تمایل داشت کف دستش را بالا بیارد که محمد رو به زن غرید.
-دفعه آخرته تو و اون شوهر حرومزاده گه اضافی میخورید وگرنه جوری میکنمتون تو گونی میبرمتون جایی که عرب نی انداخت، اون کف دستتم میاری پایین تا خردش نکردم.
محمد روی پاشنه پایش چرخید و رو به جمعیت اضافه کرد:
-نه تنها با این زن و شوهرم بلکه با تک تکتونم کافیه بفهمم این دو خواهر نگاههاشون پر باشه از شر و ورهای شما.
نگاهی به جمعیت غرق در خاموشی انداخت و بلند اضافه کرد:
-حالام هِری.
همگی از ترس محمد پخش وپلا شدند و هر کس جادهی خونه خودش شد، ملورین نگاههای نمناکش رو بالا گراهی شد و با قدردانی نگاهش کرد.
بعد کف دست مینوی وحشت کرده را گرفت و همجاده خود به سمت خانهاشان برد، محمد کف دست لرزانش را مشاهده کرد که جان نداشت حتی داخل قفل در بیندازد و آن را باز کند.
بنابراین جلو حرکت کرد و کلید را از کف دستهایش بیرون کشید، در را باز کرد و به هر دو اضافه کرد:
-برید تو الان منم میام.
ملورین بهشدت قلبش میتمایل داشت مانع داخل وارد شدن محمد شود ولی رویش نمیشد، مخصوصا اینکه آنطور ازش دفاع کرده بود.
ولی ازش ناراحت هم بود، منطقش میبیان کرد که کار محمد اشتباه بود چراکه همانطوریاش اسمش سر زبان بود با این بی آبرویی و پچ پچهای همسایهها بابت محمد قطعا زندگی برایش سخت تر هم میشد.
با این بودجه ناچیزی هم که داشتند نمیتوانست ریسک کند و خانه دیگری را بخرد، اصلا نمیتوانست خانه بخرد باید اجاره میکرد که توان مالیاش را نداشت.
محمد به داخل ماشینش برگشت، جایی پارکش کرد و بعد از برداشتن برگه چک و کیسه مواد خوراکی از ماشین پیاده شد.
با دیدن سوپرمارکت کوچکی مسیرش را به آن سمت کج کرد و برای مینوی کوچک که وحشت کرده بود مقداری خوراکی خرید بلکه بتواند حواسش را کمی پرت کند.
با دستهای پر سمت خونه ملورین راهی شد، کیسهها را زمین گذاشت و نگاهی به کوچه خلوت انداخت.
دست داخل جیبش کرد و کلید را بیرون کشید، در را باز کرد و بعد از برداشتن وسایل با پا در را بست و قدمی جلو گذاشت.
حیاط منزل بهشدت کوچک و نقلی بود ولی از تمیزی برق میزد، معلوم صاحبش بسیار به آن رسیدگی میکرد.
ملورین از جایش کشیده شد که مینوی وحشت کرده به او چسبید.
-نترس آجی دیگه آزارمون نمیدن.
سمت در حرکت کردن و نگاه انداخسریع که محمد کفشهایش را در آورده بود تا وارد خونه بشود، با مشاهده کردن ملورین سرجایش ایستاد و به چشمهایش خیره شد.
ولی ملورین به کف دستهایش نگاه میکرد، بدجور نازک و نارنجی شده بود فکر میکرد اینها صدقههای او بودند؟ نمیمیل داشتشان.
محمد مسیر نگاه ملورین را دنبال کرد و اضافه کرد:
-میشه بری کنار خسته شدم.
ملورین به خودش جنبید و از جلوی در کنار راهی شد، قطعا هیچکدام از وسایل را تحویل نمیگرفت.
به آشپزخونه حرکت کرد و زیر سماور را روشن کرد، محمد به مینو نگاهی انداخت و کیسه پر از خوراکی را با تبسم تحویلش داد.
-بیا عزیزم این مال شماست.
مینو انگشت به دهان خیره محمد بود، نمیدانست میتواند از کف دست این مرد غریبه خوراکی بگیرد یا نه. میهراسید ملورین از کف دستش ناراحت شود.
-بیا بگیر دیگه.
مینو لبهایش را غنچه کرد و اضافه کرد:
-میترسم آجی ملورین ناراحت بشه.
محمد ابرویی بالا انداخت و همانطور که روی زمین میقرار گرفت، کیسه خوراکیها را زمین گذاشت و به پشتی قرمز رنگ تکیه داد.
-به هر حال اینها برای توئه، ملورین از کف دستت ناراحت نمیشه.
مینو صوتیش را بالا برد و اظهار کرد:
-آجی میتونم خوراکیها رو از این آقاعه بگیرم؟
ملورین که چایی دم میکند، دیدههایش را محکم روی هم فشار داد.
-آجی میتونم؟
ملورین نفسش را به بیرون فوت کرد و اضافه کرد:
-آره مینو جان، از آقا تشکر کردی؟
مینو خندهای کرد و با کف دست زدن شادی کنان سمت پلاستیک خوراکی ها رفت، از داخلش پاستیلی را بیرون کشید و اضافه کرد:
-ممنون عمو بابت خوراکیها
کیسه خوراکیها را برداشت و به آشپزخونه برد.
ملورین سینی چایی را از روی اپن برداشت که مینو خوراکیها را در کابینت آهنی سفید رنگ قرار داد و با تبسم همجاده خواهرش بیرون رفت.
ملورین چایی را مقابل محمد قرار داد و خودش رو به رویش جای گرفت، مینو به او تکیه داد.
محمد به کیسهای که مولینش داده بود اشاره زد و اضافه کرد:
-یخهاشون آب میشه، ببر بذار توی یخچال.
ملورین آب دهانش را قورت داد و خیره به فرش گفت:
-از مادرتون تشکر کنید، من احتیاجی ندارم. بابت خوراکیها هم ممنون حتما در اسرع وقت پولش رو میدم.
محمد که منظور ملورین را خوب فهمیده بود ابرویی بالا انداخت و لیوان چایی را برداشت، این دختر تحت هر شرایطی عزت نفس داشت و این برای محمد جالب بود.
حتی خواهرش مینو هم دست کمی از او نداشت، طوری تربیتش کرده بود با اینکه اضافه کرده بود ملورین غمگین نمیشود ولی او ترجیح داده بود باز از خواهرش اجازه بگیرد.
جرئهای از چایش را نوشید و بیان کرد:
-اون رو مولین داده، اگر میتونی برو تحویل خودش بده. در ضمن خوراکیهام مال تو نبود من برای دوستم مینو خریدم.ر
نگاهکی تحویل مینو داد که تبسم دندان نمایی ازش تحویل گراهی شد، کف دستش را دراز کرد و به مینو بیان کرد:
-بیا اینجا زیباه، بیا پیش من.
مینو به ملورین نگاه انداخت و چون دید او دیده باز و بسته کرده به سمت عموی جدیدش محمد حرکت کرد.
محمد کف دستی به موهای فر مینو کشید و تبسمی زد.
-کاش منم خواهری به زیبایی تو داشتم.
مینو خندهای کرد و زیرا یخش آب شده بود با محمد شروع به بازی کرد، در این میان ملورین که متوجه شد حریفش نمیشود کیسه خوراکیها را به آشپزخانه برد.
صدای قهقههای مینو و محمد را که گوش داد تبسمی زد، خوب بود که داشت کاری میکرد تا دعوای چند دقیقه قبل را خواهرش فراموش کند.
یخچال را باز کرد و به جای میوه نگاه انداخت، یک سیب و پرتقال مانده بود.
آن را داخل بشقاب کوچک گل سرخی قرار داد و همراه چاقو به کف دست محمد داد و دوباره مسیری آشپزمنزل شد، سخت مشغول چیدن وسایل داخل فریزر خالی منزلاشان بود.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن