#ایران_تهران
#علیرام
همیشگی در خیالاتش اتاق پانیذ را با رنگهای مسرور تصور می کرد. اتاق مثل تصوراتش بود.
تبسم روی لبهایش جای گرفت. پانیذ به سمت علیرام چرخید و در دو قدمیش ایستاد.
– به چی می خندی؟
علیرام کمی به سمت پانیذ خم شد و عطر تنش را به یک باره نفس کشید.
– به چیزی نمی خندم؛ همواره اتاقت رو رنگ رنگی تصور میکردم و الان واقعا همونطوره!
– من عاشق رنگ های خوشحالم.
علیرام به خودش جرات داد و کف دست جلو برد. آهسته سر انگشتش گونه ی پانیذ را نوازش کرد.
– منم عاشق توام ، اونقدر عاشقتم که می خوام دلم رو بشکافم و تو رو با تمام احساسم تو دلم جا بدم؛ تا ابد اونجا جات محفوظه.
پانیذ دست جلو برد و کف دستش سمت چپ سینه ی علیرام نشست.
– من همیشگی جام اینجاست.
دست علیرام روی کف دست پانیذ که هنوز روی سینه اش بود جای گرفت.
-از الان دیگه خیالم راحته زیرا میدونم همه جوره مال خودمی. خب عروس خانوم نمی خوای چیزی دیگه ی بگی؟
پانیذ خنده ی ریزی کرد.
– چی میگن عروس دومادا بهم ؟
علیرام در قلبش قربان صدقه ی سادگی پانیذ راهی شد.
– خب اینکه دوست نداری با خانواده ام زیستن کنی؟ چه غذا و رنگی و دوس داری؟
– یعنی تو نمیدونی من چه رنگ و غذا دوست دارم؟
– چرا رنگ، علیرام؛ غذا، علیرام !
– بدجنس!
آرام به نوک دماغ پانیذ ضربه زد.
– حالا نظرت چیه عروس خانوم؟
– به نظرم قلبم برای این آقایی که اینجا از حرکت ایستاده راهی شده.
کف دست پانیذ را نرم فشرد.
– شاید تو حیات به مشکلات ریز و درشت بربخوریم ولی بدون محبتم نسبت به تو هیچ وقت تغییر نمیکنه!
دل پانیذ ملایم گحرکت کرد و با هم از اتاق بیرون اومدن.
#ایران_تهران
#پانیذ
بن سان با مشاهده کردن علیرام و پانیذ اظهار کرد:
– الان شیرینی بخوریم یا زوده؟
پانیذ تبسمی زد.
– ببین این تبسمه میگه یعنی بععله و ما می تونیم شیرینی بخوریم!
همه دست زدن و بقیه ی صحبت ها رو بزرگ تر ها کردند و قرار شد برای آزمایشات، علیرام فردا به دنبال پانیذ بیاد.
با حرکت کردن مهمون ها شیما با رضایت لبخند زد.
– آدم های خوبی هستند؛ من بسیار راضیم.
احمد آقا همینطور که به سمت اتاق میحرکت کرد اضافه کرد:
– آره خدا رو شکر آدم های درستی هستند.
هیوا پانیذ را در آغوش کشید.
– باورم نمیشه عروس شدی اونم با محبت! آنا کوبید به پهلوش.
– هنوز عروس نشده فقط بعله داده.
– برو بابا عروسم میشه دیگه. مگه نمتوجه شدی آقای زرین چی اظهار کرد؟!
– بله بیان کرد بعد از اومدن آزمایشات یه جشن بزرگ تو عمارت خودشون میگیرن تا عروسی.
هردو پانیذ را در آغوش کشیدن. با حرکت کردن آنا و هیوا، پانیذ روی تخت دراز کشید.
کف دستش رو بالا آورد و نگاهش را به حلقه ی تک نگینی که ویدیا، مادر علیرام، به دستش کرده بود دوخت.
با صوتی پیامک گوشیش نگاه از کف دستش گحرکت کرد. پیام از سمت علیرام بود.
“امشب بعد از مدت ها راحت می خوابم؛ صبح آماده باش میام دنبالت”
پانیذ با دیدن پیام لب گزید و دلش در سینه اش فشرده شد. تایپ کرد:
“خوب بخوابی … “
شب خواب را خاموش کرد و نگاه روی هم گذاشت.
هیچ استرسی نداشت. علیرام را این مدت شناخته بود و خوشحال بود از اینکه با کسی داشت ازدواج میکرد که یه وقتی بهترین دوستش بوده.
با تکون های کف دستی نگاه باز کرد.
– پاشو، علیرام منتظره.
پانیذ سریع رو تخت نشست. شیما با مشاهده کردن این حالت پانیذ خنده ی ریزی کرد.
– یه چیز به صورتت بمال بعد بیا؛ همین اول کاری پسر مردم از دستت فراری نشه!
پانیذ چشم هاش رو لوچ کرد سمت مادر و از تخت پاین وارد شد. آبی به کف دست و صورتش زد.
ضد آفتاب و رژ کم رنگی زد و با رضایت کیفش را چنگ زد و از اتاق بیرون اومد.
با صدای زنگ در به سمت در راهی شد و با مشاهده کردن علیرام صدا کشیده کرد.
– مولین تعارف نکرده بودی داخل بیاد؟
مادر با نیش باز از آشپزخونه بیرون اومد.
– چراکه تازه رسید، میدونستم تا اسم علیرام و نیارم بیدار نمیشی.
– مولین!!!
مادر با قرآن کوچک و کاسه آبی به سمتش اومد.
– یولین… بچه جون بیا از زیر قرآن رد شو. عاقبت بخیر بشی.
پانیذ از زیر قرآن رد شد و به سمت در حیاط پا تند کرد. در را باز کرد.
با مشاهده کردن علیرام نیشش باز شد.
– سلام آقای چوب خشک!
– سلام به همسر آقای چوب خشک؛ صبحت بخیر.
به ملایمی خم شد و عطر پانیذ را نفس کشید.
– دلم برای این بو تنگ شده بود.
قند در قلب پانیذ آب شد. علیرام در جلو رو باز کرد و پانیذ رو صنقلبی جا گحرکت کرد.
علیرام ماشین را دور زد و پشت فرمون قرار گرفت. آرام زیر لب نام خدا را زمزمه کرد و ماشین رو روشن کرد.
#ایران_تهران
#پانیذ
بعد از آزمایش به سمت پاتوق همیشگی حرکت کردند.
وارد کوچه باغ شدند. پیچک های در هم تنیده دیواره های کوچه را پوشانده بود.
پانیذ لب جوی که آب تمیزی در آن جریان داشت ایستاد.
علیرام کف دست دراز کرد و کف دست پانیذ را گحرکت کرد. گرمی دستش آهستهش را تزریق کرد به تمام وجود علیرام.
پانیذ هوای بهاری را نفس کشید.
– همیشگی از عاشق شدن واهمه داشتم. از اینکه به هر دلیلی طرف مقابلممنو نخواد و عاشقیم یک طرفه باشه؛ همیشگی از مردها فرار میکردم.
علیرام به سمت پانیذ برگشت.
– اولین بار کنسرت بن سان مشاهده کردمت، بار دوم کافه ای بود که با دوستات رفته بودی.
پانیذ کمی چین به ابروهاش داد.
– کافه؟!
– بعله خانوم، همونجا که بهت پیشنهاد کار دادن.
– توام بودی ؟
علیرام کف دست پانیذ را کشید و افتاد تو بغلش. کف دست حلقه کرد دور گردنش.
– اوهوم.
پانیذ عطر علیرام را نفس کشید. پشت میز همیشگی نشستند.
پانیذ کف دست زیر چونه گذاشت و نگاهش را به علیرام دوخت.
– به چی نگاه میکنی شاه توت؟
– شاه توت؟!!
علیرام کمی به سمتش خم شد و نگاهش خیره ی لب های از همیشگی وسوسه برانگیزتر پانیذ شد.
– آره شاه توت؛ چون الان عجیب ملسی و وسوسه برانگیز.
گونه های پانیذ گل انداخت و قلبش همچون قلب گنجشکی ضربان میزد. لب گزید.
سر انگشت علیرام به آرامی گونه ی پانیذ را لمس کرد. هر روز بیشتر از همواره عاشق این دختر می شد.
#ایران_تهران
#علیرام
بعد از اینکه پانیذ را به خانه رساند به سمت شرکت حرکت کرد.
ماشین هنوز بوی پانیذ را میداد؛ هوای ماشین را عمیق نفس کشید.
وارد شرکت شد. منشی با دیدن علیرام سریع کشیده شد.
– آقا ببخشید دختر خالتون تشریف آوردن، هر کاری کردم بیرون منتظر باشن قبول نکردن.
– اهو؟ الان کجاست ؟!
منشی لب گزید و نگاه از علیرام گراهی شد.
– تو اتاقتون.
علیرام سری تکان داد و دستگیره ی در را پاین داد. با وردش به اتاق اهو از روی مبل بلند شد.
دیده هاش هنوز نم اشک داشت و کمی متورم شده بود.
علیرام در را بست و به سمت آهو راهی شد. آهو با متوجه شدن علیرام اشک بار دیگر در نی نی نگاهانش جوشید..
با آوای لرزان و مرتعشی لب زد:
– بگو اشتباه گوش دادم دروغه و تو این کار و نکردی!
علیرام حال آهو را درک میکرد ولی نمی تونست کاری برایش بکند.
– علیرام تو که میدونستی من دوستت داشتم حتی وقتی که اون دختره سمیرا تو زیستنت بود؛ چرا با من این کار و کردی؟ پانیذ چی داشت که من نداشتم چرا یه بار تو زیستنت من و نمتوجه شدی؟ عشق من انقد پیش پا افتاده بود برات؟
– آروم باش آهو! خودت هم میدونی تو برام مثل خواهری و من هنوز هم دوستت دارم؛ مثل یه خواهر!
به یک باره به سمت علیرام یورش برد و یقه ی کت تک بهاره اش را در کف دستش فشرد.
– من نخوام منو مثل خواهر عاشق شده باشی باید چیکار کنم ؟ بیا من و یه مقلب دیگه دلبسته شده باش؛ همون مقلبی که پانیذ را دوست داری. خواهش میکنم علیرام، من عاشقتم. من بدون تو چیکار کنم ؟ تمام این سالها امید داشتم که کسی نیست تو زیستنت و یه روزگاری منو می بینی ولی تو هیچ وقت منو نمشاهده کردی.
علیرام مستاصل شده بود و دلش برای آهو می سوخت.
– یه چیزی بگو یه حرفی بزن!
– من پانیذ رو دوست دارم آهو؛ متفاوت دوستش دارم.
آهو پوزخند تلخی زد و از علیرام فاصله گرفت. قطره اشکی از چشمش روی گونه اش چکید.
– راست میگی دلدادگی که زوری نیست! دوستم نداری، نمی تونم مجبورت کنم تا دوستم داشته باشی.
پا سریع کرد به سمت در اتاق و از شرکت بیرون زد. با رفتن آهو، علیرام روی مبل افتاد.
کف دست برد و دکمه ی بالای پیمسیرنش را باز کرد و شماره ی بن سان را گحرکت کرد.
– جونم داداش.
– برو دنبال آهو حالش خوب نیست.
– اومده بود اونجا ؟
– آره تازه از شرکت بیرون زد.
– پس فهمیده!
علیرام گوشی را قطع کرد. از اینکه به بن سان اظهار کرده بود تا مراقب آهو باشد کمی دلش آهسته گحرکت کرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن