– بد نبود. به نصیحت نگار عمل کردم و تا ۳۰ شمردم.
ولی طبیب خیلی بیشتر از آن بود. لبم را گاز گراهی شدم و رو گرفتم. دعا هم بیخیالم شد.
آتنا کف دستور میداد و در کمال تعجب فریاد نگار را نمیشنیدم.
همسر اماعهد مقابلمان جای گرفت و ملکه هم با اقتدار کنارش.
آرام مشغول خوردن میوههایی شدم که دعا با دعوا از آتنا گرفته بود.
چندتا از دخترها ساز نواخشتابزده و چندتای دیگر مشغول رقص شدند.
دعا کنارم خودش را تکان میداد و من با ضرب طبل پایم را ساکت میکوبیدم.
آتنا کنارمان جای گرفت و بلاخره یک سینی هم جلویمان قرار گراهی شد. حالم خوب بود…
بسیار خوب!
احساس میکردم از شانههایم بال روییده است و من هر لحظه آمادهی پرواز بودم.
نگاه های عجیبی رویم بود و حتی شنیدم که بعضیها درمورد کار دیشامگاهم سخن میاضافه کردند و خب اصلا برایم خجالت آور نبود.
من کسی را داشتم که هیچ کدام از دختران نتوانسشتابزده رامش کنند.
هرچند…
این کمی هم ترسناک بود.
بلاخره او شاهزاده بود و قطعا چند دختر پیدا میشدند که بخواهند سر مرا زیر آب ببرند.
با سنگینی نگاهی سر چرخاندم که خاتون بزرگ را متوجه شدم.
سرد نگاهم میکرد…
از آن سرماهای اوج زمستان که اگر انگشتت را در هوا بچرخانی سرما آن را میشکند.
برایم برنامه داشت یا بیخیالم شده بود؟
پایین پای ملکه جای گرفت و نگاهش را از من گرفت. نگار هم کنارش جای گرفت. ملامتش نمیکردم…
جایگاهش همان جا بود.
– نقره، بیا بریم برقصیم.
دعا دستم را کشید که با تعجب خودم را عقب کشیدم.
– نه من بلد نیستم. تو برقص.
– برو نقره. همه دارن درموردت حرف میزنن. یکم توی دیده باش.
این را آتنا در گوشم گفت. با استرس لب زدم:
– من بلد نیستم.
– چیزی نداره. فقط یه تبسم جذاب بزن و بدنت رو تکون بده.
و مثل دعا هم دیوانه نباش.
دعا لب به اعتراض گشود و من نفس کشیدم. راست میبیان کردند…
من واقعا نگاه ها را متوجه میشدم.
چه اشکالی داشت اگر کمی بیشتر در دیده باشم؟
کف دست دعا را گراهی شدم و بلند شدم. دامن لباسم را صاف کردم و کنار بقیهی دخترها ایستادیم.
دعا برخلاف انتظارم با مهارت زیادی تنش را چرخاند و رقصید. شگفت زده نگاهش کردم…
البته که او دختر جذابیی بود و سوگاما نقابدار.! نقابدار آموزش دهنده بود…
سعی کردم حرکات دختران را تقلید کنم و گمانم کمی موفق شدم. بیهوا دامن لباسم را تاب میدادم و سعی کردم به جای قلبفریب بودن آزاد باشم.
با رسیدن شخص سفید پوشی مقابلم آرام عقب راهی شدم که او هم چرخید و…
ماهی!
نفس کلافهای کشیدم که دعا دستم را کشید ومجبورم کرد نگاهش کنم. خودش را نزدیکم آورد و کنار گوشم لب زد:
– وانمود کن که ندیدیش.
سرم را تکان دادم که دعا کمرش را به عقب خم کرد و دستهایش را تکان داد. اشارهای به من کرد که حرکتش را تکرار کردم.
آتنا هم به ما پیوست. دستهایش را کنار پهلویش گذاشت و باسنش را تکان داد.
این دو سرتاسر عشوه بودند و من هم باید یاد می گرفتم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن