– نه. ما اجازهی ورود نداریم. اونجا برای اشراف زادههاست.
دقیقا همان گونه که گفتم. خدا برای ما نبود.
ساعاتی بعد یکی از ندیمهها به من خبر رساند که تا فردا مزاحم طبیب نشوم. من هم همجاده آتنا به حمام حرکت کردم و تنم را شستم.
خونریزیام بسیار کمتر شده بود ولی قطع نه. سینههایم هم درد میکردند…
دیگر شیر نداشتند.
بعد از حمام آتنا به آشپزخانه رفت و من لباس به کف دست به باغ پشتی رفتم.
کنار باغچه طبیب را مشاهده کردم…
ایستاده بود و خیره به آسمان بود. ساکت از پشت نزدیکش شدم و سلامی بیان کردم که با تاخیر به سمتم برگشت.
– اینجا چیکار میکنی؟
– اومدم…لباس پهن کنم.
سرش را تکان داد و مجدداً رویش را برگرداند. کمی به نیمرخش چشم دوختم.
مژههای بلندی داشت. بینی عقابی و فکی محکم. کنار شقیقهاش رد زخم بود…
– اگه میخوای بهم بگو یه جور دیگه بیاستم دقیق تر نگام کنی.
با این حرفش هول شدم و قدمی به عقب رفتم.
– نه من منظو…
با خوردن پایم به سنگی سطل از دستم رها شد. از پشت خم شدم ولی قبل از برخوردم به زمین کف دستی دور کمرم حلقه شد و مرا بالا کشید.
سرم محکم به سینهاش برخورد کرد و آخ بلندی گفتم. جای کف دستش عوض شد و بازویم را گرفت.
– کف دست و پا چلفتی.
سریع عقب راهی شدم و کمی بغض کرده نگاهش کردم که تکانی به تنم داد.
– الان گریه برای چیه؟ مثل گاو شاخ دار کوبیدی به سینم بعد خودت گریه میکنی؟
لب برچیدم و چانهام لرزید.
– شما…خیلی بدجنسید!
ابرو بالا انداخت و دوباره کف دستش دور کمرم پیچید.
– جدا؟ پس باید میذاشتم زمین بخوری تا یه جاییت بشکنه بعد که برای درمان اومدی پیشم نشونت میدادم بدجنس بودن یعنی چی.
او اخم کرده نگاهم میکرد و من متعجب همراه با کمی ترس.
کف دستش را روی کمرم سفت تر کرد.
– لباست خیسه. اگه تا صبح مریض بودی به اتاقم نیا…
– مریض… نمیشم.
با حس انگشتانش در انتهای موهایم شانههاسم بالا پرید. دستش را برداشت و من صاف از حرکت ایستادم.
بدنم داغ شده بود و حس میکردم از گونههایم آتش میبارد.
– برو لباسهارو پهن کن بعد هم به اتاقت برو. بودم توی باغ الان امن نیست.
تعظیم آرامی کردم و دستپاچه سطل لباسها را از روی زمین برداشتم.
تقریبا پرواز کردم.
بهسرعت لباسها را پهن کردم و خارج شدم. هنوز همان جا ایستاده بود و خیره به آسمان…
سعی کردم نامحسوس رد شوم اما قبل از وارد شدنم صوتیش را متوجه شدم…
– شببه خیر خاتون.
خیلی بهسرعت نگاهش کردم و رفتم.
– وای چقدر خجالت زدم میکنه این م…
با ظاهر شدن یکبارهی ماهی جلویم هینی کشیدم و دستم را روی سینهام گذاشتم.
– ماهی!
کمی که نگاهش کردم فهمیدم آشفته است و احتمالا اشک ریخته. دیدههایش پف بود.
– تو…حالت خوبه؟
– من اونو دوسش دارم و میخوام توی مهمونی انتخابم بکنه. اما تو همش دورشی.
پس نگار درست میگفت. حالا باید چه میاضافه کردم؟
کلافه به دنبال جواب بودم. ماهی دوستم بود ولی حالا در نگاهش تنفر عمیقی میدیدم.
– جناب طبیب از من خوششون نمیاد…من فقط خدمتکارش هستم.
– از من خوشش میاد؟
سرم را پایین انداختم. چه میاضافه کردم؟
– نمیدونم اون اصلا با من حرف نمیزنه. همش تحقیرم میکنه و خیلی بداخلاقه.
بعضی وقتها هم میخواد منو بزنه.
دیدههایش گرد شد.
– واقعا؟
#پارت_106
آهسته سرم را تکان دادم. حرفهایم حقیقت داششتابزده اما گفتنشان را دوست نداشتم.
– پس تورو میزنه، این خوبه.
با این حرفش نگاههایم گمسرور شدند. با مشاهده کردن حالتم تبسم کوچکی زد و دهانش را باز کرد.
– خب منظورم اینه…از تو خوشش نمیاد.
حرفی نزدم که رو چرخاند و حرکت کرد. غمگین به راهی شدنش چشم دوختم…
این همان رفاقت بود که مرا نجات داد؟
به گمانم در سرش میاظهار کرد که کاش نجاتم نمیداد.
– تو هنوز اینجایی؟
با متوجه شدن آوای طبیب حس کردم جان از تنم راهی شد. نکند صوتیم را متوجه شده؟
حرفهایی که درموردش زدم چه؟.
این بار مرا میکشد.
– داشتم با کسی…حرف میزدم.
سرش را تکان داد و بیاهمیت از کنارم رد شد که دنبالش روانه شدم. کاش نشنیده باشد…
بسیار بد میشد.
وای بر من! وای بر ماهی!
کاش لال میشدم.
– چیزی میخوای خاتون؟
به خودم آمدم و دیدم که دم پلهها هستیم. تبسم مضحکی زدم و اظهار کردم:
– نه اومدم دنبالتون ببینم چیزی میخواید یا نه؟
– خیر نمیخوام میتونی بری؟
در حالات صورتش دنبال این بودم که بفهمم چیزی متوجه شده یا نه!
نگاههایش سد بودند و فکش سفت!
کمی بد نگاهم میکرد.
نگاهم رویش کمی طول کشید که سرش را خم کرد و اضافه کرد:
– میخوای بیای توی اتاق بخوابی؟
با این حرفش چنان شوک زده شدم که سرم را سریع بالا گراهی شدم و عقب رفتم.
– نه نه من نمیخوام من غلط بکنم پیش شما…
اخمهایش که در هم راهی شدند سعی کردم حرفم را عوض کنم.
– یعنی غلط نمیکنم اما نمیش…
اخمهایش بدتر شدند و من درمانده شدم. چه بگویم آخر…
بالاخره تصمیمم را گرفتم و تا زانو جلویش تعظیم کردم.
– شامگاه به خیر و خداحافظ.
بعد هم مثل تیر از کمان رها شده در راهی شدم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن