ملورین با حالی داغون به دیواره اتاق عمل تکیه داد و سرش را در کف دستش گحرکت کرد.
چگونه میتوانست تحمل کند؟! حس میکرد دلش چنان درد میکند که حال از هوش میرود.
محمد روی زانوهایش نشست و کف دستش را روی شونه ملورین گذاشت، از طرفی محمد طاقت این حال ملورین را نداشت.
چند ساعت بعد دکتر از اتاق عمل بیرون زد، ملورین نمیاطلاع داشت آن همه دارو و شیمی درمانی روی مینو جواب میدهد یا نه نمیخبر داشت خواهر کوچولویاش تا چقدر دیگر پیشش میماند… زنده میماند…
محمد زود تر به طرف دکتر راهی شد،او بیشتر از ملورین دلواپس نباشد کمتر دلواپس نیست!
– اقای دکتر حال مینو چطوره؟!
دکتری که با روپوش سفید برگه به کف دست بود لب زد:
– حالش الان بهتره! اما بخاطر سن کمش هنوز در معرض خطر هست.
مینو میدانست که حال خواهرش دیگر مثل قبل نمیشود میخبر داشت آن مینو شاد و شنگول با دغدغه های بچگانه اش بر نمیگردد.
اشکی از چشمان مینو چکید.
– باید تو این حال چی کار کرد آقای دکتر؟! اول بار بهمون گفتند که بیماری اش زیاد خطرناک نیست و با یه عمل ساده خوب میشه! اما الان چی؟!…
#پارت251
محمد خوب میخبر داشت ملورین حال خوبی ندارد که با دکتر حرف بزند برای همین خودش با دکتر حرف زد.
متاسفانه بیماری مینو بخاطر آن زمانی که ملورین پاما در بساط نداشت که دارو هایش را تهیه کند انقدر پیش رفته بود که دکتر ها هم جواب درست حسابی به او نمیدادند و مشخص بود کاری از کف دستشان بر نمیآید.
محمد حاظر بود هر چه پول دارد خرج کند اما این حال مینو و ملورین را نبیند.
مینو که مرخص شد به سمت خونه حرکت کردند اما داخل ماشین حتی مینویی که انقدر پر سر و صوت بود چیزی نمیاضافه کرد، بخاطر دارو مسکن هایی که به او زده بودند بی حال توی بغل ملورین افتاده بود و خواب و بیدار بود.
به ویلا که رسیدند ملورین، مینو را داخل اتاقش گذاشت و به سمت اتاق خودشان رفت.
محمد با خستگی لباسش را در میآورد، ملورین حس خجالت و معذبی زیادی داشت، با سری پایین افتاده روی تخت نشست.
بعد از چند دقیقه ای که خاموشی کرده بود بیان کرد:
– محمد میخوام باهات حرف بزنم، میشه بیای بشینی؟!
محمد با لبخند خسته ای به سمتش برگشت و طبق گفته اش روی تخت قرار گرفت.
– جانم بگو؟!
ملورین باز هم سرش را پایین انداخت و شروع کرد با انگشت های دستش بازی کردن.
#پارت252
– راستش نیاز به مقدمه نداره این موضوع، میخوام یه راست برم سر اصل مطلب!
نمیدونم تا کی قراره حال مینو این طوری شه اما میدونم تو حقت نیست این حجم از استرس و بکشی! ببین محمد میدونم این پولا برا تو پاما نیست اما من قلبم نمیخواد همش سر بارت باشم!
محمد با کلافگی تمایل داشت وسط حرفش بپرد که اجازه نداد.
– بزار حرفم تموم بشه، توی همین مدت کوتاه تو کم زحمت نکشیدی.
اما تا کی قراره تو جور ما رو بکشی؟! نمیخوام تو بخاطر این مشکل مینو خسته بشی.
اخمی کرد و طاقت نیاورد:
– این چه حرفیه عزیز من؟! تو زن منی میفهمی؟!
لازمه بیام این شناسنامه خودم و شناسنامه خودت و بردارم بیارم نشونت بدم؟!
تو زن منی ملو، زنِ… من! متوجهی؟! درد تو، درد منم هست!…
کسی که انقدر خودم دوستش دارم، تو میگی برام زحمته؟!
نفس عمیقی کشیده و روی تخت دراز کش شد، دیدهانش را کمی بست تا قوای از دست راهی شده اش را به دست بیاورد.
#پارت253
– تو و مینو یه نورید برام ملورین، بخدا برای اامان بار حس میکنم هدف دارم تو حیاتم!
نمیخوام به هیچ وجه از دستت بدم.
فردا میریم، میخوام آروم آروم موضوع رو به بابام بگم بسه هر چی پنهونی داشتمت!
ملورین در حالی که بلند میشد لبخندی زد…
آرزو میکرد محمد هیچ وقت از او خسته نشود.
***
در اتاقش را باز کرده و به سمت میز ریاستش راهی شد. امروز قرار بود خانه پدرش برود و میخبر داشت جنگ اعصاب داشت!!
امیر طبق معمول بدون در زدن داخل اتاق محمد شد، محمد نگاهانش را بست و نفسش را با حرص بیرون داد.
– امیر!
من امروزگار اصلا حوصله ندارم بت گفته باشم.
این چه جور اومدنه؟! میخوای حرص من و دربیاری تو فقط.
امیر با خنده حرص درارش سیبی از روی میز برداشت و همین جور که با لذت گاز میزد بیان کرد.
– سلام داداش! منم خوبم فدات بشم که انقدر دلواپسمی، زن داداش چطوره؟!
#پارت254
محمد پلکی زد و چپ چپ نگاهش کرد.
– چرت و پرت بیان کردنت تموم شد؟! بجنب کار داریم پسر.
این مدتم که نبودم همه کارا رو میخوام چک کنم یه صورت جلسه بهم بده چیزی جا نیفته.
امیر با نگاه جدیِ محمد حساب کار کف دستش رسید و پوف کلافه ای گفت:
– باشه بابا میرم الان انجام میدم بدخلق خان.
محمد باز جوش نیاریا اما مولین انگار یه میل داشتگار دیگه برات کف دست و پا کرده ها.
با این حرف سرش را از پرونده هایی که بعد از چند هفته وقت رسیدگی به آن هارا داشت، بیرون کشید و نگاه وحشتناکی به امیر انداخت.
– داداش زهرترکم میکنی امروزگار با این نگاهات تو!
محمد نگاهش را با کلافگی گراهی شد و خسته لب زد:
– کسی نیست بهشون بگه این یارو بچس افتامشاهده کرد دنبالش زن جور میکنید؟!
– امشامگاه تمایل داشتی بری خونه منم باهات میام که حرف بزنیم، ایشالا از خر شیطون پایین مییاند.
– تو حرف نزنی خودش کمکه!
امیر ریز خندید و از در بیرون زد، ذهنش تا کنون تا این حد شلوغ و پلوغ نبود.
حتی نمیدانست شب باید از کجا شروع کند؟! از چه حرف بزند؟! میاضافه کرد ملورین را برای اولین بار کجا دیده است؟!
#پارت255
نفسش را خسته رها کرد، امروز بی حوصله تر از هر وقت دیگری بود.
بعد از این که امیر برایش پرونده هارا آورد و آن هارا مشاهده کرد کار های عقب افتاده اش را انجام داد.
بلاخره بعد از چند روزگار شرکت آمده بود، جدایی از ملورین حتی بعد از این همه وقت باز هم سخت بود.
وقت ناهار بود و همه برای استراحت کوتاهی تعطیل میشدند اما محمد میخبر داشت اگر به خونه برود دیگر نمیتواند به بقیه کار ها برسد.
کلافه تر از قبل مشغول شد ولی در اخر قلبش طاقت نیاورد و قصد کرد حداقل تماسی با ملورین بگیرد.
از پشت میزش بلند شد و شماره ملورین را گراهی شد.
به دو بوق نکشیده جواب داد.
– الو؟ محمدم!
محمد دلش برای دخترک غنج راهی شد، باور نمیکرد یک روزگاری قلبش برای صوتی یک هم بلرزد.
– جان محمد؟ قربون اون صوتی نازکت برم من.
خوبی شما کوچولوم؟!
– نه خوب نیستم محمد، دلم برات تو همین دو سه ساعت بهشدت تنگ شده.
از صبح تا حالا نگاهم به گوشیه تا بهم زنگ بزنی.
محمد که انگار با گوش دادن صدایش جان گراهی شده بود لبخندی زد.
– خب پس چرا خودت بهم زنگ نزدی قشنگ من؟!
#پارت256
– وحشت کردم سرت شلوغ باشه مزاحمت باشم، الان که متوجه شدم زنگ زدی انقدر خرسند شدم که حد نداشت.
نمیدونم تا شب چطور صبر کنم تا ببینمت…
دلم میخواد بیام پیشت!
محمد زبانش را روی لبانش کشید و بی هوا رویای لب های معشوقه اش به سرش خورد.
چه میشد اگر او آنجا بود؟! ذهنش سمت و سویی خوبی نمیرفت! کنترل تصوراتش هم دست خودش نبود.
با حس حرارت بدنش، گره کرواتش را باز کرد.
– محمد؟! هستی؟!
کف دستی به پیشانی عرق کرده اش کشید و لب زد:
– ببین با آدم چی کار میکنی که وسط شرکت واسه توعه نیم وجبی داغ کردم!
انگار ملورین هم بدش نمیوارد شد که با دلبری لبخند زد.
– من که چیز تحریک کننده ای ناضافه کردم!
– تو چیزیم نگی قلب من میخوادت!
ملورین با شیطنت و ناز گفت:
– حالا یه سر بیای خونه چی میشه؟!
– ای پدرسوخته کاری نکن پاشم بیام دیگه نرما!
– اوم، این جوری که بهتره!
محمد که حسابی برای ملورین قلب ضعفه گرفته بود نفس گرفت که ملورین تیر آخر را زد.
#پارت257
– مینو رو بردم محله قبلیمون خونه یکی از همسایه هامون، بردمش پیش دوستش یکم حال و هواش عوض بشه.
الانم از حمام اومدم بیرون!
محمد غرید:
– ملو نکن!
– با حوله قرار گرفتم رو تخت!
ملورین خوب میخبر داشت چطور محمد را دیوانه کند، البته که دروغ هم نبیان کرده بود.
ناهارش را که درست کرد حس میکرد تنش بوی سرخ کردنی گراهی شده برای همین دوش عجله ای گحرکت کرد و با زنگ خوردن گوشیش سریع بیرون اومد.
– لعنتی!
محمد این را زمزمه کرد و بی طاقت کشیده شد.
– دارم میام خانم کوچولو وای به حالت اگه لباس بپوشی!
کتش را چنگ زده و به سرعت از شرکت خارج شد، فکرش هم نمیکرد ملورین، دختری که انقدر خجالتی و سر به زیر بود حال این گونه او را شهوتی میکرد!
سوار ماشین شد و تا خانه به سرعت راند، جوری قلبش هوای دخترک را کرده بود که حتی اگر وسط جلسه مهمی بود آن را ول میکرد!!
با کلید در خانه را باز کرده و سریع به اتاق رفت.
ملورین جلوی آینه نشسته بود و خود را تماشا میکرد.
#پارت258
محمد با لبخند خیره به او نگاه کرد، ملورین که محمد را درون آینه دید برگشت و آرام سلامی کرد.
محمد جوابش را نداد اما در نگاهش هزار حرف بود!
– خانم کوچولو ناظهار کرده بودی انقدر بلایی شما؟
حالا با این گرگ گرسنه میخوای چی کار کنی؟!
ملورین مستانه خندید و موهای نم ناکش توجه محمد را جلب کرد، چقدر این دختر از نظرش قلبپذیر بود.
– حالا که اومدی موهام و سشوار میکشی؟!
– بله که میکشم دربیارش.
ملورین تبسمی زد و سشوار را از کمد درآورد و به کف دست محمد داد، با همان نیم متر حوله روی صندلی جلوی میز توالت جای گرفته بود و حالا تصویر هر دو در آینه بازتاب میشد.
محمد با دقت موهایش را به دو دسته تقسیم کرده و مشغول سشوار کشیدن شد.
ملورین هم از داخل آیینه نگاهش میکرد.
از نظرش انقدر این صحنه جذاب بود که نمیتوانست نگاهش نکند…
#پارت259
گویا که او حرفه ای ترین آرایشگر بود و حال داشت مشتری مهمی را آماده میکرد.
ملورین به این جدیتش تبسم زد و گفت.
– پس اون پسر کوچولویی که پشت تلفن باهاش حرف میزدم کجا رفت؟!
محمد از فکر بیرون وارد شد و تبسمی در آیینه به او زد.
– اونم به موقعش میاد به حسابت میرسه!
سشوار کشیدن موهای ملورین که تمام شد سشوار را روی میز گذاشت و در آیینه خیره همسرش شد.
حوله را کمی پایین کشید و با این کار ترقوه و قفسه سینه ملو را مشاهده کرد.
بدن های زیادی مشاهده کرده بود، چه تو پر… چه اسکینی… چه زن هایی که سال ها روی اندامشون کار کرده بودند تا اندامی خوب داشته باشند…
ولی نمیخبر داشت چرا اندام ملورینش خواستنی تر و هات تر برایش به نظر میوارد شد.
خم شد و با ولع کمر دخترک را بوسید، پوست تنش همسان کودکان نرم و خوش بو بود و حسابی از محم دل میبرد.
بلند که شد محمد پشت سرش ایستاد و حوله را پایین تر کشید جوری که ملورین از جلوی آیینه سینه های خودش را میمشاهده کرد.
ولی محمد پشت ملورین ماند و گردن لطیفش را با لب هایش نوازش کرد.
#پارت265
ملورین که تازه انگار متوجه درد دلش شده بود، لبش را گزید و سرش را در سینه محمد پنهان کرد.
– خانم خجالتی من بیا ببینم خوبی؟ چرا قایم شدی؟!
ملورین کمی از او فاصله گراهی شد.
– دلم یکم درد گحرکت کرد!
محمد تند نیم خیز شد و با مضطربی گفت:
– چرا باید درد بگیره؟! میخوای بریم دکتر فدات شم؟!
ملورین تبسمی از نگرانی اش زد و سرش را تکان داد.
– خدانکنه! نه نمیخواد یکم بخوابم خوب میشم.
تو دیرت نشه؟!
محمد دوباره دراز کشید و ملورین را در آغوش گحرکت کرد.
– میسپارم دست امیر باید شامگاه برم خونه بابام.
ملورین متوجه شد برای چه موضوعی میخواهد به آنجا برود اما سکوت کرد.
محمد کف دستش را نوازش وار روی شکم ملورین کشید تا دردش ملایم بگیرد.
– مینو رو کِی باید بیاری…؟!
– عصر میرم میارمش فعلا میخوام یکم اونجا باشه حال و هواش عوض شه.
هر دو میاطلاع داشتند تا یک ماه اخیر او باید به مرکز کودکان برود برای درمان.
– بسیار قلبم برای این بچه میسوزه، چقدر ذوق این خونه و وسایلش و داشت و حالا دیگه نمیتونه ازشون استفاده کنه!
محمد نفس عمیقی کشید و اظهار کرد:
– خدایی نکرده واسه همواره که نمیره! درمان که شد برمیگرده…
#پارت266
ملورین خسته آهی کشید. قلبش نمیخواست یک مو از سرش کم شود و میاطلاع داشت به محض اینکه وارد بیمارستان شود تمام موهایش را میزنند.
محمد دستش را روی تمام بدن ملورین میکشید تا ملایمش را ذره ذره به او منتقل کند.
ملورین هم با نوازش های آرامش بخش همسرش به خواب راهی شد.
ملورین با حس خفگی بیدار شد و متوجه دست حلقه شده دور گردنش شد.
نامیل داشته سرفه ای کرد و با مشاهده کردن صورت خواب آلود محمد پلک زد و با رگه هایی از خنده لب زد:
– محمدم؟! خفگم کردی دورت بگردم…
نگاهش به ساعت افتاد و با صوتی بلند تری اضافه کرد:
– هین! محمدد دیرت نشه! ناهارم که نخوردی…
محمد حتی یک سانت هم جا به جا نشد، عجیب بود که با صوتی جیغ ملورین هم حتی نظم نفس هایش تغییر نکرد.
ملورین کف دستی به صورتش کشید تا خواب از سرش بپرد و بار دیگر محمد را تکان داد و آوا زد.
این بار محمد تن ملورین را به سمت خود کشید و به جای حرف زدن بغلش کرد و سفت فشارش داد.
#پارت267
ملورین حرصی شده مشتش را به سینه محمد کوباند.
محمد با چشم های بسته خسته هومی اضافه کرد و و به سختی صوتیش را پیدا کرد.
– ملو، میمونی تو بغلم تا بخوابم بار دیگر!
ملورین این بار با ملایمت موهایش را نوازش کرد و لب زد:
– پاشو محمد، کارات و برو انجام بده شب تا صبح تو بغلم بخواب…!
محمد تک خنده ای کرد و ساکت چشم هایش را نیمه باز کرد.
– جون، خوب بلدی با چی هوشیارم کنیا!!
ملورین لبخند زد و کشیده شد.
– تا من ناهار و میکشم قد بلند شو یه آبی به کف دست و صورتت بزن.
ملورین به سمت آشپزخانه راهی شد تا میز را آماده کند محمد هم به سمت سرویس بهداشتی راهی شد.
کمی دیرش شده بود اما خیالش راحت بود امیر اونجاست و کار هارا تا حدی جمع میکرد.
امشب حتما باید زود تر کار را تعطیل میکرد و به خونه پدرش میرفت.
میاطلاع داشت رسیدنش امروز اینجا کار درستی نبود…
ولی چه میکرد؟! چه میکرد که ملورین را نمیتوانست از خود دور کند… رسما معتاد دخترک شده بود!
#پارت268
محمد روی صنقلبی نشست و خیره ملورین شد، ملورین برای محمد غذا کشید و محمد همچنان خیره او بود.
بلاخره کف دست از چشم دوختن به او برداشت و لب زد:
– زودی بیا روی پام بشین ببینم، یعنی نمیخوای از تک تک لحظاتمون استفاده کنیم؟!
ملورین لبخند زد و روی پای او قرار گرفت. محمد قاشقی پر کرد و نزدیک دهان او برد.
خوب میدانست ملورین هم مثل او خسته و گرسنه بود ولی ترجیح میداد اول غذا را دهان او کند.
ملورین با تبسم غذا میخورد و نگاهش به محمد بود.
– خودتم بخور محمد، همش و که دادی به من.
محمد لبخندی زد و کمی هم خودش خورد، بعد از تمام کردن غذایش محمد خداحافظی کرد و به سرعت به سمت شرکت راهی شد.
***
کار هایش که تمام شد با امیر همیشه خوش خنده به سمت منزل پدرش حرکت کردند.
نمیاطلاع داشت چه چیزی در انتظارش است. اما میتمایل داشت تمامش کند، تا کی قرار بود دختر برایش پیدا کنند در حالی که او زن داشت؟!
امیر هم انگار فهمیده بود که محمد بسیار بی حوصله است و برای همین امشب خبری از نمک پرونی هایش نبود.
وقتی رسیدند مادر محمد سریع بیرون آمد و محمد عین همیشه به او سلام کرد.
#پارت269
– دورت بگردم من بلاخره یه بار اومدی اینجا و آب نرفتی خداروشکر!
امیر با گوش دادن این حرف، نتوانست نخدد و زیر خنده زد، محمد چپ چپ نگاهش کرد.
مادر محمد که جلو تر حرکت کرد امیر ملایم زیر گوش محمد لب زد:
– بیچاره نمیدونه زنت انقدر دست پختش خوبه که تو داری چاق هم میشی!!
محمد نگاه غره ای به او رفت و باهم وارد پذیرایی شدند.
مادرش همانند همیشه ظرفی پر از میوه جلویش گذاشت و هممدت لب زد:
– بابات میاد الان، فقط تورو خدا دعوا راه نندازی باز!
بیچاره خبر نداشت امشامگاه خود دعوا و جقلب
بود….
امیر لب به اعتراض گشود.
– ای بابا انگار نه انگار ما آدمیم توی این خونه!
محمد هم از لجش لبخند زد. و همان موقع حاج مسلم از پله ها پایین آمد.
بعد از سلام و احوال پرسی دقیقا رو به روی محمد نشست.
– خانم خبر جمتوجه شد و به محمد دادی؟!
محمد نگذاشت مادرش حرف بزند و گفت:
– بله حاج مسلم در جریان هستم باز دختر جمتوجه شد پیدا کرمتوجه شد…
این چه کاریه آخه حاجی؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن