نیشمو کج کردم و بیان کردم:
-مرده شور ادرس دادنتو ببرن!
کف دستش رو پایین آورد و یه نگاه قلبخورانه به صورت درهمم انداخت و بعد هم اظهار کرد:
-خب چیبگم!بلند بود…هیکلی بود.پر بود..آاا…خب خوشتیپ و خوش قیافه بود دیگه.از اون مقلب پسرا که تا خیلی تو ذهنت می مونن آخه همچین ابهت و جذبه داشت.اهان راستی…
با سر انگشتهای اشاره اش ابروها و گوشه چشمهاش رو کشید و بیان کرد:
-چشم و ابروشم یه حالت اینجوری داشت.کشیده بودن.عینهو مقلبهای ایتالیایی…
سرم رو جنبوندم و با تصور اون تصویری که از کودکیش داشتم و تو ذهنم بجا مونده بود بیان کردم:
-آره…آره…اون بهشدت شامگاهیه پدرش بود …
دستشو زیر چونه اش گذاشت و متفکرانه جویا شد:
-حالا بنظرت چیکارت داره!؟
خودمم جوابی واسه این سوال نداشتم.
لم دادم به عقب و جفت دستهام رو گذاشتم زیر سرم و جواب دادم:
-نمیدونم..وقتی بچه بودم چندسالی با مادرم اونجا زندگی میکردیم.من اصلا فکر نمیکردم اون منو یادش بمونه! اما میدونم که بسیار مایه دار بودن…
پدرش هم جز همین امیرسام پسر دیگه ای نداشت…یعنی تا جایی که من میدونم نداشت!
تبسم طمع کارانه ای زد و یه کوچولو خودش رو کشید جلو و بیان کرد:
-پس اینجوری که تو میگی یارو واسه خودش شاهزاده ای!
شونه بالا انداختم و گفتم:
-خب باشه…چی به تو میرسه!؟
با ناز و عشوه ابروهاش رو بالا و پایین کرد و اضافه کرد:
-خب دیوث تو میتونی به واسطه ی اون هردومون رو مایه دار و خوشامگاهخت بکنی…اصلا حتی شاید دیگه نیازی نباشه تن عزیزمون رو واسه خاطر پول به زحمت بندازیم!
پوزخندی زدم و نگاهش کردم که درست همون لحظه تلفنم زنگ خورد.
فورا خم شدم و برداشتمش.
متعجب به شماره ی امیرسام چشم دوختم و بعد رو به یلدا باهمون حالت جا خورده گفتم:
-خودشه…امیرسام…
متعجب به شماره ی امیرسام خیره شدم و بعد رو به یلدا باهمون حالت جا خورده گفتم:
-خودشه…امیرسام…
من یکم تعجب کرده بودم ولی اون که امیرسام براش حکم یه پرش کشیده رو داشت فورا تلفن هممسیرمو به سمتم گحرکت کرد و اضافه کرد:
-خب زودباش جواب بده دیگه! معطل چی هستی!
هنوز مطمئن نبودم بخوام ببینمش اما فکر نکنم صحبت کردن با اون فرقی به حالم داشته باشه.
اونم مثل تمام مردهای دیگه.
تلفنم رو از کف دستش گرفتم و باوصل کردن تماس بیان کردم:
“الو…”
اول یه صوتی نفس عمیق متوجه شدم و بعد یه صدای خوش تن و بم و آروم که تنها یک کلمه به زبون آورد:
“سلام… ”
قدم زنان به سمت پنجره راهی شدم و حین ور راهی شدن با گردنبند دور گردنم جواب سلامش رو دادم:
“سلام…تو واقعا امیرسامی!؟ پسر شانار و ارسلان…؟!”
“آره…و تو چی!؟ واقعا سلدا هستی!؟ دختر ناری و مصیب!؟”
از مادرم دیگه چیزی توی ذهنم باقی نمونده بود ولی پدرم…مگه میشه فراموشش کرد اون هم به لطف کارها و زحمات درخشانش.
کنار پنجره ایستادم و جواب دادم :
“آره…خودمم.چطوری تونستی پیدام بکنی؟”
“به سختی…بسیار سخت”
خیره شدم به دور کف دست و همونطور که زنجیر رو آروم اروم به دور انگشتم میپزیرادم واسه سردرآوردن از کارش و فکرش جویا شدم :
” خب…چرا دنبالمی؟”
خیلی زود جواب داد:
“میخوام ببینمت…هر وقت و هرجا که توبیان کردی.هرچه زودتر بهتر”
نگاه از بیرون برداشتم و تکیه ام رو به پنجره دادم.
واسه مشاهده کردن و نمشاهده کردنش یکم مردد بودم ولی درنهایت بیان کردم:
“بسیار خب.بهت خبر میدم.فعلا”
“باشه…”
تماس رو قطع کردم و چرخیدم.یلدا با ذوق و هیجان اومد سمتم و رو به روم ایستاد.هیجان زده و خرسند سؤال کرد:
-خب..چیشد!؟
نفس عمیقی کشیدم و گفتم:
-بیان کرد میخواد ببینم منم باهاش قرار گذاشتم…یعنی میخوام واسه فردا اینکارو بکنم
سرخوشانه کف دستهاش رو بهم کوبید و اضافه کرد:
-یوهوووو! سلام خوشبختی! سلام برشکار جمتوجه شد شاه ماهی عزیز…
نیشخندی زدم و از کنارش رد شدم…
هیچوقت تا به این اندازه انتخاب لباس برام سخت و مشکل نبود.هیچوقت.
قلبیلش هم که قطعا امیرسام بود.
بقول یلدا برای شکار شاه ماهی باید تبدیل میشدم به بهترین و فریبنده ترین طعمه!
موهای لخت شلاقیم رو پشت شونه ام انداختم و درحالی که فقط شرت و سوتین تنم بود رو به روی تخت توقف کردم و به انبوه لباسهای روی تخت خیره شدم.
چون این انتخاب دیگه داشت عاجزم میکرد به ناچار تصمیم گرفتم از یلدا کمک بگیرم واسه همین آواش زدم و گفتم:
-یلدا…!؟ کجایی یلدا !؟ یلداااا…بیا کارت دارم…
طاما نکشید که در اتاق باز شد و اومد داخل.
یه لواشک کف دستش بود و ملچ ملوچ کنان میخورد و لیسش میزد.
براندازم کرد و جویا شد:
-جونم چیشده!؟
به لباسها اشاره کردم و با کلافگی ، خسته و بی اعصاب دستهام رو بالا و پایین کردم گفتم:
-پووووف! نمیدونم دقیقا چی بپوشم.واسه خودم تکراری ان.درسته امیرسام هیچوقت منو با این لباسها نمشاهده کرده ولی خب واسه خودم تکراری ان!
نگاهش رو از من برداشت و سرش رو به سمت انبوه لباسها چرخوند و بعد اضافه کرد:
-بنظرم شلوار چرم و مانتوی چرمت که کمربند قرمز میخوره رو بپوش…
اینجوری میتونی با یه جفت کفش قرمز و ستشون کنی که تریپت زیاد سیاه نباشه…تازه رنگ رژتم که سرخ
تو اون لباسها خیلی سکسی هستی…
به لباسهایی که اون اضافه کرده بود چشم دوختم.بنظرم بد هم نمیگفت.
اومد سمتم.دستشو نوارشوار رو گردی باسنم کشید و شوخ طبعانه اظهار کرد:
-وقتی اینجور لباسهایی میپوشی خود منم هوس میکنم یه کف دست بکنمت!
زد زیر خنده.چپ چپ نگاهش کردم و بعد هلش دادم عقب و کفتم:
-خب دیگه مرسی از جادهنماییت حالا عزیزم گمشو و برو بیرون!
عقب عقب رفت و اظهار کرد:
-خیلی هم قلبت بخوا یکی مثل من بهت نظر بندازه!دیوث!
راهی شدم سمت تخت و گفتم:
-کچل غلومی رو ترجیح میدم به تو!
لبخند زد و از اتاق حرکت کرد بیرون.حداقل سلیقه اش به دردم خورد.
همون چیزایی رو پوشیدم که انتخاب یلدا بود.
شلوار فیت چرم و مانتوی جرم که آستینهاش حالت گشادی داشت.کمربند قرمز میخورد و پایینش کلوش میشد و باسن بزرگم رو بزرگتر نشون میداد.
یه روسری قواره کوچیک سیاه هم سر کردم و بعد به سمت آینه رفتم.
تو صورتم دیدههای رنگی و درشت و لبهای سرخم شمتوجه شدا تو متوجه شد بودن و تو اندامم سینه های درشتم که حتی گاهی نوکشون هم با یه دقت ریز از زیر اون مانتوی چرم مشکی مشخص میشد.
آینه، تصویری از من به من نشون میداد که اثبات میکرد هر مردی میتونه بعد از متوجه شدنم تمام دغدغهاش رو از یاد ببره و تنها به یه چیز فکر کنه…
بودن با من…داشتن من..چشیدن طعم من!
تبسمی روی صورت نشوندم و با برداشتن کیفم از اتاق زدم بیرون….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن