از لحن شتابزده و تیزش یه لرزه کوچیک تو بدنم افتادم…
کف دستامو مشت کردم و سرمو پایین تر بردم جوری که چراکهه ام به سینه ام چسبید…
سوگل بس کن..به سورن فکر کن..داری با این کارت جونش رو تو خطر میندازی..تمومش کن….
کاش لال میشدم و حرف نمیزدم…
اگه بیرونم کنه چی؟..یا یه بلا ملایی سرم بیاره..
سامیار وقتی عصبی میشد هرکاری ازش برمیومد..میترسیدم حالا که تنها هم بودیم یه کاری کف دستم بده….
هنوز یادمه اون اوایل چطوری تو اشپزخونه خفتم کرد و بوسیدم…
وقتی دید جواب نمیدم با اون یکی کف دستش چونه ام رو محکم گرفت و سرمو کشید بالا..
با اون چشمای قرمزش نگاهامو رصد کرد و خش دار بیان کرد:
-هووم؟..چی شد؟..تا حالا که خوب بلبل زبونی میکردی الان زبونتو موش خورد؟..بگو ببینم کِی اینقدر جسارت پیدا کردی که تو حیات خصوصی من دخالت کنی؟..چطوری به خودت همچین اجازه ای دادی؟…..
فکم از فشار انگشتاش درد گراهی شده بود و دلم از حرفای بی رحمانه اش…
راست میبیان کرد..منِ خدمتکار چطوری به خودم اجازه دادم اون حرفارو بزنم؟..چرا پامو از گلیمم درازتر کردم….
با صوتی دادش چهارستون بدنم لرزید:
-مگه با تو نیستم؟..
لال شده بودم و جرات حرف زدن نداشتم..اخه چرا اینطوری شد..
من فقط می خواستم دوتا جمله بگم یکم قلبمو خنک کنم ولی حالا..همه چی زیادی بزرگ شده بود….
دلم برای چندمین بار از حرفاش شکست و نتیجه اش شد اشک هایی که مثل دوتا روده باریک از گوشه ی نگاهام شروع و راهه گونه هام رو طی کردن و تو کسری از ثانیه صورتم خیس از اشک شده بود…..
.
اشکهام داغ بود و صورتمو میسوزوند…
فکم هنوز محکم تو کف دستش فشرده میشد که با جفت کف دستای لرزونم چنگ انداختم به مچ دستش…
دیدهای خیس و خمارمو میخ کردم تو چشماش و لبمو گزیدم…
قلبم از ترس حرکت و حرفِ بعدیش بدجور بالا پایین میشد..
خداجونم حاضرم همینجا ازش کتک بخورم ولی فقط بیرونم نکنه..من نه..به سورنم رحم کن خدایا…
غلط کردم هرچی گفتم..دیگه جلوی زبونمو می گیرم..
داشتم دیوونه میشدم و اونم هیچی نمیاضافه کرد و کاری نمیکرد..فقط نگاهش مثل یه صیاد تو دیدهام میچرخید…
اینقدر هراسیده بودم که بی اختیار با آوایی گحرکت کرده و زمزمه وار، با لحنی پر از خواهش و التماس خوندمش:
-سامیار!
از ته قلبم صداش کردم تا شاید اینکه میگن قلب به دل جاده داره راست باشه و خواهش دلمو بخونه و باهام کاری نکنه….
یه ابروش راهی شد بالا و نگاهش چپ و راست تو نگاهام چرخید که باز نالیدم:
-خواهش میکنم..
فشاری به مچ کف دستش اوردم که نگاهشو از تو نگاهام کشید پایین و به لبام خیره شد…
بی اختیار نوک زبونمو روی لبام کشیدم و خیسشون کردم که احساس کردم فاصله اش باهام کمتر شد..
لباش نیمه باز شد و مماس با لبام، لب زد:
-از این لحظه به بعد واسه حتی یه اشتباهه کوچیکت هم تنبیه میشی..دیگه حواست به زبونت و کارات باشه خانوم کوچولو..اوکی؟…
سرمو با ترمشاهده کرد تکون دادم که تو یه لحظه فاصله مون به صفر رسید و لباش محکم روی لبام قرار گرفت….
.
قلبم لرزید و ضربان دلم هزار برابر شد..
محکمتر به دستش چنگ زدم و خودمو بیشتر به دیوار پشت سرم چسبوندم…
میل داشتم سرم رو برگردونم اما با کف دستاش دو طرف صورتم رو قاب گحرکت کرد و اجازه نداد….
بوسه اش هیچ ملایمتی نداشت و انگار واقعا داشت تنبیهم می کرد…
دردم گحرکت کرده بود ولی یه حسی هم ته دلمو قلقلک میداد که خوشم میومد..
کف دستمو روی سینه اش گذاشتم تا به عقب هولش بدم که همون لحظه گازِ گوچیکی از گوشه ی لبم گراهی شد….
لرزیدم و به جای هول دادنش، پیجادهنشو محکم مشت کردم…
نگاهام بسته شده بود و لبهای داغ سامیار روی لبهام میلغزید و محکم و بدون ملاحظه میبوسید…
لبهام واسه هممسیری باهاش باز شد ولی یکی انگار بهم تشر زد:
-سوگل بی حیا خجالت بکش..همین الان میاضافه کردی کف دستی که به یه دختر خورده نباید به تو بخوره، حالا رفتی تو حلقش و می خواهی ببوسیش؟..بکش عقب سریع….
با اینکه داشت بهم خوش می گذشت ولی تشری که بهم زدن منطقی بود…
سرمو بین دستاش یکم تکون دادم و فشاری به سینه اش اوردم که لباش چند لحظه بی حرکت موندن اما بعد مجدداً حرکتشون داد به طرف گونه ام….
بوسه ی ارومی به گونه ام زد و بازم لباشو کشید و به طرفم گوشم برد…
رد لبهاش روی صورتم داغ میشد و نفسهای پر حرارتش داشت اتیشم میزد..
لای دیدهامو به زور باز نگه داشتم و از روی شونه ی سامیار به دیوارِ پشت سرش خیره شدم….
.
لباش رو چسبوند به گوشم و نفس داغشو فوت کرد تو گوش و گردنم…
بدنم می لرزید و مطمئنم اونم حس می کرد که برای اینکه بیشتر اذیتم کنه نفسشو مستقیم تو گوشم میداد بیرون….
یکی از دستاشو کشید روی موهام و یکم هوشیار شدم..داشت موهامو ناز میکرد؟…
وای یه حالی شدم و قند تو دلم اب شد..
انگار دیگه یادم راهی شده بود دیشامگاه تا صبح دختری اینجا تو بغل سامیار بوده و من داشتم جون میدادم….
اینقدر نوازشش به دلم قرار گرفت که مثل بچه گربه ها سرمو یکم کج کردم و گونه امو به شونه ش کشیدم و نگاهامو بستم….
کف دستشو برد لابلای موهام و بم و خشدار تو گوشم اضافه کرد:
-من سعی میکنم از همه چی تو زیستنم لذت ببرم..حتی تنبیه کردنِ یه موش کوچولو که زیادی تو همه چی سرک میکشه..چون این مدت دختر خوب و حرف گوش کنی بودی بهت سخت نگحرکت کردم ولی دفعه های بعدی وجود داشته باشه اونی که پشیمون میشه تویی نه من…..
روی لاله ی گوشم رو اروم بوسید و با مکث مجدداً به حرف اومد و اینبار ته آواش پر از تهمشاهده کرد بود:
-توصیه میکنم بهت اصلا کاری نکنی که اون روی سامیار رو هم ببینی..زیرا بازم میگم من از همه چی تو حیاتم لذت میبرم و فکر نکنم این لذت بردنِ من زیاد به مذاقِ دختر چشم و گوش بسته ای مثل تو خوش بیاد..در جریانِ خوش گذرونی های من که هستی؟….
کاملا متوجه منظورش شده بودم..یعنی می تونست از منم مثل بقیه دخترا بخواد برم تو تختش؟..بی معحرکت کردِ ظالم….
تمام حس خوبی که بهم داده بود دود شد حرکت کرد هوا…
هولش دادم عقب و اینقدر حرصم گراهی شده بود که هرکار کردم نتونستم چیزی بگم و لب هام بی هدف باز و بسته شد…
کف دستامو مشت کردم و نگاهه تندی بهش انداختم..لرزون پا کوبیدم و مسیر افتادم سمت اشپزخونه..
فقط امیدوارم یه روزگاری برسه که ببینم از همه ی این حرفات پشیمون شدی سامیارِ خوش گذرون…..
.
*********************************************
با مشاهده کردن شماره روی گوشیم با استرس نگاهی به در اتاق انداختم..
خدا لعنتت کنه شاهین خان..درست وقتی سامیار اومده خونه باید زنگ بزنی؟..
من که میدونم همه ی این کارارو میکنی که منو حرص بدی..
کف دستمو روی نوار سبز رنگ روی صفحه کشیدم و تو قلبم خدارو صوت زدم و گوشی رو کنار گوشم گذاشتم…
با اروم ترین صدایی که میتونستم حرف بزنم اظهار کردم:
-الو..
-سوگل!
با شنیدن آوای ضعیف و بی حالِ سورن نفسم بند اومد..
با شوق گوشی رو دو کف دستی به گوشم چسبوندم و با بغض نالیدم:
-جونم..داداشی..الهی قربونت برم..خوبی؟..
آوای خش خشی تو گوشی پیچید و کمی بعد صوتی سورن جون دار تر از قبل به گوشم رسید…
-خوبم عزیزم..چیزی نیست..مسموم شده بودم الان بهشدت بهترم…
-سورن به من راستشو بگو..چی شده بودی؟..چرا اینقدر رنگ و روت زرد شده بود؟..عکستو متوجه شدم که بی حال رو تخت افتاده بودی..خواهش میکنم اگه چیزی هست بگو…
نفس عمیقی کشید و با اون مهر و محبته ذاتیش که همواره تو آواش تاثیر میذاشت گفت:
-نه عزیزم اینجا همه چی خوبه..تو خوبی؟..همه چی مرتبه؟…
بغضمو قورت دادم و انگار که جلومه سرمو تکون دادم و بیان کردم:
-خوبم مضطرب من نباش..خیلی زود همه چی تموم میشه و تو از اون خراب شده نجات پیدا میکنی..بهت قول میدم که هرکار بتونم میکنم تا زودتر جفتمون راحت بشیم..باشه؟….
.
مکثی کرد و با لحن اروم تری اظهار کرد:
-مهم نیست..فقط تو مواظب خودت باش..هرکاری که میدونی درسته انجام بده..
بار دیگر چن لحظه سکوت کرد و بعد گفت:
-سوگل شنیدی؟..به فکر نجات من و این چیزا نباش..اول مواظب خودت باش و بعد هرکاری که درست بود همونو انجام بده..باشه؟…
بغضمو قورت دادم و سعی کردم تبسم بزنم:
-هدف من فقط نجات دادن توعه سورن..
-نه سوگل..من خوبم..بیشتر از من به خودت فکر کن..اول خودت…
اخم هامو کشیدم تو هم و مردد بخاطره لحن دلواپسش لب زدم:
– چیزی شده؟
-نه عزیزم..فقط دلواپستم..نمی خوام اتفاقی واست بیوفته..بهم قول بده مواظب خودت باشی…
تا میل داشتم جواب بدم آوای کلفت و خشنی از پشت گوشی متوجه شدم که از سورن میمیل داشت زودتر تمومش کنه….
می دونستم وقت زیادی نمی تونیم حرف بزنیم اما همینکه حرف زده بودیم یکم قلبمو اروم کرده بود…
هرچند آوای ضعیف و لحن متفاوت تر از همیشه اش کمی نگرانم کرده بود ولی همینکه بود و من می تونستم صداشو بشنوم، خوب بود….
سورن نفس عمیقی کشید و آوام کرد:
-سوگل من باید قطع کنم خواهری..یادت باشه چی اضافه کردم..اول به خودت فکر کن من هیچ مشکلی اینجا ندارم….
قطره اشکی از دیدهم چکید و پربغض لب زدم:
-فقط میخوام اینو بدونی که دارم همه ی تلاشمو میکنم که زودتر از اون خراب شده نجات پیدا کنی…
-میدونم..میدونم عزیزم..هیس گریه نکن..میسپارمت به خدا..اینقدر به من فکر نکن مواظب خودت باش…
.
اشک گوشه ی دیدهمو گرفتم و به سختی باهاش خداحافظی کردم..قلب کندن حتی از صداش هم واسه من سخت بود…
سورن تنها کسی بود که تو این دنیا داشتم..قلبم واسه یه بار دیگه بغل کردنش لک زده بود…
شماره هارو بهسرعت از تو گوشی پاک کردم و جلوی اینه کف دستی به سر و صورتم کشیدم…
پوزخندی به خودم زدم که حالا باید میحرکت کردم تو جلده یه خدمتکار و به اربابم رسیدگی می کردم….
اونم یه اربابِ فوق خشن و زورگو..که نمی دونم قلبم به چیه این بشر دل خوش کرده بود و واسش می لرزید…
گاهی از بی رحمی های سامیار قلبم واسه خودم میسوخت…
من تو این مدتی که تو خونه اش زیستن کردم چه سختی ها و عذاب هایی کشیدم و کسی نمتوجه شد….
ولی دل که این حرفا نمی متوجه شد..صاحبش رو پیدا کرده و دیگه دست بردار نبود….
بار دیگر لبام به نشونه ی پوزخند کج شد و با گوش دادن آوای بلند و کلافه ی سامیار ابروهام پرید بالا:
-سوگل کجایی؟…
با تعجب راه افتادم سمت در و از اتاق زدم بیرون…
رفتم تو اشپزخونه و اخم هامو طبق معموله این چند روزگار کشیدم تو هم و همینطور که از پشت بهش خیره بودم، جدی گفتم:
-اتفاقی افتاده؟..
در کابینت رو محکم بست و چرخید طرفم..نگاهاش غلتان خون بود و اخم هاش شمشاهده کردا جمع شده بود…
سر انگشتاشو روی پیشونیش کشید و چشمای قرمز و خمارش رو به نگاهم دوخت…
نگاهی که می دونستم الان بدون اختیاره خودم غرق نگرانی شده برای مردِ بی معرفتِ روبروش….
پیشونیش رو محکم فشرد و با دندونای روی هم چفت شده غرید:
-این سر لعنتیم داره میترکه از درد..داروها رو پیدا نمی کنم…
.
زبونمو روی لبم کشیدم و جاده افتادم سمت کابینتی که داروهارو داخلش گذاشته بودم و بیان کردم:
-سر درد چرا؟..فشارت بالا پایین نشده؟..چیزی خوردی؟…
روی صندلی پشت میز تو اشپزخونه جای گرفت و کلافه و عصبی اظهار کرد:
-نمیدونم..گاهی که فشار کارام زیاد میشه سیستم بدنم میریزه بهم و یه جاییم لنگ میزنه..الانم زده به سرم انگار….
یه مسکن از تو سبد داروها برداشتم و یه لیوان اب ریختم و رفتم پشت میز روبروی سامیار قرار گرفتم….
لیوان اب و قرص رو دادم دستش و با مضطربی لب زدم:
-بهشدت کار میکنی..اصلا به خودت استراحت نمیدی..همش کار و کار و کار..این دیگه چه وضعشه…
قرص رو با چند جرعه اب بلعید و سرشو محکم بین کف دستاش گراهی شد و فشرد…
نچی کردم و یکم خم شدم طرفش:
-اینطوری فشار نده سرتو بدتر میشه..پاشو برو روی کاناپه دراز بکش..پاشو منم الان میام…
نگاه هاشو محکم روی هم فشرد و بی حرف مثل یه بچه ی حرف گوش کن بلند شد..
همینطور نگاهش می کردم که تلو تلو خوران مسیر افتاد و حرکت کرد تو سالن و با ناله ی کوتاهی خودشو پرت کرد روی کاناپه….
قلبم با متوجه شدنش تو این حال فشرده شده بود…
نگاهی به قابلمه های روی گاز انداختم..هنوز شام هم بهش نداده بودم..این سردرد دیگه از کجا اومده بود…
سرمو تکون دادم و منم راهی شدم تو سالن..
چشم هاش بسته بود و مچ کف دست راستشو روی پیشونی چین خورده از دردش گذاشته بود…
لبمو گزیدم و با احتیاط بالای سرش روی کاناپه جای گرفتم…
نگاهای خمارش کمی باز شد و از لای پلکای قرمز و یکم متورمش بهم نگاهی کرد….
بی اختیار تبسمه کمرنگی زدم و تا بخوام بفهمم چی به چیه، سرشو از روی کاناپه قد بلند کرد و گذاشت روی رون پام….
.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن