لبم رو گزیدم و خجول و با عجله گفتم:
-شما چی اظهار کردین بهشون؟!..
-بیان کردم باید با خودت صحبت کنم..اونم اضافه کرد منتظر خبرمون میمونه…
با من من گفتم:
-مولین..من..اخه من..فعلا..
دستش رو زیر چونه ام گذاشت و سرم رو بلند کرد و تو چشم هام خیره شد و گفت:
-ما که این حرفارو با هم نداریم دخترم..راحت حرفتو بزن..
-مولین اخه من..فعلا نمیخوام به این موضوعات فکر کنم..تازه از اون نامزدی کذایی خلاص شدم..نمیخوام الان درگیر این موضوع بشم….
مامان سرش رو تکون داد و اضافه کرد:
-من به کاری مجبورت نمیکنم خودتم میدونی..اما تا کی میخواهی به اون نامزدی فکر کنی و درگیرش باشی؟..بالاخره که یه روز باید ازدواج کنی….
سرم رو به چپ و راست تکون دادم و اروم اظهار کردم:
-هنوز خیلی زوده..نمی تونم..
-هرجور خودت میدونی عزیزم..ولی اگه نظر منو بخواهی میگم اجازه بده بیان..اول طرفو ببین شاید اصلا خوشت نیومد ازش..شاید با ملاک هات فاصله داشت…..
باز هم خاموشی کردم و فکر سورن یک لحظه از سرم بیرون نمیرفت…
یعنی اگه می متوجه شد برام تمایل داشتگار پیدا شده، چه عکس العملی نشون میداد؟…
هیچ نظری در این مورد نداشتم..
با روی جمتوجه شدی از سورن که توی اون شب دعوا اشنا شده بودم، نمی دونستم چه رفتاری از خودش نشون میداد….
هرچند شاید اصلا براش مهم هم نبود..شاید فقط روی کاوه حساس بود..اونم بیادگار اتفاقاتی که می دونست قبلا بینمون پیش اومده….
دلبسته شدم رویایی فکر کنم که براش مهمه و از شنیدن این موضوع ناراحت و عصبی میشه…
با صدای مولین از فکر دراومدم و نگاهش کردم..
دوباره دستش رو روی کف دستم گذاشت و نوازش کرد و مهربون اظهار کرد:
-خانم رضایی خیلی تعریف میکرد..می اظهار کرد طرف تک پسر و طراح یک شرکت بزرگه..فقط یدونه خواهر بزرگتر داره که ازدواج کرده..کار و کاسبیش اینجور که میگفت عالیه و از نظر مادی هیچ مشکلی نداره..پدرش پزشکه و مادرش معلم..می اضافه کرد خانواده ی فرهنگی و خیلی با شخصیت و با محبتی هستن……
باز هم حرفی نداشتم بزنم و مولین خودش ادامه داد:
-البته از روی تعریف نمیشه کسی رو شناخت..باید بیان تا خودمون بشناسیم و اشنا بشیم..باید بریم محل زیستن و کارش تحقیق کنیم..ولی از تعریف هایی که کرد من متوجه شدم مثبته بهشون…
مشغول بازی با انگشت هام شدم و مولین که دید سکوت کردم سوالی اضافه کرد:
-نظرت چیه؟..بگم بیان؟..
با عجله سرم رو کشیده کردم و هول شده به مولین نگاه کردم..
تا میل داشتم حرفی بزنم، صوتی ملودی وار ایفون خونه به صوت دراومد و من حرفم رو خوردم…
نگاهم چرخید سمت ساعت روی دیوار و با مشاهده کردنِ عقربه هاش که ساعت ده رو نشون میداد، با تعجب بیان کردم:
-کیه این وقت شب..
از جام بلند شدم و مولین گفت:
-شاید سورن باشه..
یک لحظه توی جام ایستادم و قلبم ریخت..
نمی دونم چرا احساس ادمی رو داشتم که داشته خلافی انجام میداده و یکی سر صحنه جرم رسیده…
با صدای مولین تکونی خوردم:
-چرا وایسادی مامان..برو ببین کیه..
با قدم های بلند راه افتادم سمت ایفون و توی قلبم خدا خدا می کردم که مامان دیگه موضوع رو ادامه نده و هرکی بود جلوش حرفی نزنه….
گوشی ایفون رو برداشتم و نفس قد بلندی کشیدم:
-کیه؟!..
با مکث صدای قلبنشینش توی گوشم پیچید:
-منم خانوم..باز کن..
بی اراده تبسمی روی لبم جای گرفت:
-سلام..خوش اومدی..
منتظر جوابش نشدم و شاسی ایفون رو فشردم و گوشی رو سرجاش گذاشتم…
چرخیدم سمت مولین و گفتم:
-سورن بود..
کمی این پا و اون پا کردم ولی هرچقدر با خودم کلنجار راهی شدم، روم نشد به مولین بگم جلوی سورن حرفی از تمایل داشتگار نزنه….
اگه چیزی می اظهار کردم حتما شک می کرد و من این رو نمی خواستم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن