لبخند زدم:
-چیکار داشتی زنگ زدی؟..ببخشید من نذاشتم حرف بزنی…
لبخند زد و با ذوق اضافه کرد:
-می خواستم یه خبری بهتون بدم..
با لبخند به سامیار خیره شدم و با شیطنت گفتم:
-چه خبری؟..
مکثی کرد و بعد با ترمتوجه شد گفت:
-انگار خبر دارین..
جلوی خنده ام رو گرفتم و گفتم:
-از چی؟..
-مگه میشه عسل بی بی سی بهتون خبر نداده باشه؟..
با سامیار قد بلند زدیم زیر خنده و سولین با حرص اظهار کرد:
-کِی فرصت کرد خبر بده؟..این چه سرعت عملیه که شما دخترا تو خبر رسانی دارین…
کشیدهتر ریز خندیدم و اظهار کردم:
-فکر کن من خبر نداشته باشم شما چیکار میکنین…
-به این سرعت؟..
-دیگه دیگه..ما اینیم..سامیار عادت کرده، تو هم بهتره عادت کنی…
ریز خندید و اظهار کرد:
-چشم..عادتم می کنیم..
سامیار صورتش رو جمع کرد و گفت:
-اه اه زن ذلیل..
سولین بلند زد زیر خنده و اظهار کرد:
-تو از زن ذلیلی حرف نزن داداش که سابقه ت بدجور خرابه…
-من کجا زن ذلیلم؟..
چپ چپ نگاهش کردم که با مکث گفت:
-فقط یکم..زیاد که نیستم..
سامان بار دیگر غش کرد از خنده و بیان کرد:
-تو که جرات نداری چرا کری میخونی؟..
سامیار به گوشی دیده غره رفت و من خنده ام گرفت:
-مگه اون میبینه که دیده غره میری..
-اون منو میشناسه..خودش حرکاتمو بلده..
سری به تاسف تکون دادم و سولین با ذوق اضافه کرد:
-پس کم کم اماده بشین برای خاستگاری داداشتون…
نگاهی رد و بقلب کردیم و سامیار با خونسردی اضافه کرد:
-شرمنده داداش..ما طرف دختریم..
سولین متعجب و با حرص گفت:
-چی؟..
سامیار با همون لحن خونسردش بیان کرد:
-ما طرف دخترمون هستیم..اونو تنها بذاریم بیاییم طرف تواِ نره خر؟…
سامان با حرص اظهار کرد:
-یعنی چی؟..سوگل این چی میگه؟..
تبسم زدم و بیان کردم:
-شما مگه پدر و مادر ندارین که لنگ ما موندین..چرا دوتایی زنگ میزنین یارکشی میکنین؟….
-اره دیگه..معلومه عسل خانم زنگ زده مختونو زده…
سامیار با خنده بیان کرد:
-اونم زنگ نزده بود من سرجهازیمو ول نمی کردم طرف تورو بگیرم…
سامان کمی سکوت کرد و بعد خیال بیان کرد:
-حالا فرقیم نداره..دیگه منو عسل نداره که..
سامیار با بدجنسی گفت:
-بسیارم مطمئن نباش..
-چطور؟..
دیدهکی به من زد و اظهار کرد:
-من دخترمو همینطوری سریع که عروس نمیکنم..باید برم تحقیق ببینیم چی میشه حالا…
با خنده اظهار کردم:
-اذیتش نکن..
سولین با حرص گفت:
-برو بابا..کی حالا نظر تورو تمایل داشت..بیشعور..
بعد بدون اینکه فرصت حرفی به من یا سامیار بده اضافه کرد:
-زن داداش خداحافظ..
تق گوشی رو قطع کرد و من و سامیار چند لحظه همینطور شوکه به گوشی خیره شدیم و بعد دوتایی همزمان زدیم زیر خنده….
با خنده گفتم:
-چرا دیوونه شد یهو..
سامیار هم با خنده سری تکون داد و اظهار کرد:
-هراسید بیشتر بزنیم تو ذوقش زود قطع کرد..
-چرا اذیتشون میکنی..
شونه ای بالا انداخت و با بی خیالی گفت:
-خوشم میاد..
سری به تاسف تکون دادم و دیگه چیزی نگفتم..
سامیار هم چند لحظه خاموشی کرد و بعد انگار که چیزی یادش اومده باشه گفت:
-راستی..
تو جاش نیمخیز شد و با تعجب نگاهش کردم:
-چی شد؟..
از حالت درازکش دراومد و کامل تو جاش نشست و اظهار کرد:
-به مولین اظهار کردی مژدگونی بده یادم اومد..
-چی؟..
از روی تخت بلند شد و درحالی که به سمت کمدش میراهی شد اظهار کرد:
-اینقدر ادا درمیاری که کلا یادم حرکت کرد..
-من کجا ادا دراوردم..
در کمدی که پشتش گاوصندوقش رو مخفی کرده بود رو باز کرد و اضافه کرد:
-از صبح هی گریه و ناراحتی و گند زدن به اعصاب من، بعد میگی کجا ادا دراوردم؟…
جوابش رو ندادم و با نگاهم دنبالش کردم که متوجه شدم در چوبی کشو مانند ته کمد رو کشید کنار و گاوصندوق نمایان شد….
یاد گذشته و کارهایی که کرده بودم افتادم و یه لحظه مثل فیلم تمام اون روزگارها از جلوی دیدهم رد شد….
نگاهم رو دزدیدم و سرم رو پایین انداختم و نمتوجه شدم سامیار داره چکار میکنه…
چشم هام بسته بود و تو حال خودم بودم که از حرکت تخت و فرو راهی شدن تشک، درک کردم سامیار برگشته روی تخت….
اون حتی دیگه حرفش رو هم نمیزد ولی من از تمام کارهام پیش خودم خجالت می کشیدم…
چه دل بزرگی داشت سامیار که من رو بخشیده بود…
حالا که به اون روزگارها فکر می کردم میمشاهده کردم چقدر کارهای بدی درحقش انجام داده بودم و اون با محبتِ تمام نگاه پوشی کرده بود….
سامیار اروم آوام کرد و چراکه تو فکر بودم تکون سختی خوردم…
گیج نگاهش کردم که سوالی اضافه کرد:
-چیه..خوبی؟..
سرم رو تکون دادم تا یاده اون روزگارها از سرم بیرون بره و اظهار کردم:
-اره عزیزم..
به جعبه ی کوچک چوبی و خوشگلی که تو کف دستش بود نگاه کردم و گفتم:
-این چیه؟..
تبسم زد و خودش هم نگاهش رو به جعبه ی تو کف دستش دوخت و اظهار کرد:
-اینو دو روزگار بعد از اینکه برای اامان بار حرکت کردیم سونوگرافی و صدای دل دخترمون رو متوجه شدم سفارش دادم….
با ذوق نگاهش کردم:
-هدیه خریدی برام؟..
با تبسمه مهربونی سرش رو تکون داد و جعبه رو تو دستم گذاشت…
من هم تبسم زدم و اون یکی کف دستم رو روی صورتش کشیدم:
-مرسی عزیزم..چرا زحمت کشیدی..
کف دستم رو بوسید و با چشم و ابرو اشاره کرد بازش کنم و گفت:
-ببین خوشت میاد..
با ذوق و شوق به جعبه ی کنده کاری شده و بهشدت شیکی که تو کف دستم بود چشم دوختم و بعد اروم بازش کردم….
نگاهم که به داخلش افتاد از تعجب خشکم زد..یک پلاک و زنجیر بود…
نگاهم رو اروم بالا بردم و به صورتش نگاه کردم..تمام نگاهش به من بود تا عکس العملم رو ببینه….
لبم رو گزیدم و دوباره به پلاک داخل جعبه خیره شدم و اروم زنجیرش رو بین انگشت هام گرفتم و اوردمش بیرون….
کف دستم رو بالا بردم و پلاک تقریبا بزرگ و خوشگلش جلوی دیدهم اویزون شد…
یک زن حامله بود..از بغل و با شکمی برامده که داخل شکمش یه جنین خوابیده بود…
بهشدت خوشگل بود و برای من پر از معنی های دلربا و احساسی بود…
نمی دونستم چی بگم و لبم بی اختیار می لرزید ولی حرفی برای گفتن نداشتم…
پلاکش رو تو دستم مشت کردم و روی سینه ام گذاشتم…
به سامیار که با لبخند تمام حرکات من رو زیر نظر گراهی شده بود چشم دوختم و لب زدم:
-این خیلی دلبره سامیار..بسیار..
لبخندش پررنگ شد و اروم بیان کرد:
-دوستش داری؟..
سرم رو به چپ و راست تکون دادم:
-خیلی..بسیار..
مشتم رو جلوی چشمم باز کردم و چند لحظه بهش خیره شدم و بعد دوباره با هیجان به سامیار چشم دوختم:
-این چه جوری به ذهنت رسید سامیار..
با لبخنده بزرگی به ذوق من نگاه می کرد و سرش رو تکون میداد…
دستش رو روی دستم گذاشت و گفت:
-فکر نمی کردم اینقدر خوشت بیاد..
-دیوونه شدی..این خاص ترین هدیه ایه که تا حالا گحرکت کردم…
زنجیر رو از بین انگشت هام بیرون کشید و گفت:
-بده برات ببندم..
با شوق چرخیدم و پشتم رو بهش کردم و موهام رو از پشت جمع کردم و بالا گحرکت کردم تا راحت به زنجیر رو به گردنم بندازه…
همینطور منتظر قرار گرفته بودم که جای سردی پلاک، داغی لب هاش رو پشت گردنم حس کردم…
بدنم لرزید و مورمورم شد..
پلک هام روی هم افتاد و گردنم کمی به راست چرخید و زمزمه وار صوتش کردم:
-سامیار..
لب هاش رو روی شونه ام حرکت داد و به پشت گوشم رسوند و نفس زد:
-جان..
شونه ام از حرارت نفسش جمع و نفسم حبس شد..
هنوز کف دستم با موهام بالا بود که با این حرکتش موهام ول شد و بی اختیار دستم رو به موهاش رسوندم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن