کف دستی به ریشش کشید و گازی داد، پشت ماشین بیام و سفید رنگ توقف کرد و بوقی زد.
ملورین ولی بی اهمیت به مسیرش ادامه میداد که شیشه را پایین کشید و اسمش را صدا زد.
-ملورین.
دختر با شنیده شدن اسمش از زبان کسی سرجایش از حرکت ایستاد و به سمت صاحب آوا برگشت با متوجه شدن محمد وقت را تلف نکرد و به سمت ماشینش حرکت کرد، بهشدت خطرناک بود اگر لج میکرد و خودش برمیگشت.
داخل ماشین که نشست کیسه را روی پاهایش گذاشت که ران پایش بخاطر کیسه خنک شد، سر به زیر شد و با آوای آرامای بیان کرد:
-ممنون از لطفتون.
محمد سرعتش را بالا برد و اظهار کرد:
-شامگاه بریم خونه من.
ملورین به سرعت سرش را بالا آورد و گفت:
-من که بیان کردم به پدرتون چیزی نگفتم!
محمد که دید اینطور بهتر است پوزخند صوت داری تحویلش داد و گفت:
-من از کجا مطمئن بشم؟ هاه؟
ملورین نگاه درشت کرده به سمتش برگشت و گفت:
-به جون خواهرم به کسی چیزی نگفتم، اصلا اگر میبیان کردم که پدرتون بیچارهاتون میکرد.
محمد سرعت ماشینش را پایین آورد و با خود در ذهنش گذراند دختر زرنگی به نظر میرسید با این حال سؤال کرد.
-نه، بعدم این چه حرفی بود که تو زدی؟
-خب این همه اصرار شما یعنی یه جای کار میلنگه، یعنی میوحشت کرد خانوادتون بفهمه.
محمد لبخندش را به زور قورت داد و اضافه کرد:
-به هر حال میریم.
-نمیتونم مینو منتظر منه، میترسه اگر خونه نباشم باید برم خونم.
وقتی آواقت در حرفهایش باعث شد جادهنما بزند و مسیر را به سمت پایین شهر دور بزند.
هر دو تا مقصد سکوت کرده بودند و ملورین هر از گاهی به کیسه داخل کف دستش نگاه میکرد و تبسم میزند.
با این وسایل خورد و خوراک چند ماهشان جور شده بود و فقط مجبور بود پول داروهای مینو را بدهد.
محمد با مشاهده کردن ملورین آب دهانش را به سختی قورت داد، مثل اینکه واقعا محتاج بود که با چند تا بسته خوراکی اینطوری مسروری میکرد.
با یک کف دست فرمانش را گحرکت کرد و دستش را جلو برد، ملورین خودش را جمع کرد و به محمد نگاه انداخت.
در داشامگاهورد را باز کرد قرصها را کنار زد، کف دستش را بیشتر دراز کرد و حواسش را به جلو داد.
کف دستش که به پول هایی که در داشامگاهورد خورد برداشت و به ملورین اظهار کرد:
-در داشامگاهورد رو ببند.
ملورین سر تکان داد و این کار را انجام داد، در حال رسیدن به مقصر بودند که یک کف دسته تراول دستش داد.
دختر همونطور به کف دست محمد خیره شده بود که توی هوا تکانش داد.
-بگیر دستم خشکشد.
-این چیه؟
-بگیرش.
ملورین از دستش گحرکت کرد و سوالی به نیمرخش چشم دوخت.
-برای خرج دوا و درمون خواهرت به دردت میخوره.
ملورین بغضی کرد این خانواده بیشتر از هر کسی به دادش رسیده بودند، همسایههای چندین سالهاش که اصلا برایشان اهمیتی نداشت که با چه چیزی دست و پنجه نرم میکرد.
به سر کوچه که رسیدن با متوجه شدن مینو از جاده دور که گریه میکرد، حس کرد دلش نمیزند.
-نگه دارید.
محمد با تعجب به سمت ملورین برگشت که هراسان نگاهش میکند.
-گفتم نگه دارید.
محمد دوبار پشت سر هم پلک زد و احساس میکرد که این صدای از ملورین نیست، قد بلند به سرش داد زده بود نگه دارد.
وقتی مصمم دید ملورین به کف دستگیر در چنگ میزد، با اینکه ماشینش در حال حرکت باز نمیشد اما نگه داشت.
ملورین از جایش پرید و به سرعت سمت جایی راهی شد، محمد انگشت اشاره کف دست چپش را روی لبش گذاشت و نگاه صحنه رو به رویش انداخت.
گوشاش که زنگ خورد نگاهش به کیسهها و برگه چک افتاد، بدون اینکه به زنگ گوشیاش اهمیت بدهد از ماشین پیاده شد و به در تکیه داد.
در آن بلبشوی مسیر افتاده کسی حواسش به ماشین مقلب بالا و پسری که به آن تکیه داده بود، نبود.
زنی در حال فریاد زدن بود و ملورین بی سر و صدا فقط به آسفالت خیابات نگاه میکرد، دختر بچهای به پایش چسبیده بود و با ترس نگاه میکرد.
محمد کف دست در جیب شلوارش کرد و پاکت سیگار وینستونش را بیرون کشید، نخی در آورد و به سیگارش فندکی زد.
-کثافت آشغال از وقتی پاتو گذاشتی تو این خراب شده زندگی رو ازمون گرفتی.
پکی به سیگارش زد و باز خیره صحنه رو به رویش شد، عدهای زن و مرد دورشان حلقه زده بودند و در گوش هم پچ پچ میکردند.
یکی از مردها که محمد احساس میکرد نسبتی با آن زن سلیطه میان میدان دارد، شروع کرد به حرف زدن.
-نیره من که حرف بدی نزدم، اظهار کردم این دختر هم سر و سامون بگیره.
زن همان مرد را نشان ملورین داد و گفت:
-بفرما تحویل بگیر دختر هرزه، معلومهتو آشغال نشستی زیر پای شوهرم و براش قلببری کردی که زل زده تو دیدهام و میگه میخوام این دختر رو بگیرم.
محمد پک آخری به سیگارش زد و با اخم فیلترش را زیر پایش خاموش کرد، زن دیگری هم جلو حرکت کرد و به ملورین سر به زیر سیلی زد.
-کثافت، نیره راست میگه. اصلا این خونه رو کردی فاحشه خونه و این محل رو بدنام کردی، توی جندهی پتیاره.
مینو بیشتر به پای خواهرش چسبید و محمد از همان دور شانه های لرزان ملورین را متوجه شد، حرفهای همان زن هم باعث شد خون در صورتش بدَود.
قدمهای کشیدهی برداشت و خودش را وارد این مهلکه کرد، به ملورین نزدیک شد و رو به زن بیان کرد:
-حرف دهنت رو بفهم زنیکه، هر چی که لیاقت خود پتیاره و اون شوهر هیزته بار بقیه نکن.
همه در خاموشی به محمد چشم دوختند و بار دیگر پچ پچ ها از سر گرفته شد، شوهر مرد جلو رسید تا خودی نشان بدهد منتهی قدش تا کمر محمد میرسید.
هراسیده از هیکلی بودن محمد قدمی عقب گذاشت و پشت زنش قایم شد، با اینکارش محمد پوزخندی زد و به نگاههای زن سلیطه خیره شد.
زن کف دست به کمر شد و بیان کرد:
-جنابعالی کی باشی؟ یکی از مشتری های خانم؟
محمد قدمی جلو گذاشت و رو به زن گفت:
-تو کی میشی؟ مفتش محل؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن