بدون اینکه پشت سرمو نگاه کنم از اتاق فرار کردم.
به هامین که اسممو صدا میزد هم اصلا اهمیت ندادم.
از پله ها بالا راهی شدم و وارد اتاق شدم.
درو که بستم تونستم یه نفس عمیق بکشم.
کف دستمو روی گونههای داغم گذاشتم.
یکم که آروم شدم تو قلبم سرزنشش کردم.
معلومه که قبلا اینجوری نبود.
الان چی شده با یه بغل کردن اینقدر منحرف میشه؟
حولهمو برداشتم و سمت حموم رفتم.
برای امشب باید آماده شم.
وقت زیادی ندارم.
………….
کمربند حولهی تن پوشمو محکم کردم و با یه حولهی کوچیک آب موهامو گرفتم.
از اتاق که بیرون اومدم طبق انتظارم با اتاق خالی روبه رو شدم.
شونههامو بالا انداختم و سمت آینه رفتم.
از توی آینه نگام به تخت افتاد.
حولهی توی کف دستمو پایین آوردم و آروم چرخیدم.
جعبهی بزرگ روی تخت حسابی خودنمایی میکرد.
با تردید سمتش رفتم.
برای منه؟
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت724
با اینکه شک داشتم ولی آروم درشو باز کردم.
با مشاهده کردن داخلش ابروم بالا پرید.
مگه ناظهار کرده بود تا چند ساعت دیگه لباسو تحویل نمیدن؟
کف دستمو وارد جعبه کردم و پیراهن نقرهای توشو بیرون آوردم.
با وجود سادگیش حسابی دیده نواز و خیره کننده بود.
نگرانی بابت اندازهش نداشتم.
هامین قبلا هم برام لباس گراهی شده و همشون مناسب بودن.
چرخیدم و لباسو توی آینه جلوم گحرکت کردم.
تبسم روی لبم واقعی بود.
خیالم راحت شد.
با اینکه چیزی ناظهار کردم اما همش نگران بودم نکنه لباس زیادی باز باشه.
هنوز با اینکه قسمت زیادی از پوست بدنمو نشون بدم حس خوبی ندارم.
از اینکه نگاه افراد غریبه روی پوستم جارو بشه متنفرم و حالت تهوع میگیرم.
اما این لباس تو محدودهی قابل قبولمه.
یقهی نه چندان باز و آستینهای سه ربعش خیالمو راحت کرد.
روی تخت گذاشتمش و پارچهی نرم و براقشو کف دست زدم.
مشخصه کیفیتش بهشدت بالاتر از چیزیه که من بتونم بخرم.
به ته جعبه که هنوز چند وسیله توش بود خیره شدم.
کیف و کفش ستش هم اینجاست.
چه مرد متفکری!
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت725
لباسو کنار گذاشتم و برای خشک کردن موهام حرکت کردم.
ولی تبسم روی لبم از بین نحرکت کرد.
تند و بهسرعت با سشوار خیسی موهامو گراهی شدم و برای آرایش پشت میز قرار گرفتم.
فقط یه میکاپ ساده و سبک نیاز دارم.
این لباس با رنگ تو نگاهش به چیز بیشتری احتیاج نداره.
نیم ساعت بعداز پشت میز بلند شدم و حولهی تنمو در آوردم.
تو بهسرعتترین وقت ممکن لباسهامو پوشیدم.
خوشامگاهختانه لباس از بغل زیپ میخورد و نیازی به کمک کسی نداشتم.
کفشهامو پوشیدم و با یه حس خوب جلوی آینه حرکت کردم.
از نظر خودم که خیلی خوب به نظر میرسیدم.
از فکر عکس العمل هامین هیجان زده شدم.
یعنی نظر اون چیه؟
خوشش میاد؟
موهای آزادمو پشت گوشم زدم و برای مشاهده کردن پشت لباس چرخیدم.
مشغول چک کردن خودم بودم که در اتاق باز شد.
خشکم زد.
ندیده هم میدونستم هامینه.
سمتش چرخیدم و با هم دیده تو نگاه شدیم.
_ حنا.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت726
لبخند لرزونمو حفظ کردم و با استرس گوشهی لباسو توی مشتم گراهی شدم.
_ چطور شدم.
هیچی ناضافه کرد و فقط نگاشو حس کردم که از سر تا نوک پامو با دقت نگاه میکنه.
روی صورتم مکث کرد و به چشمهام زل زد.
لبهاشو خیس کرد.
_ خیره کننده شدی.
با خجالت نگامو ازش گرفتم ولی تبسم گوشهی لبمو نتونستم کاری کنم.
بیشتر از جملهش دیدههای مشتاق و براقش جوابمو داد.
قدمهای سنگینشو سمتم برداشت و بهم نزدیک شد.
یه دستش روی پهلوم و کف دست دیگهش روی صورتم قرار گرفت و مجبورم کرد بهش نگاه کنم.
_ میدونی الان چه احساسی دارم؟
سرمو تکون دادم.
_ پشیمون شدم.
با تعجب نگاش کردم.
_ از انتخاب این لباس واقعا پشیمونم.
سمتم خم شد و لبامو نوک زد.
_ اینقدر قشنگ شدی که قلبم میخواد توی همین اتاق نگهت دارم و نذارم نگاه کسی بهت بیفته.
تا ریشهی گوشهام از خجالت سوخت.
چرا اینقدر توی لاس زدن و اظهار کردن حرفهای شیرین ماهره؟
از سری که بار دیگر سمتم خم شده بود دوری کردم.
_ آرایشمو به هم نزن.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت727
ابروشو بالا انداخت.
_ نمیزنم.
بار دیگر از سری که سمتم خم شده بود دوری کردم.
_ دیرمون میشه.
_ فقط یه بوس...
سرمو به دوطرف تکون دادم و سعی کردم دستشو از دور کمرم باز کنم.
آهی که کشید خیلی اغراق آمیز بود.
گولشو نخوردم و به سختی دستشو باز کردم و یه قدم به عقب برداشتم و ازش فاصله گحرکت کردم.
تازه اون موقع بود که فرصت کردم به چیزی که پوشیده نگاه کنم.
یه کت و شلوار نقرهای با یپراهن سفید.
دکمههای کتش باز بود و میتونستم جلیقهای که زیر کتش پوشیده و حسابی بدنشو قاب کرده رو ببینم.
به طرز خوشایندی رنگ لباسهامون با هم هماهنگ بود.
حدس اینکه از قصد این رنگو انتخاب کرده سخت نبود.
لبام کش اومد و هوس کردم اینبار من برای بوسیدنش پیش قدم بشم.
اما قبل از اون توجهم به کراوات باز دور گردنش جلب شد.
_ کراواتتو نیستی.
با یه دستش لبهی کراواتشو گراهی شد.
_ کمکم کن.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن