سوگند یک لیوان آب پر میکند و تمامش را یک جا سر میکشد.
با ترس به سیاوش نگاه میکند.
تازه چند روز بود که سیاوش حرف احمقانهاش را فراموش کرده بود و مثل سابق رفتار میکرد.
با حرف امشب متین، کی دوباره قرار بود صلح کند خدا میدانست…
متین کنجکاو میپرسد:
– پسره رو میشناختی؟
با عصبانیت نگاهش میکند.
توانایی جویدن خرخره اش را در لحظه دارد…
متین جبهه جبه میگیرد:
– چته؟ خودت بیان کردی هرکی اومد بگم دوست دخترمی تا اذیتت نکنن امشامگاه!
سوگند بی اختیار می نالد:
– از کجا باید میدونستم سیاوش میاد تو این خراب شده؟
متین میپرسد:
– چیکارته؟
گیج نگاهش میکند.
لب میزند:
-خودمم نمیدونم… فقط میدونم الان تا یه ماه باز غیضم میکنه!
متین چرخی به چشمانش میدهد و با اضافه کردن:
– خدا شفات بده.
از سوگند جدا میشود.
سوگند که از دید سیاوش خودش را خارج کرده بود، با دیدن نگاهان بستهاش، کمی جلو میرود و با ایما و اشاره به آرش میگوید کنارش بیاید…
آرش به دور و برش نگاه میکند.
سوالی به خودش اشاره میزند:
– من بیام؟
سوگند عاقل اندر سفیه نگاهش میکند.
آرش از جایش کشیده میشود و با طمانینه سمتش میرود.
نیشخند میزند.
نرسیده تکهاش را میپراند:
– به به… خانوم متاهل و متهعد!
سوگند با صورت مچاله می گوید:
– مرگ… سیاوش چی میاضافه کرد؟
آرش چنگی به موهایش میزند و خونسرد جواب میدهد:
– هیچی… بیان کرد با دوست پسرت اومدی.
– دوست پسر سر قبرم؟
آرش دوقلب میگوید:
– منم اظهار کردم هیچکس خر نمیشه بیاد تو رو بگیره ها… اما این داداشمون اصرار داشت یکی خر شده!
سوگند با پایین موهایش بازی میکند.
– متین هم دانشگاهیم بود. امروزگار کلی اصرار کرد بیان کرد مهمونی داره منم بیام. دیگه حوصلهم سرحرکت کرده بود اومدم. بهش اضافه کردم هرکی اومد بگه دوست پسرمه تا مزاحمم نشن!
قهقههی آرش قد بلند میشود.
به سیاوش لش کرده نگاهی میاندازد و با خنده میگوید:
– طفل معصوم پس الکی خودشو به چوخ داد؟
سوگند دلواپس میپرسد:
– حالش بده؟
– الکل خورد… سیگار هم کشید.
آرش را بی اختیار سرزنش میکند:
– پس تو اونجا چی بودی که گذاشتی بخوره؟
نگاه آرش گرد میشود.
– ببخشید؟ حالا یه چیز هم بدهکار شدم؟ جنابعالی بی هماهنگی دوست پسر دار می شی.
با کف دست به سیاوش اشاره میزند و ادامه میدهد:
– اون مرتیکه ملعون یهو آمپرش میچسبه فرق عن و گوشت کوبیده رو تشخیص نمیده؛ شات ودکا تکیلا رو جا آب میره بالا…
ایندفعه به خودش اشاره میکند:
– حالا یهویی من مقصر شدم؟
فقط چپ چپ نگاهش میکند.
سیاوش یک ضرب سرش را بلند میکند و گیج به سوگند خیره میشود.
سوگند میگوید:
– من میرم پیش سیاوش…
از وسط سالن که میخواهد رد شود، ناگهان چراغ ها خاموش میشود و آهنگ تانگو پخش میشود.
با دیده گرد به بلبشوی مقابلش نگاه میکند.
عسلی های خمار شدهی سیاوش، کنجکاو حرکات سوگند را دنبال میکند.
از بخت بد، قبل از اینکه خودش را از پیست رقص خارج کند، پسری مست و پاتیل تر از سیاوش، کف دستش را دور کمر سوگند حلقه میکند.
آرش که ریز به ریز صحنه ها را نظاره میکرد، با متوجه شدن اتفاقی که افتاد؛ لبش را محکم گاز می گیرد.
– تو دیگه مردی سوگند… خدابیامرز شدی…
سیاوش طوری کشیده میخندد که سرش به عقب پرت می شود.
نیکوتین و الکل اثرش را خیلی زودتر از تصور روی خون تمیز سیاوش گذاشته.
کشیده بلند می گوید:
– فقط واسه ما ادا تنگاس… مظلوم نمایی و اشک و آهش واسه ماست… عشق و حالش مال یکی دیگه!
در حالی که سوگند بین دستان پسرک مست تقلا میکند تا رها شود؛ سیاوش خون خونش را میخورد.
– آره دیگه… دوست پسر داره خانم، با یکی دیگه میرقصه، تو فرانسه هم که با بوس صبح بخیر میگن. این وسط هم اسکلِ امل ماییم!
سوگند با حرص به پسرک شل و ول نگاه میکند و عصبی زانویش را وسط پای پسرک میکوبد.
– بیناموس!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن