با خنده از جایش قد بلند شد و بهسمت اتاق کوچک و مشترکشان راهی شد تا لحافهای رنگ و رو راهی شدهیشان را که پری به آنها هدیه دادهبود، بیارد و پهن کند. یک قلقلک ریزی به جانش افتادهبود، نمیخبر داشت چرا، اما احساس میکرد که این فرد مرموز ملقب به رهبر قرار نیست نخالهبازیهایش را بیجواب بگذارد و پشت گوش بندازد. صد البته که آن رفیق دیده و ابرو مشکیاش با آن اخلاق گندش، فقط به فاطمه چشم غره میرفت. حتی لحظهی خروجشان از دانشگاه، انگشت اشارهاش را بهسمت فاطمه نشانه رفت و پوزخندی زد که مو به تنشان سیخ کرد. هر چند که فاطمه آدم حسابش نکرد؛ ولی مرضیه اصلاً حس خوبی از آن حرکت نگراهی شد. مرضیه گوشهی اتاق جای گرفت تا کمی با خود خلوت کند، آدم گوشه نشینی نبود؛ ولی تنهایی را به شلوغی ترجیح میداد. به نظرش برونگراترین آدمها هم نیاز به کمی تنهایی دارند تا خودشان را احیا کنند. زانوهایش را بغل کرد و سرش را به دیوار تکیه داد، نگاهش را سرتاسر اتاق کوچکش چرخاند. این خونه خیلی کوچک بود، یک آشپزمنزلی نقلی که به زور دو نفر در آن جا میشد. یک حال کوچک و این اتاق که اثاثیهشان را در آن چپاندهبودند. در واقع این خونه زیر زمین یک خونهی قدیمی و درب و داغان بود. منزل بزرگی بود که هر تکه و هر اتاقش به یکی مثل آنها اجاره دادهشده و از اقبال کشیده آنها، بدترین و تاریکترین ناحیهاش، نصیبشان شدهبود. خود صاحب خونه هم دقیقاً بغل گوششان مستقر شدهبود که حواسش به آنها باشد تا دست از پا خطا نکنند، چراکه ناسلامتی مجرد بودند و دلربا! اگر پول خوبی در کف دست و بالشان بود، از این خراب شده که همه دیوارهایش زرد و نمدار بودند، میراهی شدند؛ اما کو پول؟ کو پدر پولدار؟ کو شوهر پولدار؟ حتی کبوتر نر هم رخت و لباسشان را میمشاهده کرد، فرار میکرد. نه اینکه زشت باشند، بسیار تنبل بودند یا در واقع بهتر است بگویم بسیار وقت است خودشان را فراموش کردهاند. از وقتی که از یتیم خونه با اردنگی انداختنشان بیرون، فراموش کردند که آنها هم دخترند و نیاز به دخترانه کردن دارند. از وقتی که برای هر لقمهای که میخوردند باید در حد مرگ کار کنند، خودشان را فراموش کردهاند. تارا وارد اتاق شد، وقتی چشمش به او خورد رسید و کنارش نشست. با تبسم ملیحی نگاهش کرد و کف دست روی شانهاش گذاشت.
– به چی فکر میکنی وروجک؟
سرش را مجدداً تکیه داد به دیوار و با غنچه کردن لبهای درشتش، شیطنتوارانه اظهار کرد:
– به یه شوهر پولدار.
یکدفعه یک مشت به دیواری که به آن تکیه دادهبود خورد و صدای فریاد اسلم آقا رسید:
– ورپریده تو رو چه به شوهر پولدار؟! بیا کرایه خونتو بده دخترهی خیره سر.
مرضیه نگاهی لبریز از حرص و خنده و صورتی خونسرد به تارا که از حرکت این مردک خپل در جایش پریده بود، کرد و اضافه کرد:
– شوهر چیه؟ شوهر کیه؟ شوهر میخوام چیکار؟ اونم شوهر پولدار؟ ولش کن بابا! میخوام مثل خواهر اسلم آقا تا آخر عمر مجرد بمونم و با دلدادگی لقبی که مردم بهم میدن رو گوش کنم… پیر دختر ترشیده.
مشت مجدداًی و محکمتر اسلم تارا را به خنده انداخت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن