چند ثانیه بعد که ترسم از افتادن از بین حرکت کرد بازومو از کف دستش بیرون کشیدم.
بدون اینکه سمتش برگردم با قدمهایی که نسبت به قبل محتاطتر شده بودن حرکت کردم.
اقا محسن ماشینو دم پارکینگ آماده کرده بود.
منتظر نموندم که پیاده شه و درو باز کردم و سوار شدم.
چند ثانیه بعد هم هامین سوار شد و ماشین راه افتاد.
سرمو به شیشه ماشین تکیه دادم و از پنجره بیرونو نگاه کردم.
آوای هامینو میشنیدم که داشت پشت تلفن برای نساءخاتون توضیح میداد و خستگی خودشو بهانهی زودتر حرکت کردنمون میکرد.
یواشکی گوشهی نگاهمو فشار دادم تا مطمئن شم حتی یه قطره اشک هم نمیچکه.
به محض توقف ماشین در ویلا پیاده شدم و به صدا زدنهای هامین هم توجهی نکردم و وارد خونه شدم.
دم پلهها که رسیدم کفشهامو از پام در آوردم با قدمهایی کشیده پله هارو بالا حرکت کردم.
یه ثانیه در اتاق هامین ایستادم و بعد تصمیممو گحرکت کردم و چرخیدم و وارد اتاق مهمان کناری شدم.
درو بستم و کلیدو چرخوندم.
کلیک قفل در انگار آخرین سد دفاعیم بود.
روی زمین سر خوردم و بالاخره اجاره دادم اشکهای گرم روی صورتم جاری شه.
مچ دردناکمو گحرکت کردم و کبودی روشو نوازش کردم.
ولی خب دلم بسیار بهشدت بیشتر از این یه ذره کبودی درد میکرد.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت762
هامین فقط توی چند جمله کلی حرفهای زهر دار بهم زد.
من کی برای رابطهی اون و ژینوس بچه بازی در آوردم؟
یعنی کم تحملشون کردم؟
کم تحمل کردم که اون زن چپ و راست از عشقش به شوهرم بهم متلک بندازه؟
یا کم از رابطهشون گوش دادم؟
مدام میگه همه چی توی گذشته است… پس چرا نمیشه مثل یه رابطهی تموم شده بهش چشم دوخت؟
چرا همش جلوی دیدهمن؟
صدای درو متوجه شدم.
به کف دستگیرهای که بدون باز شدن بالا و پایین میرفت خیره شدم.
_ حنا…
آوای هامین بود.
_ درو باز کن… بذار حرف بزنیم.
کف دستمو جلوی دهنم گرفتم که آوایی ازم بیرون نره.
چند ضربهی دیگه به در زد و بعد خاموشی.
چندثانیه بعدش صدای زنگ گوشیم کشیده شد.
سریع از روی زمین کشیدهش کردم و تماسشو قطع کردم.
بار دیگر صدای صربههاش به در اومد و بعد صوتی ملایمش.
_ عزیزم بذار حرف بزنیم.
جوابشو ندادم و اونم بعداز چند ضربه دیگه به در حرکت کرد.
اینقدر زود ناامید شد؟
اینبار گریهم یکم شمشاهده کردتر بود.
خاک بر سر من که نمیدونم چی میخوام.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت763
نیم ساعت بعد که گریه هام به هق هق بی آوا تبدیل شد از روی زمین قد بلند شدم و سمت تخت رفتم و دراز کشیدم.
اتاق به خاطر استفاده نشدن یکم سرد بود ولی گرمایش کل خونه و حتی اتاق مهمان در حد تعاقلب بود پس قابل تحمل بود.
با فکر به برنامههایی که برای بعداز برگشتمون داشتیم بار دیگر اشکم جاده افتاد.
حق نداشت اون حرفها و بهم بزنه.
خشمگین شدنش دلخورم نکرد.
هرچی نباشه اشتباه خودم بود.
چندبار بهم تاکید کرد از جلوی چشمهاش دور نشم.
اما حرفهایی که زد خیلی برای سنگین بود.
اینقدر فکر و خیال کردم که آخر سر دیدههام از گریه سنگین شد و خوابم گحرکت کرد.
آخرین فکرم قبل از خواب این بود که هامین بهشدت نامرد و بیاحساسه.
…….
توی خواب و بیداری انگار صوتی در و قدمهای یکیو گوش دادم.
یه نفر بهشدت ملایم اسممو صوت میزد و حتی حس کردم گونههامو هم نوازش کرد.
انگار که توی بغل گرمی کشیده شدم.
بوی آشنا احاطهم کرد.
توی خواب در ذهنش گذراندم چقدر خوب میشد اگه هامین واقعا اینجا بود.
به همین اندیشیدم و چشمهام مجدداً گرم خواب شد.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت764
صبح با صوتی تایمر گوشیم از خواب پریدم.
به محض بیدار شدن رویای دیشبمو به یاد آوردم.
بهسرعت روی تخت نشستم و به اطرافم نگاه کردم.
متوجه شدن اینکه خودم تنها توی اتاق و تختم عجیب نبود.
نگام به پتویی افتاد که روم بود.
حتماً وقتی سردم بوده خودمو پوشوندم.
اما خب یه حس انتظار عجیب داشتم.
رویای دیشب و اون بغل بهشدت گرم و آشنا بود.
از روی تخت قد بلند شدم و سمت در رفتم.
نفس عمیقی کشیدم و کف دستگیره رو پایین دادم.
در همچنان قفل بود.
لبهامو جمع کردم و نگاه ناامیدمو برداشتم.
واقعا به چی دارم فکر میکنم؟
برای سرحال شدن وارد سرویس شدم و از آینه به صورت داغون و ریمل ریخته شده دور نگاهم چشم دوختم.
به تصویرم توی آینه پوزخندی زدم.
_ بهشدت خوبه که دیشامگاه همش یه خواب بود و هامین با این قیافهی داغون نمشاهده کردت.
یه مشت آب به تصویرم توی آینه پاشیدم و برای شستن صورتم خم شدم.
صورتمو که خشک کردم لباس چروک شده توی تنم نگاه کردم.
حالا چیکار کنم؟
باید برم شرکت و لباسام هنوز توی اتاق هامینه.
نفسمو بیرون دادم و خودمو به خاطر این همه بدشانسی نفرین کردم.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت765
بعد از یکم تردید تصمیممو گرفتم.
اگه بیشتر کشش بدم دیر میرسم سرکار.
به خصوص که تصمیم دارم امروز نه با راننده که با اسنپ برم سرکار.
فقط میرم توی اتاق و لباسامو برمیدارم و میام بیرون.
نه به هامین و نه به حرفهاشم توجه نمیکنم.
بعداز کلی دلداری دادن خودم دامن لباسمو جمع کردم و از اتاق بیرون حرکت کردم.
ولی خب تجربه ثابت کرده واقعا زیادی فکر میکنم.
هامین حتی توی اتاق نبود و من برای چطور راهی شدار کردن باهاش برنامه میریختم.
بدون نگاه دومی به اتاق و تخت مرتب لباسامو از کمد برداشتم و بهسرعت عوض کردم.
کیف و شارژرمو برداشتم و از اتاق بیرون رفتم.
ولی حتی توی سالن هم خبری از هامین نبود.
حتما حرکت کرده شرکت…
غمگینیم بیشتر شد.
دلخوری و اوضاع من اصلا براش اهمیت نداره؟
کل تلاشش شد فقط همون چند ضربهای که به در اتاق زد؟
به غرورش برخورد که درو به روش باز نکردم یا اینکه باز فکر میکنه دارم بچگونه راهی شدار میکنم؟
به میز آمادهی صبحانه خیره شدم و در نهایت فقط یه تیکه نون تست برداشتم و از خونه بیرون زدم.
دیشامگاه که شام نخوردم ولی الان واقعاً اصلا اشتهایی برای خوردن چیزی ندارم.
دم در نه آقا محسن که با صابری روبهرو شدم.
سری براش تکون دادم و از کنار ماشین گذشتم که صداشو پشت سرم شنیدم.
_ خانم امروز من شمارو میرسونم شرکت.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت766
به سمتش برگشتم.
_ با اسنپ میرم.
خواستم برگردم که بار دیگر صدام زد.
_ اقا اظهار کردن امروز شمارو برسونم.
گوشهی نگاهمو فشار دادم.
با یادآوری هامین دوباره قلبم مچاله شد.
_ خودم میرم ممنون.
جلوی راهمو گراهی شد.
با تعجب بهش چشم دوختم.
_ خانم…
_ چیکار میکنی؟
_ کف دستور آقاست خانم…
نفسمو عصبی بیرون دادم.
حالا برای راهی شد و رسیدمم تصمیم میگیره؟
_ خودم با آقا صحبت میکنم… امروزم با اسنپ میرم پس بیخیال.
همینو گفتم و دورش زدم.
دم در ماشینی که خبر کرده بودم منتظر بود.
یه نگاه دیگه به صابری که پشت سرم تا دم در اومده بود و بلاتکلیف بود انداختم و سوار ماشین شدم.
امیدوارم که براش دردسر درست نکرده باشم.
………
در شرکت از ماشین پیاده شدم.
هنوز پنج دقیقه تا شروع ساعت کاری مونده بودم.
دم در با خانم مولائی روبه رو شدم.
این دختر پر حرف تأثیر زیادی روم گذاشته بود.
_ صبح بخیر نازنین جون.
_ صبح بخیر عزیزم.
هم قدم با هم سمت آسانسور رفتیم.
_ امروزگار رئیس اومده شرکت ممکنه یه نظارت کلی داشته باشیم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن