کف دستش را بالاتر برد و تا زیر برآمدگی سینهاش را مالید.
– لباس تنگ تنت نکن. بیشتر دردت میگیره.
نقره اصلا حواسش به حرفهای طبیب نبود. از درد و خجالت دیدههایش را بسته بود و هر لحظه دمای تنش بالاتر میحرکت کرد.
مالک سعی میکرد بهشدت به سینه و گردن نقره نگاه نکند هرچند در یک نظر کامل براندازش کرده بود.
سینههایش بزرگ بودند که به خاطر حاملگیاش بود. پوستش گندمی بود و زخم کوچکی زیر سینهی راستش داشت.
کمی شکم داشت و خطهای قرمز روی پهلوهایش که باز به خاطر حاملگیاش بود.
دستش را برداشت و قبل از این که نقره فرصت کند لباسش را بالا بکشد بیان کرد:
– تکون نخور.
پارچهی سفید را برداشت. روی تن نقره خم شد و درحالی که فاصلهاش با او بهشدت کم بود اظهار کرد:
– یکم کمرت رو بده بالا.
نقره گیج از این فاصلهی کمشان خیرهی مالک شد و تکانی نخورد که مالک خودش دستش را زیر کمر نقره فرستاد و بلندش کرد.
از تماس کف دستش با تن لختش نقره داغ تر شد.
کف دست مالک سرد بود…
حالا بار دیگر در آغوشش گحرکت کرده بود.
مالک ناتمایل داشته کف دستش را روی کمر لخت نقره کشید.
دخترک زیادی ظریف بود.
برجستگی زخمی زیر را زیر دستش حس کرد و اخمهایش در هم رفت.
واقعا هم نقره مثل خودش بود.
پارچه را زیرش پهن کرد و با کمی تعلل نقره را رها کرد.
آهسته پارچه را دور تنش پیچاند و سفتش کرد تا مرهم جایی را کثیف نکند. بعد هم از حرکت ایستاد و درحالی که پشتش را میکرد بیان کرد:
– من میرم اون سمت. میگم برات غذا بیارن. لباست رو هم بپوش ولی بندهای جلوش رو نبند.
بعد حرکت کردنش نقره سریع لباس را بالا کشید.
از خجالت قلبش میخواست گریه کند.
پارت_154
دیده شدن تنش را دوست نداشت…
حس بدی به او میداد.
حتی موقعی که حمام میکرد هم فقط با دست تنش را میشست و اصلا نگاه نمیکرد.
از تنش متنفر بود.
از تک تم زخمهایی که زیر انگشتانش حس میشدند.
قلبش میمیل داشت انگشت درون حلقش کند و تمام گذشته را بالا بیاورد.
ولی این زخمها…
ولین از این ها که خودشان خوب شدند ولی جایشان نه.
اگر به اتاقش حرکت کرد از آن دارویی که طبیب قبلا به او داد استفاده میکند. همانی که اظهار کرد به زخمهایش بزند.
ملحفه را روی خودش کشید و سعی کردم کمی تکان بخورد.
ماهی تقهای به در زد و وارد شد. از وقتی که متوجه شده بود نقره و طبیب آن شب با هم بودند حال عجیبی داشت.
حالا هم که فرستاده بودنش غذا برای نقره ببرد.
قلبش از دوستش پر بود.
از طرفی هم نمیتوانست بهشدت نقره را مقصر بداند، نقره بیدست و پا و بدبخت بود.
حتما طبیب زورش کرده!
وگرنه زنیت و ناز نقره برای اغوای طبیب کجا!
مالک با دیدن ماهی رویش را چرخاند، از این دختر بسیار بدش نمیرسید. در نظرش همانند نقره بود اما از وقتی ماهی را در حال پچ پچ کردن با خاتون بزرگ متوجه شد نظرش عوض شد.
همچنین رفتار ماهی هم عوض شد و انگار که میتمایل داشت خودش را به او بچسباند.
مالک تکرار شدن دوسال پیش را نمیتمایل داشت.
از طرفی واقعا هم از زنها بدش میوارد شد.
شاید روزی قلب به اشراف زادهای بدهد.
اشراف زادهای که تمام فکرش پی تصاحب چیزی از او نباشد.
زیرا مالک چیزی نداشت.
نه ولیعهد بود و نه صاحب اختیار.
تنها چیزی که او را بزرگ جلوه میداد اخلاق بدش بود.
بقیه به او احترام نمیگذاششتابزده، از او میوحشت کردند.
– سرورم، این رو کجا بذارم؟
بسیار سرد جوابش را داد.
– بذارش همین جا و برو بیرون.
خودش میمیل داشت غذا را برای نقره ببرد؟ آتشی درونش روشن شد.
طبیب واقعا در دام نقره افتاده؟
مگر نقره چه داشت که او ندارد؟
هر دوشان یکسان بودند.
در یک جا زیستن کردند، بدبختیهایشان هم مثل هم بود.
تنها فرقشان این بود که کسی به ماهی کف دست درازی نمیکرد.
تن ماهی صاف بود و دلرباتر…
چشمی گفت و غذا را روی میز گذاشت. بعد هم با اجازهای از اتاق خارج شد. از پلهها پایین حرکت کرد که بازویش اسیر کف دست خاتون بزرگ شد.
خاتون نگاهش را قفل نگاه ماهی کرد و اظهار کرد:
– اون دختره کجاست؟
ماهی آبدهانش را قورت داد و اظهار کرد:
– توی اتاق طبیب. اون سمتش…
نذاشت من برم گفت…بیان کرد غذارو ببرم و برم.
خاتون بازویش را محکم تر چلاند و بیان کرد:
– مگه نبیان کردم خودت رو بهش نزدیک کن؟ کم کم زمستون فرا میرسه و مهمونی برگزار میشه.
نکنه دوست داری همش توی آشپزخونه بمونی؟
بهت گفتم باید سوگولی مالک بشی.
چشمهای ماهی به اشک قرار گرفت، او از طبیب خوشش میآمد ولی هیچ وقت در فکر این نیوفتاده بود که خودش را عرضهاش کند.
این خاتون بود که به او دستور داد جادهش را به تخت طبیب باز کند.
– الان کار از کار گذشته، نقره توی تختش…
– نه، خدمتکارش هنوز خیلی از زایمانش نگذشته. نمیتونن باهم باشن.
تو احمقی که این رو نفهمیدی.
ماهی ماتش برد، پس طبیب به همه دروغ گفته!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن