هامیـــــــن:
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
محمود خان سرشو تکون داد و پشت سرمون اومد.
آروم پچ زد:
_ به حرفاش اهمیت نده… تو که میدونی چطوره؟
_ آره عزیزم میدونم خواهرت مثل مار سمی با دهنش همه رو نیش میزنه!
یه لحظه چشمهام گشاد شد و نتونستم جلوی نگاه زیر دیدهیم به محمودخانو بگیرم.
ولی برعکس انتظارم نه دلخور بود و نه عصبی…
حتی یه لبخند کوچیک گوشهی لبش بود.
_ فقط سعی کن نامشاهده کردهش بگیری.
وقتی اونا داشتن پچپچ میکردن وارد سالن شدیم و زیر نگاه چند جفت نگاهی که بهمون زل زده بودن روی مبل قرار گرفتم.
یکم بعد عمه فروغ هم اومد و قرار گرفت.
با دیدنش نتونستم جلوی در ذهنش گذراندن به حرفهایی که زدو بگیرم
خیلی سعی میکنم که تظاهر کنم هیچ کدوم از این حرفا برام مهم نیست.
حتی گاهی موفق میشم خودمو گول بزنم.
اما مواقعی هم هست که این حباب قوی و خونسرد بودنی که برای خودم ساختم ترک برمیداره و همهی زخمها و خراشهایی که روبه چرک کردنن خودشونو نشون میدن.
و از وقتی که فهیمدم هامینو دوست دارم همهی این حرفها بیشتر روم اثر میذاره.
میخوام که در حد هامین باشم…
و میخوام که بقیه هم اینو متوجه شن…
ولی هیچ ایدهای برای اینکه باید چیکار کنم ندارم.
فقط چند نفر از فامیلهای نزدیک برای شام امشامگاه دعوت شده بودن.
سرجمع پونزده شونزده نفر هم نمیشدن.
_ زندایی خاله فاخته امشامگاه نیومده؟
از گوشهی چشم به سمن که از روی صندلیش تا کمر برای صحبت با نساءخاتون خم شده بود نگاه کردم.
یکم خودمو عقب کشیدم که برای دیدن هم راحتتر باشن.
_ بهش زنگ زدم اظهار کرد امشامگاه خونهی خواهر بهزاد دعوتن.
سمن برام توضیح داد:
_ بهزاد شوهر خالمه.
_ دایی محمد چی؟
نگاه کوتاه نساءخاتونو سمت خودم احساس کردم.
_ اونم نمیاد.
……….
بعداز شام هرکسی یه گوشه جای گرفت و با اطرافیانش مشغول صحبت شد.
کاملاً مشخص بود همه با این فضا آشنا و راحتن.
به سختی تونستم از کف دست سؤالهای نساءخاتون برای دیر کردن هامین سر شام نجات پیدا کنم.
پس یه گوشهی دنج و آرومو برای جای گرفتن انتخاب کردم.
ولی چند دقیقهی بعد مودبانه سعی میکردم از خیره شدن به سه جفت دیدهی که از نزدیک بهم زل زده بودن دوری کنم.
_ خب تعریف کن.
آب دهنمو قورت دادم.
_ چیو تعریف کنم؟
عمه فخری لیوان قهوهشو از روی میز برداشت.
_ رابطهت با هامین چطوره؟
_ فکر کنم خوبه.
_ چقدر خوب؟
چی باید جواب بدم؟
_ اوم خیلی بهتر از تصورم؟
با ترمشاهده کرد گفتم و روی شلوارمو با ناخن خراشیدم.
_ منظور مامان اینه چقدر به هم نزدیک شمتوجه شد تاحالا… همون اتاق خواب و اینا فقط نمیتونه خوب بپرسه!
بیان کرد و با شیطنت ریز خندید.
یه نگاه به نساءخاتون که در آهستهش درحال خوردن قهوهش بود و به صحبتهای ما گوش میداد انداختم و سرمو تکون دادم.
لیوانشو پایین آورد.
_ انیسه اظهار کرد چندشامگاهه اتاقاتون یکی شده.
_ فقط برای همین چند روزگار بود.
_ یعنی توی این چند شامگاه هیچ اتفاقی نیفتاده؟
سرمو تکون دادم.
_ پنبه و آتیش توی یه اتاق تنها، بعد هیچیه هیچی؟
یه نگاه غره به چهرهی خندون سمن راهی شدم.
_ هیچیه هیچی..
سعی کردم بهشدت طبیعی بگم و امیدوار بودم گوشهام سرخ نشده باشن.
این چه بحثیه آخه؟
ای بابا…
شما چیکار به اتاق خواب ما دارید؟
خوبه منم بیام از رابطهتون با شوهراتون بپرسم؟
حالا حتما باید بدونید ما حجله داشتیم یانه؟
البته این چیزی بود که فکر میکردم ولی جرات اضافه کردن یا نشون دادنشو نداشتم.
_ نساء ممکنه هامین مشکلی داشته باشه؟
با متوجه شدن این حرف گوشهام تیز شد.
نساءخاتون لیوانشو با اخم روی میز گذاشت.
_ دستت درد نکنه فخری چه مشکی؟ چرا به بچم انگ میزنی؟
_ حالا عصبی نشو بالاخره باید همهی احتمالاتو در نظر بگیریم.
سرشو سمتم چرخوند و با دیده های ریز شده از سرتا پامو چشم دوخت.
_ ممکن هم هست از این دختر خوشش نیاد نه؟
_ وا مولین محنا به این زیبای چرا نباید خوشش بیاد؟
_ چه ربطی داره؟ مگه دیدههای دردونه ی من ظاهر بینه؟ چقدر دخترهای رنگ و وارنگ مشاهده کرده تاحالا؛ باید از همشون خوشش بیاد مگه؟
از رون پام نیشگون گحرکت کردم که جلوی خودمو بگیرم.
دخترای رنگ و وارنگ بخوره تو سرش…
غلط کرده به بقیه چشم دوخته!
«اینم پارت برا نگاه انتظاران 🤭😂♥️»
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن