رمان نقره بال پارت ۱۵۵

کف دستش از شکمم روی پایم برگشت.

نوازشم می‌کرد.

آرام انگشت هایم را درون موهایش لغزاندم.

در صورتش احساسی نبود.

چشم‌هایش را روی بالاتنه‌ام چرخاند و بعد با تور اطراف یقه‌ی لباس درگیر شد.

– از این خوشم میاد، لباس رو قشنگ می‌کنه.

لبخندم عمق گرفت.

می‌تمایل داشت سرگرمم کند تا از او بیشتر نپرسم اما من می‌تمایل داشتم او را بیشتر بشناشم.

کف دستش را گحرکت کردم تا تور را پاره نکند، او به‌شدت در فکر فرو راهی شده بود و کاملا واضح بود که درگیر است.

شاید نشان ندهد اما منی که شامگاه ها در آغوشش خوابیدم می‌شناختمش.

نگاهم کرد که سؤال کردم:

– بعدش چی شد؟ وقتی دخترش کرد.

فهمید که از دست من رهایی ندارد. رویش را چرخاند و کمی لب‌‌هایش را به هم فشرد.

کف دستم را از موهایش برداشتم تا راحت حرف بزند.

– من رو به قتل متهم کرد.

چند روزگار من رو به سیاه چال انداختن.

تا این که طبیب سرزمین خودش اومد.

مرد خوب و با شرافتی بود، گفت که داروی من فقط مرگش رو آسون تر کرده‌.

سیاه‌چال؟ چه کسی شاهزاده را به سیاه‌چال می‌اندازد؟

خودم جوابش را می‌اطلاع داشتم.

پادشاه.

– امشامگاه خیلی به ماهی نگاه می‌کردی.

شروع صحبت خوبی نبود. البته امشامگاه کلا خوب نبود ولی…

من تمایل نداشتم درمورد ماهی حرف بزنم.

– بهم احساس بدی میده.

– چرا؟ چون حاملست و یا چراکه خودشیرینی میکنه؟ نگران نباش. بچه‌ی اون یک حروم زاکف دست و خوب باهاش راهی شدار نمیشه.

مگه این که مرام اون رو فرزند شرعیش اعلام کنه.

فرزند شرعی؟

مگر می‌شد حرام زاده‌ها را شرعی کرد؟

#پارت_412

نمی‌توانستم نپرسم ولی همین که خواستم دهان باز کنم مرا از روی پایش کشیده کرد و خودش نیز برمیل داشت.

– من خیلی خستم، بریم بخوابیم.

جلوتر از من به آن سوی اتاق رفت. دنبالش رفتم. او پیجادهنش را کند و من با کمی خجالت باقی مانده همان لباس کوتاه را تن کردم.

با بالاتنه‌ی لخت روی تخت دراز کشید. انگار که امشامگاه از رابطه خبری نبود و خب…

من نیز خسته بودم.

ساکت کنارش دراز کشیدم. بدون حرف کف دست دورم پیچید و خوابید.

من ولی خواب راحتی نداشتم.

نزدیک به هفت بار بیدار شدم و در آخر وقتی نور از پنجره تابید و مالک بیدار شد، من نیز بیدار شدم.

او بلند شد، از اتاق خارج شد و بعد از کمی برگشت. مقابلم ایستاد و اظهار کرد:

– کشیده شو نقره، یک چیزی برات دارم.

من از بی‌خوابی سردرد داشتم و دیده‌هایم می‌سوخت. آهسته قرار گرفتم و خمیازه‌ای کشیدم.

– چشم جناب مالک، بذارید لباسم رو عو…

وسط حرفم پرید‌.

– لازم نیست، با من بیا.

کف دستم را کشید و باهم به آن سو رفتیم.

یک وان در اتاق بود.

بخار آب از او خارج می‌شد و من تنم برای قرار گرفتن در آن له‌له زد. آنقدر خسته بودم که نیازش داشتم.

با کمی خوش‌حالی رو به مالک اضافه کردم:

– این بسیار خوبه چرا قبلا نیوردیش؟

باز هم با او راحت صحبت کردم و خودم کمی خجالت کشیدم اما او اظهار کرد:

– اگر قبلا میوردم وان رو باهام شریک میشدی؟

منظورش را که متوجه شدم سرخ شدم. می‌خواست دوتایی درون وان باشیم.

حتی اجازه نداد فکر کنم.

لخت شد و من به آن پشت قشنگیش خیره شدم.

مثل همیشه سنگینی نگاهم را حس کرد ولی فقط نگاهی به من انداخت.