تبسم زدم:
-چیکار داشتی زنگ زدی؟..ببخشید من نذاشتم حرف بزنی…
لبخند زد و با ذوق بیان کرد:
-می خواستم یه خبری بهتون بدم..
با لبخند به سامیار خیره شدم و با شیطنت گفتم:
-چه خبری؟..
مکثی کرد و بعد با ترمتوجه شد اظهار کرد:
-انگار خبر دارین..
جلوی خنده ام رو گرفتم و اضافه کردم:
-از چی؟..
-مگه میشه عسل بی بی سی بهتون خبر نداده باشه؟..
با سامیار بلند زدیم زیر خنده و سولین با حرص بیان کرد:
-کِی فرصت کرد خبر بده؟..این چه سرعت عملیه که شما دخترا تو خبر رسانی دارین…
بلندتر خندیدم و اضافه کردم:
-فکر کن من خبر نداشته باشم شما چیکار میکنین…
-به این سرعت؟..
-دیگه دیگه..ما اینیم..سامیار عادت کرده، تو هم بهتره عادت کنی…
ریز خندید و اظهار کرد:
-چشم..عادتم می کنیم..
سامیار صورتش رو جمع کرد و اظهار کرد:
-اه اه زن ذلیل..
سولین قد بلند زد زیر خنده و اظهار کرد:
-تو از زن ذلیلی حرف نزن داداش که سابقه ت بدجور خرابه…
-من کجا زن ذلیلم؟..
چپ چپ نگاهش کردم که با مکث اظهار کرد:
-فقط یکم..زیاد که نیستم..
سولین بار دیگر غش کرد از خنده و اضافه کرد:
-تو که جرات نداری چرا کری میخونی؟..
سامیار به گوشی نگاه غره حرکت کرد و من خنده ام گحرکت کرد:
-مگه اون میبینه که چشم غره میری..
-اون منو میشناسه..خودش حرکاتمو بلده..
سری به تاسف تکون دادم و سامان با ذوق اظهار کرد:
-پس کم کم ولیده بشین برای خاستگاری داداشتون…
نگاهی رد و بقلب کردیم و سامیار با خونسردی اضافه کرد:
-شرمنده داداش..ما طرف دختریم..
سولین متعجب و با حرص گفت:
-چی؟..
سامیار با همون لحن خونسردش بیان کرد:
-ما طرف دخترمون هستیم..اونو تنها بذاریم بیاییم طرف تواِ نره خر؟…
سولین با حرص اظهار کرد:
-یعنی چی؟..سوگل این چی میگه؟..
تبسم زدم و بیان کردم:
-شما مگه پدر و مادر ندارین که لنگ ما موندین..چرا دوتایی زنگ میزنین یارکشی میکنین؟….
-اره دیگه..معلومه عسل خانم زنگ زده مختونو زده…
سامیار با خنده اظهار کرد:
-اونم زنگ نزده بود من سرجهازیمو ول نمی کردم طرف تورو بگیرم…
سولین کمی خاموشی کرد و بعد خیال گفت:
-حالا فرقیم نداره..دیگه منو عسل نداره که..
سامیار با بدجنسی بیان کرد:
-بهشدتم مطمئن نباش..
-چطور؟..
چشمکی به من زد و بیان کرد:
-من دخترمو همینطوری تند که عروس نمیکنم..باید برم تحقیق ببینیم چی میشه حالا…
با خنده اضافه کردم:
-اذیتش نکن..
سولین با حرص گفت:
-برو بابا..کی حالا نظر تورو میل داشت..بیشعور..
بعد بدون اینکه فرصت حرفی به من یا سامیار بده گفت:
-زن داداش خداحافظ..
تق گوشی رو قطع کرد و من و سامیار چند لحظه همینطور شوکه به گوشی چشم دوختیم و بعد دوتایی هموقت زدیم زیر خنده….
با خنده اظهار کردم:
-چرا دیوونه شد یهو..
سامیار هم با خنده سری تکون داد و اضافه کرد:
-وحشت کرد بیشتر بزنیم تو ذوقش زود قطع کرد..
-چرا اذیتشون میکنی..
شونه ای بالا انداخت و با بی خیالی اظهار کرد:
-خوشم میاد..
سری به تاسف تکون دادم و دیگه چیزی نگفتم..
سامیار هم چند لحظه سکوت کرد و بعد انگار که چیزی یادش اومده باشه بیان کرد:
-راستی..
تو جاش نیمخیز شد و با تعجب نگاهش کردم:
-چی شد؟..
از حالت درازکش دراومد و کامل تو جاش جای گرفت و گفت:
-به مولین اضافه کردی مژدگونی بده یادم اومد..
-چی؟..
از روی تخت کشیده شد و درحالی که به سمت کمدش میراهی شد گفت:
-اینقدر ادا درمیاری که کلا یادم راهی شد..
-من کجا ادا دراوردم..
در کمدی که پشتش گاوصندوقش رو مخفی کرده بود رو باز کرد و گفت:
-از صبح هی گریه و ناراحتی و گند زدن به اعصاب من، بعد میگی کجا ادا دراوردم؟…
جوابش رو ندادم و با نگاهم دنبالش کردم که مشاهده کردم در چوبی کشو مانند ته کمد رو کشید کنار و گاوصندوق نمایان شد….
یاد گذشته و کارهایی که کرده بودم افتادم و یه لحظه مثل فیلم تمام اون روزگارها از جلوی دیدهم رد شد….
نگاهم رو دزدیدم و سرم رو پایین انداختم و نمتوجه شدم سامیار داره چکار میکنه…
دیده هام بسته بود و تو حال خودم بودم که از حرکت تخت و فرو رفتن تشک، متوجه شدم سامیار برگشته روی تخت….
اون حتی دیگه حرفش رو هم نمیزد ولی من از تمام کارهام پیش خودم خجالت می کشیدم…
چه دل بزرگی داشت سامیار که من رو بخشیده بود…
حالا که به اون روزگارها فکر می کردم میمتوجه شدم چقدر کارهای بدی درحقش انجام داده بودم و اون با محبتِ تمام دیده پوشی کرده بود….
سامیار اروم صدام کرد و چون تو فکر بودم تکون سختی خوردم…
گیج نگاهش کردم که سوالی گفت:
-چیه..خوبی؟..
سرم رو تکون دادم تا یاده اون روزگارها از سرم بیرون بره و بیان کردم:
-اره عزیزم..
به جعبه ی کوچک چوبی و دلبری که تو کف دستش بود خیره شدم و بیان کردم:
-این چیه؟..
تبسم زد و خودش هم نگاهش رو به جعبه ی تو دستش دوخت و اظهار کرد:
-اینو دو روزگار بعد از اینکه برای اامان بار رفتیم سونوگرافی و صوتی دل دخترمون رو گوش دادم سفارش دادم….
با ذوق نگاهش کردم:
-هدیه خریدی برام؟..
با لبخنده مهربونی سرش رو تکون داد و جعبه رو تو کف دستم گذاشت…
من هم تبسم زدم و اون یکی کف دستم رو روی صورتش کشیدم:
-مرسی عزیزم..چرا زحمت کشیدی..
کف کف دستم رو بوسید و با دیده و ابرو اشاره کرد بازش کنم و گفت:
-ببین خوشت میاد..
با ذوق و شوق به جعبه ی کنده کاری شده و بهشدت شیکی که تو کف دستم بود چشم دوختم و بعد اروم بازش کردم….
چشمم که به داخلش افتاد از تعجب خشکم زد..یک پلاک و زنجیر بود…
نگاهم رو اروم بالا بردم و به صورتش نگاه کردم..تمام نگاهش به من بود تا عکس العملم رو ببینه….
لبم رو گزیدم و دوباره به پلاک داخل جعبه خیره شدم و اروم زنجیرش رو بین انگشت هام گحرکت کردم و اوردمش بیرون….
کف دستم رو بالا بردم و پلاک تقریبا بزرگ و زیباش جلوی چشمم اویزون شد…
یک زن حامله بود..از بغل و با شکمی برامده که داخل شکمش یه جنین خوابیده بود…
بسیار دلبر بود و برای من پر از معنی های دلربا و احساسی بود…
نمی دونستم چی بگم و لبم بی اختیار می لرزید اما حرفی برای اظهار کردن نداشتم…
پلاکش رو تو کف دستم مشت کردم و روی سینه ام گذاشتم…
به سامیار که با لبخند تمام حرکات من رو زیر نظر گحرکت کرده بود چشم دوختم و لب زدم:
-این خیلی خوشگله سامیار..خیلی..
تبسمش پررنگ شد و اروم اظهار کرد:
-دوستش داری؟..
سرم رو به چپ و راست تکون دادم:
-بسیار..خیلی..
مشتم رو جلوی چشمم باز کردم و چند لحظه بهش خیره شدم و بعد مجدداً با هیجان به سامیار نگاه کردم:
-این چه جوری به ذهنت رسید سامیار..
با تبسمه بزرگی به ذوق من نگاه می کرد و سرش رو تکون میداد…
کف دستش رو روی دستم گذاشت و بیان کرد:
-فکر نمی کردم اینقدر خوشت بیاد..
-دیوونه شدی..این خاص ترین هدیه ایه که تا حالا گراهی شدم…
زنجیر رو از بین انگشت هام بیرون کشید و گفت:
-بده برات ببندم..
با شوق چرخیدم و پشتم رو بهش کردم و موهام رو از پشت جمع کردم و بالا گراهی شدم تا راحت به زنجیر رو به گردنم بندازه…
همینطور منتظر جای گرفته بودم که جای سردی پلاک، داغی لب هاش رو پشت گردنم حس کردم…
بدنم لرزید و مورمورم شد..
پلک هام روی هم افتاد و گردنم کمی به راست چرخید و زمزمه وار آواش کردم:
-سامیار..
لب هاش رو روی شونه ام حرکت داد و به پشت گوشم رسوند و نفس زد:
-جان..
شونه ام از حرارت نفسش جمع و نفسم حبس شد..
هنوز کف دستم با موهام بالا بود که با این حرکتش موهام ول شد و بی اختیار دستم رو به موهاش رسوندم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن