_ دانیال بنال ببینم چته خوابمو به هم زدی.
_ مضطرب نباش پوست پرنسسیت لک نمیشه.
_ دانیال…
_ باشه بابا دیگه اذیت نمیکنم فقط یه چیزی…
_ چی؟
_ اگه پوستت لک شد یه دکتر پوست آشنا میشناسم کارش حرف نداره به خدا…
_ دارم قطع میکنم
_ نه وایسا وایسا قطع نکنیها.
_ خدافظ.
_ بابا خواستم با ژینوس حرف بزنم.
جلوی خمیازهمو گحرکت کردم.
_ خوب زنگ بزن به خودش منو چیکار داری؟
_ اگه گوشیشو برمیداشت که زنگ نمیزدم آوای خمار تورو بشنوم.
از روی تخت بلند شدم و دمپاییهامو پوشیدم.
_ محنا بیان کرد دیشب تا نزدیکیهای صبح توی باغ قدم میزده. حتما هنوز خوابه…
_ اوه اوه راستی از همسر گرامی کتک نوش جان نکردی؟
وارد حموم شدم و گوشیو روی سینک گذاشتم و شیر آبو باز کردم.
_ کمتر چرت و پرت بگو.
_ چرت و پرت چیه مرد حسابی خوب اخه طرف بهشدت باید روشن فکر باشه که دوست دختر سابق شوهرش مهمون خونش شه دیگه.
مشتی که پر آب کرده بودم وسط مسیر مکث کرد.
سرمو تکون دادم.
_ یه چیزی بود تموم شد راهی شد الانم دوتا دوستیم و همکار… نیازی به روشن فکری یا غیرشو نداره.
_ والا منو تو شاید اینو درک کنیم ولی خب خانوما رو نمیشه درک کرد.
دست و صورتمو با کف دستمال پاک کردم.
_ دانیال.
_ بله؟
یه لحظه به چیزی که میتمایل داشتم بگم فکر کردم.
_ محنا از منو ژینوس خبر نداره.
جوابشو که نمتوجه شدم اسمشو صدا زدم.
_ چیزی نیست یه لحظه داشتم به آیندهی تیره و تارت فکر میکردم و واسه اامان بار به این نتیجه رسیدم چه خوبه که جات نیستم.
_ کمتر چرت و پرت بگو.
_ چرت و پرت نمیگم مرد حسابی. ببین تو الان نمیفهمی تو چه چاهی افتادی. اگه میدونست نهایت الان برات پشت چشم نازک میکرد و غر میزد. ولی قضیه اینه نمیدونه…
_ خب؟
_ خب به جمالت فکرشو بکن بعدا بفهمه بدون اینکه بهش بگی که بتونه حواسشو جمع کنه برداشتی دوست دختر سابقتو اوردی تو خونتون مهمون کردی… پوست از تنت میکنه آقا پسر.
_ من نیاوردمش؛ خودش اومده و من و محنا هم…
به طریقهی ازدواج خودم و محنا در ذهنش گذراندم و صوتم برای ادامهی حرفم زمزمه وار شد.
_ رابطهی ما اونجور نیست..
…………………..
_ بالاخره بیدار شدی.
قهوه به دست روی مبل توی سالن جای گرفته بود.
_ صبح بخیر.
روی مبل روبه روش جای گرفتم.
_ چرا تماسای دانیالو جواب ندادی؟
_ منم تازه بیدار شدم. اضافه کردم یه قهوه بخورم جون بگیرم بعد غرغرهاشو گوش بدم.
سرمو براش تکون دادم.
_ قلبت برام تنگ نشده بود؟
حقیقتو اظهار کردم.
_ خوشحال شدم برگشتی.
_ ولی قلبت تنگ نشده…
پاشو روی هم انداخت و از بالای فنجون توی کف دستش بهم زل زد.
_ خانومتو دیدم. فکر کنم چندان ازم خوشش نیومده.
_ براش غریبه بودی.
_ هوم احتمالا منم بودم از مهمون ناخونده خوشحال نمیشدم.
گوشهی ابرومو خاروندم.
_ برنامهت چیه؟ از کی کار توی شرکتو شروع میکنی؟
آوای در خونه کشیده شد و بعد هم قدمهای انیسه برای باز کردن در.
_ از هفتهی آینده رسماً شروع میکنم. قبلش چندتا کار دارم که باید سروسامون بدم.
نمتوجه شده هم میدونستم محنا از دانشگاه برگشته…
انگار دلم قدمهاشو به سمتم دنبال میکرد.
_ باید پروندهی پروژهی توسعهی بیمارستانی عمو رضارو هم کامل بخونم.
سرمو سمت ورودی چرخوندم….
صدای صحبتش با انیسه میومد.
نمیدونم مستقیم میاد این سمت یا برای تعویض لباس میره توی اتاق.
_ هامین…
سرمو سمت ژینوس چرخوندم.
_ بله؟
_ حواست کجاست صوتت زدم نگوش دادی.
_ ببخشید یه لحظه حواسم پرت شد چی داشتی میبیان کردی؟
نگاه موشکافانهشو احساس کردم اما فرصتی برای اهمیت دادن بهش نداشتم.
دیگه صوتی محنارو نمیمتوجه شدم. حتماً راهی شده توی اتاق.
به محض اینکه این فکر از ذهنم گذشت خودشو دیدم.
یه جین و تیشرت ساده تنش بود و موهاشو هم دم اسبی بسته بود.
_ سلام.
مستقیم به سمتمون اومد و کنارم نشست.
یه لحظه نگاهمون به هم رسید و بعد نگاههاشو گراهی شد.
_ دیشامگاه که اتاقتون مشکلی نداشت؟ راحت بودید؟
_ اول بیا این افعال جمع و احترام غیر ضروریو کنار بذاریم و راحت باشیم. برای دیشامگاه هم همه چیز اوکی بود فقط یکم جت لگ اذیتم کرد که عادیه…
_ خیلی هم عالی…
تبسم روی لبهای هر دو نفر بود و یه مکالمهی عادی داشتن ولی نمیدونم چرا من احساس لرز کردم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن