سرشو تکون داد و بار دیگر به مادرش نگاه کرد و جدی بیان کرد:
-میمونیم…
صورت مادرش باز شد و تبسمه پهنی زد…
با مسروری چایشو خورد و کف دستی به زانوش کشید و کشیده شد..
تبسمی به صورت سرخوشش زدم و تا وقتی رفت تو اتاق با نگاهم دنبالش کردم…
با آوای سولین که منو آوا میکرد نگاهمو چرخوندم طرفش:
-مولین و بابا کجا تشریف دارن؟
تبسمم محو شد و نفس عمیقی کشیدم و اروم اظهار کردم:
-پدر و مادر من عمرشونو دادن به شما..
صورت سولین رفت تو هم و اروم بیان کرد:
-اوه..متاسفم واقعا..خدا رحمتشون کنه..ببخشید یادتون انداختم..
-خواهش میکنم شما که نمی دونستین..
سرشو تکون داد:
-پس شما پیش کی زندگی میکنین؟..
لبمو گزیدم و تا میل داشتم جواب بدم سامیار با صوتی جدی اظهار کرد:
-پیش عمه اش حیات میکرد..اما پسرعمه و شوهر عمه اش دوتا ادم عوضی بودن..اوردمش پیش خودم….
شوکه نگاهش کردم که تبسم کجی بهم زد و نگاهشو ازم گحرکت کرد…
سولین نگاهشو بینمون چرخوند و با ابروهای بالا داده بیان کرد:
-که اینطور…
سامیار با لحنی پر تمسخر بیان کرد:
-مشکلی داری رفیق؟
.
واسم جالب بود که همیشه اسم سولین رو آوا میکرد یا بهش میاظهار کرد رفیق..اصلا بهش داداش نمیاضافه کرد…
تازه با یه لحن بامزه ای هم میگفت که ادم خنده اش میگراهی شد..
سولین شونه ای بالا انداخت و پوزخندی زد:
-وقتی تو مشکلی نداری من چه مشکلی داشته باشم…
سامیار سرشو کج کرد و نگاهک ریزی به سولین زد:
-افرین..به نکته ی خوبی اشاره کردی رفیق..دیگه تو چیزی که بهت مربوط نیست دخالت نکن..
سامان لباشو روی هم فشرد و من به زور خندمو خوردم..
یعنی خیلی شیک طرفو با خاک یکسان میکنه این پسر..طوری که دهنت بسته میشه و هیچی نمیتونی بگی…
خود من رو کم با این زبونش نیش نزده بود که…
سرمو انداختم پایین که سامیار با کف کف دستش ضربه ی ارومی به کمرم زد و بیان کرد:
-این اقا سولین ما یکم زیادی به همه چی گیر میده..از تو هر چیزی میخواد یه موضوع بکشه بیرون..
با تبسم نگاهی به سولین انداختم که با اخم به سامیار نگاه میکرد..
با اومدن مادر جون نگاهه هر سه نفرمون چرخید طرفش…
تبسمی به من و سامیار زد و اظهار کرد:
-جاتونو تو اتاق سابقت انداختم سامیار..پاشین برین استراحت کنین حتما بسیار خسته هستین…
اول اروم به مادر جون خیره شدم..
کم کم ابروهام رفت بالا..
بعد چشمام گرد شد و یکه خورده نگاهمو به مادرجون دوختم…
چی بیان کرد؟..
.
شوکه برگشتم سمت سامیار که لبخند کج و شیطونی گوشه ی لبش قرار گرفته بود..
به مادرش خیره شد و با همون کج خندش گفت:
-باشه الان میریم…
دهن باز کردم بتوپم بهش که نگاهم به سولین افتاد..خیره شده بود به دهن من..
انگار منتظر حرف یا اعتراضی از من بود تا مطمئن بشه ما داریم فیلم بازی میکنیم…
هم من هم سامیار مطمئن بودیم سولین بهمون شک داره و اون داستانی که سامیار واسش تعریف کرد رو باور نکرده…
منم بودم با این اخلاق سامیار و گذشته ای که داشت باور نمیکردم حالا سربمسیر شده باشه و دست یه دخترو بگیره بیاره خونه ی مادرش و بخواد ازدواج کنه…
لبامو روی هم فشردم و نگاه از سامان گراهی شدم و سر به زیر شدم…
سامیار با لحنی که بدجنسی توش موج میزد، قد بلند جوری که مادرش اینا هم بشنون اضافه کرد:
-پاشو بریم بخوابیم عزیزم..میدونم بسیار خسته ای…
پلک محکمی زدم و یه تبسم تصنعی نشوندم روی لبام و اظهار کردم:
-تو برو..من این فنجونارو جمع کنم ببرم بشورم بعد میام..
قبل از اینکه سامیار چیزی بگه مادرجون سریع اضافه کرد:
-نه مادر..برو استراحت کن امروزگار به اندازه کافی ازت کار کشیدیم..برو بخواب که چشات باز نمیشه عزیزم..پاشو..سامیار کف دست خانومتو بگیر ببر اتاق….
وای قلبم میتمایل داشت سرمو بکوبم تو دیوار..
مخصوصا که هرلحظه اون تبسم گوشه ی لب سامیار پررنگ تر میشد و نگاهاش با بدجنسی برق میزد….
.
دوتایی بلند شدیم و بعد از شامگاه بخیر کوتاهی به سامان و مادرجون راه افتادیم سمت اتاقی که انگار متعلق به سامیار بود….
مادرجون و سامان فکر میکردن بین ما محرمیت خونده شده واسه همین اینقدر راحت کنار هم بودن مارو پذیحرکت کرده بودن…
هرچند سولین انگار با کل این قضیه مشکل داشت و شک کرده بود…
سامیار در یه اتاق رو باز کرد و کنار از حرکت ایستاد و اشاره کرد برم داخل…
پلک محکمی زدم و رفتم داخل..اینقدر تو خودم بودم که با صوتی بستن در اتاق شونه هام پرید و با ترس کف دستمو رو دلم گذاشتم…..
کج خنده گوشه لب سامیار پررنگ تر شد و اخمای من درهم تر..
با لحن شرارت باری اضافه کرد:
-چرا وحشت کردی خانوم کوچولو؟
دیده غره ای بهش راهی شدم و با صدای خفه و پر حرصی بیان کردم:
-واسه چی قبول کردی بمونیم..اصلا چرا نگفتی من تو یه اتاق دیگه میخوابم؟..حالا من چیکار کنم؟..ها؟..با توام…
شونه ای بالا انداخت و با خونسردی اعصاب خورد کنی اظهار کرد:
-دلبسته شدم امشب اینجا بمونم..بهشدت وقت بود یه شامگاه اینجا نخوابیده بودم..در ضمن…
اخم هاشو کشید تو هم و خیلی جدی اضافه کرد:
-اگه میحرکت کردی اتاق جدا میدونی چه فکرایی درموردت میکردن؟..اون سامان همینطوری هم هی تیکه میندازه و شک داره..حالا بری تو اتاق جدا که بگن دختره معلوم نیست چیکاره اس که بدون هیچ محرمیتی تو خونه ی پسره زیستن میکنه…
پوزخندی زدم و گفتم:
-پس یعنی بیادگار من چیزی ناظهار کردی؟..
.
اخمش اروم باز شد و ابروهاش رفت بالا..
اون تبسم قشنگش مجدداً نشست کنج لبش و اروم اروم قدم برداشت طرفم و با صوتیی نجواگونه بیان کرد:
-چیه؟..بهم نمیاد؟..
بدون اینکه جوابشو بدم متعجب از لحنش و قدم برداشتنش به طرفم، خیره نگاهش کردم و یه قدم رفتم عقب..
نوک زبونشو رو لب بالاییش کشید و اظهار کرد:
-هووم؟..چرا جواب نمیدی؟
اخم هام حرکت کرد تو هم و شاکی اضافه کردم:
-نخیر بهت نمیاد بیاد کسی خودتو تو زحمت بندازی..
چپ چپ نگاهم کرد و بدون اینکه بایسته، همینطور که میومد طرفم تشر زد:
-فعلا که بیاد جنابعالی کلی تو زحمت افتادم..بی دیده و رو..
تکیه دادم دادم به دیوار و کف دستامو رو سینه جمع کردم:
-بیادگار من تو چه زحمتی افتادی؟..همش بخاطره خودت بوده..الکی منت نذارم…
تو یک قدمیم ایستاد و کف دست راستشو اروم تکیه داد به دیوار کنار سرم و کف دست چپشم اورد سمت صورتم و کف دسته موی بلندی که کج تو صورتم ریخته بودم رو با نوک انگشتاش لمس کرد…
همینطور که اون یه کف دسته مو رو یه جورایی انگار بین انگشتاش نوازش میکرد و میرفت پایین و حتی نگاهشم به حرکت کف دستش بود، پچ زد:
-پس بدو برو بهشون بگو من تو یه اتاق با سامیار نمی خوابم..برو بگو یه اتاق دیگه واست ولیده کنن…
جفت دستامو کنارم تکیه دادم به دیوار و مسخ شده خیره شدم به صورتش که انگار از این فاصله جذابیتش هزار برابر بود….
.
پلک زدم بلکه یکم از گیجی دربیام ولی بدتر شدم…
چشم های لعنتیش و حالت چشم دوختنش حالمو دگرگون کرده بود…
سامیار سرشو خم کرد طرفم و نفس داغش پخش شد تو صورتم..
با نفس عمیقی عطر نفسشو به ریه کشیدم و از لای پلکای نیمه بازم نگاهش کردم…
نگاهشو تو صورتم چرخوند و اخماشو یکم کشید تو هم و لب زد:
-هوم؟..چرا نمیری خانوم کوچولو؟..
مثل خودش اروم اما مسخ شده گفتم:
-نمی تونم..
مجدداً کف دست چپشو درگیر موهام کرد و اروم با نوک انگشتاش از تو صورتم کنارشون زد و برد پشت گوشم….
تو آوای پچ پچ وارش انگار مخدر ریخته بود که با هر کلمه ای که میاضافه کرد من خمارتر و سست تر میشدم:
-می تونی ولی نمیخواهی…
سرمو چپ و راست تکون دادم و نگاهمو ازش دزمتوجه شدم:
-نه من فقط…
پرید تو حرفم و ارومتر بیان کرد:
-بهونه نیار..تو هم دوست داری کنار من باشی…
بی اختیار و باعجله سرم چرخید و خیره شدم تو چشمای مخمورش که خیلی میل داشتنی نگاهم میکرد….
چی میاظهار کرد؟
اب دهنمو قورت دادم و اظهار کردم:
-من هم؟..مگه تو…
دوباره نذاشت حرفمو کامل کنم و باز نجوا کرد:
-اگه من نمی تمایل داشتم، تو الان اینجا نبودی…
تبسم نرم نشست روی لبام و چپ چپ نگاهش کردم که ابروهاشو انداخت بالا و چشمکی زد….
.
تبسمم پررنگ تر شد و بی اراده کف دستامو از روی دیوار کنارم کندم و اوردم بالا و یقه ی سامیار رو گرفتم..
نگاهش نرم تر شد و خودشو بهم نزدیک تر کرد که لب زدم:
-ولی درست نیست..
سرش خم شد روی گردنم و صداش اروم و خمار پیچید تو گوشم:
-گور بابای درست و غلط…
قلبم داشت درمیومد از شدت تمایل داشتنش..دلم انگار تو گلوم میزد و اینقدر آواش قد بلند بود که میوحشت کردم سامیار هم بشنوه….
قلبم لرزیده بود..من تو این موقعیته حساس دل باخته بودم..
اونم به کسی که قرار بود من ملکه ی بدبختیش باشم..جاسوسیش رو بکنم و حتی شاید جونشم تو خطر بندازم….
با ترس از فکر به اینده، مشتامو رو یقه ی سامیار محکمتر کردم و لب زدم:
-سامی…
چند لحظه همونطور خم شده سمت گردنم موند و کمی بعد اروم سرشو کشید عقب..فقط به اندازه ای که بتونه صورتمو ببینه…
با یه ابروی بالا داده و تبسمه کنج لبش و خیره تو نگاهام لب زد:
-میدونی کسی حق نداره به من بگه سامی؟..
لبهامو روی هم فشردم و شیطون نگاهش کردم و با ناز اضافه کردم:
-یعنی میگی دیگه نگم؟
.
کف دست راستشو روی دیوار سر داد پایین و تا بفهمم میخواد چیکار کنه، کف دستشو حلقه کرد دور کمرم و محکم چسبوندم به خودش…
خشک شدم و نگاهام گرد شد که نفس داغش خورد به گردنم و آواش پر التهاب تو گوشم پیچید:
-تو اجازه ی اظهار کردن هرچیزی رو داری کوچولو….
لبام کش اومد و لبخند جای گرفت روی لبام ولی سرمو انداختم پایین و اروم گفتم:
-سامیار تورو خدا..
بار دیگر سرش خم شد سمت گردنم و زیر گوشم گفت:
-تورو خدا چی؟
با دستم که هنوز به یقه اش بود مشت ارومی به سینه اش زدم:
-اذیت نکن..
بدون اینکه جواب بده یه کف دستشو از دور کمرم جدا کرد و اورد بالا..با سر انگشتاش گوشه ی شالمو زد کنار و با پشت انگشتاش گونه ام رو اروم نوازش کرد….
دیدهامو بستم و با بی طاقتی یقه اش رو محکم تو کف دستم فشردم…
داشت با کاراش منو دیوونه میکرد..بدنم سست شده بود و بی حال بودم..پاهام می لرزید…
اگه کف دست سامیار دور کمرم نبود پخش زمین میشدم…
سر انگشتاشو رسوند به گردنم و وقتی گرمی لباش روی شقیقه ام نشست، بی اختیار و با تمام قدرتی که داشتم هولش دادم عقب….
یه قدم بیشتر ازم فاصله نگرفته بود و داشت با ابروهای بالا راهی شده نگاهم میکرد…
داشت با این کاراش و قلببریاش منو میکشت..
وقتی نگاهه خیرشو دیدم با بغض اضافه کردم:
-درست نیست اینقدر بهم نزدیک میشی..من مث اون دخترایی که راحت میان تو تختت نیستم….
.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن