رمان مرا برای خودم بخواه پارت ۱۴

یکبار بیان کرده بودم .

اکنون که اینگونه نگاهم میکرد ، نمیتوانستم مجدداً آن حرف را به زبان بیاورم .

جلو می آید

در صورتم خم میشود و مجدداً میپرسد

+ جویا شدم چی گفتید ؟!

نفس هایم در سینه حبس میشوند .

ناخن هایم را به کف کف دستم فشار میدهم و لب از لب باز میکنم که مدیر به کمکم می آید

× فقط از سر دلواپسی اظهار کرد جناب سلیمی … اینجا همه برای بچه ها وقت میذارن … همه عاشق بچه هان .

نگاه آخرش را حواله چشمانم میکند

+ خوبه … بهتره این دفعه اخر باشه .

سمت در میرود و از مهد خارج میشود .

تنم میلرزد

خانم رحیمی جلو می آید و اخمی نثارم میکند

× شما نمیتونی جلوی زبونت رو بگیری ؟؟

_ من ..فقط حقیقت رو بیان کردم .

× حقیقت رو لازم نیست همیشگی بگی … پدرش اینجوری برای بچه اش صلاح مشاهده کرده . ما حق نظر دادن نداریم .

کف دست های عرق کرده ام را به پایین مانتو ام میکشم

_ اتفاقا این اشتباه شماس که نابود شدن اون بچه رو میبینین و خاموشی میکنین .

ابرو بالا می اندازد

× دو هفته بیشتر اینجا نیستی خانم حکمت … بهتره کمترش نکنی .

میگوید و سمت اتاقش میرود

وقتی برمیگردم ، همه معلم ها و خدمه در حال خیره شدن به من اند

شهلا جلو می آید

× وای دختر … چیکار کردی ؟ با آقای سلیمی دهن به دهن نذار .

_ اگر اون پر رویه … من پر رو ترم

× باشه باشه … فقط بحث الانت نیست … آقای سلیمی فرد مهمیه . یکم احساس کنه که داری اذیت میکنی بچه شو ، راحت میتونه کاری کنه که هیچ جا استخدامت نکنن … اون حرفی که زد ، راست بود .

کف دستم را میگیرد و مرا سمت یکی از اتاق ها میبرد .

نیم نگاهی به بچه ها که مشغول بازی بودن می اندازد و صدایش را پایین تر می آورد

× یکی از معلم های اینجا رو چون سعی داشت بچه اش رو از اون کنج بیرون بیاره و بکشونتش تو جمع بچه های دیگه ، از این جا اخراج کرد …

میشناختمش اون دختره رو … میگفت بعد از اون هرجا حرکت کرده دیگه استخدامش نکردن ..

#part_32

مگر چه کاره بود او ؟!

پوزخند میزنم

شهر هرت نبود که هر کاری آن مرد میخواهد انجام دهد .

_ مگه الکیه؟!

در ضمن از نظر من اون معلم حتما یک مشکل دیگه داشته . و گرنه به خاطر اینکه داره به بچش لطف میکنه اخراجش نمیکنه …

شهلا ولی چشمانش را ریز میکند و آوایش را پایین تر می آورد .

× ببین من از کسی گوش دادم که آقای سلیمی یکی از مقامات قد بلند پایه دفاعیه .

چی قد بلندی میگویم که او کف دستش را روی دهانم میگذارد ..

× میگن حیاتش به‌شدت معماماه … حتی ماشینی که سوار میشه هم سطح بالا نیست … نور پایین زیستن میکنه کلا

_ حالا زیرا زندگیش اینطوریه قلبیل میشه که مقام دفاعی باشه ؟!

شهلا محکم روی پیشانی اش میزند

× از اون مقام های دفاعی که فکر میکنی نه … از اون گشت های ویژه … فکر کنم از اوناست .

شانه بالا می اندازم

فکر درگیر ان دخترک مظلوم میشود .

_ هر کسی هم که باشه ، هر قلبیلی هم که داشته باشه ، حق نداره با بچش اینطوری راهی شدار کنه . علنا داره اینده بچشو نابود میکنه .

× منم میدونم اینو … اما باهاش در نیوفت … اول جوونی بدبختت میکنه .. کل شهرو باید بگردی تا یکی بهت کار بده .

مدیر که ناگهانی وارد اتاق میشود ، تند از هم فاصله میگیریم .

من خودم را با جمع کردن لگو ها مشغول میکنم و شهلا هم سرگرم بازی کردن با بچه ها میشود .

× خانم حکمت ؟!

سر بالا می اورم و با استرس به مدیر نگاه میکنم

× چند لحظه تشریف بیارین .

نگاه بقیه به خودم را نامشاهده کرده میگیرم

سری تکان میدهم و پشت او حرکت میکنم

به اتاقش که میرسیم ، در را میبندد .

کف دست به سینه نگاهم میکند و اخطار میدهد

× من نمیخوام دیگه همچین جوّی رو توی مهدم ببینم . شما حق دهن به دهن گذاشتن با خانواده بچه ها رو ندارید … حالا از بین این همه دختر بچه ، دست گذاشتین روی اون دختر ؟!!

نمیخواست تمامش کند ؟!

_ بهم بیان کردین متوجه شدم … من که نمیدونستم اون دختر مشکل داره .