گردنم اتیش گحرکت کرد..انگار یه تیکه اتیش روی گردنم گذاشتن…
بی اختیار از حسی که بهم دست داد، ناله ی ارومی از ته گلوم دراومد…
بلافاصله از خجالت لبمو گزیدم و با چشمای بسته سرمو روی شونه ام کج کردم…
سامیار بی حرف لباشو فقط روی گردنم می فشرد و داشت دیوونه ام می کرد…
مشتامو باز کردم و دستامو دوباره بردم بالا و دور گردنش حلقه کردم و بدون هیچ فاصله ای تو بغلش فرو رفتم و بهش چسبیدم…..
کف دست های سامیار هم محکم دور کمرم حلقه شد و بوسه ی نرم و ارومی روی گردنم نشوند…
سرشو کشید عقب و یه کف دستشو فرو کرد تو موهام و سر منو هم یه کوچولو کشید عقب و از بالا تو چشم هام خیره شد…..
نگاهمو با خجالت ازش دزدیدم و خواستم سرمو بندازم پایین اما اجازه نداد…
با همون دستش که تو موهام بود سرمو محکم نگه داشت و خیره تو چشمای خمارم، با ترمتوجه شد و زمزمه وار گفت:
-چیکار میکنی که من اینقدر کشش دارم نسبت بهت…
قلبم هری ریخت..یعنی من دلپذیر بودم واسش؟..وای قند تو قلبم اب شد…
با ناز شونه هامو انداختم بالا و تبسمه بزرگی زدم و تو دیدهاش خیره شدم…
فشار کف دستشو تو موهام بیشتر کرد و سرشو یکم دیگه خم کرد به طرفم و بدون اینکه صبر کنه لبهاشو محکم و با فشار چسبوند به لبهام…..
دیدهام بسته شد و جفت دستام تو موهاش فرو راهی شد…
هموقت با اولین حرکت لب سامیار روی لب هام نفس تو سینه ام حبس شد….
کف دستشو لابلای موهام کشید و حرکت لبهاش محکمتر شد و خشن تر شروع به بوسیدنم کرد…..
.
با اینکه از فشارِ محکم و خشنِ لب و دندونش دردم گرفته بود ولی حس خوبش اینقدر بیشتر بود که نخوام عقب نشینی کنم….
موهاشو چنگ زدم و نفس زنان و بی اختیار هممسیریش کردم…
همجادهی منو که حس کرد، یه لحظه ازم جدا شد و با یه حرکت کشیدم سمت خودش…
با حرکت کف دستاش مجبورم کرد روی پاش بشینم…
معذب روی زانوش یکم جابجا شدم که دو طرف صورتمو گحرکت کرد و بار دیگر بی وقفه لبهای داغشو روی لبهام گذاشت….
لب هاشو حرکت میداد و پرحرارت میبوسیدم…
یه لحظه دیده هامو باز کردم و متوجه شدم دیده هاشو بسته و با تمام وجود داره لب هامو میبوسه….
گاز ارومی از گوشه ی لبم گرفت که بی اختیار اه کوچیکی کشیدم و کف دست هام بار دیگر تو موهاش مشت شد…..
هیچکدوم از کارام دست خودم نبود..اینقدر هیجان داشتم که نمی متوجه شدم چکار داریم میکنیم…
لبها و سرهامون میچرخید و هی زاویه بوسه رو عوض می کرد و از همه طرف می بوسیدم….
یه کف دستشو برد تو موهام و لای موهام میکشید و اون یکی کف دستشو از لبه ی تیشرتم اروم برد تو و کمر و پهلوم رو نوازش وار دست میکشید….
نوازشم میکرد و هرچند لحظه یه بار فشاری به کمر و موهام وارد میکرد و نزدیک ترم میکرد به خودش…
کم کم فشار بوسمون کم و کمتر شد و با یه بوسه ی کوچیک روی لبهام، بدون اینکه ازم جدا بشه لباشو روی صورتم حرکت داد و به طرف گوش و گردنم حرکت کرد….
لب خیسمو گزیدم و چشمامو محکم بهم فشردم…
لاله ی گوشمو به دهن گراهی شد و با اامان بوسه و مکی که زد بی اختیار اهی کشیدم و بلافاصله مجدداً لبمو گزیدم و صوتمو خفه کردم….
.
سامیار نفسشو تو گوشم فوت کرد و با “جونم”ی که اظهار کرد خشکم زد…
نه بابا؟..از این حرفا هم بلد بود؟…
یه لحظه از فکرم خنده ام گراهی شد..مگه اون ادم نبود…
با حرکتی که سامیار به بدنم داد از فکر بیرون اومدم و حواسم جمع شد…
هولم داد رو کاناپه و تا بخوام چیزی بگم، خم شد روم و اینقدر تند شروع به بوسیدنم کرد که فرصت نداد و بدنم بار دیگر داغ شد….
مطمئن بودم سامیار از این فاصله آوای ضربان قد بلنده دلمو شنیده زیرا یه لحظه ازم جدا شد و با تبسمه مخصوص خودش تو چشمام خیره شد و چهارانگشت دست راستشو روی دلم کشید که باعث شد ضربانش بیشتر اوج بگیره….
اینقدر این کارش برام شیرین بود که لبخند زدم و دستمو لابلای موهاش کشیدم…
عکس العملم رو که متوجه شد خم شد روی دلمو بوسید و دوباره اومد بالا…
از زیراه ام شروع به زدن بوسه های ریز و پشت سر هم کرد و به طرف گردنم حرکت کرد…
همزمان کف دستشو روی شکمم کشید و لبه ی تیشرتمو گراهی شد و یکم که کشید بالا هوشیار شدم….
سریع دستشو چنگ زدم و همینطور که خودمو بالا میکشیدم لرزون و ترسیده صداش کردم:
-سامیار…
کف دستشو همونجا نگه داشت و سرشو اورد بالا..پیشونیشو به پیشونیم تکیه داد و خیره شد تو چشمام….
چشمای قرمزه شده اش رو تو چشمام چرخوند و سوالی هومی بیان کرد…
اب دهنمو قورت دادم و نفس زنان گفتم:
-بهتره جلوتر نریم عزیزم…
.
گیج اخماشو کشید تو هم و سرشو تکون داد:
-چی؟
با چشمام اشاره ای به خودم و خودش کردم و با خجالت اضافه کردم:
-بیشتر از این..چیز…
تند منظورمو گحرکت کرد و خودشو از روم کشید کنار و کنارم روی کاناپه خودشو جا داد که باعث شد من بچرخم به پهلو تا جاش بشه….
یه دستشو برد زیر سرم و یه دستش رو هم انداخت روم و من تو بغلش با اون هیکل گنده اش گم شدم…
پیشونیمو بوسید و اروم گفت:
-بیشتر از اونم جلو نمی راهی شدم..می دونستم دوست نداری…
لبخند نشست روی لبام و اینقدر از اینکه خوب منو شناخته بود ذوق کردم که از روی پیراهن سینه اش رو که جلوم بود بوسیدم و نجوا کردم:
-مرسی…
حلقه ی دستاش رو محکمتر کرد و دیگه چیزی نگفت…
یکم که گذشت دستمو روی بازوش کشیدم و اضافه کردم:
-من برم اتاقم..تو هم برو تو تختت راحت بخواب…
کف دستاش رو دورم محکمتر کرد و با بداخلاقی و خوابالودگی بیان کرد:
-چه فرقی داره..همینجا بخواب دیگه…
-اخه…
-خوابم پرید بابا..چرا اینقدر نق میزنی..بگیر بخواب دیگه…
خنده ی ارومی کردم و دیگه چیزی ناضافه کردم…
هنوز لحظه هایی که گذرونده بودیم رو هضم نکرده بودم..
واقعا این سامیار بود که اینقدر به من نزدیک شده بود؟..باورش بهشدت برام سخت بود….
ولی این چیزی بود که ابداً نمی تونستم ازش بگذرم..من عاشق این مرد بودم و تمام وجودم می سوخت واسه یه لحظه نزدیکی بهش…..
نگاهامو بستم و خودمو تو بغلش جمع کردم..بینیمو چسبوندم به پیراهنش تا بوی تنش رو مستقیم نفس بکشم….
اینقدر فکر کردم و در ذهنش گذراندم که نمتوجه شدم کی همونطور مچاله شده تو بغل سامیار به خواب عمیق و ارومی فرو راهی شدم…….
.
**********************************************
با شنیدن صوتی سامیار که با کلافگی صدام میکرد، با سرعت بیشتری مشغول پوشیدن لباسام شدم و کشیده بیان کردم:
-اومدم..اومدم..
شالمو روی سرم انداختم و جلوی ایینه از حرکت ایستادم…
جلوی موهام رو فرق کج تو صورتم ریخته بودم و اون رژگونه زرشکی و رژلب تقریبا همرنگش پوست سفیدمو روشن تر از همیشگی نشون میداد….
نفس عمیقی کشیدم و یه قدم راهی شدم عقب و به لباس هام نگاهی انداختم…
شلوار جین تنگ و مشکی رنگ..مانتوی جلو باز و قد بلند تا وسطای ساق پام و به رنگ سفید…
یه پیجادهن مشکی ساده که تا وسطای رون پام میرسید هم زیر مانتو پوشیده بودم..
به همراه شال مشکی و کفش های پاشنه ۱۰سانتی همرنگش….
این لباس هام تنها ستی بود که تا حالا نپوشیده بودم و یه جورایی مجلسی به حساب میومدن…
باید به سامیار می اظهار کردم و هرچه زودتر می حرکت کردیم لباس ها و وسایلم رو از خونه ی عمه ام میاوردیم..بسیار بهشون احتیاج داشتم….
کیفمو روی شونه ام انداختم و کفش هامو به دستم گرفتم و از اتاقم راهی شدم بیرون…
با سامیار داشتیم واسه شام می راهی شدیم بیرون…
صبح وقتی که می رفت سرکار بهم اظهار کرد واسه شامگاه چیزی درست نکنم که دوتایی بریم بیرون شام بخوریم….
اینقدر ذوق کردم که نزدیک بود بپرم بغلش و محکم ماچش کنم…
.
بسیار خرسند شدم از این پیشنهادش..
وقتی فقط تو خونه بودیم و رابطمون همینطور مجهول مونده بود، حس یه دوس دختر مخفی و تو خونه ای رو داشتم….
کسی که طرف نمیخواد باهاش تو مکانهای عمومی مشاهده کرده بشه و فقط تو خونه میخوادش…
شاید اشتباه بود ولی حسی بود که اذیتم میکرد…
برای همین با این کار سامیار خیلی بیش از اندازه شاد شده بودم و ذوق داشتم….
اینکه شونه به شونه ی سامیار راه برم واسم بسیار شیرین بود…
از محبت زیاد داشتم دیوونه می شدم..من و چه به این حرف ها و کارها…
از طرفی هم باید تا می تونستم به سامیار نزدیک می شدم..هرچی رابطمون نزدیک تر میشد، کف دست من بازتر بود برای درک کردنِ همه چی….
به سامیار که رسیدم بی خیال این فکرها شدم و لبخندی روی لبهام نشوندم و اظهار کردم:
-بریم..من ولیده ام..
چپ چپ نگاهم کرد و گفت:
-دو ساعته منو اینجا کاشتی..معلومه چیکار میکنی…
تبسممو پررنگ تر کردم و همینطور که مسیر میوفتادم سمت در اظهار کردم:
-وا کدوم دو ساعت..خیلی هم تند ولیده شدم..میدونی چقدر عجله کردم؟…
اینقدر از پرویی من تعجب کرد که جواب نداد و فقط با اخم و چپ چپ نگاهم کرد…
خنده ی ارومی کردم و کفش هامو پوشیدم..سامیار در خونه رو قفل کرد و با دستش به اسانسور اشاره کرد و دوتایی سوار شدیم….
بی حرف رفتیم پارکینگ و سوار ماشینش شدیم…
.
ماشین رو حرکت داد و بدون اینکه چیزی بگه از پارکینگ خارج شد و راه افتاد…
نیم نگاهی به نیمرخش انداختم..
با یه کف دستش فرمون رو و با اون یکی کف دستش دنده ی ماشین رو گحرکت کرده بود…
تمام حواسش به جلوش بود و با دقت رانندگی میکرد…
تبسمم کش اومد و دستمو گذاشتم روی دستش که روی دنده بود و با محبت اضافه کردم:
-ممنون..
ابروهاش پرید بالا و نگاهه کوتاهی بهم انداخت و گفت:
-بابتِ؟
فشاری به کف دستش اوردم و اظهار کردم:
-شامِ امشامگاه..بسیار وقت بود تو خونه بودم و اصلا جایی نحرکت کرده بودم…
سرش رو تکون داد و چیزی نگفت…
منم تو سکوت خیره شدم به خیابونها و ماشین هایی که با سرعت و بعضیا اروم از کنارمون رد میشد که صوتی زنگ پیامک گوشیم قد بلند شد….
قلبم ریخت و نامحسوس لرزیدم…
من جز دو نفر کسی رو نداشتم که بهم پیام بده..فقط شاهین خان بود و عسل…
یعنی الان کدوم یکیشون پیام داده بود..
بی توجه به آوای گوشی نگاهمو از شیشه کنارم به بیرون دوخته بودم که صدای بم و سنگینِ سامیار کشیده شد:
-نمی خواهی ببینی کی بود؟
برگشتم طرفش و مثلا متعجب گفتم:
-چی؟
با چشم و ابرو اشاره ای به کیفم کرد و گفت:
-برات پیام اومد..
با دستپاچگی سریع زیپ کیفمو بازکردم:
-چرا چرا..حواسم نبود..
تو قلبم دعا می کردم عسل باشه ولی گوشی رو که دراوردم به شانس خودم لعنت فرستادم….
.
شاهین خان بود..
نیم نگاهی به سامیار انداختم و تبسمه مصنوعی زدم و بیان کردم:
-دوستم عسله…
مشکوکانه سرتکون داد و خودشو مشغول رانندگیش نشون داد…
با استرس پیام فرستاده شده رو باز کردم..
“کجا تشریف میبرین؟..نباید یه خبر بدی که چکار میکنین؟”
لبمو با استرس گزیدم و بی اراده نگاهم بالا اومد و دور و اطرافمو نگاهی انداختم…
انگار واقعا این دیوونه واسه ما بپا گذاشته بود که تمام کارهامونو بهش گزارش بدن…
نگاهه کوتاهی به سامیار انداختم که با اخم های درهم و بی حرف مشغول رانندگیش بود..دوست نداشتم یه چیزی پیدا بشه که شامگاهمونو خراب کنه….
بهشدت سریع واسه شاهین خان نوشتم که “شام میریم بیرون” و واسش فرستادم…
پوست لبمو جویدم و آوای گوشی رو قطع کردم..نمی میل داشتم صداش سامیار رو حساس کنه…
چند دقیقه بعد گوشی تو کف دستم لرزید و پیامی اومد..
بازش کردم و با مشاهده کردنِ پیامش ابروهامو با حرص تو هم کشیدم و نفسمو فوت کردم بیرون….
“اوکی..از این به بعد گزارش رفت و امد و کارهاتون فراموش نشه”
صورتمو جمع کرده بودم و با انزجار به گوشی نگاه می کردم که یه لحظه متوجه سنگینی نگاهه سامیار شدم…
فوری صورتمو به حالت عادی برگردوندم و تبسم مصنوعی هم روی لبهام نشوندم….
نباید به چیزی شک می کرد..حساس هم نباید میشد…
یه “اوکی” واسه شاهین خان فرستادم و بعد از پاک کردن همه ی پیام ها، گوشی رو دوباره انداختم تو کیفم…
یه ربع رو تو خاموشی طی کردیم و بعد سامیار ماشین رو جلوی یه رستوران پارک کرد و اشاره کرد پیاده بشم……
.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن