رمان گرداب پارت ۲۴۸

سرگرد کف دستش رو برای سورن قد بلند کرد و ازش خواست سکوت کنه و بعد خودش رو به پرند اظهار کرد:
-بسیار خب..اینو وقتی یادت اومد برامون تعریف میکنی..حالا از لحظه ای که از خونه بیرون رفتی بهمون بگو چه اتفاقی افتاد….

با اخم های توی هم و محکم ادامه داد:
-لحظه به لحظه ای که از خونه بیرون حرکت کردی رو تعریف کن..وقتی از خونه خارج شدی چه اتفاقی افتاد؟…

پرند با استرس بار دیگر زبون روی لبش کشید و اهسته اظهار کرد:
-یادمه با عجله از خونه بیرون راهی شدم..سرکوچه سوار یه تاکسی شدم…

سرگرد میون حرفش اومد و اضافه کرد:
-سوار تاکسی های داخل شهری شدی یا ماشین شخصی بود؟…

-سوار تاکسی شدم..

سرگرد سری به تایید تکون داد و گفت:
-صورت راننده یادت میاد؟..

-نه به صورتش دقت نکردم..

-بسیار خب..بعدش چی شد؟..

پرند با بی حالی و نفس بریده ماسک رو روی صورتش گذاشت و چند نفس عمیق کشید…

سورن با مضطربی خودش رو به کنار تخت رسوند و اضافه کرد:
-خوبی پرند؟..

پرند سرش رو تکون داد و باز چند نفس عمیق کشید و بعد دوباره ماسک رو پایین اورد و اضافه کرد:
-از داخل گوشیم یه ادرس رو خوندم و بهش اضافه کردم..

سرگرد توی جاش جابه جا شد و بیان کرد:
-ادرس کجا بود؟..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۹/۰۹/۱۴۰۱ ۱۱:۳۰ ب.ظ]
#پارت1482

پرند گیج به سرگرد نگاه کرد و بعد با ترس نگاهش رو به سمت سورن چرخوند…

سورن با مهربونی بیان کرد:
-جونم..بگو تاکسی کجا بردت؟..

بغض پرند ترکید و نالید:
-یادم نیست..

نگاه وحشت زده ی سورن به سمت سرگرد چرخید و بیان کرد:
-یعنی چی..چرا یادش نمیاد؟..

سرگرد دستش رو بالا برد و سورن رو به ارامش دعوت کرد…

بعد دوباره به پرند خیره شد و گفت:
-دخترم اروم باش..خوب فکر کن..عجله نداریم..راحت فکر کن و بعد هرچی یادت اومد برامون تعریف کن….

پرند با گریه چشم هاش رو بست و شروع کرد به فکر کردن…

همه خاموشی کرده بودن و منتظر به پرند نگاه می کردن..

خاموشی کل اتاق رو گرفته بود و حتی اروم نفس می کشیدن تا آوای نفسشون تمرکز پرند رو بهم نزنه…

سورن با جفت کف دست هاش موهاش رو چنگ زده بود و با ترس به پرند نگاه می کرد…

کمی که گذشت بالاخره پرند نگاه های خیسش رو باز کرد و دستی که سرم بهش وصل بود رو بالا برد و روی سرش گذاشت….

با بغض و وحشت زده به سورن چشم دوخت و گفت:
-من چم شده؟..

سورن کمی خم شد به طرفش و با نگرانی گفت:
-چی شده؟..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۰/۰۹/۱۴۰۱ ۱۱:۱۸ ب.ظ]
#پارت1483

پرند با کف کف دستش ضربه ی ارومی به سرش زد و با گریه اظهار کرد:
-چرا هیچی یادم نمیاد..چم شده..

سورن با نگرانی نگاهش کرد و برای اینکه ارومش کنه اضافه کرد:
-چیزی نیست..طبیعیه..خوب میشی..

پرند این دفعه به سرگرد و کیان خیره شد و مجدداً ضربه ای به سرش زد و با گریه اظهار کرد:
-هیچی یادم نمیاد..یادم نیست چه بلایی سرم اومده..یادم نمیاد…

قبل از اینکه کسی بتونه چیزی بگه،.ضربه ی محکم تری به سر خودش زد و با همون حال تکرار کرد:
-یادم نمیاد..یادم نمیاد..

صوتش کم کم بالا رفت و شروع کرد به جیغ زدن و مشت زدن به سر خودش…

سورن و کیان خشکشون زده بود و تا به خودشون بجنبن، مشت های پرند به سرش شدیدتر شد و صدای جیغش بالاتر حرکت کرد:
-یادم نیست..یادم نیست..یادم..

سوزن سرم از کف دستش دراومد و توی یک لحظه دستش غرق خون شد و همچنان به سر خودش مشت میزد و جمله ی “یادم نمیاد” رو با جیغ و گریه تکرار می کرد…..

سورن حیرت زده و با وحشت خم شد و سعی کرد جلوی مشت های پرند رو بگیره…

کف دست خون الودش رو گراهی شد و از سرش جدا کرد و کیان دوید طرف زنگ داخل اتاق و شروع کرد به فشردن زنگ تا پرستارها بیان….

پرند انگار دیوونه شده بود و کل اتاق رو آوای جیغ هاش پر کرده بود…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۲/۰۹/۱۴۰۱ ۱۰:۰۸ ب.ظ]
#پارت1484

سورن دست پرند رو کنار بدنش نگه داشت و با اون یکی دستش ماسک رو به سختی روی صورتش گذاشت….

پرند با جیغ تقلا می کرد تا دستش رو ازاد کنه و سر دردناکش رو محکم به چپ و راست تکون میداد…

سورن اون یکی کف دستش رو یک طرف صورت پرند گذاشت و سعی کرد جلوی حرکت سرش رو بگیره و با داد بیان کرد:
-پرند..عزیزم اروم باش..چیزی نیست..خوب میشی..اروم باش..پرند…

سعی می کرد جلوی حرکت سر و دست پرند رو بگیره ولی اون حتی از زیر ماسک هم جیغ و زار میزد و چشم هاش رو بسته بود….

سورن سرش رو خم کرد تو صورت پرند و کشیده کرد:
-قربونت برم اروم بگیر..عزیزم..

سرگرد با سرعت به سمت در رفت تا خودش پرستارها رو خبر کنه ولی همین که در رو باز کرد، دوتا پرستار که تازه رسیده بودن هجوم بردن داخل اتاق…..

کیان با برآشفتهت فریاد زد:
-کجایین شما..دو ساعته دارم زنگ رو میزنم..

پرستارها بی توجه به سمت پرند راهی شدن و یکیشون امپولی که دستش بود رو به‌سرعت به دست پرند تزریق کرد و اون یکی به سمت سرمی که در اومده بود راهی شد…..

ارامبخشی که بهش تزریق کردن انقدر قوی بود که اروم اروم آوای جیغ پرند کم شد و بدنش از حرکت ایستاد….

به‌شدت زود خاموشی کل اتاق رو گراهی شد و پرند به خواب رفت..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۳/۰۹/۱۴۰۱ ۱۰:۳۲ ب.ظ]
#پارت1485

سورن پرند رو ول کرد و عقب عقب رفت و به دیوار تکیه داد…

با نگاه های وحشت زده و نم دار به پرند خیره شد و رو به پرستارها بیان کرد:
-این چی بود..چه بلایی سرش اومده؟..

پرستاری که مشغول پاک کردن خون از روی کف دست پرند و وصل کردن دوباره ی سرم بود خاموشی کرد…

اون یکی پرستاد ماسک روی صورت پرند رو درست کرد و رو به سورن اظهار کرد:
-بهش شوک وارد شد..چی بهش گفتین؟..

کیان با دلواپسی گفت:
-سرگرد چندتا سوال درمورد اتفاقی که براش افتاده جویا شد…

سورن به پرستارها خیره شد و در ادامه ی حرف کیان گفت:
-ولی هیچی یادش نبود..هرچی اندیشید چیزی یادش نیومد و بعدم به این حال افتاد…

پرستار سری به تاسف تکون داد و گفت:
-من به دکتر اطلاع میدم..شما هم با دکترش صحبت کنین..ایشون براتون توضیح میدن…

کیان سریع بیان کرد:
-دکتر کجاست؟..

-من باهاشون صحبت میکنم و بهتون اطلاع میدم کِی برین پیششون…

کیان و سورن بهم چشم دوخت و سورن با وحشت اضافه کرد:
-داشت سکته می کرد..این چی بود دیگه..

کیان سرش رو پایین انداخت و سورن این دفعه به سرگرد نگاه کرد و با بغض و استیصال اضافه کرد:
-چه غلطی بکنم حالا..چرا هیچی یادش نبود..

سرگرد با تاسف و بی حرف سری تکون داد و سورن پس سرش رو به دیوار کوبید و با دلی که محکم خودش رو به در و دیوار سینه ش میزد، نگاه هاش رو بست……