برو به متن اصلی

رمان هامین

رمان هامین پارت ۱۵۸


_مگه چطوری میگم؟

به سختی خودمو کنترل کرده بودم که نزنم زیر خنده‌.

یکم به صورتم زل زد.

_ داری کف دستم میندازی؟

دیگه کنترل از دستم در حرکت کرد.

بلند زدم زیر خنده‌.

_ منو باش میمیل داشتم بهت اطلاعات بدم اصلا چرا خودمو سرتو اذیت میکنم؟

با دیدن قصدش برای رفتن به سختی خنده‌مو جمع کردم و بازوشو گرفتم و سمت مبل کشیدم.

_ باشه باشه ببخشید اخه یه جوری گفتی که فکرم کلی جاهای بدبد کشیده شد.

_ منحرف.

زمزمه شو زیر لب گوش دادم و واسه قلبجویی ازش یه تبسم کوچیک زدم.

یه میوه از روی میز برداشتم و توی کف دستش گذاشتم.

_ خوبه که اینجوری نیست. حالا بگو چیکار کردی که داییت قراره پاهاتو بشکونه؟

_ قراره بکنم.

مثل ویز ویز یه مگس زیر لب زمزمه کرد ولی من آواشو شنیدم.

_ اگه می‌دونی قراره حسابی کتک بخوری پس نمی‌تونی بیخیالش شی؟

سرشو محکم تکون داد.

_ اصلا.

انگار قضیه جدیه.

تبسممو جمع کردم.

_ حداقل بگو قراره چیکار کنی؟

یکم به هم زل زدیم و انگار کوتاه اومد.

_ می‌خوام تو شرکت بابام کار کنم.

🏷🏷🏷

🏷🏷

🏷

#پارت697

فکر کنم دو تا شاخ گنده رو سرم سبز شد.

تو شرکت باباش کار کنه؟

یعنی این موضوع اینقدر جدیه؟

چرا هامین سر همچین چیزی باید خشمگین شه؟

_ تو مگه کار خودتو راه ننداختی؟

تو این موقعیت همین یه چیزو می‌تونستم بپرسم.

میدونم هرچیز دیگه ای بپرسم جواب نمیده.

احساسش میکنم.

سرشو خاروند.

_ دوستام کارهای اونو انجام میدن. تا یه مدت کنار میکشم من.

اینقدر با حسرت اظهار کرد که افسوسی که توی آواش بود باعث تعجب بیشترم شد.

اگه اینقدر کارخودتو دوست داری چرا داری بیخیالش می‌شی؟

این بچه هم مثل داییش مرموزه.

_ اگه دوست نداری چرا می‌خوای پیش بابات کار کنی؟

سرشو محکم تکون داد.

_ بیخیالش حتی بگمم نمی‌فهمی.

چشم‌هامو براش چرخوندم.

_ پس چرا بهم اظهار کردی؟

بار دیگر اون لبخند مرموز و شیطانیشو زد.

_ که شریک جرمم بشی…

با انگشت به خودم اشاره کردم.

_ من؟

سرشو‌ تکون داد.

_ الان می‌دونی دیگه. پس شریک‌ جرمی.

🏷🏷🏷

🏷🏷

🏷

#پارت698

از این استقلبالش گیج شدم.

_ می‌تونم به داییت بگم.

_ نمی‌گی.

_ چرا؟

_ پس معامله‌مون چی؟

آه… ژینوس.

_ تازه قراره جلوی شکستن پاهاموهم بگیری.

آب دهنمو قورت دادم.

نمی‌دونم این قصیه دقیقا چقدر برای هامین مهمه ولی از عکس العمل مبین معلومه که نمی‌تونه یه چیز کوچیک باشه.

فکر کنم برای خودم دردسر ساختم.

میدونم که نباید قبول کنم.

یعنی اصلا نباید توی‌ تله‌ی این نیم‌وجب بچه بیفتم.

احمقانه است قبول کردن حرفاش.

_ قبوله.

دستمو سمتش دراز کردم.

محکم به هم دست دادیم.

به هر حال نمی‌شد جلوی وسوسه‌مو بگیرم.

………..

یه لیوان آبمیوه برای مبین و یه لیوان شیرو عسل برای خودم روی میز گذاشتم و نشستم.

_ داییت و ژینوس چطور همو دیدن؟

_ فکر کنم اامان بار توی یکی از مراسمای ازدواج مولین بابام بود.

اون موقع داییم سنش خیلی کم بود.

پس یه اشنایی خیلی قدیمیه.

_ کی وارد رابطه شدن؟

🏷🏷🏷

🏷🏷

🏷

#پارت699

به نشونه‌ی فکر کردن سرشو یکم کج کرد.

_ فکرکنم سال دومی که دایی واسه ادامه تحصیل راهی شد خارج.

آبمیوه‌شو برداشت.

_ از من نگوش داده بگیر اما همش تله‌ی ژینوس بود.

کف دست به سینه شدم.

_ چطور؟

_ داییم که حرکت کرد خارج دو ماه بعدش ژینوس پشت سرش رفت. دقیقاً همون شهر و همون دانشگاه.

دختره‌ی فلان فلان شده…

_ بعدش؟

_ هیچی دیگه دوسال طول کشید که مخ داییمو بزنه.

اما بالاخره تونست کاری که چند سال توی ایران نتونست انجام بده رو اونجا تکمیل کنه.

یعنی خون خونمو می‌خورد ولی دست به سینه و با تبسم داشتم گوش می‌دادم.

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان اگه میتونی عاشقم کن,رمان عاشقانه,رمان
دانلود رمان اگه میتونی عاشقم کن,رمان عاشقانه,رمان

_ تو از کجا اینقدر دقیق وقتشو می‌دونی؟

_ پستش کرد.

_ چی؟

_ فکر کنم همون شبی که داییمو مخ کرد پزشو داد. تو فیسبوک یه عکس گذاشت که دستشو دور بازوی داییم گذاشته بود و سرشو هم روی شونه‌هاش… همونجا درک کردم بالاخره داییمو خر کرده.

گوشیشو از توی جیبش درآورد.

_ فکر کنم هنوزم پستشو داشته باشه و حذف نکرده.

چند ثانیه بعد سرشو تکون داد.

_ درست حدس زدم. ببین.

گوشیشو سمتم چرخوند.

با یکم لرزش دست گوشیو ازش گرفتم.

🏷🏷🏷

🏷🏷

🏷

#پارت700

دختر توی عکس یه دکلته‌ی قرمز براق پوشیده بود و دستشو دور بازوی مرد کت و شلواری پیچیده بود.

سرش سمت شونه‌های مرد خم شده بود و با همون تبسم دندون نمای قرمز آشناش به دوربین زل زده بود.

با دیدن تبسمش یاد اولین متوجه شدارمون افتادم.

همون موقع که با خودم فکر کردم لبخندش چقدر تاثیرگذار و دلپذیره!

ولی الان تنها حسی که دارم حالت تهوعه.

مرد خوشتیپ بدون هیچ‌ لبخندی به دوربین زل زده بود ولی نمی‌شد منکر حالت نرم صورتش شد.

تنها چیزی که می‌شد در وصف این عکس اضافه کرد اینه که چه زوج دلپذیری!

همه چیز به‌شدت بهتر می‌شد اگه مرد توی عکس شوهر من نبود.

هامینی که من حتی یه دونه عکس هم باهاش ندارم.

حتی عکس عروسی هم نداریم ما.

دوباره به عکس چشم دوختم.

پس زمینه‌ی پشت عکس یه شامگاه پر ستاره و یه دریای آروم بود.

لوکیشنشون انگار یه جایی توی کشتی بود.

فکر به اینکه توی همچین فضایی برای اامان بار چه چیزهایی رو تجربه کردن حالمو بد می‌کرد.

گوشی از توی کف دستم کشیده شد.

_ با خیره شدن به عکسشون نمی‌تونی خفشون کنی.

دیده‌هامو بالا بردم و با دلخوری به مبین زل زدم.

شونه‌هاشو بالا انداخت.

_ راست می‌گم دیگه. هرچی هست عکسش بسیار قدیمیه‌ بیخیالش.

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان طالع ترنج
دانلود رمان طالع ترنج

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *