رمان ماه یا ماهی پارت ۱۰

***

چندین سال بود که گریه نکرده بود ولی فشار زیاد رویش باعث چکیدن اشک هایش روی میز چوبی کافه شده

نه پاما داشت که بتواند وکیلی چیزی بگیرد

نه راه ارتباطی با حمیدی که خارج حرکت کرده بود

نه میتوانست خود خواه باشد و به خواهرش بگوید

به بن رسیده بود

اینجا رسما برایش آخر خط بود

هیچ کاری نمیتوانست بکند برای نجات خودش و کافه اش

برای اولین بار احساس کرد نیاز دارد به یک حامی

درسته که ملیحه خانوم و آقا اسماعیل را داشت اما آن دو انقدر درگیر خدابکاری پسرشان بودند که دیگر برای ماهلین فرصتی نمی ماند

آخر پسرشان نامزدش را حامله کرده بود و حال پدر آن دختر جنجال راه انداخته بود

همین باعث شده بود ماهلین احساس تنهایی بیشتر کند

نداشتن کسی ک گند کاری هایش را جمع کند برایش دردناک بود

او دیگر کسی را نداشت

تنهای تنها بود

و چقدر این تنهایی بعد از سالها برایش دردناک بود

روز هایی بود ک ساعت ها میجای گرفت و آرزو میکرد که ای کاش از شرشان خلاص شود و حال…‌

آوای زنگوله بالای در باعث شد سرش را از روی میز بردارد و به سمت در بچرخد

با مشاهده کردن امیر علی نفسش را به بیرون فرستاد و ایستاد

با آوایی که سعی داشت صاف باشد گف: سلام… خوش اومدی.. چی میخوری بیارم؟؟؟

نگران بود

اگر امیر علی وارد شده بود تا اورا تحمتوجه شد کند ک از ترگل دور شود باید چیکار میکرد؟؟؟

از خوانواده تازه پیدا کرده اش باید کف دست میکشید؟؟؟

امیر علی روی صندلی روبه روی ماهلین نشست و گف: باید با هم حرف بزنیم… بشین… چیزی نمیخوام…

ماهلین نشست و خیره امیر علی شد

امیر علی کف دست هایش را روی میز گذاشت و گف: ترگل برام از همه چیز مهم تره ماهلین… و الان بچه امون هم به همون اندازه مهمه… میدونم سلطانی ها از هم جداتون کردن و تو هیچ خاطره ای از ترگل یا پدر مادر واقعیت نداری ولی اون تو رو یادشه و عاشقته….

امیرعلی همین بود… همیشه رک بود و بی رودروایسی حرفش را میزد

ماهلین خوب میدانست که ترگل دوستش دارد

تا مدت ها میترسید دوست داشتن او هم مث دوست داشتن سلطانی ها باشد برای همین بعد از گم و گور کردن خودش اورا زیر نظر گراهی شد…

میدید که ترگل دنبال اوست… میدید که عکس بچگی اش را بغل میکند و در خلوتش گریه میکند

ماهلین گف: من خواهر نداشتم… یعنی میدونی اونا هیج وقت شامگاهیه خوانواده واقعی نبودن … نمیدونم خواهر داشتن و اصلا خواهر بودن چه شکلیه…

اشک درون دیدهانش جمع شده بود

چقدر این روزگار ها قلب نازک شده بود!!!

امیر علی کف دستانش را دراز کرد و دست ماهلین را گراهی شد و گف: ترگل همه شو بهت یاد میده ماهلین!!! اومدم اینجا که بگم وقتی خودتو نشون دادی تونستم بفهمم با فامیلی سعیدی داری زیستن میکنی و فهمیدم با پسر صاحب ملک اینجا مشکل پیدا کردی… حقیقتا فکرشو نمیکردم از فامیلی اصلیت استفاده کنی…

نفس عمیقی کشید و ادامه داد: تو انقدری خواهر بودن بلدی که به ترگل ناضافه کردی که اومدی پیشش تا وکالتت رو قبول کنه…

ماهلین لعنتی برخودش فرستاد

حال اگر امیر علی او را از دیدن ترگل منع کند چه؟؟؟

ماهلین با آوایی که سعی داشت لرزشش را کنترل کند اما موفق نبود گف: نمیخوای بزاری ببینمش؟؟؟

امیر علی لبخندی زد و گف: من ک نمیتونم تو رو از خونه ات بیرون کنم ک…

ماهلین صورتش از شرم قرمز شد

امیر علی میاطلاع داشت که او خونه روبه روی اپارتمانشان را خریده و از پشت پنجره نگاهشان میکند

امیر علی با مشاهده کردن قرمزی صورت دخترک لبخند عمیق تری زد و گف: ماهلین تو برام مث خواهر نداشته امی… منو ترگل کمکت میکنیم که مغازه تو از کف دست ندی… تو سرقفلی اینجا رو داری و حمیدی هیچ غلطی نمیتونه بکنه… در عوض ازت میخوام به جای اینکه از دور ترگل رو ببینی بیای پیشش و تو طول روزگار باهاش وقت بگذرونی… قبوله؟؟؟

ماهلین باید خر میبود اگر قبول نمیکرد

شاید این شروعی جدید بود

اعتمادی بار دیگر بود

شروعی با خانواده ای جدید

شروعی با خواهر خونی اش

شروعی که میتوانست سرنوشتش را تا ابد تغییر دهد

***

ببخشید بابت کوتاهی این پارت

فردا این موقع هم بار دیگر یه پارت میدم تا کوتاهیش جبران شه🙂🙂