با این اخم و عصبانیت مسیریم کنی؟…

بی حرف کشیدم توی بغلش و روی موهام رو بوسید..

لبخندم عمیق تر شد و من هم بغلش کردم و با مکث کوتاهی از بغلش جدام کرد…

کف دست هاش رو روی شونه هام گذاشت و برخلاف اخلاق شوخ و بی خیال همیشگیش، جدی نگاهم کرد و گفت:

-اگه اتفاقی افتاد یا اصلا به هرقلبیلی نمیل داشتی دیگه اونجا بمونی، یه تلفن زدنت کافیه..دو سوته خودمو میرسونم بهت….

با لبخند کف دستی به بازوش کشیدم:

-می دونم..نگاه..

#پارت1606

سرش رو تکون داد و دوباره روی سرم رو بوسید..

نگاهم چرخید سمت کیان که کف دست به جیب و با تبسم نگاهمون می کرد…

رفتم طرفش که اون هم مثل البرز محکم بغلم کرد و پیشونیم رو بوسید و گفت:

-خوش بگذره عزیزم..

اعتماد و اطمینانی که نسبت بهم داشت تو دیده هاش کاملا معلوم بود و احساس غرور کردم که انقدر بهم ایمان داشت و می دونست من هیچوقت کار اشتباهی نمی کنم…..

کف دستش رو فشردم و مهربون تشکر کردم..

نگاهم چرخید سمت اخرین نفر که با لبخند و دیده هایی نم دار نگاهم می کرد…

مهم نبود چقدر و چند روزگار ازش دور میشدم..حتی موقع سرکار راهی شدنم هم مضطرب میشد و دلواپس نگاهم می کرد….

با بغض به سمتش پرواز کردم که قران و تنگ اب رو به دنیز داد و محکم بغلم کرد…

تو بغلم فشردمش و اروم و با بغض اضافه کردم:

-ببخشید که تنهات میذارم..

کف دستش رو نوازش وار پشتم کشید و اضافه کرد:

-این چه حرفیه دخترکم..من تنها نیستم..برو و به هیچی فکر نکن..بهت خوش بگذره عزیزقلبم…

انقدر این مدت اذیت شده بودم که همشون فقط تاکید می کردن برم خوش بگذرونم…

از بغلش جدا شدم و دستش رو گرفتم و قبل از اینکه بتونه جلوم رو بگیره، پشت کف دستش رو محکم و دوبار پشت سر هم بوسیدم….

کف دست ازادش رو به شونه ام گرفت و سعی کرد از حالت خم شده بلندم کنه و با اعتراض اضافه کرد:

-اِ اِ چیکار میکنه دختر..

#پارت1607

بی توجه به حرفش، دوباره محکم بغلش کردم و بغض دار اضافه کردم:

-بسیار دوسِت دارم..

کف دستی به سرم کشید:

-من بیشتر..خیلی به‌شدت بیشتر…

بعد دست هاش رو دور صورتم قاب کرد و سر و صورتم رو چند بار بوسید و تبسمی بهم زد:

-خوش بگذره عزیزم..زودتر برین که به شامگاه نخورین..

برای بار چندم صورتش رو بوسیدم و بالاخره تونستم دل بکنم و ازش جدا شدم…

چند قدم عقب رفتم و به سورن خیره شدم که با بچه ها یکی یکی کف دست داد و ازشون خداحافظی کرد…

به مامان که رسید مثل من محکم بغلش کرد و روی سرش رو بوسید…

از هم که جدا شدن، مامان دستی به صورت سورن کشید و گفت:

-مواظب خودتون باشین..شتاب‌زده نرو..با احتیاط رانندگی کن…

سورن “نگاه”ی اضافه کرد و اومد کنار من ایستاد..

به همه چشم دوخت و محکم اظهار کرد:

-دلواپس چیزی نباشین..

تبسم روی لب همشون جای گرفت و با اعتماده کامل سر تکون دادن…

کیان دست هاش رو توی جیبش برد و گفت:

-رسیدین حتما خبر بدین..

سر تکون دادیم و از زیر قران که مولین بالا گراهی شده بود، دوتایی رد شدیم و رفتیم سمت ماشین…

#پارت1608

در ماشین رو باز کردم و کف دستم رو بالا بردم و براشون تکون دادم…

کف دست همشون بالا رفت و مثل خودم برام تکون دادن و مولین شتاب‌زده تند یک چیزهایی زیر لب زمزمه می کرد و به طرفمون فوت می کرد….

لبخندی از کارش روی لبم قرار گرفت..

سورن هم دستی تکون داد و دوتایی تو ماشین نشستیم…

کیفم رو روی پام گذاشتم و سورن که ماشین رو روشن کرد، کامل چرخیدم و از وسط دوتا صنقلبی به عقب چشم دوختم….

سورن با تک بوق کوتاهی اروم ماشین رو جاده انداخت و من همچنان با بغض همونطور برگشته به بقیه نگاه می کردم….

کمی که دور شدیم مامان تنگ اب رو از دنیز گحرکت کرد و پشت سرمون روی زمین ریخت…

تا وقتی که از کوچه خارج بشیم نگاهشون کردم و وقتی که دیگه تو مشاهده کردم نبودن، برگشتم و صاف جای گرفتم…

دیده هام رو بهم فشردم و قطره اشکی روی گونه ام چکید…

دست گرم سورن روی دست هام قرار گرفت و دیده هام رو باز کردم…

نیم نگاهی بهش کردم که تبسمی بهم زد و گفت:

-اینطوری نکن..هرروزگار باهاشون حرف میزنی..زودم برمی گردیم…

-شاید نباید میومدم..مولین تنها موند..