گوشیمو در آوردم و عکس دست جمعی که سینا گراهی شده بود نشونش دادم و بیان کردم:هر کدوم به نظرت آشنا اومد اونه
گوشی رو گراهی شد و اظهار کرد:مگه تاحالا متوجه شد..
نگاهاش گرد شد و با تته په اضافه کرد:این..این
پوزخندی زدم و اضافه کردم :دختر خالمه
گوشی رو روی میز گذاشت و بیان کرد: ماهان کار احمقانه ای…
انگار تازه درک کرد قبلش چی بهش اضافه کرده بودم
_ماهان با این ؟ازدواج؟ مسخرم میکنی.
نگاش کردم که گفت :نه نه ماهان بس کن دیونه خل میفهمی داری چی کار میکنی
زل زدم تو دیدهاش و اضافه کردم :خودت گفتی، مگه ناضافه کردی باید کاری کنی دق کنه؟
با عصبیت گفت :ماهان منظور من چیز دیگه ای بوده خودتم خوب میدونی .میخوای چی کار کنی؟
شونه ای بالا انداختم وبیان کردم :نمیدونم
_ولی من میدونم. دوسش داری ولی نه به اندازه قبل خودتم خوب میدونی .قطعا نمیخوای محبتو…
پریدم تو حرفش و اظهار کردم:آره هنوز دوسش دارم اما نه اونقدر که دیگه بهش صدمه نزنم
چند بار زد تو پیشونیش و بیان کرد: ماهان بچه بازی رو بزار کنار
تا میل داشتم حرف بزنم آوای در اومد . سرابی سرشو آورد تو و گفت: جناب مهندس پرونده هایی که اضافه کردید آوردم با آقای پرتوی هم هماهنگ کردم .
امیر با خشونت پرونده ها رو ازش گحرکت کرد و گفت :بهشدت خوب بفرمایین
خندم گحرکت کرده بود از حرکاتش. سرابی تند درو بست و رفت .
امیر برگشت سمتم و اظهار کرد: نخند ماهان نخند اعصابمو خورد نکن .میخوای چی کار کنی ها میخوای چی کار کنی؟
با خونسردی گفتم :میخوام خوردش کنم.میخوام کاری کنم باهاش که ۵ سال پیش با من کرد…
“عسل”
رعنا بچشو از بغلم گراهی شد و اضافه کرد :عسل فقط حرف نزن خب لال شو
بهزاد لبخند زد و اظهار کرد: امشامگاه زنده بری خونه صلوات
بی حوصله بیان کردم:خونه نمیرم. آقا جون گفته باید تا وقتی تکلیفمون روشن شه اونجا بمونم
با این حرفم انگار آتیش رعنا رو روشن کردم.
_تکلیف ؟کدوم تکلیف؟ عسل ماهان قابل اعتماد نیست. ۵ سال پیش ولش کردی
نالیدم :به خاطر خودش بود
بهزاد کنارم نشست و آروم گفت :عسل اونم فهمید؟ درک کرد قلبیلتو؟
درمونده نگاش کردم که تبسمی زد واضافه کرد : مطمئنم کنارش اذیتی نه؟
تبسم تلخی زدم و گفتم:معلومه که نه اما راحت نیستم اینکه ازم متنفر باشه اذیتم میکنه اینکه از حضورم خوشش نیاد اذیتم میکنه.
رعناا آماده توبیخ کردنم بود که صدای آلا کوچولو مانع شد .
چشم غره اساسی بهم رفت و اظهار کرد:من اینو بخوابونم میام.
اون که رفت بهزاد کف دستشو رو شونم گذاشت و اظهار کرد :عسل اون هم جنس منه حالا به هر قلبیلی تو ولش کردی مطمئنن ضربه بدی بهش خورده .من بودم بد تلافی میکردم.
بلاخره ریز خندیدم و اضافه کردم:حالا چی کار کنم تو بگو
_همین الان برو پیش پدربزرگت و بگو پشیمون شدم
چپ چپ نگاش کردم و بیان کردم :مگه الکیه؟ نمیگه دیشامگاه لال بودی ناضافه کردی ؟
کشیده شد و اظهار کرد :نمیدونم برم دو تا چایی بیارم بشینیم باهم فکر کنیم
بلند شدم و اظهار کردم :تکلیف که معلومه الانم کار دارم باید برم بعدا باهم حرف میزنیم.
_رعنا بفهمه بدون خداحافظی رفتی کلتو میکنه
درو باز کردم وگفتم :بفهمه میخوام برم که نمیزاره ، در هر صورت که کلمو میکنه بیخیال
خنده ای کرد واظهار کرد :مراقب خودت باش بعد باهم حرف میزنیم
تبسم تلخی زدم و اضافه کردم:مرسی بهزاد که همیشه مثل برادر پشتمی.
_برو دیگه منو خر نکن
ریز خندیدمو ازش خدافظی کردم. یه ماشین گحرکت کردم و آدرس شرکتی که سامان داده بود رو بهش دادم…
_ببخشید با آقای سولین معینی کار داشتم
نگاهی با تمسخر به سر تا پام کرد وبیان کرد :وقت قبلی داشتید؟
_بله
_ولی ایشون به من اظهار کردن
سعی کردم خودمو کنترل کنم و شمرده اضافه کردم :خوب بهشون بگید عسل اومده خودشون میدونن.
پوزخندی زد .میدونستم الان چه فکرایی میکنه اما مهم نبود تا خواست حرفی بزنه در یکی از اتاقا باز شد و دایی فریبرز ازش اومد بیرون .
کلافگی از صورتش داد میزد. قلبم سوخت. نمیدونم چرا همیشگی قلب بیچاره من باید بسوزه کسی نیست واسه من دل بسوزونه.
تا منو مشاهده کرد تعجب کرد و اومد سمتم .
منشی قد بلند شد وگفت :سلام آقای معینی ایشون با آقا سولین کار داشتن اما خب وقت قبلی نداشتن ایشونم سرشون بهشدت شلوغه
دایی فریبرز بی توجه به حضور منشی گفت :با سولین چی کار داری؟
آروم اظهار کردم :دیشامگاه سولین قبل شام اضافه کرد بیام شاید..شاید بتونم کاری واسه اون طرح بکنم
مثل اینکه بهشدت اوضاع خراب بود که گفت:بیا ببین عیبی که نداره همه اومدن گفتن تو یه هفته نمیشه اینجور طرحی ، شاید تو بتونی دختر آوا
تبسمی زدم و گفتم :مرسی
منشی با تعجب به راهی شدار صمیمی ما زل زده بود .دایی نگاش کرد و اظهار کرد :چته به آقای عباسی زنگ زدی؟
منشی با تته پته اظهار کرد:ببخشید بله زنگ زدم
دایی گفت :بیا بریم ببینم تو چه میتونی بکنی
دنبالش رفتم در یکی از اتاقا رو باز کرد و راهی شد تو .
سولین با متوجه شدنم از جاش بلند شد و گفت:خوشحالم اومدی.
دایی طرحو به سمتم گحرکت کرد و بیان کرد :باید کامل شه .ببین میتونی روش کار کنی؟
جای گرفتم رو یکی از صنقلبی ها و طرحو جلوم گذاشتم.
دایی اظهار کرد :من برم کار دارم سولین از عسل پذیرایی کن
سولین ابرویی بالا انداخت و گفت:مگه اومده مهمونی
دایی نگاه غره ای بهش راهی شد که باعت خندم شد .
_حرف نزن انقدر ، بگو چشم
سولین سر تکون داد و اظهار کرد :دیده
سامان جای گرفت کنارم و گفت :خوب نظرت چیه؟
تبسم ژکوندی زدم و اضافه کردم: یه هفته فقط میشه روش اندیشید چه برسه تموم شه این کلی کار داره تا بشه اونجور که باید.
کشیده شد و اظهار کرد :پس تو هم نمیتونی کاری کنی
قد بلند شدم و طرحو لول کردم ._چرا میتونم اما با خودم باید ببرمش چهارشنبه قبل از جلسه به کف دستتون میرسونمش
_خوب ما باید قبلش طرحو ببینیم نظر بدیم که خوبه یا…
پریدم وسط حرفش و اظهار کردم :من اینو درست میکنم قول میدم اما وقت زیاد میخوام
مردد نگام کرد که با اطمینان گفتم: مطمئن باش اونجوری که باید درستش میکنم
پوفی کشید و بیان کرد: عسل بهت اطمینان میکنم اما یادت باشه این طرح درست نشه بابامو جلو همه خورد میکنه آقا جون با اینکه مقصرش هم بابام نیست .میدونم باهات خوب نبوده ولی درکش کن .
تبسم تلخی زدم و گفتم:عادت کردم .مضطرب نباش قبل جلسه به کف دستت میرسونمش
تبسمی زد و اظهار کرد :ممنون چایی یا قهوه
کشیده شدم و گفت:نه ممنون کار دارم باید برم
_هر جور راحتی
ممنونی زیر لب بیان کردم .
سولین نگاهی به ساعتش انداخت و بیان کرد:بریم من میرسونمت
خواستم مخالفت کنم که بیان کرد :حق مخالفت نداری دختر خاله، خودمم بیرون کار دارم
سر تکون دادم و اظهار کردم من بیرون منتظرتم
اومدم بیرون که با متوجه شدنم منشی از جاش بلند شد
تبسمی زدم و بیان کردم :راحت باشید
لبخند زوری زد و اضافه کرد:ببخشید شما چه نسبتی با آقا سولین دارید؟
_دختر خالشونم.
ابروش بالا رفت. یکم نگام کرد و به زور پوزخندش رو مخفی کرد و اضافه کرد:آها
آدما رو از رو ظاهر قضاوت نکن .بابام زیاد اینو میاضافه کرد
نگامو ازش گحرکت کردم و قرار گرفتم منتظر سولین
بعد چند دقیقه ای سامان اومد و گفت :بریم به بابا اظهار کردم ، سرش شلوغ بود اضافه کرد ببخشید نتونست بیاد خدافظی کنه
_مشکلی نیست بریم
با سولین اومدم بیرون و راهی شدیم پارکینگ
سوار ماشین شدم و بیان کردم :نیاز نبود تو زحمت بکشی، خودم میراهی شدم
همون جور که کمر بندش رو میبست بیان کرد :عیب نداره اظهار کردم که خودم کار داشتم .کجا برم؟
_میرم خونه خودم یکم لباس بردارم آقا جون امر فرمودن
از گوشه چشم نگاهی بهم انداخت و بیان کرد:مجبور نیستی هر چی بگه قبول کنی
پوزخندی زدم و اضافه کردم:تو هم بودی همین کارو میکردی همون طور که دایی و بقیه میکنن
نگاهی بهم انداخت و بیان کرد:نمیدونم ولی شاید اگه من جای تو بودم انقدر زود وا نمیدادم
پوزخندی رو لبم نقش میبنده و میگم :کی تاحالا سرنوشت گذاشته من انتخاب کنم که الان بتونم. تاحالا به بن بست خوردی؟ میدونی بن بست زیستن کجاست؟وقتیه که نه حق رسیدن داری نه توان فراموش کردن گذشته.
_خب راستش من نمیدونم چی باید بگم فقط میتونم بگم گذشته رو فراموش کن
میخندم به حرفش.
گیج نگام میکنه و میگه :کجای حرفم خنده دار بود
_همه جاش .گذشته فراموش شدنی نیست. همواره باهاته مثل همین الان گذشته مادر و پدرم باعث وصل شدن شما ها به من شده و دردسرهاش
_منظورت ماهانه؟
تبسم تلخی میزنم و میگم :همش ماهان نیست فکر کنم نیاز به توضیح نباشه حرکت کردار بقیه با من .فکر کنم فقط عمه ساره از حضورم راضی باشه .
_خب من …
وسط حرفش میپرم و میگم :میدونی بسیار سخته برای کسی که آتش گراهی شده توضیح بدی که ندوعه. الان تو داری همین کارو میکنی
به سمت شیشه رو برمیگردونم تا حرف زدن رو متوقف کنم.
به قول مولین از دوست جمشاهده کرد رازت رو پنهان کن،
از دشمن قدیمی که طرح رفاقت دوباره با تو ریخته خنجرت رو،
چراکه اولی باورت را نشانه می گیرد دومی دلت رو
از سولین تشکر میکنم و میگم :ممنون تو برو به کارت برس دیگه من خودم میرم خونه آقا جون
نگاهش رو از روبرو میگیره و میگه :منتظرت میمونم تا بیای
اما من حواسم به کسی است که مقابل ساختمان مشغول خوش و بش با سرایدار است
بی توجه به سولین از ماشین پیاده میشم و با خوشحالی به سمت آرشام دویدم.
با دیدنم از آقا رحمان نگاه برمیداره و محکم بغلم میکنه و زیر گوشم زمزمه میکنه :چطوری ابجی کوچولو.
ازش جدا میشم و میگم :من کجام کوچولو آخه .جرئت داری یه بار دیگه بگو کوچولو تا برم پیش هدیه از سابقه درخشانت بگم
میخنده و میگه :نه ترو خدا تازه آشتی کردیم
تبسمی میزنم و با خوشحالی از ته دل میگم :واقعا قلبم واست تنگ شده بود
میزنه رو شونمو میگه : خیلی ها قلبشون واسم تنگ میشه.
چپ چپ نگاش میکنم که با خنده میگه :باش بابا چه خبر چرا خونه نبودی ؟
تا میخوام جوابی بدم صدایی از پشتم میگه :عسل معرفی نمیکنی
به کل حضور سامان رو فراموش کرده بودم .
رو به آرشام که مشکوک منو نگاه میکنه میگم :این دوستم ، البته میشه اظهار کرد برادر ، آرشامه
ایشونم سولین پسر دایی من هستن.
تا اینو میگم آرشام با تعجب میگه :چی ؟پیداشون کردی؟
_نه پدربزرگم اومد سراغم بگذریم ماجرا طولانیه. سامان بازم ممنون تا چهارشنبه به دستت میرسونم.
سولین که معلومه از آرشام زیاد خوشش نیومده میگه: من منتظر میمونم تا بری وسائلت رو بیاری
آرشام به جای من میگه :شما بفرماین آقا سولین من میبرمش جایی بخواد بره
سولین پوزخندی میزنه و میگه :لزومی نمیبینم تا من هستم شما زحمت بکشید
جدی میگم :نیاز نیست سامان من خودم میام الان کار دارم تو هم برو به کارات برس
نیشخندی میزنه و به سمت ماشینش میره…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن