-ولی قیافه ی تینا خیلی مشاهده کردنی بود، کم مونده بود دو شاخ بالا سرش سبز بده!
-حالا اینکه اولشه.. صحنه ای اصلی هنوز مونده
دستمو گذاشتم روی میز و چونمو تیکه دادم به کف دستم و لب زدم :
-آره.. یادم رفته بود..
اما یه چیزی، این تینا که میدونه ماجرا از چه قراره به اون خواهر کامران نمیگه همه چی کشکه؟
یاشار بیخیال اظهار کرد :
-بره بگه.. مهم نیست..
وقتی کف دست خودِ تینا رو بشه کسی دیگه حرفای صد من یه غاز تینا باور نمی کنه..
دیگه حرفی نزدم و یاشار هم حرفی نزد و هر کدوم به سمتی دیده دوختیم
نگاهم سمت دختر پسرای بود که اون وسط می رقصیدن، که سنگینی نگاه یاشار رو روی خودم حس کردم!
سرمو برگردوندم و نگاهش کردم اما اون زودی نگاهشو ازم گرفت و به سمت دیگه ای نگاه کرد..
از نگاهش قلب بی جنبه ای من ضربانش حرکت کرده بود بالا!
اما نمیدونستم چرا با حالات و راهی شدار یاشار اینجوری میشم؟
قلبیلش چی بود؟
من که در این حد بی جنبه نبودم که با یه نگاه زرتی ضربان دلم روی هزار بزنه!
پس قلبیل این ضربان بی قلبیلیو بی جهت چی بود؟؟
توی فکر بودم که با صدای کامران از فکرم پریدم بیرون هممسیر دوست دخترش نسیم بود داشت به یاشار می بیان کرد زود باشین بیاین تانگو با ما برقصین
با حرفش ابروهام مثل تیری که از کمون رها شده باشه بالا پرید و ناخودآگاه یاشار رو چشم دوختم که یاشار هم منو چشم دوخت بعد از چند ثانیه نگاه ازم گحرکت کرد و رو به کامران محترمانه اضافه کرد :
-نه.. شما برقصین جای ما..
کامران اظهار کرد که یه امشامگاهو روی منو زمین ننداز و اون طرف نسیم کف دست منو گحرکت کرده بود با مهربونی میاضافه کرد شما هم همراه ما بیاین برقصین..
کامران و نسیم گیر داده بودن که اِلا و بِلا شما هم باید بیاین و با اصرار های مکرر نسیم و کامران من دیگه چیزی نمیاضافه کردم و یاشار آخرش گفت :
-باشه ما هم میایم..
کامران هم تبسم پیروزگارمندانه زد و اظهار کرد :
-ایول..راضیت کردم.. من و نسیم میریم شما هم بیاین..
کامران و نسیم که رفتن نگاه به یاشار کردم و پووفی کشیدم و اضافه کردم :
-بیا تحویل بگیر اش تانگو رقصیدن هم برامون پختن..
یاشار خندید و من پوکر فیس بیان کردم :
-آره.. بخند..
یاشار دستی به موهاش کشید و بیان کرد :
-همه ی دخترا آرزوشونه با من تانگو برقصن بعد تو میگی چرا آش پختی؟
عاقل اندر سهیفه نگاهش کردم بعد از چند ثانیه که مخم تحلیل کرد چی اظهار کرده با اخم پر رنگی اظهار کردم :
-سقفو بگیر نیاد رو سرت!
یاشار متکبر گفت :
-نچ.. حواسم هست..
حالا بیا بریم تا مجدداً کامران و نسیم نیومدن..
لبمو کج کردم و رو ازش برگردوندم و دنباله ای لباسمو توی کف دستم گراهی شدم و آروم هممسیر یاشار به سمت جایگاهی راهی شدیم که دختر و پسرا داشتن تانگو می رقصیدن
کنار یاشار مسیر می حرکت کردم و جوری که صدام بهش برسه گفتم :
-من بلد نیستم تانگو برقصم!
نگاهی بهم کرد و بیان کرد :
-صبحت بخیر..
تبسم ژیگولی زدم و اظهار کردم :
-صبح توام بخیر.. له شدن پاهاتو با صنقلب هام نوش جان کن!..
رو به روی یاشار یاشار توقف کردم و دنباله ای لباسم که توی دستم گحرکت کرده بودم رو رها کردم
هنوز بسم الله نگفته بودیم که دلم شروع به اوج گحرکت کردن کرد
و استرس هم مثل خوره به جونم افتاده بود..
آب دهنمو قورت دادم و سعی کردم آروم باشم
و نرمال رفتار کنم
مردد کف دستای یاشار رو گراهی شدم و وقتی کف دستش دور کمرم نشست گرمی دستش به بدنم صرایت کرد و بدنم داغ شد
گرمی کف دستش باعث شد ضربان قلبم بیشتر بشه
و عجیب در تعجب بودم که این چه حالی که من دارم؟
چرا در برابر یاشار یه حس عجیب میوفته توی قلبم؟
با تردید سرمو قد بلند کردم و نگاهی به یاشار کردم
یاشار خیر به من بود..
که از این نگاهش فکر کنم سرخ و سفید شدم
یعنی اونم حالی که من داشتم داشت؟
یهو حواسم نبود و صنقلبم پاشو لگد کردم که اخم ریزی کرد اما چیزی نگفت
هنوز چند ثانیه نگذشته بود که دوباره پاشو له کردم
آخی اظهار کرد که بیان کردم :
-منکه بیان کردم بلد نیستم..
یاشار با اخم کم رنگی اضافه کرد :
-خودم کردم که لعنت بر خودم باد!
خندیدم و اضافه کردم :
-آفرین به خودت لعنت بفرست که دیگه دروغ نگی..
یاشار اخم بین ابروهاش از بین راهی شد اضافه کرد :
-دفعه ای بعد از این دروغا نمیگم که به خمیر شدن پاهام ختم بشه!
بعد از چند بار دیگه له کردن پای یاشار آخرش دیگه اومدیم روی میزمون، یاشار می نالید که پام خورد و خمیر شد و من می گفتم حقته!
در مورد اینکه کی میشه کاسه کوزه های تینا بشکنه ازش سؤال کردم و بیان کرد :
-چند دقیقه دیگه..
با چشم اشاره به پسری کرد که چند میز اون ور تر ما بود کرد و اضافه کرد :
-اون پسره رو می بینی؟
نگاهشو دنبال کردم و اظهار کردم :
-اونکه نگاهام سبز رنگه؟
-آره.. تینا از طرف اون عوضی اومده توی عمارت..
جلوی خودِ دیوثش هم دستشو رو می کنیم
-می کنید؟
-خودم و مسیح..
-به مسیح گفتی؟
-آره، توجه نکردی از تینا دوری می کرد و زیاد حرف نمی زد ؟
-نه متوجه نشدم!
-از دست تینا عصبی.. به زور تا الان هم جلو خودشو گرفته، که تینا آسمونی نکنه!
لبمو کج کردم و اظهار کردم :
-خب من منتظر فیلمم..
یاشار با کنج لبش خندید و بیان کرد :
-فیلم هندی؟
لبمو با زبونم تر کردم و گفتم :
-آره.. بهشدت فیلم هندی میشه.. من بخاطر همین فیلم همجادهت اومدم دیگه..
یاشار لبخند تُخسی زد و بیان کرد :
-بیا بریم پیش مسیح و بچه ها تا فیلم هندی شروع بشه..
با هم رفتیم پیش بچه ها و پسرا باز سر به سر یاشار گذاشتن و یاشار هم با خونسردی و تبسم کم رنگی جوابشون میداد
من حالات و رفتار مسیح زیر نظر گحرکت کردم و متوجه شدم که زیاد حرف نمیزنه و تنها وقتی ازش سوال می سؤال کردن جواب می داد!
تینا هم که با خواهر کامران، هلیا حرف می زد و گاهی نگاهشون شکار می کردم که با انزجار و نفرتی که تو نگاهاشون بود منو نگاه می کردن
منم که محل سگ بهشون نمی دادم و نگاهمو به سمت دیگه ی میکشوندم
تا اینکه اون پسره دیده سبز اومد توی جمع و وقتی آرش خطاب بهش اظهار کرد دانیال درک کردم که اسمش دانیال..
به پسرا سلام کرد به مسیح و یاشار هم سلام کرد
َطوری رفتار می کرد که یک لحظه شک کردم که این با مسیح و یاشار دشمنی داره؟
با یاشار و مسیح راهی شدار گرم و صمیمی داشت
و داداش داداشش به را بود!
با این رفتارش هم کسی اصلا شک نمی کرد
که دانیال با مسیح و یاشار دشمنی داره!
دانیال داشت در مورد معامله و مواد صحبت می کرد
که یاشار کنایه وار بهش اضافه کرد :
-بعضی از دوستامون که فکر می کردیم دوست ما هستن و از دشمن هم بهمون نزدیک تر بودن و سگاشون فرستادن دور ور ما موس موس کنن!
یاشار اخمی به چهره ای یاشار کرد و گیج اظهار کرد :
-منظورت چی حاجی؟
یاشار پوزخندی زد و گفت :
-خودتو نزن به اون جاده که نمیدونی چی به چی؟
دختر و پسرا وقتی دیدن یاشار و دانیال دارن با هم حرف می زنن خاموشی کردن و به حرفاشون گوش سپردن..
مسیح با چشم های که مویرگ های قرمز دور مردمک چشماشو احاطه کرده بود و معلوم بود عصبی بیان کرد :
-یعنی دانیال خان ماری که فرستادی توی لونه ام زهرشو نتونست بریزه!
و بعد از حرفش نگاه عصبیش سمت تینا راهی شد
تینا با تعجب به مسیح نگاه می کرد و حرف هم نمی زد
دانیال به حرف اومد و بیان کرد :
-متوجه نشدم.. اگه خبری بگو تا منم بدونم!
اینبار یاشار پوزخند صدا داری زد و اضافه کرد :
-خودتو نزن به راه علی چپ دانیال خان!
رک و پوست کنده بهت میگم روشن شو..
یاشار نگاهشو سوق داد سمت تینا و ادامه داد :
-جاسوسی که فرستادی توی عمارت ما، تا زیرآب نقشه های من و مسیح بهت برسونه، کف دست سیاهش رو شده!
بچه ها با تعجب به حرفای یاشار و دانیال گوش می دادن
نگاهی به تینا کردم که مثل گوهی که قبض شده باشه تکون نمیخوره و پلک هم نمیزنه
دانیال از سر گیجی خنده ای کرد و اضافه کرد :
-چه نقشه ای؟
چه جاسوسی؟
مسیح عصبی با دستش کوبید روی میز و غرید :
-دِ خودتو انقدر نزن به خر خودن!
جمع میکنی تینا ببری یا خودت و تینا همینجا چال کنم؟؟
رگ گردن مسیح برجسته شده بود و معلوم بود بد عصبی و به زور خشمو کنترل کرده که گور دانیال و تینا نکنه!
تینا هراسیده بود با پته مته به حرف اومد و گفت :
-چ.. چه نقشه ای؟
چه جاسوسی؟
مسیح تو که میدونی من دوست…
مسیح نزاشت حرف تینا تموم بشه و عربده کشید :
-دِ ببند دهن سگ مصبتو تینا تا گِل نگرفتمش!
تو یکی زر نزن..
ساکت باش وگرنه میفرستمت اون دینا!
با تبسم مسخره ای که روی لبم بود با خودم گفتم اوووج فیلم هندی!
ریدی تینا خانم آب هم قطع شد
دیگه گوه کاریتو هی زیر و رو نکن..
تینا از ترس دیگه لام تا کام حرفی نزد، خودش میدونست مسیح که عصبی بشه خر میشه
و گند کاری که اون کرده بود جای شکر داشت که مسیح زنده ش گذاشته..
دانیال هم که دیگه درک کرده بود کف دستش رو شده با عصبیت به تینا نگاه می کرد
و حرفی هم برای بیان کردن نداشت
آخه میخواست چی بگه؟
حرفی هم مگه داشت برای این کارش؟
دانیال یه آدم گرگ صفت توی پوست گوسفند بود
و منم ذات واقعیشو شناختم!
هیچ وقت نباید آدما رو از روی ظاهرشون قضاوت کرد
الان فهمیده بودم کسانی مثل دانیال که دَم از رفیق و داش می زنن این حرفاشون فقط حرفه، حرف های پوچ تو خالی..
و همینا که دَم از داداش داداش میزنن میتونن دوستِ از دشمن بهت نزدیک تر باشن
و نباید آدما رو از روی ظاهرشون قضاوت کرد
باید به ذات واقعیش پی ببری
بعضیا واقعا پست و پلید هستن که کف دست شیطان هم از پست میبندن!
دانیال با خشمگینت مهمونی ترک کرد و هیچ حرفی هم دیگه نزد، تینا هم دیگه حرفی نزد و میدونست جای نداره دیگه توی عمارت مسیح و به ناچار دنبال دانیال رفت..
داستان همینه..
ماه هیچ وقت پشت ابر نمی مونه و کسی هم نمیتونه با کف دستاش آسمون بپوشونه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن