شنیدم که گفت”عجب” اما اهمیت ندادم و مسیر افتادم سمت در…
گهی خوب و گهی تلخ و گهی بد! این بود حکایتی که من با امیرسام مرصاد داشتم.
کف دست دراز شده ام ، کف دستگیره ی رنگ و رو راهی شده رو لمس نکرده بود که بار دیگر با حرف بعدیش همونجایی که توقف کرده بودم متوقفم کرد:
-من گفتم بری که سر خر کج کردی!؟
کوفت بشه اون پاما که امیرسام بابت کف دستمزد میداد.که البته همون روهم که به جرم نکرده ازم محروم کرد.
سرمو برگردوندم سمتش و سؤال کردم:
-چی میخوای ازم !؟
خداروشکر شلوارش رو پوشیده بود.دست به پهلو قدم زنان اومد سمتم و رو به روم از حرکت ایستاد.دوتا کله باید رو کله ی من میگذاشتن تا به کله ی امیرسام میرسید!
حکایت کله به کله!
لب پایینیشو که گوشتی تر و کلفت تر بود به دندون گرفت .حالت صورتش کمی متفکر بود.بعداز چندثانیه وقتی نگاه من همچنان پی لبش بود اظهار کرد:
-یه کار جمتوجه شد برات دارم! این یکی دیگه دستمزد داره…پول گنده ای بهت میدم…پاما که بتونی باهاش استقلال مالی پیدا بکنی…کارو کاسبی راه بندازی و حتی خونه رهن کنی و دیگه تو این آشغال دونی نمونی
نمیدونم چیشد که قصد کرد همچین پاما به من بده برای همین بلافاصله سؤال کردم:
-خلاف ؟
پوزخند زد و با طعنه جویا شد:
-کی بیان کرده ی همه ی پولدارا خلافکارن ؟ نه…دلواپس نباش.خلافی تو کار نیست…یه نفر هست که میخوام بی سروصدا برام پیداش بکنی یه سری سرنخ هم بهت میدم…پیداش کردی چک سفیدامضا میزارم جلوت سوادت تا هرچقدر راضیت کرد همون قدر بنویس!
دیگه کم کم داشت منو متعجب میکرد. کنجکاو شده بودم این یه نفر کی بود که اون حاضر بود بخاطرش اینجوری ریخت و پاش مسیر بندازه به همین خاطر سؤال کردم:
-خب…کی !؟
یک گام به سمتم اومد.گردن قد بلند و کلفتش رو خم کرد و جواب داد:
-یه تفر به اسم سلدا!
بعداز یکی دو دقیقه سکوت پرسیدم:
-دختر !؟
گوشه ی لبش رو داد بالا و طعنه زنان جواب داد:
-انتظار داشتی مرد سبیل کلفت باشه !؟
اهسته لب زدم:
-نه خب اما….
یه اسم ساده منو ریخت بهم.میلیونها فکر جورواجور حمله ور شد به مغزم که آخه این کیه چیه چیکارس که نسبتی داره که اینجوری با جدیت از من میخواد پیداش بکنم…..
از فکر بیرون اومدم و پرسیدم:
-اون کیه!؟
از فکر بیرون اومدم و سؤال کردم:
-اون کیه!؟
سام مرصاد بیش از حد رک بود.در اون حد که هر حرفی رو که دلدادگیش میکشید در هر لحظه و زمانی که دلش میخواست به هر شخصی مهم و غیر مهمی میزد.
اون لحظه هم درحالی که از من کاری رو میتمایل داشت تا براش انجام بدم اما با لحن شتابزده و زننده ای که با راهی شدار آروم چند لحظه پیشش مغایرت داشت جواب داد:
-اونش دیگه به تو ربطی نداره! فقط کاری که بهت اظهار کردم رو انجام بده!
چقدر عصبی کننده شده بود تو اون لحظه! حرفهایی میزد که قابل درک نبودن و منی که ذاتا آدم آروم و صبوری بودم رو هم کفری کرد.از سر حرص زیاد نفس عمیقی کشیدمو سؤال کردم:
-بنظر خودت تو عجیب نیستی سام مرصاد هان؟تو یه کار به من میسپری که انجامش بدم بعد وقتی در موردش ازت سوال میپرسم میگی به توچه!؟
تو فقط یه اسم به من دادی و وقتی میپرسم خب این کیه همچین جوابی میدی! ببینم.اصلا چرا خودت نمیری دنبالش!؟
دستشو از دو طرف پهلوهاش برداشت و جواب داد:
-باهوووش! اگه خودم میتونستم و وقتش رو داشتم برم دنبالش خب به تو نمیگفتم!
بجز این…دلم نمیخواد به خاطر من اسیبی بهش برسه
حالا دیگه همه چیز برام شک برانگیز، مبهم و عجیب شده بود.سرمو تکون دادم و درحالی که برای گرفتن پاسخ سوالهام بیصبر بودم سؤال کردم:
-چرا باید آسیبی بهش برسه ؟
شونه هاش رو بالا انداخت و بعد لبهاشو ازهم باز کرد و جواب داد:
-خب…تو حرفه ی من همیشگی هستن رقبایی که بخوان یه نقطه ضعف ازم پیدا کنن که بهم آسیب برسونن و ماوقفم کنن!
بهش خیره شدم و آهسته بیان کردم:
یعنی اون دختر نقطه ضعفته!؟
جوابمو که نداد هیچ با سرانگشت یه ضربه که واقعا درد داشت به نوک بینیم زد و اظهار کرد؛
-زیادی داری سوال میپرسی!
نوک بینیم رو آرام مالیدم و با نگاه تعقیبش کردم.
شک کرده بودم از اول که اون یه آدم بیکار و لاابالی و یا یه پسر سوسول که با پول باباش مدام درحال سیدو سفر، نیست و تجارت مخصوص خودش رو داره ولی اون کارو تجارت هرچی که بودو، رو نمیکرد!
کف دستمو از رو دماغم برداشتم و خطاب به اون که پشت به من جورابهاشو میپوشید سؤال کردم:
-خب اون دختر کیه؟ من باید چیزای بیشتری در موردش بدونم!
پاچه لول شلوارش رو داد پایین و بیان کرد:
-به موقعه اش بهت میگم حتی اینکه از کجا باید شروع کنی…
سوئیچ و پاکت سیگار و فندکش رو برداشت و قدم زنان اومدسمتم.
براندازش کردم و جویا شدم:
-کجا داری میری!؟
نمیدونم کجای سوالم عجیب بود که با اینکه از کنارم رد شده بود ولی عقب عقب برگشت و روبه روم از حرکت ایستاد و جویا شد:
-چی؟ هان؟ کجا دارم میررررررم !؟؟؟؟ من تا حالا بابام هم این سوال رو ازم نجویا شد بعد تو چطور باخودت به این نتیجه رسیدی میتونی این سوالو ازم بپرسی و احتمالا جواب هم بگیری!؟
این شدت از خودپسندی و خودسری نوبر بود.آخه من چه میدونستم همچین خصوصیاتی داره و از چی خوشش میاد و از چی بدش.با کمی ترس عقب رفتم و لب زدم:
-ببخشید…منظورم این بود مگه برای شام نمیمونی؟
دیدهاش رو صورتم به گردش دراومد و جواب داد:
-به تو چه! تو واسه من شام بزار حالا یا میام یا نمیام یا دیر میام
میترسیدم تو نگاههاش زل بزنم برای همین اضافه کردم:
-باشه!
اندیشیدم با زدن ابن حرف میره اما انگار که تازه متوجه یه سری چیزاشده باشه جویا شد:
-عینکت کو هان ؟؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن