نشسته بودیم تو شرکت و منتظر ساشا بودیم که آخرش صدای ماهان قد بلند شد:_ ای بابا چرا نمیاد پس?
تمایل داشتم جوابشو بدم که همون لحظه در باز شد و با ورود ساشا ماهم از جامون قد بلند شدیم و سلام دادیم .
میل داشت جواب بده که با متوجه شدن ماهان ابروهاش بالا پرید و با تعجب به من خیره شد که دستمو گحرکت کردم سمت ماهان و بیان کردم: معرفی میکنم ماهان معینی همسرم
تعجبش دو برابر شد و یا گیجی جوابمونو داد و گفت: سلام بسیار خوش اوممتوجه شد ، بفرمایید بشینید
تشکری کردیم و قرار گرفتیم و اونم هموقت که میحرکت کرد سمت میزش با موزی گری گفت: خانم کریمی دفعه پیش حلقه کف دستتون نبود! واس همین اندیشیدم مجرد هستید .
بی توجه به نگاه غره ای که ماهان حواله ام کرد رو به ساشا اضافه کردم: بله متاسفانه اون سری قبل اینکه بیام اینجا خونه یکی از دوستانم بودم و اونجا جا مونده بود .
سرشو به نشانه تفهیم تکان داد و اظهار کرد: آها بعد میتونم بپرسم چند وقته باهم آشنا شمشاهده کرد؟
میل داشتم جوابشو بدم که ماهان به جای من اظهار کرد: ۵ سالی میشه . امشامگاهم میخوایم بریم برای خرید عروسی که دو هفته دیگه همه چی تموم شه .
از حرص ماهان خندم گراهی شد ، حالا خوبه میدونه داداشمه اما خب ساشا اینو نمیدونه و برای همینم اینطوری نگا میکنه و میدونم همین ماهانو آتیشی میکنه و من بیصبرانه منتظر اون روزیم که ساشا بفهمه من خواهرشم…اون لحظه قیافش دیدنیه!
با صداش از هپروت اومدم بیرون: خوشبخت بشید واقعا به هم میاید .
تشکر کردیم و ایندفعه حرکت کردیم سر موضوع اصلی
_خب تصمیمتونو گرفتید؟
در برابر چشمای منتظرش اظهار کردم: بله قبول میکنم
دیدهاش برق زد و با خوشحالی گفت: بسیار عالیه! الان براتون قراردادی رو که تنظیم کردم میارم بعد مطالعه امضا کنید
همین که از اتاق راهی شد بیرون ماهان با حرص اظهار کرد: فقط چراکه برادرته هیچی بهش نمیگم و کاری بهش ندارم وگرنه الان صورتش صاف شده بود .
تک خنده ای کردم و چیزی ناضافه کردم .
چند دقیقه یعد ساشا اومد و بعد از چک کردن شرایط و امضای قرارداد ، ابراز خوشحالی کرد و کارتی رو سمتمون گحرکت کرد :
_خب به افتخار سهامدار جدید شرکت امشامگاه شام مهمون من هستید.
نگاهی به ماهان انداختم و با گراهی شدن کارت و لبخندی روبه ساشا گفتم: زحمت نمیدیم بهتون
ریز خندید و اظهار کرد: نه بابا چه زحمتی ساعت ۸ رستوران…..منتظرتونم
سری براش تکون دادم و اظهار کردم: خیلی ممنون
بعد از خداحافظی و تشکر راه افتادیم سمت ماشین و حرکت کردیم برای خرید های عروسیمون…
_ماهان دیوونمون کردی این پنجمین لباسیه که عسل پوشیده و تو هربار یه ایرادی روش گذاشتی بسه دیگه یکیشو انتخاب کن .
با صدای خسته مریم نگاه حرصیمو که از همون اول روبه ماهان نشونه راهی شده بودم و ادامه دادم که با خونسردی کامل جمله ای که از همون اول بعد از اعتراض ما میاضافه کرد و تکرار کرد: میخوام لباسشم مثل خودش خاص باشه .
با حرص گفتم : مریم یکی بزن تو سرش فعلا من کف دستم نمیرسه .
ماهان خونسرد نگام کرد و بیان کرد : برو پرو کن اینو
کلافه دیدهامو تو حدقه چرخوندم و رفتم تو اتاق پرو .
لباس بعدیو پوشیدم و همزمان زیر لب با حرص غر میزدم: دیگه این یکیو حتی توش زشتم بشم میگیرم و به حرفای ماهانم گوش نمیدم به اون باشه کل مغازه رو باید بپوشم اخرشم میگه هیچکدوم!!
با دیدن لباس تو تنم خودم خیلی خوشم اومد . فوق العاده شده بودم .
چرخی زدم جلو آیینه و دیدهامو بستم .
“من دوست دارم دخترم بدرخشه تو عروسی ، آوا الکی هم اذیتش نکن از الان چون من دختر به کسی نمیدم اصلا واسه خودمونه” .
مولین خندید و بیان کرد : رضا این دیونه بازیا چیه در میاری در عوض میزاریم شب عروسی دخترت پیش خودت باشه خوبه؟
نگاه غره ای به هردوشون حرکت کردم و بیان کردم : من فردا امتحان فیزیک دارم نمیزارید درس بخونم چرا ؟ چون سر عروسی من که معلوم نیست کی باشه دعوا میکنید . آرامش خودتون رو حفظ کنید .
بابا خنده ای کرد و اظهار کرد : باشه بابا جون حالا بیا ببینم کدوم فرمول رو مشکل داشتی بیان کردی برات توضیح بدم….”
دیدهامو باز کردم و لبخند تلخی زدم . زیر لب اظهار کردم : خوشامگاهخت میشم بابا خوشامگاهخت میشم به جای همه زیستن میکنم و لذت میبرم .
در رو باز کردم و نگاهامو با اعصابی خراب بستم و فقط منتظر یه حرف از ماهان بودم که مخالفت کنه و بگه خوب نیست تا ایندفعه دلنشین تمام حرصمو روش خالی کنم و بهش بتوپم تا حساب کار دستش بیاد .
اما با طولانی شدن سکوتی که تو فضا پیچیده بود و حتی مریمم ایندفعه هیچی نمیاظهار کرد،
دیدهامو باز کردم و ماهانی که خشکش زده بود و مریمی که کف دستشو گذاشته بود جلو دهنش تا جیغ نزنه رو مشاهده کردم .
با تعجب نگاشون کردم یعنی انقدر قشنگ شده بودم ؟!
خودمم میدونستم بهم میاد اما دیگه نه در این حد!
ماهان چشماش برق زد و همونطور خیره به من با آوای ارومی لب زد: فوق العاده شدی عشق من
مریم هم به خودش اومد و پرید تو بغلم و گفت: قربون این همه قشنگیت برم که داری اینجوری میدرخشی و دل ماهان بدبخت و میلرزونی
ریز لبخند زدم و نگاهم به ماهانی افتاد که عشق تو نگاهاش لبخندمو عمیق تر و نگاه منم پر از محبت کرد…
****
برای بار صدم مریم جویا شد:عسل مطمئنی بیام ؟ مشکلی نداره؟
کلافه نگاش کردم و گفتم: نه عزیز من . هیچ اشکالی نداره تازه به ساشا زنگ زدم کلی استقبال کرد .
دیگه چیزی نبیان کرد تا برسیم و من از همین الان سرم درد گراهی شده بود .
اون از ماهان که دق مرگمون کرد تا لباس منو و خودشو انتخاب کنه، اینم از مریم که بعدش گیر داده که من کجا بیام!
از طرفی اگه بخوایم تا خونه برسونیمش دیرمون میشه حالام باید نگاه های ساشا و دیده غره های ماهانو تحمل کنم…
اوووففف خدا به دادم برسه؛
با توقف ماشین جلوی رستوران شیکی که ساشا دعوتمون کرده بود پیاده شدیم،،
با پیدا کردن ساشا که نشسته بود پشت یکی از میز ها به سمتش حرکت کردیم .
با متوجه شدنمون از جاش قد بلند شد و بعد از سلام و احوال پرسی همگی جای گرفتیم .
با دیدن نگاه ساشا که خیره مریمی بود که سرشو انداخته بود پایین روبهش اضافه کردم: ایشون خواهرشوهرم، مریم هستن .
و روبه مریم بیان کردم: ایشونم اقای ساشا سلحشور هستن که اظهار کرده بودم .
_خوشوقتم
مریم غیر از این چیز دیگه ای ناظهار کرد .
بعد از سفارش غذا مشغول حرف زدن شدیم .
این وسط با نگاه های گاه و بیگاه ساشا به مریم و همینطور برعکس ،تبسم محوی روی لبم قرار گرفت و تو قلبم اعتراف کردم که بسیار به هم میان و از ته قلبم دوست داشتم به همدیگه برسن.
هر چند با سابقه ای که از ساشا گیر اورده بودم ، ماهان باهاش کنار نمی اومد ، مریم هم دختر محجوب و آرومی بود، تو این مدت آشناییمون که غیر از خوبی چیزی ازش نمشاهده کردم.
اما خب دلدادگیه دیگه کی فکرش رو میکرد من یه روزگاری با ماهان برم خرید عروسی؟ یا الان اینجا کنارم قرار گرفته باشه؟
سرنوشت عجیبه ، دیر درک کردم اما بلاخره فهمیدم جنگیدن با سرنوشت اشتباهه . باهاش کنار بیا ، با اتفاقاتی که می افته مخالفت نکن ، فقط بزار بگذره… بلاخره تموم میشه….
داشتم نگاهمو توی رستوران میچرخوندم که با لگد ارومی که ماهان زیر میز بهم زد برگشتم سمتش
یه نگاه غره حسابی بهم رفت و به ساشا اشاره کرد و اروم گفت: چه خوش اشتهاست این داداشه تو ، چیزی نمونده دیگه کامل مریمو قورت بده.
نگاهم افتاد به ساشا که خیره مریم شده بود و اصلا حواسش به هیچی نبود.
خندم گراهی شد که ماهان با حرص بیشتری زیرلب ادامه داد: تقصیر توعه که انقدر اصرار کردی مریمم با خودمون بیاریم .
چپ چپ نگاش کردم و اظهار کردم: ببخشید که جنابعالی تو انتخاب کردن چهارتاچیز انقدر سخت میگیری و هی گیر میدی ، اگه مثل آدم همون اول تند انتخاب میکردی ماهم کارمون زودتر تموم میشد و میتونستیم مریمم برسونیم خونه .
تو قلبم ادامه دادم “البته همچین بدم نشد”
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن