رمان ملورین پارت ۵۷

ملورین با حالی داغون به دیواره اتاق عمل تکیه داد و سرش را در کف دستش گحرکت کرد.

چگونه می‌توانست تحمل کند؟! حس می‌کرد دلش چنان درد می‌کند که حال از هوش می‌رود.

محمد روی زانوهایش جای گرفت و کف دستش را روی شونه ملورین گذاشت، از طرفی محمد طاقت این حال ملورین را نداشت.

چند ساعت بعد دکتر از اتاق عمل بیرون زد، ملورین نمی‌اطلاع داشت آن همه دارو و شیمی درمانی روی مینو جواب می‌دهد یا نه نمی‌اطلاع داشت خواهر کوچولوی‌اش تا چقدر دیگر پیشش می‌ماند… زنده می‌ماند…

محمد زود تر به طرف دکتر رفت،او بیشتر از ملورین نگران نباشد کمتر دلواپس نیست!

– اقای دکتر حال مینو چطوره؟!

دکتری که با روپوش سفید برگه به کف دست بود لب زد:

– حالش الان بهتره! اما بخاطر سن کمش هنوز در معرض خطر هست.

مینو می‌دانست که حال خواهرش دیگر مثل قبل نمی‌شود می‌خبر داشت آن مینو مسرور و شنگول با دغدغه های بچگانه اش بر نمی‌گردد.

اشکی از چشمان مینو چکید.

– باید تو این حال چی کار کرد آقای دکتر؟! اول بار بهمون گفتند که بیماری اش زیاد خطرناک نیست و با یه عمل ساده خوب می‌شه! اما الان چی؟!…

#پارت251

محمد خوب می‌اطلاع داشت ملورین حال خوبی ندارد که با دکتر حرف بزند برای همین خودش با دکتر حرف زد.

متاسفانه بیماری مینو بخاطر آن مدتی که ملورین پاما در بساط نداشت که دارو هایش را تهیه کند انقدر پیش حرکت کرده بود که دکتر ها هم جواب درست حسابی به او نمی‌دادند و مشخص بود کاری از دستشان بر نمی‌آید.

محمد حاظر بود هر چه پول دارد خرج کند ولی این حال مینو و ملورین را نبیند.

مینو که مرخص شد به سمت منزل حرکت کردند اما داخل ماشین حتی مینویی که انقدر پر سر و صدا بود چیزی نمی‌گفت، بخاطر دارو مسکن هایی که به او زده بودند بی حال توی بغل ملورین افتاده بود و خواب و بیدار بود.

به ویلا که رسیدند ملورین، مینو را داخل اتاقش گذاشت و به سمت اتاق خودشان حرکت کرد.

محمد با خستگی لباسش را در می‌آورد، ملورین حس خجالت و معذبی زیادی داشت، با سری پایین افتاده روی تخت جای گرفت.

بعد از چند دقیقه ای که خاموشی کرده بود اضافه کرد:

– محمد می‌خوام باهات حرف بزنم، میشه بیای بشینی؟!

محمد با تبسم خسته ای به سمتش برگشت و طبق اضافه کرده اش روی تخت قرار گرفت.

– جانم بگو؟!

ملورین باز هم سرش را پایین انداخت و شروع کرد با انگشت های کف دستش بازی کردن.

#پارت252

– راستش نیاز به مقدمه نداره این موضوع، می‌خوام یه راست برم سر اصل مطلب!

نمی‌دونم تا کی قراره حال مینو این طوری شه اما می‌دونم تو حقت نیست این حجم از استرس و بکشی! ببین محمد می‌دونم این پولا برا تو پولی نیست ولی من قلبم نمی‌خواد همش سر بارت باشم!

محمد با کلافگی میل داشت وسط حرفش بپرد که اجازه نداد.

– بزار حرفم تموم بشه، توی همین مدت کوتاه تو کم زحمت نکشیدی.

اما تا کی قراره تو جور ما رو بکشی؟! نمی‌خوام تو بخاطر این مشکل مینو خسته بشی.

اخمی کرد و طاقت نیاورد:

– این چه حرفیه عزیز من؟! تو زن منی میفهمی؟!

لازمه بیام این شناسنامه خودم و شناسنامه خودت و بردارم بیارم نشونت بدم؟!

تو زن منی ملو، زنِ… من! متوجهی؟! درد تو، درد منم هست!…

کسی که انقدر خودم دوستش دارم، تو میگی برام زحمته؟!

نفس عمیقی کشیده و روی تخت دراز کش شد، چشمانش را کمی بست تا قوای از دست رفته اش را به دست بیاورد.

#پارت253

– تو و مینو یه نورید برام ملورین، بخدا برای اولین بار حس می‌کنم هدف دارم تو زیستنم!

نمی‌خوام به هیچ وجه از کف دستت بدم.

فردا می‌ریم، می‌خوام آروم آروم موضوع رو به بابام بگم بسه هر چی پنهونی داشتمت!

ملورین در حالی که کشیده می‌شد لبخندی زد…

آرزو می‌کرد محمد هیچ وقت از او خسته نشود.

***

در اتاقش را باز کرده و به سمت میز ریاستش رفت. امروز قرار بود خانه پدرش برود و می‌دانست جنگ اعصاب داشت!!

امیر طبق معمول بدون در زدن داخل اتاق محمد شد، محمد دیدهانش را بست و نفسش را با حرص بیرون داد.

– امیر!

من امروزگار اصلا حوصله ندارم بت گفته باشم.

این چه جور اومدنه؟! می‌خوای حرص من و دربیاری تو فقط.

امیر با خنده حرص درارش سیبی از روی میز برداشت و همین جور که با لذت گاز می‌زد اظهار کرد.

– سلام داداش! منم خوبم فدات بشم که انقدر نگرانمی، زن داداش چطوره؟!

#پارت254

محمد پلکی زد و چپ چپ نگاهش کرد.

– چرت و پرت گفتنت تموم شد؟! بجنب کار داریم پسر.

این مدتم که نبودم همه کارا رو می‌خوام چک کنم یه صورت جلسه بهم بده چیزی جا نیفته.

امیر با نگاه جدیِ محمد حساب کار کف دستش رسید و پوف کلافه ای بیان کرد:

– باشه بابا می‌رم الان انجام می‌دم بدخلق خان.

محمد باز جوش نیاریا اما مامان انگار یه تمایل داشتگار دیگه برات دست و پا کرده ها.

با این حرف سرش را از پرونده هایی که بعد از چند هفته وقت رسیدگی به آن هارا داشت، بیرون کشید و نگاه وحشتناکی به امیر انداخت.

– داداش زهرترکم می‌کنی امروز با این نگاهات تو!

محمد نگاهش را با کلافگی گراهی شد و خسته لب زد:

– کسی نیست بهشون بگه این یارو بچس افتادید دنبالش زن جور می‌کنید؟!

– امشامگاه خواستی بری خونه منم باهات میام که حرف بزنیم، ایشالا از خر شیطون پایین می‌یاند.

– تو حرف نزنی خودش کمکه!

امیر لبخند زد و از در بیرون زد، ذهنش تا کنون تا این حد شلوغ و پلوغ نبود.

حتی نمی‌خبر داشت شامگاه باید از کجا شروع کند؟! از چه حرف بزند؟! می‌اظهار کرد ملورین را برای اامان بار کجا متوجه شده است؟!

#پارت255

نفسش را خسته رها کرد، امروزگار بی حوصله تر از هر وقت دیگری بود.

بعد از این که امیر برایش پرونده هارا آورد و آن هارا مشاهده کرد کار های عقب افتاده اش را انجام داد.

بلاخره بعد از چند روزگار شرکت رسیده بود، جدایی از ملورین حتی بعد از این همه وقت باز هم سخت بود.

وقت ناهار بود و همه برای استراحت کوتاهی تعطیل می‌شدند ولی محمد می‌اطلاع داشت اگر به خانه برود دیگر نمی‌تواند به بقیه کار ها برسد.

کلافه تر از قبل مشغول شد ولی در اخر دلش طاقت نیاورد و مصمم شد حداقل تماسی با ملورین بگیرد.

از پشت میزش کشیده شد و شماره ملورین را گحرکت کرد.

به دو بوق نکشیده جواب داد.

– الو؟ محمدم!

محمد قلبش برای دخترک غنج راهی شد، باور نمی‌کرد یک روزی قلبش برای صدای یک هم بلرزد.

– جان محمد؟ قربون اون صدای نازکت برم من.

خوبی شما کوچولوم؟!

– نه خوب نیستم محمد، قلبم برات تو همین دو سه ساعت خیلی تنگ شده.

از صبح تا حالا نگاهم به گوشیه تا بهم زنگ بزنی.

محمد که انگار با گوش دادن آوایش جان گرفته بود تبسمی زد.

– خب پس چرا خودت بهم زنگ نزدی قشنگ من؟!

#پارت256

– وحشت کردم سرت شلوغ باشه مزاحمت باشم، الان که مشاهده کردم زنگ زدی انقدر خرسند شدم که حد نداشت.

نمی‌دونم تا شامگاه چطور صبر کنم تا ببینمت…

قلبم می‌خواد بیام پیشت!

محمد زبانش را روی لبانش کشید و بی هوا رویای لب های معشوقه اش به سرش خورد.

چه می‌شد اگر او آنجا بود؟! ذهنش سمت و سویی خوبی نمی‌راهی شد! کنترل تصوراتش هم کف دست خودش نبود.

با حس حرارت بدنش، گره کرواتش را باز کرد.

– محمد؟! هستی؟!

کف دستی به پیشانی عرق کرده اش کشید و لب زد:

– ببین با آدم چی کار می‌کنی که وسط شرکت واسه توعه نیم وجبی داغ کردم!

انگار ملورین هم بدش نمی‌رسید که با قلببری خندید.

– من که چیز تحریک کننده ای نگفتم!

– تو چیزیم نگی دل من میخوادت!

ملورین با شیطنت و ناز بیان کرد:

– حالا یه سر بیای خونه چی می‌شه؟!

– ای پدرسوخته کاری نکن پاشم بیام دیگه نرما!

– اوم، این جوری که بهتره!

محمد که حسابی برای ملورین قلب ضعفه گحرکت کرده بود نفس گراهی شد که ملورین تیر آخر را زد.

#پارت257

– مینو رو بردم محله قبلیمون خونه یکی از همسایه هامون، بردمش پیش دوستش یکم حال و هواش عوض بشه.

الانم از حمام اومدم بیرون!

محمد غرید:

– ملو نکن!

– با حوله نشستم رو تخت!

ملورین خوب می‌خبر داشت چطور محمد را دیوانه کند، البته که دروغ هم ناضافه کرده بود.

ناهارش را که درست کرد حس می‌کرد تنش بوی سرخ کردنی گحرکت کرده برای همین دوش عجله ای گحرکت کرد و با زنگ خوردن گوشیش به‌سرعت بیرون اومد.

– لعنتی!

محمد این را زمزمه کرد و بی طاقت کشیده شد.

– دارم میام خانم کوچولو وای به حالت اگه لباس بپوشی!

کتش را چنگ زده و به سرعت از شرکت خارج شد، فکرش هم نمی‌کرد ملورین، دختری که انقدر خجالتی و سر به زیر بود حال این گونه او را شهوتی می‌کرد!

سوار ماشین شد و تا خانه به سرعت راند، جوری قلبش هوای دخترک را کرده بود که حتی اگر وسط جلسه مهمی بود آن را ول می‌کرد!!

با کلید در خانه را باز کرده و تند به اتاق رفت.

ملورین جلوی آینه قرار گرفته بود و خود را تماشا می‌کرد.

#پارت258

محمد با تبسم خیره به او چشم دوخت، ملورین که محمد را درون آینه متوجه شد برگشت و آهسته سلامی کرد.

محمد جوابش را نداد اما در نگاهش هزار حرف بود!

– خانم کوچولو نگفته بودی انقدر بلایی شما؟

حالا با این گرگ گرسنه می‌خوای چی کار کنی؟!

ملورین مستانه خندید و موهای نم ناکش توجه محمد را جلب کرد، چقدر این دختر از نظرش دلپذیر بود.

– حالا که اومدی موهام و سشوار می‌کشی؟!

– بله که می‌کشم دربیارش.

ملورین تبسمی زد و سشوار را از کمد درآورد و به دست محمد داد، با همان نیم متر حوله روی صندلی جلوی میز توالت قرار گرفته بود و حالا تصویر هر دو در آینه بازتاب می‌شد.

محمد با دقت موهایش را به دو دسته تقسیم کرده و مشغول سشوار کشیدن شد.

ملورین هم از داخل آیینه نگاهش می‌کرد.

از نظرش انقدر این صحنه دلربا بود که نمی‌توانست نگاهش نکند…

#پارت259

گویا که او حرفه ای ترین آرایشگر بود و حال داشت مشتری مهمی را آماده می‌کرد.

ملورین به این جدیتش تبسم زد و گفت.

– پس اون پسر کوچولویی که پشت تلفن باهاش حرف می‌زدم کجا رفت؟!

محمد از فکر بیرون وارد شد و تبسمی در آیینه به او زد.

– اونم به موقعش میاد به حسابت می‌رسه!

سشوار کشیدن موهای ملورین که تمام شد سشوار را روی میز گذاشت و در آیینه خیره همسرش شد.

حوله را کمی پایین کشید و با این کار ترقوه و قفسه سینه ملو را مشاهده کرد.

بدن های زیادی مشاهده کرده بود، چه تو پر… چه اسکینی… چه زن هایی که سال ها روی اندامشون کار کرده بودند تا اندامی خوب داشته باشند…

اما نمی‌خبر داشت چرا اندام ملورینش دلپذیر تر و هات تر برایش به نظر می‌وارد شد.

خم شد و با ولع کمر دخترک را بوسید، پوست تنش همسان کودکان نرم و خوش بو بود و حسابی از محم دل می‌برد.

بلند که شد محمد پشت سرش ایستاد و حوله را پایین تر کشید جوری که ملورین از جلوی آیینه سینه های خودش را می‌مشاهده کرد.

اما محمد پشت ملورین ماند و گردن لطیفش را با لب هایش نوازش کرد.

#پارت265

ملورین که تازه انگار متوجه درد قلبش شده بود، لبش را گزید و سرش را در سینه محمد پنهان کرد.

– خانم خجالتی من بیا ببینم خوبی؟ چرا قایم شدی؟!

ملورین کمی از او فاصله گحرکت کرد.

– دلم یکم درد گرفت!

محمد سریع نیم خیز شد و با نگرانی گفت:

– چرا باید درد بگیره؟! می‌خوای بریم دکتر فدات شم؟!

ملورین تبسمی از نگرانی اش زد و سرش را تکان داد.

– خدانکنه! نه نمی‌خواد یکم بخوابم خوب می‌شم.

تو دیرت نشه؟!

محمد بار دیگر دراز کشید و ملورین را در آغوش گحرکت کرد.

– میسپارم دست امیر باید شامگاه برم خونه بابام.

ملورین متوجه شد برای چه موضوعی می‌خواهد به آنجا برود اما خاموشی کرد.

محمد دستش را نوازش وار روی شکم ملورین کشید تا دردش آهسته بگیرد.

– مینو رو کِی باید بیاری…؟!

– عصر میرم میارمش فعلا می‌خوام یکم اونجا باشه حال و هواش عوض شه.

هر دو می‌خبر داشتند تا یک ماه اخیر او باید به مرکز کودکان برود برای درمان.

– خیلی قلبم برای این بچه می‌سوزه، چقدر ذوق این خونه و وسایلش و داشت و حالا دیگه نمی‌تونه ازشون استفاده کنه!

محمد نفس عمیقی کشید و بیان کرد:

– خدایی نکرده واسه همیشه که نمی‌ره! درمان که شد برمی‌گرده…

#پارت266

ملورین خسته آهی کشید. قلبش نمی‌خواست یک مو از سرش کم شود و می‌دانست به محض اینکه وارد بیمارستان شود تمام موهایش را می‌زنند.

محمد کف دستش را روی تمام بدن ملورین می‌کشید تا آرامش را ذره ذره به او منتقل کند.

ملورین هم با نوازش های آرامش بخش همسرش به خواب حرکت کرد.

ملورین با حس خفگی بیدار شد و متوجه کف دست حلقه شده دور گردنش شد.

نامیل داشته سرفه ای کرد و با مشاهده کردن صورت خواب آلود محمد پلک زد و با رگه هایی از خنده لب زد:

– محمدم؟! خفگم کردی دورت بگردم…

نگاهش به ساعت افتاد و با صدای قد بلند تری اضافه کرد:

– هین! محمدد دیرت نشه! ناهارم که نخوردی…

محمد حتی یک سانت هم جا به جا نشد، عجیب بود که با صدای جیغ ملورین هم حتی نظم نفس هایش تغییر نکرد.

ملورین دستی به صورتش کشید تا خواب از سرش بپرد و بار دیگر محمد را تکان داد و صدا زد.

این بار محمد تن ملورین را به سمت خود کشید و به جای حرف زدن بغلش کرد و سفت فشارش داد.

#پارت267

ملورین حرصی شده مشتش را به سینه محمد کوباند.

محمد با چشم های بسته خسته هومی بیان کرد و و به سختی صوتیش را پیدا کرد.

– ملو، میمونی تو بغلم تا بخوابم بار دیگر!

ملورین این بار با ملایمت موهایش را نوازش کرد و لب زد:

– پاشو محمد، کارات و برو انجام بده شب تا صبح تو بغلم بخواب…!

محمد تک خنده ای کرد و آرام دیده هایش را نیمه باز کرد.

– جون، خوب بلدی با چی هوشیارم کنیا!!

ملورین ریز خندید و کشیده شد.

– تا من ناهار و می‌کشم بلند شو یه آبی به کف دست و صورتت بزن.

ملورین به سمت آشپزخانه حرکت کرد تا میز را آماده کند محمد هم به سمت سرویس بهداشتی راهی شد.

کمی دیرش شده بود اما خیالش راحت بود امیر اونجاست و کار هارا تا حدی جمع می‌کرد.

امشب حتما باید زود تر کار را تعطیل می‌کرد و به خونه پدرش می‌رفت.

می‌اطلاع داشت آمدنش امروزگار اینجا کار درستی نبود…

اما چه می‌کرد؟! چه می‌کرد که ملورین را نمی‌توانست از خود دور کند… رسما معتاد دخترک شده بود!

#پارت268

محمد روی صندلی نشست و خیره ملورین شد، ملورین برای محمد غذا کشید و محمد همچنان خیره او بود.

بلاخره کف دست از چشم دوختن به او برداشت و لب زد:

– زودی بیا روی پام بشین ببینم، یعنی نمی‌خوای از تک تک لحظاتمون استفاده کنیم؟!

ملورین خندید و روی پای او جای گرفت. محمد قاشقی پر کرد و نزدیک دهان او برد.

خوب می‌دانست ملورین هم مثل او خسته و گرسنه بود اما ترجیح می‌داد اول غذا را دهان او کند.

ملورین با تبسم غذا می‌خورد و نگاهش به محمد بود.

– خودتم بخور محمد، همش و که دادی به من.

محمد تبسمی زد و کمی هم خودش خورد، بعد از تمام کردن غذایش محمد خداحافظی کرد و به سرعت به سمت شرکت راهی شد.

***

کار هایش که تمام شد با امیر همیشگی خوش خنده به سمت خانه پدرش حرکت کردند.

نمی‌خبر داشت چه چیزی در انتظارش است. اما می‌میل داشت تمامش کند، تا کی قرار بود دختر برایش پیدا کنند در حالی که او زن داشت؟!

امیر هم انگار درک کرده بود که محمد به‌شدت بی حوصله است و برای همین امشب خبری از نمک پرونی هایش نبود.

وقتی رسیدند مادر محمد سریع بیرون وارد شد و محمد عین همیشه به او سلام کرد.

#پارت269

– دورت بگردم من بلاخره یه بار اومدی اینجا و آب نراهی شدی خداروشکر!

امیر با گوش دادن این حرف، نتوانست نخدد و زیر خنده زد، محمد چپ چپ نگاهش کرد.

مادر محمد که جلو تر حرکت کرد امیر آرام زیر گوش محمد لب زد:

– بیچاره نمی‌دونه زنت انقدر دست پختش خوبه که تو داری چاق هم می‌شی!!

محمد دیده‌ غره ای به او راهی شد و باهم وارد پذیرایی شدند.

مادرش همانند همواره ظرفی پر از میوه جلویش گذاشت و هممدت لب زد:

– بابات میاد الان، فقط تورو خدا دعوا جاده نندازی باز!

بیچاره خبر نداشت امشامگاه خود دعوا و جقلب

بود….

امیر لب به اعتراض گشود.

– ای بابا انگار نه انگار ما آدمیم توی این خونه!

محمد هم از لجش لبخند زد. و همان موقع حاج مسلم از پله ها پایین وارد شد.

بعد از سلام و احوال پرسی دقیقا رو به روی محمد قرار گرفت.

– خانم خبر جمشاهده کرد و به محمد دادی؟!

محمد نگذاشت مادرش حرف بزند و اظهار کرد:

– بله حاج مسلم در جریان هستم باز دختر جمشاهده کرد پیدا کرمشاهده کرد…

این چه کاریه آخه حاجی؟!