……….
توی وان دراز کشیدم و اجازه دادم آب گرم یکم عضلات دردناکمو تسکین بده.
با فکر به دلیل این درد حس عجیبی پیدا کردم.
در کنار خجالت یه دلخوری و احساس ناآشنا از نا امنی هم برام ایجاد شد.
یکم توی آب به سمت پایین سُر خوردم.
دهن و دماغمو توی آب فرو بردم.
کف دستهامو دور بازوهام گرفتم و خودمو بغل کردم.
پشیمون نیستم.
اصلاً و ابدا…
حتی اگه هامین میمیل داشت تا تهش پیش بره فکر کنم بدون ترمتوجه شد قبول میکردم.
ولی از یه طرف احساس خودمو درک نمیکنم.
این دلشوره و بغض توی گلومو نمیفهمم.
شاید به خاطر اینه که تکلیف رابطهمون مشخص نیست.
این همه کار کردیم ولی حتی یکبار هم از آیندهمون صحبت نکردیم.
بین اون همه عشق بازی انواع القاب عاشقانه و نفس گیرو به کار بردیم ولی حتی یکبار هم جملهی دوستت دارمو از دهنش نمتوجه شدم.
اون موقع اهمیت نمیدادم ولی فکر میکنم الان برام مهمه.
دستمو بالا آوردم و به کف دستم خیره شدم.
نوک انگشتمو روی انگشت بدون حلقهم کشیدم.
ما حتی ساده ترین پیش فرضها و نیازهای یه زوجو هم نداریم.
نه حتی حلقهای که بشه باهاش خودمو متأهل بدونم.
چه برسه به عروسی و ….
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت646
داریم کارهایی در حد زن و شوهرو انجام میدیم اما از کل مسیر ازدواج فقط یه دفترچهی قرمز عقد داریم…
نه خاستگاری، نه نامزدی و نه هیچ عروسی…
بدون حلقه و هدیهی عروسی…
نه صبرکن…
من یه هدیهی عروسی گحرکت کردم!
خونهمون…
همون خونهای که منو هامین توش زندگی میکنیم.
مگه ناظهار کرد سه دونگشو به اسم من زده؟
یعنی اونو نمیشه هدیهی عروسی حساب کرد؟
سعی کردم به همین بچسبم.
حداقل با این فکر یکم حالم بهتر شد.
بعداز ده دقیقهی دیگه آبتنی کردن قد بلند شدم و خودمو خشک کردم.
سعی کردم آزردهیهامو توی وان جا بذارم.
از همون اولشم کجای رابطهی ما عادی بوده که اینش عادی باشه؟
بار دیگر انگشت خالی حلقهمو لمس کردم.
بااین وجود نمیشه از بعضی از حسرتها نگاه پوشید.
یه حوله دور موهای خیسم پیچیدم و لباس پوشیده و آماده از حموم بیرون زدم.
هامین دم پنجره و پشت به من مشغول صحبت با تلفنش بود.
در عرض چند ثانیه متوجهی یه چیز عجیب و جدید شدم.
بوی دود تقریباً به محض خروج از اتاق وارد مشامم شد.
هامین داشت سیگار میکشید!
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت647
با تعجب چند قدم سمتش برداشتم.
بعد از دو قدم متوجهی شل شدن حولهی روی موهام شدم.
پس بازش کردم و روی صنقلبی انداختم.
از پشت بهش نزدیک شدم که متوجهم شد و سمتم برگشت.
به قاب قد بلند پنجره تکیه داد و با یه دست گوشیو کنار گوشش و یه دست دیگه سیگارو روی لبهاش گرفت.
یه لحظه ضربان دلم سریع شد.
چه ژست جذابی!
نمیدونم اون به چی فکر میکرد اما من کاملاً محوش شدم.
همینجوری توی نگاههای هم زل زدیم.
کشیده شدنم سمتش ناخودآگاه بود.
پُک عمیقی از سیگارش گرفت و با نزدیک شدنم دودشو توی صورتم فوت کرد.
یکم سرمو چرخوندم ولی برعکس انتظارم اصلا اون بوی بد معمول سیگارو نداشت.
حتی یکم راحیهی چوبی طورو میشد ازش احساس کرد.
باقی موندهی سیگارو توی جاسیگاری کنار قاب پنجره خاموش کرد.
_ مدارکو برام ایمیل کن.
به شخص پشت تلفن گفت و دستشو سمتم دراز کرد.
بیاختیار کف دستشو گرفتم و به یه کشش ریز سمتش کشیده شدم.
شونههامو به سینهش تکیه دادم.
گوشیو یکم از خودش فاصله داد و کف دستشو روی موهای مرطوبم کشید.
_ موهاتو خشک نکردی.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت648
سرمو تکون دادم.
موهامو با یه کف دستش کنار داد.
گوشیو کنار گوشش گذاشت باز.
_ برای جزئیات کار با اقای بهنود هماهنگ کنید و طبق ترتیبی که میده پیش برید.
سرشو خم کرد و لبهاشو روی گردنم گذاشت.
معمولا پوست اون از من سردتره ولی شاید زیرا تازه دوش گراهی شدم لبهاش مثل آتیش بودن روی پوستم.
انگار یه ذغال داغو روی پوست گردنم میکشیدن.
دست آزادش پشت کمرم حلقه شد و بهشدت ریز و نوازش وار بدنم کشیده میشد.
_ چه بوی خوبی میدی.
آوای زمزمه و صحبتای پشت تلفنو میمتوجه شدم.
یه نفر با پشتکار و بدون خستگی داشت پشت سر هم صحبت میکرد و هامینم با جملات کوتاه جوابشو میداد.
ولی از اینور هم درگیر کارهای خاکبرسری بود…
نمیدونم چطور میتونست روی هردوتا کار تمرکز کنه.
با کف دستم یکم هلش دادم.
زمزمه کردم:
_ نکن.
انگشتشو روی لبهام گذاشت و بعد به گوشیش اشاره کرد.
_ هیش…
چشمهامو براش گرد کردم.
کف دست گناهکارشو به سختی از روی باسنم برداشتم.
حتی ندرک کردم کی به اونجا کشیده شد.
یه قدم عقب رفتم و از کف دستی که سمتم دراز شده بود فرار کردم.
_ بیحیا…
آروم زیر لبم زمزمه کردم.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت649
بهش پشت کردم و حولهمو از روی صنقلبی برداشتم.
جلوی آینه قرار گرفتم و مشغول خشک کردن موهام شدم.
انگار واقعا صحبتهاش جدی بود که دیگه شیطنتشو ادامه نداد و مشغول صحبت با گوشیش شد.
درحالی که اون داشت به کارهاش میرسید منم مشغول کار خودم بودم.
یه جورایی داشتیم یه آرامش نادر و هماهنگی عجیبو تجربه میکردیم.
دقیقاً مثل یه زوج عادی…
دوباره افسرده شدم.
تا کی میشه این وضعیتو حفظ کرد؟
حتی نمیدونم هامین باز کی قراره فرار کنه…
حوله رو روی پاهام گذاشتم و سرمو پایین انداختم.
با انگشتهام چند ضربهی ملایم به میز زدم.
اینقدر غرق فکرم شدم که حتی متوجه نشدم آوای مکالمهی توی اتاق قطع شده.
فقط وقتی به خودم اومد که حولهی روی پاهام برداشته شد.
چند ثانیهی بعد اول آوای روشن شدن سشوار بلند شد و بعد باد گرمش روی موهام نشست.
با یه کف دستش سشوار و با دست دیگه حوله رو روی موهام گراهی شده بود.
سرمو بلند کردم و از آینه بهش خیره شدم.
دیدههامون بهم رسید و نگاهمون به هم قفل شد.
.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت650
_ موهاتو کامل خشک کن وگرنه سرما میخوری.
میتمایل داشتم بگم سگ جون تر از این حرفام و به این راحتی مریض نمیشم که یادم افتاد همین چند وقت پیش مجبور شد کل شب پرستاریمو بکنه.
تازه اینکه نمیتمایل داشتم این مراقبت بادآورده رو از دست بدم باعث شد دهنمو بسته نگه دارم.
پس سرمو تکون دادم و مثل یه دختر خوب زیر کف دستش موندم و منتظر شدم که موهامو خشک کنه.
یه جوری با دقت و آهستهش حوله رو روی موهام میکشید که خودم بعداز بیست و اندی سال تاحالا اینجوری باهاشون راهی شدار نکردم.
یکم که گذشت حوله رو کنار گذاشت.
انگشتهاشو بدون مانع بودن حوله روی تار تار موهام میکشید.
به خاطر باد گرم سشوار و انگشتهایی که نوازش وار روی موهام و کف سرم کشیده میشد خواب آلود شده بودم.
دیدهام نیمه بسته شده بود و کم مونده بود خوابم بگیره.
کف دستمو جلوی دهنم گرفتم و یه خمیازهی کوچیک کشیدم.
پلک زدم و با دیدههایی که به خاطر خمیازه پر از آب شده بود از آینه به شوهرم چشم دوختم…
همین نگاه کافی بود که دیدههای اونو هم خیرهی خودم ببینم.
همینجوری که نگاهمون به هم بود خم شد و روی موهامو بوسید.
سشوارو خاموش کرد و روی میز گذاشت.
_ میخوای بخوابی؟
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت651
خواب؟
با اینکه خستهم اما قلبم نمیخواد فعلا بخوابم.
بیشتر قلبم غذا میخواد.
آخرین وعدهمو توی شرکت خوردم و بعداز این همه فعالیت و تخلیهی انرژی قلبم یه غذای درست حسابی میخواد.
و اینکه…
از توی آینه به تخت چشم دوختم…
فکر نکنم بتونم حداقل برای چندساعت توی اون تخت برگردم.
لااقل نه برای خواب…
زیرا مطمئنن با مرور خاطرات جایی برای خوابیدن باقی نمیمونه.
صورتم داغ شد.
نگامو سریع از تخت و مرد پشت سرم دزمتوجه شدم.
باعث و بانی این همه فکر پریشون ایشونه.
_ گشنمه.
برای پرت کردن حواس خودم و هامین به این جاده متوسل شدم.
یه بوسهی دیگه روی موهام دریافت کردم.
با دوتا کف دستش موهامو از روی شونههام برداشت و پشتم انداخت.
_ پس بریم شام بخوریم.
چیزی که از اامان مدت بیداریم میمیل داشتم بدونم و حتی سؤال کردم و بیجواب موندو یادم اومد.
_ ساعت چنده؟
_ هشت شامگاه.
با احتساب ساعت رسیدنم به خونه یعنی چیزی حدود شیش ساعته توی این اتاقیم.
یه مقداریشو مشغول خواب بودیم و بقیشم…
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت652
خوب به معنای واقعی کلمه بقیهی تایمو مشغول انجام کارهای ناضافه کردنی بودیم.
_ وقتی حموم بودی مولین پیام داد که شام آماده است.
_ پیام؟
_ اوهوم. احتمالا نمیخواسته مزاحممون بشه… اینجوری خواسته مطمئن شه بیداریم یانه.
_ و تو چی گفتی؟
گوشیشو بلند کرد و سریع چند کلمه رو تایپ کرد.
_ بیان کردم پنج دقیقهی دیگه پایینیم.
به لطف یادآوریش یادم اومد که ما الان توی خونهی پدر و مادر هامینیم.
و همهی این کارهارو اینجا انجام دادیم .
بدتر از همه هم اینکه بالای شیش ساعته توی اتاقیم!
کف دستمو روی پیشونیم گذاشتم و چشمهامو بستم.
واقعاً چرا باید تو روز روشن اینکارو میکردیم؟
یکم بعد با اصرار هامین بلند شدم و سمت در رفتیم.
برای آخرین بار برگشتم و به تخت توی اتاق خیره شدم.
یعنی الان برای پس گحرکت کردن حرفم دیره؟
من با این خجالت چطور با نساءخاتون و محمود خان روبهرو شم؟
قلبم میخواست سرخودمو بکوبم توی دیوار.
وقتی باید به این چیزا فکر میکردم مسحور و دیوونهی هامین شده بودم.
رسماً جا و مکانش حتی برام مهم نبود چه برسه زمانش!
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت653
برعکس انتظارم سر میز شام هیچ صحنهی شرم آوری پیش نیومد…
البته به جز نگاه من که کل تایم به بشقابم چسبیده بود.
حتی موقع حرف زدنهای عادی هم سرمو بالا نمیاوردم.
یعنی رویی برای انجامش نداشتم.
حالا هرچقدر من عجیب حرکت کردار میکردم نساءخاتون و محمود خان عادی بودن.
حتی یک کلمه هم از علت توی اتاق بودن و بیرون نیومدنمون نپرسیدن.
البته یکم که گذشت متوجهی یه چیز عجیبتر شدم.
هیچ تعجبی از دیدن چشمهای هامین نشون ندادن.
نساء خاتون فقط یه نگاه حرکت کرد و برگشت به سمتون انداخت و بعد از بالا انداخت ابروش رفت پشت میز جای گرفت.
محمود خان که همینو هم دریغ کرد.
این عکسالعمل و راهی شدار باعث شکم شد.
با شناختی که از نساءخاتون دارم اینقدر راحت بااین مسئله برخورد نمیکنه.
مگر اینکه از قبل میدونسته!
ولی دقیقاً کی خبردار شده؟
رون پای هامینو نیشگون گحرکت کردم که یهو سرشو سمتم چرخوند.
اینقدر حرکتش ضایع بود که نگاه پدر و مادرشم سمتون کشیده شد.
لبخند حرصیمو جمع کردم و سمج نگامو به غذام دوختم.
اوضاع که یکم آروم شد مجدداً پاشو نیشگون گرفتم.
اینبار دیگه ضایع بازی در نیاورد و فقط یکم سرسو سمتم چرخوند.
_ چرا مثل گربه پنجول میکشی؟
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت654
گربه؟ من؟
مشخصه اونی که شامگاهیه گربه است اونه…
یه گربهی پرشین…
شایدهم رگدال!
یه روزگار میگه خروس جنگی یه روزگار گربه…
مجدداً گوشت پاشو پیزیرادم.
لامصبم چقدرهم سفته.
ولی خب اگه یه چیزیو از کف دستهای بیقرار سارا و مینا یاد گراهی شده باشم همین نیشگون گراهی شدنای دردناکه.
عضلات صورتش که از درد جمع شد آروم شدم.
یه لیوان آب برای خودش ریخت و یکی هم برای من.
_ این چه عادت بدیه تو و نساءخاتون دارید آخه.
لیوان آبو جلوم گذاشت و زیر لب پچ پچ کرد.
_ این از دیشب که کل پشتمو چنگ انداختی اینم از الان…
یه لحظه از بیشرمیش دهنم باز موند.
نگاه لرزونمو ازش گحرکت کردم.
یه نگاه زیر دیدهی به مادرش که مشغول صحبت با محمودخان بود انداختم و گفتم:
_ از قبل بیناییت برگشته بود نه؟
یه حدس جسورانه زدم.
مطمئنم که از اولش نقش بازی نمیکرد…
حداقل نه تا توی بیمارستان!
ولی اینکه کی شروع کرد به کلاهبرداریو نمیدونم.
خاموشیش به حدسم حکم تأییدو زد.
نفس عمیقی کشیدم.
_ از کی؟
لبهاش جمع شد.
نگاشو کامل ازم گرفت و یکم آب از لیوان توی دستشو خورد.
_ هامین…
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت655
_ هوم…
_ میگم از کی میتونی مجدداً ببینی؟
_ امروزگار صبح.
اصلاً باورش نکردم!
_ داری دروغ میگی.
نگام کشیده شد سمت انگشتهایی که ریتمیک روی میز ضربه میزد.
_ نکنه از اولش دروغ اضافه کردی؟
هرچند که یادم افتاد باهم دعوا داشتیم ولی کاملاً مطمئنم اون موقع نقش بازی نمیکرد.
_ نگفتم.
_ پس؟
_ میشه برگشتیم توی اتاق حرف بزنیم؟
_ بچهها دارید دربارهی چی پچپچ میکنید؟
انگار توجه نساءخاتونو جلب کرده بودیم.
_ چیزی نیست مولین.
یه کاسه سالاد برام پر کرد و کنارم گذاشت.
فعلا موقتا بیخیال این موضوع شدم.
اما به کاسهی سالادشم کف دست نزدم.
برای این چاپلوسیها دیره.
بعد از شام روی مبل نشستیم.
پاهایی که روی هم انداخته بودمو به خاطر سوزش رونهام جدا کردم و راحت روی مبل نشستم.
یه نگاه خشمگین دیگه به مسببش انداختم.
ابروشو برام بالا انداخت که بهش نگاه غره حرکت کردم.
میدونم هیچ ذهنیتی از قلبیل عصبانیت اینبارو نداره.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت656
اگه بپرسه چی بگم؟
اصلا چطور قراره قلبیل عصبیتمو براش توضیح بدم؟
نکنه قراره بگم پوست رونم ساییده شده و از بس حساسه با هر مالش پارچه روش گزگز میکنه؟
اصلا رویی برای تعریف کردن دارم؟
سعی کردم بیخیال این ماجرا بشم.
به هرحال که خشمگینت سرش به ضرر خودمه…
اما با همهی اینا نتونستم جلوی نگاه غره حرکت کردنمو بهش بگیرم.
جز عصبانیتم از هامین به خاطر مخفی کاریهاش همه چیز نرمال بود…
البته تا وقتی که گوشی هامین با اسم ژینوس لرزید.
نگاهمون یه لحظه توی هم قفل شد.
سرشو برام تکون داد و گوشیشو برداشت.
بعداز چندجملهی کوتاه شاهد کشیده شدن و حرکت کردنش سمت بالکن بود.
لبهامو محکم به هم فشار دادم.
حرف خصوصی داری که نمیتونی جلوی من بزنی؟
_ میدونی؟
نگامو از پشت هامین به نساءخاتون دادم.
_ چی؟
فنجون قهوهشو برداشت و به پشتی مبل تکیه داد.
پاهاشو روی هم انداخت و از بالای فنجونش بهم چشم دوخت.
نگاهش یه جوری بود که انگار میتونه همهی افکار زشت و حسود درونمو بخونه.
_ رابطهی ژینوس و هامینو.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن