سعی کردم آزردهیمو مخفی کنم.
خودم تمایل داشتم از گذشتهشون بدونم.
پس نمیتونم کسیو سرزنش کنم.
حتی نمیتونم از هامین هم به خاطر بودن ژینوس توی حیاتش دلخور باشم.
هرچی نباشه که اون موقع من نبودم!
هامین یه پسر جوون و مجرد بود.
بدون هیچ وابستگی و مسئاماتی برای متعهد بودن به کسی.
سعی کردم با تکرار این حرفها تو ذهنم خودمو آروم کنم.
یکم از خودم ناامید شدم.
فقط با متوجه شدن یه عکس به این حال افتادم وای به حال اینکه بیشتر بدونم.
حقیقتش اینه حتی پشیمون هم شدم به خاطر سؤال کردنم.
_ بعدش چی؟
_ عکسو با یه دل بزرگ پست کرد… در نتیجه هرکی میمتوجه شد میدونست مخ داییمو زده.
ناراحتیمو کنترل کردم و جویا شدم:
_ شاید داییت دنبالش راهی شده؟ نمیشه؟
این فکر غمگینیمو بیشتر کرد اما به هر حال یکی از گزینهها بود.
سرشو تکون داد.
_ عمرا.
این اطمینانشو درک نمیکردم.
شاید اگه هامین این وقت بود قابل درک بود اما من هیچ ذهنیتی از هامین پرشور توی اون سن و سال نداشتم.
_ چرا؟
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت702
_ داییم الان چه شکلیه؟
میل داشتم بپرسم داییت توی اتاق خواب یا توی یه مکان عمومی؟
چراکه کاملاً مشخصه که دوتا آدم متفاوتن.
نمیدونم به چی اندیشید که اضافه کرد:
_ البته راهی شدارش با خودتو نمیگم؛ با غریبهها…
سرمو به معنی فهمیدن تکون دادم.
_ سرد؟
تنها کلمهای که میشه باهاش توصیفش کرد.
_ همین دیگه. تا وقتی که ایران بودن حرکت کردارش با ژینوس همین بود… چندباری هم که توی اون دوسال برای متوجه شدنش رفتم تغییر خاصی نکرده بود… نهایتش فقط ژینوسو دوست خودش میدونست.
_ متوجه شدم.
_ همین دیگه نمیدونم چطور ولی مخ داییمو زد که باهم باشن… رابطهشونم حدود دوسال طول کشید.
_ چند وقت باهم همخونه بودن؟
موقع جویا شدنش عصبی بودم.
نمیتونستم حرکات ریتمیک پامو کنترل کنم.
_ زیاد نبود. شاید کمتر از یک ماه.
اینبار من بودم که تعجب کردم.
دوسال باهم بودن و کلا یک ماه بیشتر باهم هم خونه نشدن؟
فکر میکردم مدتش بسیار بیشتر باشه.
سوال اصلی و مهمو پرسیدم.
چیزی که حسابی ذهنمو درگیر کرده بود.
_ چی شد جدا شدن؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن