به هر سختی که بود خوابش برد اما دعا میکرد ای کاش نمیخوابید! ای کاش…
***
– محمد چرا اینطوری میکنی با من آخه؟! بابا نمیگی دق میکنم من الان نزدیک شش ماهه همین جوری داری بام رفتار میکنی…
نه حرفی بام میزنی نه هیچی! هیچ ارتباطی نداری بام لعنتی؟! چرا اینطوری میکنی؟!
من تو این چند وقت اندازه صد سال پیر شدم از بس تو نبودی برام، درسته منم اشتباهاتی کردم ولی هر کاری تو بگی میکنم تا من و ببخشیم!
محمد نگاه بی روحش را به او دوخت که ملورین پر بغض گفت:
-دلم پر میکشه واسه اون بغلت! دارم میمیرم محمد، دارم میمیرم از بس نداشمت… میمیرم من باور کن!
– اگه این کار و بکنم آروم میشم!
و بعد دستش رل بالا برد تا ملورین را بزند که ملورین با جیغی از خواب پرید، درک این موضوع حتی در خواب آنقدر برایش وحشتناک بود که کم مانده بود دلش از دهنش بیرون بزند!
دستش را روی قلبش گذاشته بود و اشک هایی که نمیدانست کی شروع به ریختن کردند از نگاهانش پایین آمدند.
گریه ها و هق هق هایش تمامی نداشت و بند بند وجودش طلب محمد را میکرد!
روی تخت در خودش جمع شده بود و سعی میکرد صدایش بلند نباشد تا محمد نفهمد تا چه حد حالش بد است.
#پارت347
صدای رعد و برق و باران که به گوشش رسید اشک هایش مظلومانه تر پایین ریخشتابزده.
حس میکرد نفس کم آورده و دلش همچنان پر تپش میزد، جوری که حس میکرد قفسه سینه اش هم درد گحرکت کرده!
حس میکرد نفس های آخرش را میکشد که در اتاق مینو با شدت باز شد و محمد گیج در آستانه در ظاهر شد.
– صدای گریه توعه ملورین؟!
ملورین برای لحظه ای صداس هق هق اش قطع شد گ با مظلومیتی که قلب سنگ هم آب میکرد لب زد: ببخشید! نمیتمایل داشتم بیدارت کنم…
محمد قلبش غش راهی شد برای آن نگاه های خیس، تحمل دوری بیشتر از این را نداشت!
به سرعت به سمت ملورین راهی شد و او را در آغوش کشید، ملورین که در آن وقت فقط آغوش محمد را نیاز داشت صدای گریه اش بلند تر شد و دستانش را محکم تر دور بدن محمد حلقه کرد.
تنش یخ بود و مشخص بود حالش بد است، محمد با عصبانیت از او جدا شد.
– چرا بیدارم نکردی؟! چرا انقدر حالت بده چه وضعیه؟
– خواب بد دیدم حالم بد شد…
سری به عنوان تاسف تکان داد و دوباره دخترک را بغل کرد، در همین چند ساعتی که از او دور بود متوجه شد که چقدر دلتنگ بوی عطرش و تن ظریفش شده است.
– هیش! مگه محمد مرده که تو این طوری گریه میکنی؟!
آروم زیباه من! آروم خانم خونه من…
چیزی نیست.
#پارت348
رعد و برق قوی تری زد که ملورین ناخواسته درون آغوش شوهرش لرزید و شانه هایش تکان خورد.
محمد حمایت گرانه موهایش را نوازش کرد، درست بود که از دست ملورین ناراحت بود اما این قلبیل نمیشد که حالا که حالش بد است او را رها کند و به حال خود بگذارد…
اصلا چنین کاری میتوانست بکند؟!
قطعا نه! چراکه عاشق دخترک بود…
– چیزی نیست فداتشم آروم باش، نلرز تو بغلم دلم درد میگیره اخه دختر!
ملورین از محمد فقط کمی فاصله گراهی شد و با ترسی که در وجودش بود لب های محمد را بوسید، محمد اول تعجب کرد اما چند ثانیه بعد این محمد بود که سخت مشغول بوسیدن دخترک شده بود.
وقتی نفسش بند وارد شد از او جدا شد و ساکت کمرش را ماساژ داد تا حالش بهتر شود.
ملورین هم تپش دلش کمتر شد و هق هق هایش قطع… پیش خود فکر میکرد مگر محمد در وجودش چه چیزی هست که این طور او را ملایم میکند؟!
کم کم داشت در آغوش محمد خوابش میبرد، محمد هم قصد نداشت بیدارش کند.
زیر کمرش را گرفت و به اتاق خودشان برد، ملورین را روی تخت گذاشت و پتو را روی تنش کشید، لحظه ای که از او جدا شد تا پتو را بردارد ملورین در خواب و بیداری نقی زد که محمد خندید.
#پارت349
اعتراف میکرد از این موضوع خوشحال میشد، همین که ملورین نمیتوانست یک شامگاه هم بدون او بخوابد…
از عمیق بودن خواب همسرش که مطمئن شد با مشتاق دیداری چند ساعته اما زیادی که داشت موهای ملورین را از صورتش کنار زد و گونه و پیشونی اش را بوسید.
کمی از دست او ناراحت بود اما قلبش هم طاقت نمی آورد که ملورین را ازار دهد.
انقدر به او خیره شد تا خوابش برد.
***
– خلاصه که بعد از رفتن شما حسابی جنگ و دعوا شده بود اصلا یه وضعی بود محمد!
-یپاز داغش و زیاد نکن امیر…
خودش مضطرب بود و امیر هم با تعریف هایی که از منزل به زبان نی آورد دل مضطربی محمد را بیشتر و بیشتر میکرد!…
نفسش را با شدت بیرون داد که همان لحظه تلفنش زنگ خورد و ملورین بود، از صبح که بیرون زده بود خبری از او نگرفته بود.
حتی برای صبحانه بیدارش نکرد فقط میز صبحانه را چید و به سر کار حرکت کرد.
میاطلاع داشت که ملورین آن لحظه در شرایط خوبی نبوده اما نمیتوانست ساده از این کار او و حرف های او بگذرد!
تلفنش را جواب نداد، چون مجدداً یاد دیشامگاه و وضع بد منزل الانِ پدرش افتاد!
#پارت350
امیر که دیدهش به تماس ملورین خورد با سر اشاره ای به تلفن هممسیر محمد زد.
– چرا جواب زن داداش و نمیدی؟
– فعلا فکرم درگیره میترسم چیزی بهش بگم دعوامون بالا بگیره!
امیر کمی نگاهش کرد انگار میمیل داشت چیزی به او بگوید اما پشیمان شد.
محمد نفسش را با شدت بیرون داد و گوشی اش را سایلنت کرد.
– نمیخوام فضاما کنم داداش ولی این دختر کسی جز تورو نداره، از هر جهتم فشار زیادی روشه پشتش و خالی نکن.
محمد چنین قصدی نداشت فقط کمی قلبگیر بود، امیر منتظر جوابی از جانب او نشد و از اتاق بیرون زد.
وقتی ملورین برای چندمین بار زنگ زد محمد بت کلافگی جواب داد.
– بله ملو؟ چیزی شده؟!
اما وقتی صوتی گریه های بد او را متوجه شد دهنش نامیل داشته بسته شد.
– ملورین؟ چی شده چرا گریه میکنی؟ ملورین؟!
ملورین نمیتوانست جلوی آوای گریه اش بگیرد، بلاخره اتفاقی که از آن واهمه داشت اتفاق افتاده بود!
– محمد… محمد دارم میمیرم!
هق هق اش ولینش را بریده بود و جملاتش را نصفه ادا میکرد.
محمد متوجه شد که امکان دارد برای مینو اتفاقی افتاده باشد برای همین شتابزده بلند شد و لب زد:
– آروم باش ملورین دارم میام بیمارستان همون جایی دیگه؟
از اتاق کارش بیرون زد و جریان را برای امیر تعریف کرد و طبق معمول تمام کار هارا گردن او انداخت!
یک ربع بعد وقتی به بیمارستان و به بخشی که مینو بستری بود رفت، حتی نمیخبر داشت چگونه خودش را در پانزده دقیقه به بیمارستان رسانده است!
#پارت351
در کمال تعجب مینو داخل بخش نبود، نتوانست تحمل کند و روی صنقلبی های بخش وا حرکت کرد.
مینو را عین خواهر خودش دوست داشت، میتوانست بخ جرعت بگوید در همین مدت کوتاه او را عین نیلا دلبسته شد، اجازه راهی شد و رسید به اتاق مینو را نداشت اما همین که از پشت این پنجره به او نگاه میکرد برایش قوت دلی بود که مینو هست… هست و نفس میکشد!
و حالا که نبود گویا قلبش را از سینه اش بیرون کشیده بودند.
– آقای کیهانی؟ اومدید بالاخره؟! خانمتون انقدر بی تابی میکردن مجبور شدیم آخرش بهشون سرم وصل کنیم تا کمی آروم بگیرند.
آقای کیهانی حالتون خوبه؟!
نه حالش خوب نبود، گیر کرده بود دروو حسی که حتی خودش هم از آن خبری نداشت!
وضع خوبی نداشت اما باید این وضعیت را هندل میکرد.
– مینو چی شده؟!
– خانمتون نگفتن بهتون؟! بچه انقدر زجر کشید امروزگار دیگه راحت شد! خوشحال باشید براش… بخدا که دردی که میکشید و…
محمد بدون توجه به حرف های او قد بلند شد و سراسیمه و با وحشت اظهار کرد:
– ملورین کجاست؟! زنم کجاست؟!
پرستار که از صدای قد بلندش هراسیده بود به اتاقی در جادهرو اشاره زد.
محمد دیوانه وار به سمت اتاقت دویید، اتاق پانسمان بود، ملورین در حالی که سرمی در کف دستش بود آرام خوابیده بود.
ولی چهره رنگ پریده اش و نگاهای گود رفته اش مشخص بود در همین چند ساعت چه به سر او گذشته بود!
#پارت352
وقتی نگاه هایش را باز کرد و محمد را متوجه شد دقیقا مانند بچه ای که بعد از اتفاق ناگواری به پدرش رسیده و حال میخواهد شکایت کند از آن حالت ساکت و خوابیده در وارد شد و گریه هایش مجدداً اوج گرفت.
– اومدی محمد؟!
محمد دلش برای حال و روزگار همسرش به درد وارد شده بود، جلو تر حرکت کرد و بی مقدمه ملورین را در آغوش کشید.
گریه دخترک بلند تر شد و هق هق هایش بیشتر…
– مشاهده کردی محمد؟! مینو حرکت کرد! باورم نمیشه حرکت کرده.
تورو خدا به این پرستارا بگو بهم ارامش بخش نزنن میخوابم میاد جلو… جلوی چشمم!
همش داره گریه میکنه محمد دارم دیونه میشم.
– هیش ملورین، میدونی این اواخر چقدر مینو اذیت شد؟!
لحظه ای مات ماند، هق هق اش بند رسید و گیج به محمد زل زد.
– منظورت چیه؟! میخوای بگی مرگ حق این بچه بود؟ مگه چند سالش بود که همچین مرگی…
– لطفا آروم باش ملو، من درکت میکنم عزیزقلبم.
مینو برای منم خیلی عزیز بود، اما میگم اون بچه داشت زجر میکشید.
توان این بیماری کوفتی رو نداشت خودتم خوب میدونی!
ملورین دیگر چیزی ناضافه کرد و به گریه هایش ادامه داد، محمد تنها کمکی که میتوانست در این شرایط به او بدهد، قلبداری دادن ملورین بود.
#پارت353
#دوماهبعد
کودکی که هنوز طعم خوشی های بچگی اش را نچشیده بود به خاک سپردن.
ملورین سعی میکرد کنار محمد خوش باشد اما غم از کف دست دادن خواهرش اجازه این کار را به او نمیداد.
اما بعد از این مدت اتفاقی افتاد که ملورین بار دیگر حس کرد آن خوشحالی قبلی برگشته است!
عادتش عقب افتاده بود و حتی حدس این که حامله بود باعث میشد قند در دلش آب شود، چرا که محمد عاشق بچه ها بود مخصوصا اگر دختر بود!
بعد از چندین ماه حس میکرد از ته دل شاد است و خدا بلاخره او را عاشق شد.
قبل از این که به آزمایشگاه برود و نتیجه آزمایش بارداری اش را ببیند سر خاک مینو راهی شد و گل بزرگی که خریده بود روی قبر سیاهش گذاشت.
تبسم تلخی زد اما تا کی قرار بود سوگوار خواهرش بماند؟! همواره محمد میبیان کرد از حرکت کردن او خرسند نیست ولی به نظرش او از این جهان راحت شده بود و متاسفانه حرفش درست بود!
به منزل که بازگشت جلوی آیینه ایستاد و مانند دیوانه ها با خود حرف زد.
– چند وقته یه ارایشگاه نرفتی اصلاح کنی؟! آخه تا کی قراره اینجوری باشی ملو؟ خودت و جمع کن دیگه!
محمد چه گناهی داره باید تازه عروسش اینجوری جلوش باشه؟! بیچاره هیچیم نمیگه اما آخه با این کارای توعم که مینو برنمیگرده!
انگار میخواست به خود ثابت کند که هنوز زیباست و جوونی خودش را دارد.
انقدر از خود غافل شده بود که زیر چشمانش به شدت سیاه شده بودند و چند کیلویی هم وزن کم کرده بود.
#پارت354
اول از همه شماره محمد را گحرکت کرد، بعد از چند بوق محمد جوابش را داد، سر و صوتی زیادی به گوش میرسید.
– سلام عزیزم حالت چطوره؟!
– سلام خوبم،اگه سرت شلوغه میخوای بعدا زنگ بزنم؟!
انگار از جای شلوغی به جای خلوت تری رفت.
– نه اوکیه، واسه شام زنگ زدی حال نداری درست کنی؟ میگیرم یه چیزی میام
قلبش به حال این مرد سوخت، دلش خوش بود زن گراهی شده است!
– نه محمد میمیل داشتم بگم میشه چند نفر و بفرستی وسایل اتاق مینو رو جمع کنند؟
شامم خودم درست میکنم دلواپسش نباش.
صدای خنده اش از پشت تلفن به گوش رسید.
– نگاه خانمم، چی شد میخوای قلب بکنی از اون اتاق! خدا رحم کنه..
ملورین هم تبسم کوتاهی زد، داشت به این فکر میکرد که چقدر از محمد غافل شده و حال با خنده او قلبش زیر ورو شده بود.
انقدر در غم غرق شده بود که عشقش را نسبت به محمد فراموش کرده بود.
فراموش کرده بود چقدر عاشق این مرد است، نیم ساعت بعد چند کارگر به خانه آمدند و تمامی وسایل را به انباری ته منزل بردند.
حالا اتاق مینو سوت و کور و خالی از وسایل بود.
ملورین غذایش را سر گاز گذاشت و به آرایشگاه رفت، میتمایل داشت سرو سامانی به چهره رنگ پریده اش بدهد!
#پارت355
به سالن آرایشگاه که رسید نفس عمیقی کشید و وارد سالن شد.
به اامان دختری که مشخص بود آنجا کار میکند سلام کرد و جویا شد:
– من با مهناز خانم صحبت کرده بودم برای کار موهام و صورتم…
دخترک بین حرف هایش پرید و سری تکان داد.
– آره عزیزم بشین صداش میکنم الان.
بعد از چند دقیقه خانم شیک پوشی از در پشتی وارد سالن شد و با لبخند به سمت ملورین رفت.
– سلام عزیزم حالت چطوره؟!
با دقت به صورتم نگاهی انداخت و گفت:
– اینجوری که میگفتی باید کلا بکوبم از نو بسازم اره؟! البته خودت بسیار خوشگلی ماشالا!
ملورین لبخند زد و گفت: راستش من یه چند ماهی بخاطر مرگ خواهرم اصلا از خونه بیرون نزدم اما امروزگار قصد کردم بیام و سر و سامونی به اوضاعم بدم.
مهناز خانم هم سری تکان داد و ملورین را راهنمایی کرد تا روی صندلی صورتی رنگی بشیند.
با تبسم شروع کرد به کار کردن روی صورت ملورین، اول کامل اصلاحش کرد و فشیالی برای صورتش انجام داد.
ملورین هم حسابی حالش از این رسیدگی به خود جا وارد شده بود، قلبش میمیل داشت موهایش هم رنگ کند اما زیرا تا الان موهایش را رنگ نکرده بود قصد کرد در فرصتی دیگر با مشورت محمد این کار را انجام دهد.
فقط موهایش را کمی مرتب کردند و سشوار کشیدند و کار های جذابیی دیگر را برایش انجام دادند.
#پارت356
بعد از چند ساعت بلاخره کارش تمام شد و با رضایت کامل از سالن آرایشگاه بیرون زد.
به خونه که رسید اول از همه سراغ آیینه رفت و صورتش را دقیق از سر گذراند.
مهناز خانم بهش پیشنهاد داده بود که میکاپش هم پیش خودش انجام دهد اما چراکه ملورین میمیل داشت دوش بگیرد قبول نکرده بود.
از کار هایی که انجام داده بود بسیار راضی بود.
تبسمی در آیینه به خود زد: اون ملورین قدیم و تو دیدهام میبینم! قلبش میخواد برگرده…
منم باید کمکش کنم که برگرده!
تبسم تلخی زد و قاب عکس مینو را برداشت، بوسه ای ریز به آن زد و سر جایش گذاشت.
امشب باید برای سورپرایزی که در نظر داشت تمام و کمال حاظر میشد.
حمام کرد و شام را روی میز چید، کم کم سر و کله محمد پیدا میشد هیجان زیر پوستش دویید.
با استرس نگاهی به میز شام انداخت تا همه چیز به اندازه کافی خوب باشد!
کراپ تاپی که پایینش زنجیر داشت پوشیده بود و چون هنوز شکمش زیاد جلو نیامده بود کمر باریکش در آن لباس به خوبی خودنمایی میکرد.
در این فکر بود که چطور این خبر را به محمد بدهد که آوای چرخش کلید درون در وارد شد.
قد بلند شد و به سرعت به سمت در حرکت کرد، همین که در پذیرایی باز شد محمد با گیجی از تاریکی کمی خونه وارد شد و دیدهش که ملورین افتاد رسما دهنش باز ماند!
ملورین شتابزده اظهار کرد:
– خسته نباشی محمدم!
محمد که هنوز پر از تعجب بود با گیجی تبسم زد و وارد منزل شد.
– سلام فداتشم من! چقدر دلبر کردی تو نشناختمت اول! گفتم وا؟! این دافه کیه تو خونه ما؟
#پارت357
ملورین با نگاه غره لبخند زد و کت و کیف محمد را از دستش گرفت و روی مبل گذاشت.
– یعنی زن دافت و نشناختی؟!
محمد با لبخند عمیقی رو لبش شانه های ملورین را گحرکت کرد و به دیوار پشت سرش چسباند.
ملورین شوکه دیده گسرخوش کرد.
– الهی دور اون جذابییهات بگردم ماه دلنشینم.
چجوری تو انقدر زیبای اخه؟!
و بلافاصله لب های مردانه اش را روی لب های ظریف ملورین گذاشت.
بسیار وقت بود که در این حد هم نزدیکی نداشسریع و هر دو تشنه همدیگر بودند!
ملورین کف دست هایش را دور گردن شوهرش حلقه کرد و با نگاهانی بسته همجادهی اش کرد.
محمد کمر لخت دخترک را چنگ زد و به سمت خودش کشید، لبان ملورین برایش تکه ای از بهشت بودند و بس!
به آرامی به لبانش بوسه میزد و ملورین هم پا به پایش همراهی اش میکرد.
هممدت محمد کمرش را نوازش میکرد.
وقتی حس کرد ملورین نفس کم آورده از جدا شد و مک محکمی به چراکهه و گردنش زد که ملورین بی طاقت آه کشید.
– آخه تو چجوری انقدر نرمی! هوم؟! جوجه اردکه من!
تکه ای از گردنش را گاز زد و کامل درون دهانش برد که این بار ملورین موهای محمد را چنگ زد.
هر دو پر نیاز بهم چشم دوختند ولی میاطلاع داشتند جلو تر از این نباید بروند.
حداقل ملورین برنامه ها برای امشب داشت و نمیخواست خبر به این مهمی را عقب بیاندازد.
– بیا اول شام بخوریم قربونت برم.
– نمیشه به جای شام تورو بخورم؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن