رمان گرداب پارت ۲۷۰

لبخند زد و دستش رو یک طرف سرم گذاشت، خم شد و شقیقه ی طرف دیگه ام رو طولانی بوسید…

لب هاش رو که جدا کرد، تازه متوجه شدم نگاه هام بسته شده بود و تو داغی لب هاش و حس بوسه ش غرق شده بودم….

نگاه هام رو باز کردم و تبسم روی لبش به لب های من هم سرایت کرد…

سرم رو بالا بردم و تو چشم هاش خیره شدم که اروم اظهار کرد:

-حالا امشب دیگه می تونم بدون نگرانی و با خیال راحت بخوابم…

-چرا؟..

-فکر اینکه چند روزگار برم و ازت دور باشم خوابو از نگاهام گحرکت کرده بود…

لبم رو گزیدم و اهسته گفتم:

-منم همینطور..ولی هنوزم صددرصد نشده..شاید دنیز نتونه بیاد…

-میاد..دنیز برای خوشحالی تو همه کار میکنه..

خودم هم تقریبا مطمئن بودم..می دونستم دنیز از این پیشنهاد استقبال می کرد و برای اینکه بتونم چند روزگار برم و خوش باشم همه کار میکرد….

سرم رو به تایید تکون دادم و سورن یک بار دیگه خم شد و بوسه ی سریعی به گونه ام زد و اظهار کرد:

-برم دیگه..

-مواظب خودت باش..رسیدی خونه یه پیام بهم بده..

-نگاه عزیزم..شب بخیر..

-شامگاه تو هم بخیر..

در رو باز کرد و رفت بیرون و در که پشت سرش بسته شد، بی اختیار دستم رفت روی گونه ام، جایی که بوسیده بود و تبسمه پرذوقی زدم….

#پارت1590

===============================

روی تخت کنار دنیز جای گرفتم و به نیمرخش چشم دوختم..

لبخندی زدم و برای بار هزارم، محکم از بغل دست هام رو دورش پیچیدم و بغلش کردم…

محکم و پر سر و صدا گونه ش رو بوسیدم که باعث خنده ش شد…

خودش رو عقب کشید و هولم داد و گفت:

-اه برو گمشو عقب..دیوونه ام کردی این چند روزگار..

-بده ابراز احساسات میکنم؟..

-اگه قبول نمی کردم بیام کنار خاله مهتاب، بازم ابراز احساسات می کردی؟!…

نیشخندی زدم و با بدجنسی گفتم:

-نه..

-خاک تو سر بیشعورت..خر عوضی..

ریز خندیدم و نا غافل دوباره محکم بوسیدمش که جیغش به هوا رفت…

کشیدهتر خندیدم و در حالی که از جا می پریدم تا مشتش تو شونه ام نخوره بیان کردم:

-بی احساس..

چپ چپ نگاهم کرد:

-برو گمشو تا یه چیزی بارت کردم..

با خوشحالی قری به خودم دادم و بشکن زنون رفتم سمت اینه…

بلند ریز خندید و اظهار کرد:

-اگه سورن بفهمه چقدر ذوق داری برای حرکت کردن باهاش…

#پارت1591

از تو اینه نگاهش کردم و ابروهام رو بالا انداختم:

-فکر کن یه درصد ندونه..

-خاک تو سرت..جلوی اونم از اینکارا میکنی؟..

-قر که نمیام جلوش اما ذوقمم نتونستم پنهون کنم..حتی اگه مخفی هم می کردم اون می درک کرد…

نگاهی توی اینه به لپ های گل انداخته ام کردم و کف دستی به موهام کشید و برگشتم سمت دنیز…

ولو شدم روی تخت و اظهار کردم:

-وای دنیز خیلی خرسندم..

-معلومه..پاشو لباساتو بپوش ببینم..

امروزگار بعد از کار دوتایی رفته بودیم خرید..

برای جشن عقد عسل و سولینی که من فقط اسمشون رو متوجه شده بودم و هنوز ندیده بودمشون، لباس خریده بودم….

پاکت خریدهارو از سمت دیگه ی تخت کشیدم جلو و قد بلند شدم…

با خنده گفتم:

-روتو بکن اونور لباسارو بپوشم..

دنیز غش کرد از خنده و خودم هم خنده ام گحرکت کرد..

با اینکه به‌شدت باهم راحت بودیم اما همواره موقع لباس عوض کردن دنیز رو مجبور می کردم روش رو برگردونه….

همیشه به این حرف و کارم می خندید..ما چه لحظه هایی که تا حالا باهم نداشتیم، اونوقت برای عوض کردن لباس جلوش خجالت می کشیدم….

من رو می شناخت برای همین باهام بحث نکرد و با خنده چرخید و پشتش رو بهم کرد…

#پارت1592

رگ بدجنسیش رو می شناختم برای همین واسه اطمینان در کمد رو هم باز کردم و راهی شدم پشتش…

دنیز بدون اینکه برگرده با خنده گفت:

-رفتی پشت کمد؟..بسیار خری..

خندیدم و مشغول دراوردن لباس هام و پوشیدن لباس های جمشاهده کردم شدم…

کت و شلوار مشکی، به هممسیر تاپ سفیدی برای زیرشون خریده بودم…

کت تقریبا کوتاه، تا روی باسنم و کاملا تنگ بود..استین سه ربع داشت و جلو باز بود…

شلوارش کاملا قد بلند تا روی پام و بالاش هم تنگ و دم پا گشاد بود…

یک کمربند همجنس خودش هم داشت..

تاپی که برای زیر کت گحرکت کرده بودم، دو بنده ساده و سفید رنگی بود که جنس لخت و نرمی داشت…

پایینش رو میزدم داخل شوار تا کت و شلوارم کاملا خودشون رو نشون بدن…

از پشت کمد در اومدم و اضافه کردم:

-پوشیدم برگرد..

دنیز برگشت و با دیدنم دیده هاش برق زد..

تبسمی زد و بیان کرد:

-ای جونم..چه خوشگل شدی..

حرکت کردم جلوی اینه قدی گوشه ی اتاق و گفتم:

-واقعا؟!..

-وای اره..به‌شدت بهت میاد..کفشاتم بپوش..

کمی چپ و راست خودم رو خیره شدم و لبخند رضایت روی لب هام قرار گرفت…

#پارت1593

خم شدم کفش هام رو از داخل پاکت دراوردم و پوشیدم…

کفش های زنونه ساده و مشکی رنگ و نوک تیز..با پاشنه های هشت سانتی…

دوباره حرکت کردم جلوی اینه و خودم رو برانداز کردم..

کاملا شیک و ساده..همونجور که می خواستم..

با تبسم برگشتم سمت دنیز و اضافه کردم:

-می ترسم با این کفشها بخورم زمین..عادت ندارم..

-نه بابا راحت میتونی راه بری..چقدر اظهار کردم ده سانتی بگیر قبول نکردی…

چپ چپ نگاهش کردم:

-با همینا نمیتونم راحت راه برم اونوقت ده سانتی می گرفتم…

-واسه دو سانت زیراه میزنی؟..اگه بیست سانتی بود چیکار می کردی…

از لحن شیطانی و دو پهلوش خنده ام گراهی شد و نگاه غره ای بهش رفتم:

-بی تربیت..

-منحرفِ بدبخت..من منظورم کفش بود..

-اره جون خودت..

خندید و بلند شد اومد کنارم و به چپ و راست چرخوندم و اظهار کرد:

-نه خوبه..نباید کنار سورن بسیار کوتاه به نظر بیایی..

-اون به‌شدت درازه..هرچقدرم پاشنه کشیده بپوشم بازم کنارش کوتاه مشاهده کرده میشم…

سرش رو به تایید تکون داد و اضافه کرد:

-باز با اینا بهتر متوجه شده میشی کنارش..

#پارت1594

من هم تایید کردم و اضافه کردم:

-باید تا روزی که قراره بریم، کفشارو بپوشم و تو خونه راه برم تا عادت کنم…

-اره..بیا بریم نشون خاله هم بدیم ببینیم نظرش چیه..

قبول کردم و تا خواستیم از اتاق بیرون بریم، آوای الارم تماس گوشیم کشیده شد…

سری برای دنیز تکون دادم و بیان کردم:

-تو برو منم میام..

دنیز از اتاق بیرون راهی شد و من برگشتم سمت تخت و گوشی رو از روی پاتختی برداشتم…

با دیدن اسم سورن، تبسمی زدم و لبه ی تخت نشستم..

تماس رو وصل کردم و گوشی رو بغل گوشم گرفتم:

-الو..سلام..

صدای گرمش تو گوشم پیچید:

-سلام خانوم..احوال شما؟..

-مرسی..چطوری؟..

-قربونت..کجایی شما..امروزگار خبری ازت نبود..نه تماسی نه پیامی…

تبسمی زدم و با ذوق اظهار کردم:

-با دنیز حرکت کرده بودیم خرید..

مهربون اضافه کرد:

-خرید چی؟..

-راهی شدم لباس برای جشن خریدم..

مکثی کرد و با کنجکاوی اضافه کرد:

-به سلامتی جشن کجا؟!..

#پارت1595

از اینکه یادش نبود تعجب کردم و با شیطنت اظهار کردم:

-دعوت شدم به مراسم عقد..

صوتش جدی شد ولی همچنان گرم و مهربون بود:

-عقد کی؟..

داشت خنده ام می گراهی شد ولی جلوش رو گراهی شدم و گفتم:

-والا نمی دونم..تا حالا نمشاهده کردمشون ولی دعوتم کردن باید برم…

-یعنی چی..می خواهی بری جشن کسی که نمی شناسی؟..پرند این چیه دیگه…

با خنده اضافه کردم:

-اگه تو بگی نرو نمیرم..

-معلومه که میگم نرو..برای چی باید بری جشن کسی که نمی شناسی…

-خب پس حالا که اینطوره مجبوری تنها بری تهران..

-برای چی تنها ب…

مکثی کرد و انگار تازه درک کرد چی میگم و منظورم چیه..

اروم ریز خندید و با لحن تهمتوجه شد امیزی گفت:

-پرند..مگه اینکه کف دستم بهت نرسه..

کشیده لبخند زدم و بیان کردم:

-اخه جز جشن شما من کجا دعوت شدم که بخوام برم..اما جدی گرفته بودیا…

-یکی طلبت..

لبخند زدم و چیزی ناضافه کردم که با لحن شیطونی اظهار کرد:

-حالا چی خریدی؟..

#پارت1596

نچی کردم و گفتم:

-نمیگم..اینم بذار به حساب امشب نیومدنت..اگه الان اینجا بودی تو تنم میدیدی…

-تنته؟!..

-بله..

-تماس تصویری بگیرم؟..

-نوچ..

-عکس بگیر بفرست..

-نخیر نمی فرستم..اگه اومده بودی می تونستی ببینی..

-جون پرند به‌شدت خسته بودم..دارم مریضامو مسیر میندازم برای تایمی که نیستم..عکس بفرست…

-نخیر..

-پا میشم میاما..

-بیا من که از خدامه..اما شاید تا اونموقع لباسارو عوض کرده باشم…

-اذیت نکن..

لبخند شیطونی زدم و ابروهام رو بالا انداختم:

-تا روز مراسم باید صبر کنی..

-یا خدا..چرا تا روزگار مراسم؟..فردا میام میبینم..

-نشونت نمیدم..فقط امشب می تونستی ببینی..دیگه رفت تا روزگاری که برای جشن می پوشم…

-پرند تلافی میکنما..

از لحن بی تاب و کلافه ش قد بلند لبخند زدم:

-از کف دستت حرکت کرد..

-حداقل بگو چی خریدی..

-نمیشه..اینطوری مزه ش میره..

#پارت1597

پوفی کرد که باعث شد بار دیگر بخندم که با حرص گفت:

-طلبت شد دوتا..

-منتظر تسویه حساب میمونم..

با لحن فوق شیطونی اضافه کرد:

-پس منتظر باش..ببینم اونموقع من پشیمون میشم یا تو…

-قطعا تو..چون نمیدونی امشامگاه چیو از دست دادی..

مجدداً پوف قد بلندی کشید و کلافه گفت:

-داری وسوسه ام میکنی بی خیال خستگی بشم و قد بلند شم بیام…

-نه دیگه من الان لباسارو عوض میکنم..استراحت کن خسته ای عزیزم…

مکثی کرد و بعد با لحن پر حرارتی گعت:

-عزیزم؟..دیگه حتما باید بیام جواب این شیطونی و شیرین زبونیتو بدم…

بخاطره لحن داغ و بی قرارش دلم لرزید و نتونستم چیزی بگم…

سورن که خاموشیم رو دید با همون لحن پچ زد:

-بیام؟..

با اینکه یکی تو سرم فریاد میزد بگو “اره” ولی می دونستم اگه به‌شدت خسته نبود خودش میومد…

کف دستم رو مشت کردم و اهسته بیان کردم:

-نه سورن..استراحت کن ولی فردا حتما بیا..

-صداتو که گوش دادم قلبم بیشتر برات تنگ شد..باید بعد کار میومدم…

تبسمی زدم و به‌شدت اروم گفتم:

-کاش اومده بودی..ولی الان دیگه دیروقته..دنیزم امشب اینجا میمونه…

#پارت1598

مکث کوتاهی کرد و آواش مثل زمزمه تو گوشم قرار گرفت:

-منتظر روز جشنم که پرند خانوم رو تو لباسای جدیدش ببینم…

-امیدوارم ازشون خوشت بیاد..

-میاد..پرند من لباس بد نمیخره..هرچیم بپوشه بهش میاد…

پلک هام روی هم افتاد و از “من” مالکیتش کنار اسمم، قلبم پر از پروانه هایی شد که انگار تو دلم پر پر میزدن….

آوای دنیز از بیرون که کشیده آوام می کرد باعث شد از خلسه ی شیرینی که توش گراهی شدارم کرده بود دربیام و چشم هام باز شد….

بی طاقت گفتم:

-دنیز صدام میکنه سورن..من برم..

-باشه عزیزم برو..

-شام خوردی سورن؟..گشنه که نیستی؟..

-خوردم قربونت برم..

-نوش جونت..فردا میبینمت..

اهسته و پچ پچ وار اضافه کرد:

-میبینمت..شبت بخیر زیبام..

لبم رو محکم گزیدم:

-شامگاه توام بخیر..

تند گوشی رو پایین اوردم و تماس رو قطع کردم..

نفس حبس شده ام رو فوت کردم بیرون و کف دستم رو روی قلبم گذاشتم…

اگه کمی دیگه مکالمه امون ادامه پیدا می کرد، حتما بی خیال خستگیش میشدم و ازش می خواستم بیاد….