* * * *
آروم نگاهامو باز کردم …
هنوز توی خواب بودم و هنگ …
نگاهی به اتاقی که توش بودم ، انداختم …
جیغ خفیفی کشیدم و با ترس سر جام قرار گرفتم …
پتو رو گحرکت کردم تو مشتام و مضطرب تا روی گردنم بالا کشیدمش …
ولی تا چشمم به طرحای روی پتو افتاد ، جیغ دیگه ای کشیدم و از روی تخت پریدم پایین …
با استرس به پتو زل زدم …
تصویر یه ققنوس روش بود که بال هاشو وا کرده بود و با چشمای به خون قرار گرفته به نقطه ی نامعلومی خیره شده بود ! … .
دندونام با استرس بهَم برخورد میکردن ، دستام مشت شده بود و بدنم سرد …
عرق سردی از پیشونیم سرازیر شد …
من کجا بودم؟! …
دیشامگاه که توی اتاقم خوابیده بودم ! … .
کف دست راستمو گذاشتم روی قلبم ، دلی که محکم خودشو به سینم می کوبید … .
کم مونده بود سکته کنم که در اتاق باز شد …
نگاهمو از پتو گحرکت کردم و به کسی که توی چارچوب در از حرکت ایستاده بود ، زل زدم … .
لبای لرزونمو از هم وا کردم و با لکنت گفتم :
+ و … ویلی ، ویلیام ! … .
نفسشو محکم بیرون فرستاد و با نگاه یخیش بهم زل زد …
توی چارچوب در ایستاده بود و کف دستش روی کف دستگیره ی در بود … .
بغضم شکست و زدم زیر گریه … .
به طرفش دوییدم و پریدم تو اغوشش …
پاهامو دور کمرش سفت حلقه کردم و دستامم دور گردنش …
اشکام به سرعت از روی گونم پایین میومدن و میریختن روی شونش … .
دستشو از رو کف دستگیره ی در ور داشت و دور کمرم حلقه کرد …
آروم پشتمو نوازش کرد و اظهار کرد :
_ هیس آوین ، آروم باش دختر … !
حین گریه ، لب زدم :
+ ویلیام ! …
سرشو گذاشت رو شونم و بیان کرد :
_ جانم؟! …
با هق هق نالیدم :
+ من کجام؟! …
اینجا کجاس؟! …
من می ترسم ویلیام … .
کف دستشو نوازش وار روی موهام کشید و گفت :
_ نترس ، اینجا خونه ی منه … .
با شنیدن این حرف ؛ سرمو عقب کشیدم و خیره به نگاهاش ، متعجب لب زدم :
+ خونه ی تو؟! …
دیدهای قهوه ای رنگشو آروم به نشونه ی تایید حرفم ، باز و بسته کرد که با بغض اظهار کردم :
+ ولی … ولی من که …
من که دیشب ، دیشامگاه …
پرید بین حرفم و بیان کرد :
_ آره ، آره …
اما الان ، الان هر دومون اینجاییم … .
نفسمو لرزون بیرون فرستادم و بیان کردم :
+ مولین و بابام کجان؟! …
تبسم ریزی زد و گفت :
_ جایی که باید باشن …
هقی زدم و نالیدم :
+ ما کجاییم ویلیام؟! …
سرمو گذاشت رو شونش و حین نوازش موهام ، اظهار کرد :
_ پاریس … .
ناباور لب زدم :
+ پ … پاریس؟! … .
_ آره ، آره آوین …
پاریسیم ، اینجا پاریسه … .
با نفس نفس سرمو عقب کشیدم و خیره به نگاهاش لب زدم :
+ چطور من اومدم پاریس؟! …
چجوری آخه؟! …
من … من که ایران بودم ، تو خونمون ! …
م … من قرار بود امروزگار عقدِ ، عقدِ …
اخم غلیظی کرد ؛ پرید بین حرفم و با فشردن پهلوهام ، گفت :
_ ادامه نده آوین … .
ساکت ، با دیدهای اشکیم بهش زل زدم که آروم لب زد :
_ من دزمتوجه شدمت … .
با بهت لب زدم :
+ چی؟! … .
جدی به دیدهام خیره شد و اضافه کرد :
_ دزمشاهده کردمت …
نصفه شامگاه وقتی مامان و بابات خواب بودن ؛ وارد خونتون شدم و توی همون خواب ، بغلت کردم و زدم بیرون … .
با هواپیمای شخصیم ، آوردمت پاریس … .
نفسام به شمارش افتاده بود …
مات زده بهش خیره شدم و نالیدم :
+ ویلیام ! … .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن