دختره که راهی شد پسره جای گرفت صندلی روبروم.
مریم با استرس کنارم نشست .
خوب میدونست وقتی که عصبی بشم نمیفهمم چی کار میکنم.
سرمو بین کف دستام گراهی شدم .تقصیر عسل نبود تقصیر من بود .تقصیر حماقت خودم بود.
من باختم تو بازیش .بدم باختم اما نه به اون ، به خودم …
به تصویر غلط فرشته های آدمنما باختم. چه قلبیلی میتونه داشته باشه که یه پسر تو خونش باشه اونم با اون سر و وضع.
به قول امیر تنها قانون دنیا، قانون “که نبایده”
دلت برای کسی تنگ می شود “که نباید” تنگ شود
دستان کسی را میخواهی “که نباید” بخواهی
کسی را دوست داری “که نباید” داشته باشی
برای کسی اشک میریزی “که نباید” بریزی….
با صوتی آشنایی سرمو بالا آوردم.
با دیدنم عصبی شد و خواست سمتم بیاد که پسری که همراهش اومده بود گحرکت کردش
بلند شدم و با پوزخند گفتم: هنوزم که هاری. یکی از بچه ها میاضافه کرد ازدواج کردی اما..
نگاهی به اون هممسیرش انداختم و با تاسف اضافه کردم : اون طرفم بدبخت کردی.
دندوناشو رو هم فشار داد و گفت: هار جد و آبادته . دوباره پیدات شده که چی ؟چی از جونش میخوای؟
مریم گیج بیان کرد: منظورتون چیه خانم ؟ ماهان این چی میگه؟
اون پسره که اسمش آرشام بود کنار ابروش رو خاروند و اضافه کرد :یه دعوای قدیمی که فکر کنم اگه عسل بهوش نیاد جنجال میشه با شناختی که به خواهرم دارم
لبخند زدم و بیان کردم :این یاغی خواهر توعه ؟
رعنا با خشمگینت گفت :بهزاد ولم کن تا نشونش بدم یاغی یعنی چی
نیش خندی زدم و بیان کردم: مثلا میخوای چی کار کنی ؟
تا تمایل داشت حرف بزنه یکی از پرستارا گفت :همجاده خانم عسل کریمی؟
بهسرعت حرکت کردم طرفش و اظهار کردم :منم
نگاهی بهم کرد و بیان کرد: خدا رو شکر مشکل جدی نیست فقط مونده جواب یه آزمایش بعدش میتونید ببریدش.
نفس آسوده ای کشیدم
با شک گفت: ببخشید میتونم بپرسم چه اتفاقی افتاده واسشون اگه لازمه به پلیس..
مریم پرید وسط حرفش و گفت: نه یکم زمین خیس بوده اینم لیز خورده .میتونیم ببینمیش؟
پرستاره سر تکون داد و گفت :مشکلی نیست
برگشتم طرف رعنا و اظهار کردم: خیلی خوب میشه الان برای من توضیح بدی این داداشت تو خونه عسل چیکار میکرده؟
آرشام تبسم شیطونی زد و بیان کرد: کی اضافه کرده من حرکت کردم خونه عسل ؟من راهی شدم خونه خودم.
رعنا پوفی کشید و اظهار کرد : آرشام خفه شو جون هر کی دوست داری. این یه دیوانه زنجیریه که تصورش هم سخته .مسرورم که عسل بیخیالش شد.
عصبی نگاش کردم که با خونسردی ابرویی بالا انداخت و بیان کرد: والا مگه دروغ میگم. چیت درست حسابی بود؟ اخلاق که صفر،شکاک ،بد قیافه ،شعور که منفی ۵۰
چپ چپ نگاش کردم وبیان کردم : بعد اون وقت تو همه این رو داری ؟ببین کی از شعور حرف میزنه
مریم گیج گفت: عسل کی ماهانو ول کرده ؟یکی میشه برای من توضیح بده اینجا چه خبره؟
اون پسره که اسمش بهزاد بود اظهار کرد: اون خونه مال آرشامه، منتهی آرشام تازه امروزگار برگشته دو ساله تبریزه برای تموم کردن درسش .رعنا به عسل پیشنهاد داد که بره اونجا تا آرشام برگرده .
مریم پوزخندی زد و بیان کرد: آها بعد یعنی فعلا اون خونه مال عسل بوده دیگه؟بعد میشه بفرمایین چرا شما باید تو خونش باشین اونم با اون سر و وضع؟
آرشام خمیازه ای کشید و گفت: خانم محترم سر و وضعم بهشدت هم خوب بود فقط موهام خیس بود اونم طبیعیه شما حموم میرید موهاتون خیس نمیشه؟
مریم نیش خندی زد واظهار کرد: چرا باید تو یه خونه اونم با یه دختر نامحرم برید حموم .نمیتونستید برید خونه خواهرتون.
رعنا رو به من گفت: خواهرته نه ؟
سری تکون دادم و گفتم :من میرم عسلو ببینم
منتظر مخالفت رعنا و غرغراش نشدم و راه افتادم سمت اتاق عسل .
با متوجه شدن صورت معصومش لبخند تلخی زدم .
اگه میدونستم سرنوشت چنین چیزی برامون رقم میزنه امکان نداشت اون روز برم متوجه شدن امیر.
خوب یادمه از کف دست امیر حسابی عصبانی بودم که دیر کرده بود .مدام نگاه به ساعتم میکردم و زیر لب بهش فحش میدادم.
نگام به در کافه بود که باز شد و یه دختر اومد تو.
از این که امیر نبود عصبی تر شده بودم . دختره نگاهی به اطرافش انداخت و دید تنها نشستم اومد سمتم نشست .
با یادآوری اون لحظه لبام کش اومد
بهش گفتم :ببخشید من منتظر دوستمم.
اونم بیخیال نگام کرد و اظهار کرد:باش تو در انتظارت باش من یه قهوه بخورم برم .از بقیه میزا خوشم نمیاد.
اعصاب کل کل کردن و نداشتم واسه همین چیزی نبیان کردم .
با خودم بیان کردم تا امیر بیاد یکم سرگرم شم .برگشتم بهش اضافه کردم:اسمت چیه؟
نگام کرد و اظهار کرد : یعنی تو دانشگاه انقدر سر به زیری که منو نمشاهده کردی.
یکم به چهرش دقت کردم که اخمام رفت توهم و بهش بیان کردم:تو همونی نیستی اون روزگار لوم دادی؟!
خونسرد نگام کرد و بیان کرد: کف دستم درد نکنه، مثل آدم مینشستی میخوندی که تدل نخوای. بعدم چرا تو یه نمره بیشتر از من بشی .اون سواله که مشکل داشتی منم مشکل داشتم
بهش گفتم: تو که زیبا برگه منو مشاهده کرد زدی واس چی دیگه گفتی؟
اونم قهوشو سر کشید و گفت: من عرضه داشتم این کارو کردم تو هم میتونی بکن .خوش گذشت .
بعدم بلند شد و راهی شد .
از حاضر جوابیش خوشم اومده بود. اصلا برام مهم نبود که منتظره امیر بودم.
قد بلند شدم و حرکت کردم دنبال دختره. نتیجشم شد رسوندمش و لحظه آخر بیان کرد: جبران شد!
ازش پرسیدم چی؟
گفت: این که تو کافه از تنهایی درت آوردم و باهات حرف زدم .
یعنی قشنگ مونده بودم.
بعد از اون تازه درک کردم که بیشتر واحد ها با همیم و من کلا حواسم بهش نبوده .
بیشتر دخترا زیبا تو دیدم قرار میگحرکت کردن اما این یکی با کسی گرم نمیگرفت سر کلاسا ساکت بود .فقط با یه نفر دوست بود اونم رعنا مشایخی دختر کله خر دانشگاه.
ازش خوشم نمیومد
بیان کردم چند بار با این دختره برم و بیام تا شاید چیزی از این رعناهه دستم بیاد ولی اون بر عکس دفعه اول که دیدمش هر بار لبخند ژکوند تحویلم میداد و راش و کج میکرد…
“عسل”
رعنا نگاهی به مریم انداخت و اضافه کرد: انصافا باید بگم کپی برادر بی عقلشه.
خنده ریزی کردم و اظهار کردم:دختر خوبیه
رعنا پوزخندی زد و اظهار کرد: خیلی
ماهان اومد سمتمون و گفت: دیره تا همین الانم مامان منو مریمو کچل کرده
رعنا ابرویی بالا انداخت وبیان کرد : خب که چی؟
بهزاد واسه اینکه دعوایی بار دیگر به پا نشه اضافه کرد : رعنا باید بریم دیگه وقت برای گپ زدن زیاده.
رعنا نگاه غره ای بهش رفت و گفت: زنگ میزنم بهت عسل
سری تکون دادم و سوار ماشین ماهان شدم .
مریم و ماهانم سوار شدن و ماهان به سمت خونشون حرکت کرد
مریم کلافه اظهار کرد: مولین ۱۰ بار که زنگ زده،به هزار بهونه پیچراکهدمش. این باند سر عسلو چی بگیم؟
ماهان خونسرد بیان کرد:هیچی میگیم لیز خورده
زیر لب پرویی نثارش کردم .
تا خونه دیگه حرفی رد و بدل نشد و منم ترجیح دادم بخوابم.
با تکون مریم بیدار شدم و آروم پیاده شدم .
ماهان میل داشت کلید بندازه که در خودش باز شد و قیافه عصبی مامانش نمایان.
_معلوم هست کجا موندین؟ قلبم… وای خاک به سرم چشیده؟
مریم اظهار کرد: هیچی نشده مادر من کف آشپزخونه لیز بوده لیز خورده .حالا اجازه میدی بیایم تو؟
مولینش از جلو در کنار راهی شد و حرکت کردیم تو.
لبخند کمرنگی زدم و اظهار کردم : ببخشید باعث زحمت شدم .
ماهان کف دستی به گردنش کشید و گفت: خب باعث زحمت نشو تا نخوای معذرت خواهی کنی
مریم لبخند زد و گفت: مولین این پسرتو جمع کن ترو خدا
ماهان شونه ای بالا انداخت و اظهار کرد :من برم لباسمو عوض کنم
مریم رو به مولینش گفت :منو عسلم بریم زود میایم که میز رو بچینیم
کف دستمو کشید و به طرف یکی از اتاقا کشید.
_لباس داری یا بهت بدم ؟
سری به معنای نه تکون دادم و اضافه کردم :نمیخواد ممنون
نشست بالای تختش و اظهار کرد :بیا بشین کارت دارم
قرار گرفتم کنارش و گفتم:اگه راجب اتفاقی که…
پرید وسط حرفم و گفت : رابطه تو و ماهان چیه؟
آب دهنمو قورت دادم و اضافه کردم: راجب چی حرف میزنی؟
با اخم نگام کرد و بیان کرد: میشه خواهش کنم من رو خر فرض نکنی. ماهان اون دوستت رو میشناخت. نیش و کنایه هاشون به هم راجب تو .واضحه که قبل اینکه بدونید نسبت فامیلی دارید همدیگرو میشناختید.
کلافه نگاش کردم و گفتم : میشه من خواهش کنم بیخیال این موضوع شی؟
ابرویی بالا انداخت و گفت: نه تا ندونم چه خبره نمیزارم بری بیرون.
پوفی کردم و گفتم: هیچی من و ماهان تو دانشگاه تو یه اکیپ بودیم همین.
پوزخندی زد و بیان کرد : کاملا قانع شدم .
کف دستی به صورتم کشیدم و اضافه کردم : ببین مریم من واقعا الان حوصله ندارم برای بعد
_مطمئن باش بین خودمون میمونه اما قبلش یه سوال
نگاش کردم که اضافه کرد: ماهان ۵ ساله به کلی عوض شده یه جوری شده سینا میگه که یه مدتی با کسی بوده که اون طرف ولش کرده و بهش رکب زده و خواسته تیغش بزنه
عصبی گفتم: سینا بیخود میگه رکب کجا بود؟
تبسمی زد که بیشتر شبیه پوزخند بود تا تبسم و بیان کرد : پس اون دختر تویی؟
سری به نشانه تایید تکون دادم که اخم جای تبسمشو گرفت و بیان کرد: چرا داداشمو ول کردی؟چرا این کارو باهاش کردی؟
تبسم تلخی زدم
” ماندن همیشه خوب نیست
راهی شدن هم همواره بد نیست
گاهی رفتن بهتر است .. گاهی باید حرکت کرد
باید راهی شد تا بعضی چیزها بمانند…
اگر نروی هر آنچه ماندنیست خواهد راهی شد
اگر بروی شاید با قلب پر بروی و اگر بمانی با دست خالی خواهی ماند ….
گاهی باید رفت و بعضی چیزها که بردنی ست با خود برد
مثل یاد ، مثل غرور
و آنچه ماندنی ست را جا گذاشت ، مثل یاد ، مثل لبخند
رفتنت ماندنی می شود وقتی که نباید بروی…”
منتظر نگام کرد که پوفی کشیدم و گفتم: اون موقع پاتوقم یه کافه ساده و کوچیک نزدیک دانشگاه بود .خیلی وقتا که بیکار بودم میحرکت کردم اونجا و قهوه میخوردم. یه میز کنار پنجره بود که همواره اونجا میجای گرفتم.
یه روزگار بعد دانشگاه حرکت کردم اونجا و مشاهده کردم یه پسر قرار گرفته جای همیشگی من .تمایل داشتم جای دیگه بشینم اما قیافه پسره برام آشنا اومد.
لبخند تلخی از یادآوری اون روزگارا رو لبم نقش بست.
_ماهان رو میشناختم .تقریبا بیشتر دخترا چششون دنبالش بود و زیاد راجبش حرف میزدن
اما به نظر من اصلا هم کیس خوبی نبود .به نظرم قیافش معمولی بود وفقط به خاطر پولش همه دنبالش بودن. خب طبیعیه به نظرت کسی لباس های مارک دار و گرون بپوشه زشت میشه؟!
امتحان قبلی که داشتم میتمایل داشت با یکی از دوستاش تقلب کنه که مچش رو گرفتم و لوش دادم .منم اظهار کردم حالا که آشناس بزار بشینم همون جا کلا ده دقیقه اس.
رفتم نشستم و یه قهوه سفارش دادم .اول نشناختم اما بعد یادش اومد که لوش دادم.
یه چند دقیقه ای جای گرفتم و قهومو خوردم و قد بلند شدم راهی شدم .
خندیدم. از سر بدبختی که به این جا رسیدم.
_داداشت خیلی کنه بود اومد دنبالم اولش توجه نکردم.اون موقع پیش زن عموم بودم . من و دختر عموم و..
نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم : با پسر عموم پرهام. دوست نداشتم دیر برسم واسه همین پیشنهاد رسوندنش رو قبول کردم .
وقتی رسوندم برگشتم بهش اضافه کردم :جبران کردی اونم اضافه کرد چی اضافه کردم این که تو کافه از تنهایی درت آوردم .
مریم خنده ای کرد و اظهار کرد: رو که رو نبوده .تا اونجایی که من میدونم ماهان اصلا از اینجور آدما خوشش نمیومد و نمیاد.
پوزخندی زد و بیان کردم: آره اما واسه من اینجوری نبود.
ساکت شد .بعد چند دقیقه ای اضافه کرد : دوسش داشتی؟
بدون توجه به حرفش گفتم: فرداش تو دانشگاه چند بار سنگینی نگاشو حس کردم. منم اضافه کردم بزار انقدر نگاه کنه چشمش در بیاد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن