رمان نفوذی پارت ۴۴

انگار منو که اینجوری دید کمی تعجب کرد ولی بازم اخم کرد و بیان کرد :

-بیا پایین آقا یاشار منتظرته..

پالتو پشمی که رنگ مختلط مشکی و قهوه ای داشت رو برداشتم اما نپوشیدم تا موقعی که سردم شد،بپوشمش..

خودمو آیلین و شبنم از اتاق اومدیم بیرون..

شران جلو تر از ما از پله ها پایین رفت

رو به شامگاهنم و آیلین کردم و با لب های آویزون اضافه کردم :

-نمیشه از آسانسور بریم پایین؟

من با این صنقلب ها بخوام از پله ها برم پایین که کَله مَلق میشم!

آیلین و شبنم به حالت چهرم لبخند زدن و شبنم بیان کرد :

-حالا بیا خودمون حواسمون بهت هست..

لبمو کج کردم و اضافه کردم :

-بسیار زحمت میکشی.. خودم حواسم هست..

شران از پله ها پایین حرکت کرده بود که من آروم مثل بچه ای که تازه شروع به مسیر رفتن کرده باشه پامو روی پله گذاشتم

با یک دستم دنباله ای لباسمو گحرکت کرده بودم و توی یک کف دست دیگه م پالتوم بود،نگاهم به قدم های بود که روی پله ها میزاشتم

آروم و با دقت پایین رفتم و به آخرین پله که رسیدم آخیشی گفتم..

انگار سینه خیز از زیر سیم خاردار گذشته بودم

آیلین و شامگاهنم که پشت سرم بودن با خنده گفتن :

-وای یعنی سالم رسیدی پایین؟

نگاه بدی بهشون کردم و زهرماری بهشون اظهار کردم اما اونا کَکَشون نمی گزید و می لبخند زدن،بهشون اظهار کردم که من حرکت کردم و شبنم چشمکی زد و اضافه کرد :

-خوش بگذره..

بیخیال شبنم و آیلین چند قدم به سمت در عمارت برداشتم که یاشار رو مشاهده کردم دَم در سالن منتظر من وایساده..

نگاهی به قد و بالاش کردم..

اوووف چه خوشتیپ شده بود

کت و شلوار طوسی رنگی که تن خور تنش بود، و پیرهن مشکی رنگی زیر کت و شلوارش پوشیده بود و عضله های بازوش زیر اون کت و شلوار خود نمایی می‌کرد

موهاشو خوش حالت شونه کرده بود و با اون ته ریشش به‌شدت خواستنی شده بود!

ساعت مچیشو نگاه می کرد که سر بلند کرد و نگاهش به من خورد

انگاری با دیدن من پلک زدن از یادش حرکت کرد

پلک نمی زد و بِر و بِر منو نگاه می کرد

فکر کنم با دیدن من توی این لباس تعجب کرده

به سمتش قدم برداشتم و جلوش ایستادم،که سر برگردوند و نگاه بهم کرد

همینطور نگاهم می کرد انگار میتمایل داشت چیزی بگه و نمی اظهار کرد..

لبخند شیطونی زدم و اضافه کردم :

-عجب دیوی شدی..

یاشار چند ثانیه همینطور نگاهم می کرد که ابروهاش بالا پرید و با تعجب اضافه کرد :

-دیو؟؟

سری تکون دادم و با تبسم اضافه کردم :

-آره.. دیو..

یاشار نگاهی به خودش کرد و گفت :

-یعنی میگی زشت شدم؟

به حرفش لبخند زدم و با خنده گفتم :

-مگه بیان کردم زشت شدی؟

دیوِ قلببر مگه زشت بود؟

بعد چند ثانیه بیان کردم نکنه سوتی دادم اظهار کردم دیو قلببر؟

نکنه فکر کنه دیو منه؟

وااای هانا خاک تو سرت

دیو قلببر چی بود گفتی؟

یاشار تبسم دختر کشی زد و ابرو سمت راستشو بالا داد و اظهار کرد :

-یعنی من دیو توام؟

دیدهام گرد شد و کف دستپاچه گفتم :

-هااان؟

مگه من قلببر توام؟

که میگی دیو منی؟

اصن دیو زشت بود.. توام زشتی..

زشت باشی که بهتره اون دختره هم دیگه سمتت نمیاد..

یاشار درک کرد سوتی دادم و خندید و بیان کرد :

-باشه باشه.. فهمیدم دیوِ زشتم..

حالا خانم تشریف فرما میشه بریم؟

تینا و مسیح یک ساعت پیش رفتن و من منتظر مادمازل هستم تا بیان..

-مگه تقصیر منه؟

آماده شدنم طول کشید..

یاشار در عمارت باز کرد و رو به من بیان کرد :

-نه تقصیر منه..

میتمایل داشت از در بره بیرون که کشیده گفتم :

-هی اول خانم ها بی فرهنگ..

یاشار برگشت و همینطور خنثی نگاهم کرد و چند ثانیه بعد با کف دست اشاره کرد و گفت :

-بفرما مادمازل

(یاشار)

با متوجه شدن هانا توی اون لباس مات و مبهوتش شدم

چقدر قشنگ و دلبر شده بود!

محو تماشای هانا بودم و نفس کشیدن از یادم راهی شد

چقدر این دختر خوشگل بود

یه حسی توی دلم نسبت به هانا داشت رشد می کرد ولی این حس ناشناخته نمیدونستم چه حسی؟

یعنی حسِ عاشق شدن بود؟

یعنی می شد هانا مال من بشه؟

دختری که از وقتی اومده توی این عمارت من یه یاشار دیگه شدم و اون یاشار سابق نیستم

توی این مدتی که توی عمارت بود میدونستم که با هانا حیات تار و پوچ من مفهوم و معنایی میگیره و عجیب قلبم میتمایل داشت که این جواهر کف دست نیافتنی مال من بشه!

از عمارت بیرون رفتیم، از روی سنگ فرش ها به سمت ماشین رفتیم

کنار هانا جاده می حرکت کردم که صنقلبش توی سنگی گیر کرد و می‌خواست بیفته روی زمین که کف دستشو گراهی شدم

بوی ادکلنی که زده بود تا اعماق وجودم رفت و بوی خوش عطرش تمام ریمو فرا گراهی شد

کف دستم روی بازو کف دستش بود که صاف ایستاد و نگاهی به من کرد

دستشو رها کردم و رو بهش با اخم کم رنگی گفتم :

-مواظب باش الان بود که پخش زمین بشی..

هانا دنباله ی لباسشو توی دستش گحرکت کرد و بداخلاق اضافه کرد :

-چیکار کنم خب؟

عادت ندارم با صنقلب پاشنه بلند جاده برم

-حالا یه امشامگاه رو سعی کن نیوفتی

-سعی میکنم با کَله نرم توی زمین..

با حرفش خنده ای کوتاهی کردم و ماشین دور زدم، سوار شدم

هانا هم سوار شد و ماشین روشن کردم و آروم به سمت در عمارت روندم..

“میلاد”

به آدرسی که مهتاب فرستاده بود خودم و شایان راهی شدیم

اما کسی توی اون عمارت نبود!

ولی ماشین شایان جلوی در عمارت پارک شده بود و فهمیدم که مهتاب اومده اینجا

ولی الان توی این عمارت نه کسی بود نه خبری از مهتاب بود..

کلافه کف دستی به پیشونیم کشیدم که شایان گفت :

-به پلیس خبر بدیم میلاد؟

بهتر بود که به پلیس خبر بدیم زیرا غیب شدن مهتاب اتفاقی نیست و شک ندارم که زیر سره اون فرهاد عوضی و مهتاب رو کشونده اینجا..

عصبی بودم و نمیدونستم کجا برم و کجا دنبال مهتاب بگردم

‌شایان با کلید زاپاس که هممسیرش بود در ماشینشو باز کرد و هممسیر من اومد پیش پلیس..

پلیس دبی سوالاتی ازم سؤال کرد و ازم جویا شد که به کسی شک دارید من هم در مورد فرهاد به پلیس گفتم و اظهار کردم غیب شدن خانمم هم زیر سرِ اونه..

پلیس سوالاتی هم در مورد فرهاد سؤال کرد

و من مو به مو هر چی در مورد فرهاد میدونستم به پلیس اظهار کردم از خلافکار بودنش تا زندان رفتنش!

در مورد دزمتوجه شده شدن دخترم هم به پلیس گفتم و بیان کردم کار پسر فرهاد هستش و پیگیر ماجرا بشن..

بعد از پرسیدن سوالات پلیس فرمی بهم داد تا پر کنم فرم پر کردم و دادم پلیس..

پلیس هم که انگار نمی‌دونست توی قلب من چه آشوبی ریلکس حرف می زد و می‌اضافه کرد دلواپس نباشید خانم و دخترتون پیدا می‌کنیم..

ولی کی پیدا می کنن؟

اما کی هانا و مهتاب منو پیدا می کنن؟

به ناچار خودمو شایان برگشتیم خونه ای فرخنده

حوصله ای سوال جویا شدن محدثه و زهرا نداشتم

و به شایان بیان کردم خودت بگو چیشده من میرم توی اتاق سرم داره منفجر میشه

رفتم توی تراس و سیگارش روشن کردم

پوک عمیقی به سیگار زدم و به شهر رو به روم نگاه دوختم

مهتاب کجای این شهری؟

کجا رو دنبالت بگردم؟

(مهتاب)

توی گوشه از اتاق چمپاته زده بودم، فرهاد کف دست و پامو باز کرده بود ولی هنوز توی اتاق چوبی زندونی بودم..

توی یه کلبه ای چوبی توی جنگل بودم چون صدای زوزه ای گرگ ها به گوشم می رسید

حتما تا الان میلاد درک کرده که غیب شدن من اتفاقی نیست و فرهاد منو دزمشاهده کرده

اسلحه،کلید ماشین شایان و گوشیم که هممسیرم بود فرهاد برداشته بود و هیچ چیز دیگه ای هممسیرم نبود

اتاق تجسس کردم که راهی پیدا کنم و برم اما مسیری نبود

حتی توی دستشویی هم پنجره ای نبود

چهار دیواری بسته بود

و قفل در هم نمیتونستم باز کنم

انقدر داد و فریاد کردم و به در کوبیدم که دیگه بی جون گوشه ای اتاق نشستم تلاش بی فایده بودو مجبور بودم تحمل و صبر کنم

صبر کنم تا میلاد بیاد و یا خودم بتونم با یک نقشه ای از این اتاق برم بیرون

اما میدونستم و توی قلبم کورسوی امیدی بود که حتما میلاد پیدام میکنه..

و اون موقع بود که کار فرهاد تموم بود

روی زمین دراز کشیدم و کف دستامو بین دو زانوهام قرار دادم و جنین وار توی خودم جمع شدم

خواب به نگاهام نمی اومد

و توی تاریکی اتاق به یک نقطه ای نامعلومی خیر شدم..

°هانا°

خودمو یاشار وارد عمارت شدیم و پالتوم دادم به یه خدمتکار..

راهی شدیم داخل و اامان نفر دیدهم به تینا خورد که کنار مسیح و چندتا دختر پسر دیگه وایساده بودن دور میز کوچیکی و بگو بخندشون بود

داخل جمع هنوز نشده بودیم، که پسری جلثقه ای زرشکی رنگی با پیرهن مشکی و شلوار زرشکی تنش بود به سمتمون اومد

با یاشار سلام و احوال پرسی کرد و با منم کف دست داد و بعد نگاهکی به یاشار زد و با شوخ طبعی بیان کرد :

-خانوم معرفی نمیکنی؟

یاشار رو کرد به من و با تبسمی که روی لبش جاخوش کرده بود خطاب به کامران که تازه اسمشو فهمیده بودم بیان کرد :

-نامزدم هانا!

از حرفی که زد از تعجب دیدهام گرد شد

چی گفت؟

گفت نامزدم؟

با تعجب و دیده های گرد شده نگاهش می کردم که کامران بیان کرد :

-تو کی مزدوج شدی ناقلا؟

نگاهی به سمت کامران سوق دادم که ادامه حرفش با اخم ساختگی اضافه کرد :

-ما رو هم عددی ندیدی که برای نامزدیت دعوت کنی..

یاشار خنده ای از روی شوخی کرد و اظهار کرد :

-این چه حرفی کامران خان.. ایشالا عروسی دعوتین..

با حرفی که یاشار زد نگاه بهش کردم و به وضوح دهنم باز موند و نگاهام میمیل داشت از حدقه بزنه بیرون!!

این یاشار چی داشت می اضافه کرد؟؟

نامزدی چی؟

عروسی چی؟

کشک چی؟

پشم چی؟

با صدای کامران که بیان کرد دَم در نمونید و بفرمایید داخل، برید پیش بچه ها منم الان میام..

همین که کامران رفت از شوک دراومدم و با کف دست کوبیدم به بازوی یاشار و با تشر بیان کردم :

-این چی بود که الان به کامران اضافه کردی؟؟

یاشار خودشو زد به اون راه و اضافه کرد :

-چی چی بود؟

عصبی توپیدم بهش :

-همین که گفتی من نامزدتم.. مگه تو نبیان کردی به عنوان دوست دخترت همراهت بیام؟؟

پس چرا اظهار کردی نامزدتم؟؟

یاشار خونسرد و بیخیال گفت :

-حالا بگم دوست دخترم یا نامزدم چه فرقی میکنه؟

تو که نه نامزدمی نه دوست دخترم

چرا الکی عصبی میشی؟

دیدهامو درشت کردم و عصبی اظهار کردم :

-وقتی خواستن برامون عروسی بگیرن و متوجه شدن هیچی به هیچی اون موقع بیا بگو چه فرقی میکنه!

-آخرش یه چیزی میگیم..

حالا زیاد جوش نیار

لبمو کج کردم و با آوای آروم تری اضافه کردم :

-آفرین برا خودت بریدی و دوختی!

یاشار خنده ی کوتاهی کرد و بیان کرد :

-هنوز که چیزی نشده..

حالا بیا تا نگاه های از حدقه در اومده تینا ببینی

یاشار به سمت میزی که تینا و مسیح و چند دختر و پسر دیگه دورش بودن رفت و منم نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم آروم باشم و همجادهش راهی شدم

همینطور که کنارش راه می رفتم بیان کردم :

-مسیح میدونه نقشه کشیدی؟

یاشار بدونه اینکه نگاهم کنه گفت :

-آره، بهش گفتم..

-چیزی ناضافه کرد؟

-چی میخواست بگه؟

شونه ای بالا انداختم و اضافه کردم:

-نمیدونم..اینکه چرا یه خدمتکار رو میخوای هممسیرت بیاری مهمونی و اونم به عنوان نامزدت نه دوست دخترت؟؟

-مسیح میدونه من چیکار میکنم سوال نمیپرسه..

رسیده بودیم پیش دخترا و پسرا که دیگه حرفی نزدم

یاشار سلامی با آوای قد بلندی کرد که بچه ها توجهشون به ما جلب شد..

تینا تا نگاهش به منو یاشار افتاد با دیده های گرد شده و دهن باز نگاهمون کرد

منم سلام دسته جمعی کردم بهشون و نگاهمو بینشون گذروندم

توی جمعشون نگاهم به همون پسری افتاد که سینی قهوه خالی کردم روش..

یکی از پسرا رو به یاشار کرد و اضافه کرد :

-خانوم کی هستن یاشار خان؟

یاشار نگاه گذرای به من کرد و گفت :

-نامزدم هانا!

به وضوح دیدم که فک تینا اندازه ای غار علی صدر باز شد و چشمامش به قد توپ تنیس شده بود..

دختری هم که کنار تینا بود اونم تعجب کرده بود و کم مونده بود هردوشون شاخ در بیارن

جلوی خودمو گرفته‌ بودم که پُقی نزنم زیر خنده

بعضی از پسرا سر به سر یاشار گذاشتن و یاشار هم با لبخند کم رنگی که روی لبش بود جواب حرفاشون می‌داد..

بعد اینکه پسرا دیگه کف دست از سر کچل یاشار برداشتن یاشار کمی خودشو خم کرد و کنار گوشم پچ زد :

-قیافه ها رو مشاهده کردی..

با حرفش به زور جلو خودمو گراهی شده بودم که دهنم باز نشه وگرنه میپوکیدم از خنده و تنها به تبسمی اکتفا کردم

یکی از پسرا در اومد اضافه کرد :

-یاشار خان زن داداش چجوری مختو زد؟

تو که پا نمیدادی به دختری..

همواره برج زهرمار بودی

با شنیدن کلمه ای زن داداش جام کردم

همین کم بود بهم بگن زن داداش

نگاهی به یاشار کردم که اونم نگاه بهم کرد و با دیدهام براش خط و نشون کشیدم یاشار نگاه ازم گراهی شد و رو به پسره که اسمش آرش بود اظهار کرد :

-چشماش جادوم کرد!

آوای پسرا در اومد و اوووویی با خنده بیان کردن و کامبیز با تبسم شیطونی اضافه کرد :

-داداش عاشق شدی راهی شد.. دیگه از دست راهی شدی

فکر نمی‌کردیم کسی مخ تو رو بزنه

یاشار کف دستی به موهاش کشید و با لبخند دختر کشی بیان کرد :

-مثلِ اینکه هانا مخمو زده!

وقتی اسممو می گفت ته دلم یه حس خوبی بهم کف دست می داد!

حتی با حرفای که می زد قلبم قیلی ویلی میشد

با خودم اظهار کردم نامزد یاشار بودن هم بعد نیست ولی حیف که خلافکاره وگرنه افی بهتر از یاشار نبود..

نگاهی به تینا کردم که انگاری هنوز نمی تونست

حرف های که یاشار بیان کرده هضم کنه

طفلی حقم داشت من تا دیروزگار براش قهوه می آوردم و خدمتکار بودم اما الان شدم نامزد یاشار!

اینکه شاخاش هنوز در نیومدن خیلی حرفه

توی قلبم به قیافه ای تینا می خندیدم

نمیدونم چرا دختر کناریش با خشم و نفرت نگاهم می کرد؟؟

قلبیل عصبی بودنش رو نمیتونستم بفهمم؟

بیخیال نگاهمو به دختر و پسرای دوختم که داشتن وسط جمع برای خودشون می رقصیدن

برای خودشون توی عالم خودشون بودن..

با صوتی که تازه به جمع پیوسته بود نگاهمو برگردوندم

کامران بود که به جمع پیوسته بود و داشت با پسرا حرف می زد

قلبم میمیل داشت برم یه جای آروم تری تا سر و صدا کمتر توی مخم بره

نگاه به یاشار کردم که داشت به حرفای کامران گوش می کرد زدم به پهلوش که به سمتم برگشت و سوالی نگاهم کرد

سرمو بالا گحرکت کردم و بیان کردم :

-بیا بریم یه جای دیگه..

آوای موزیک بلند تر شده بود و من چون آروم صحبت کردم یاشار آوامو نگوش داد و اظهار کرد :

-چی؟ چی میگی؟

سرمو به گوشش رسوندم و گفتم :

-میگم بیا بریم یه جای دیگه..

یاشار که آخرش صدامو شنید از بچه ها عذرخواهی کرد و همراه من اومد روی میزی کوچیکی که دورترین میز از بچه ها بود و تقریبا دَم در سالن قرار داشت

رو به یاشار با کمی اخم اضافه کردم :

-حسابی خودت بریدی و دوختیااا..

یاشار خندید و اظهار کرد :

-صوری.. توام زیاد حرص نخور..

لبمو کج و کوله کردم و گفتم :

-خیلی ممنون حالا که تو اضافه کردی حرص نمی‌خورم..

یاشار خنده کوتاهی کرد و منم زهرمار زیر لبی نثارش کردم

-آها راستی..

نگاه به صورتم کرد و اظهار کرد :

-چی؟

ازش سؤال کردم :

-میگم چرا اون دختره مو بلونده که آرایش غلیظ داشت و لباس مجلسی مشکی تنش بود با خشم و نفرت بهم نگاه می کرد؟؟

-همون که کنار تینا بود؟

سرمو تکون دادم و اضافه کردم :

-آره

-اون هلیا، خواهر کامرانه

همون که بهت اضافه کردم به پر و پام می پیچه و سیرشه

و چون تورو با من دیده اونم به عنوان نامزدم جا خورده و با نفرت بهت نگاه می کرده..

تک خنده ای کرد و ادامه داد:

-دیدم چجوری از سرش بخار قد بلند شده بود

خنده ای کوتاهی کردم و ابروهامو متفکر توی هم بردم و گفتم :

-پس یه چیزی بود که می‌میل داشت با دیدهاش منو بخوره!

یاشار هم خندید و بیان کرد :

-کم مونده بود منفجر شه!