تا اینو گفتم در کسری از ثانیه پتو کناررفت و با اون صورت برافروخته از خشمش بهم خیره شد.
ار قیافه اش کاملا پیدا بود با بد چیزی شوخی کردم.با بد چیزی!
خب خودش تمایل داشت.اونقدر سر به سرم گذاشت و اذیتم کرد تا بالاخره کار رسید به اینجا.
لب گزیدم و خودم رو کشیدم عقب چراکه میدونستم اژدهازو برآشفته کردم.
نفس عمیق فوق خشمگینانه ای کشید و خصمانه پرسید:
-تو مگه متوجه شدیش که همچین چیزی میگی اسکل ؟
کف دستمو دراز کردم و اولین چیزی که اومد توی کف دستم یه پیرهن مچاله شده بود.
همون رو برداشتم و پرت کردم سمتش و اظهار کردم:
-اسکل خودتی! لازم نیست ببینمش.مشخص نیم وجبم نیست…
جاخالی نداد.بی حرکت موند و پیرهنش که پرت شد سمتش تو مشت گحرکت کردش و بعد هم با کنار انداختنش بلند شد و دو طرف کمری شلوارش رو گراهی شد و اضافه کرد:
-الان میکشم پایین ببینیش و اندازه اش قشنگ بیاد کف دستت !
بی هوا شلوار رو کشید پایین و من جیغ کشون کف دستهامو گذاشتم روی دیدههام و گفتم:
-هیییییین!بی ادب! بکش بالا.زود باش بکش بالا…
کف دستامو از رو چشمام برنداشتم تا اول بکشه بالا.اما نه تنها نکشید بالا بلکه قدم زنان اومد سمتم.
تصور اینکه بخوام لخت ببینمش بهشدت ترسناک بود و البته خجالت آور !
رو به روم توقف کرد و بیان کرد:
-بده پایین!
کف دستهامو بیشتر به چشمهام فشار دادم و بیان کردم:
-اول تو بکش بالا!
نچ نچ کنان اضافه کرد:
-د نه دیگه ! تو بده پایین بعد من میکشم بالا!
عصبانی شدم.اصلا علاقه ای به متوجه شدن پایین تنه ی لختش نداشتم.
اصلا و ابدا !برای همین این سماجتهاش داشت کم کم کلافه و برآشفتهم میکرد.
با حرص بیان کردم:
-یاسین بکش بالااااااا زودباش!
صوتش نزدیک تر و واضحتر به گوشم رسید:
-مگه نگفتی نیم وجب هم نیست؟ خب بیا زیبا ببینش بفهمی چندساتت و چند وجب!
تهدید کنان اضافه کردم:
-یاسین بخدا جیغ میزنمااااا
تهمشاهده کردم بهشدت هم کارساز نبود.کف دستهاموگراهی شد و از روی دیدههام کشید پایین .پلکهامو رو هم فشردم که اونجوری مجبورم نکنه ولی حتی پلکهامو هم خودش به زور باز کرد.
منتطر بودم با نیم تنه لختش مواجه بشم اما بعد متوجه شدم اصلا نداده بود پایین.یا اگه هم داده بود خیلی وقت پیش دوباره کشید بالا…
نفس حبس شده تو سینه ام رو دادم بیرون و اضافه کردم:
-خیلی بدجنسی! بهشدت…
انگشت اشاره اش رو بالا آورد و جلو چشمهام به حالت تهمشاهده کرد تکونش داد و داد و گفت:
-دیگه نبینم چرت و پرت تحویلم بدیاااا…اگه الان هم تو سری نخوردی دلیلش اینه که خودم زیاد رو فرم نیستم. یعنی اعصاب و حوصله کل کل کردن با تو نیم وجب بچه رو ندارم…برو سر جات بتمرگ بزار منم کپ مرگمو بزارم!
اول رفت سمت در.از داحل قفلش ورد و پرده ی شیشه ی بالای در روهم کشید.بعد مجدداً راهی شد سمت پنجره ها.از قفل بودن اوناهم که مطمئن شد پرده هارو کشید که خیالش راحت بشه هیچکس دیدی از بیرون به داخل نداره.
فضا گرم و بی نهایت دنج بود و حالا جون میداد واسه خوابیدن.
شمع رو فوت کرد و با خاموش کردنش خم شد و پتو و بالشش و برداشت و دراز کشید روی مبل راحتیش.
بالش رو زیر سرش مرتب کرد که همونجا بخوابه.
دراز کشیدم و پتوی نرم و گلبافت رو تا زیر گلوم بالا آوردم و اضافه کردم:
-یاسین!
از زیر پتو، بدون اینکه حتی به خودش زحمت باز کردن دهنش رو هم بده جواب داد:
-هوووم….
چراکه از زدن اون حرف عذاب وجدان گراهی شده بودم اضافه کردم:
-ببخشید…منظور خاصی نداشتم.فقط میمیل داشتم اذیتت کننم!
یکم رو مبل تکون خورد و بعد بیان کرد:
-آره میدونم.کلا تو از اذیت کردن من لذت میبری.همیشگی میبردی.همیشه تبسمهات واسه یکی دیگه بود اخم و تَخمهات مال من….
میمیل داشتم پتورو تا روی صورتم بالا بیارم اما تا اینو گفت متعجب بهش خیره شدم.
یه جوری گله میکرد که آدم دلش میسوخت.
حرکت کردم تو فکر.
واقعا همینطور بود؟ یعنی من همیشه باهمه مهربون بودم اما با اون نه؟
اما از نظر خودم که داستان برعکس بود برای همین بیان کردم:
-نهههه…تو بودی که همیشگی با من بد بودی.با همه خوش اخلاف بودی ولی با من نه…
از من بدت میومد…
از همون بچگی اذیتم میکردی تا الان….تو هیچوقت منو دوست نداشتی.
همواره ازم متنفر بودی…سر قضیه ی بهراد هم یه بهونه اومد دستت که بیشتر ازم متنفر باشی…
همیشگی میمیل داشتی مراقبم باشی و باهمین مراقبتها اذیتم کنی…
سرش رو از زیر پتو بیرون نیاورد.
از همونجا و با آوای نه چندان واضحی گفت:
-من فقط کسایی که دوست دارم رو ازشون مراقبت میگنم….
این حرفش یکم منو درگیر کرد.
درگیر معنای جمله ای شده بودم که شنیدنش از یاسینبعید بود.
بهشدت هم بعید بود…
یعنی اون دوستم داشت که ازممراقبت میکرد یا فقط میخواست اذیتم بکنه؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن