فلور : به نظر میاد امیر بهشدت تورو دوست داره.
_خودمم همین حس رو دارم و نمیدونم باید چیکار کنم.
من واقعا نمیخوام خودم رو درگیر این مسائل بکنم.
با هزار بدبختی و زجر به اینجا رسیدم.
دلم میخواد موفق بشم برای خودم کسی بشم، نمیتونم با قلب بستن ریسک کنم.
فلور چیزی نبیان کرد، بعد از پارک ماشین باهم پیاده شدیم و به طرف ورودی کافه حرکت کردیم.
انقدر ذهنم درگیر بود که حتی نمتوجه شدم کافه چه مقلبیه یا چه دکوری داره.
وارد کافه شدیم ولی از خلوتی و تاریکیش متعجب شدم.
خلوت که نه در اصل هیچ کس توی کافه نبود.
متعجب به طرف فلور برگشتم که فلور رو هم نمتوجه شدم.
مضطرب اسمشو صدا زدم.
وقتی آوایی نمتوجه شدم کمی راهی شدم جلوتر که یهو چراغ روشن شد و …
_تولدت مبارک … تولدت مبارک … تولدت مبارک …
متعجب و با لبخند به دور و بر نگاه کردم.
کافه خلوت نبود بلکه همه قایم شده بودن.
آترین و امیر کنار هم و فلور کمی اونور تر توقف کرده بود.
چندتا از دوستای مدرسه و دانشگاه که باهاشون صمیمی شده بودم.
چند تا از دوستای آترین از جمله مری و مایکل.
باورم نمیشد تولدم رو یادم راهی شده بود.
سریع به خودم خیره شدم.
خرسند از اینکه تیپ درست حسابی زدم به طرف آترین و امیر رفتم.
با ذوق اول آترین رو بغل کردم و بعد دست امیر رو گحرکت کردم.
حالم عجیب بود.
هیچ وقت فکر نمیکردم یه روزگار تولدم رو یادم بره و اینطوری سورپرایز شم.
اونم تولد ۱۸ سالگیم …
سر میز قرار گرفتم و امیر و آترین و فلور کنارم بودن.
بقیه هم روی میز های دیگه.
بلاخره از شوک درومدم.
با حرص مشتی زدم توی بازو امیر و اظهار کردم :
چرا اینطوری کردی؟
منو بگو فکر کردم دعوتم کردی و قراره باهم صحبت کنیم فکرشم نمیکردم امروزگار همچین برنامه ای برای من چیده باشی .
آترین پرید وسط و با اخم محو و لحن جدی اظهار کرد :
چه حرفی؟
اصلا تو چرا به من ناظهار کردی با امیر قرار داری؟
اوه اوه! گندش درومد …
موندم چی بگم که امیر گفت :
غیرتی نشو، من ازش خواهش کردم بهت نگه.
تابان اصلا نمیتونه چیزی رو از تو پناه کنه به خاطر اصرار های من بهت ناضافه کرد.
آترین : اه اینطوریه؟
بعد نیم نگاهی به من کرد و ادامه داد :
تولدت مبارک وروجک …
خیلی بسیار مسرور بودم.
اصلا تو خیالم نمی گنجید یه روزگار یه نفر اینطوری سوپرایزم کنه.
یکم حرف زدیم گفتیم ریز خندیدیم که گارسون با کیک بزرگی اومد طرفمون
تبسم واضح و از ته قلبی زدم.
کیک رو گذاشت جلوم.
کیک کاکائو بود. دوتا دل به هم چسبیده، روش چند تا قلب کوچیک قرمز،
با خامه سفید و زرد پایین کیک تزئین شده بود.
دقیقا وسط دوتا دل نوشته شده بود :
تابان عزیزم مرسی که به این جهان اومدی، تولدت مبارک.
نمیدونستم باید به آترین نگاه کنم یا امیر.
نمیدونستم کار کدومشونه اما عجیب ته دلم میمیل داشت این جمله رو آترین اظهار کرده باشه.
شمعارو گذاشتن، دیدهامو بستم که صوتی گیتار کشیده شد.
بهسرعت دیدهامو باز کردم.
یه مرد دقیقا رو به روی من داشت گیتار میزد،
بعد از یک دقیقه گیتار زدن ریتم تولدت مبارک پیدا کرد.
نگاهامو بستم و با گوش دادن صوتی خوندن تولدت مبارک بقیه آرزو کردم.
دیدهامو باز کردم و با صدای بقیه شمع هارو فوت کردم.
بعد از خوردن کیک و خوردنی کادوهاشون رو بهم دادن.
هر کس یه هدیه آورده بود.
هدیه تزئینی، لباس، بقلبیجات …
کادوی امیر یه زنجیر طلا بود که اسم خودم پلاکش بود.
خیلی ذوق کردم و بغلش کردم.
نگاه خشن آترین رو هم نامتوجه شده گراهی شدم . . .
برای برگشتن به خونه با آترین بودم.
توی جاده هر دومون ساکت بودیم و انگار دلمون نمی تمایل داشت این خاموشی شکسته بشه.
تنها کسی که بهم کادو فیزیکی نداد آترین بود.
فلور بهم اضافه کرد تمام هزینه هارو امیر و آترین باهم دادن.
هر دو سر اینکه سوپرایزم کنن برنامه ریخته بودن،
آخر سر هم فلور ایده داده و قرار شده این دوتا هزینه هارو نصف نصف بدن.
انگار آترین متوجه شده بود یه چیزایی بین من و امیر هست ولی به روم نیاورد اصلا.
رسیدیم جلو خونه هر دو پیاده شدیم و رفتیم تو.
وارد خونه که شدیم، تا پامو روی اامان پله گذاشتم آترین آوام زد.
_بزار برم لباسام عوض کنم صورتمو بشورم میام پیشت صحبت کنیم.
آترین : لازم نیست بیا اینجا کارت دارم.
بی هیچ حرفی حرکت کردم طرفش.
روی مبل سه نفره جای گرفت.
کنارش قرار گرفتم و بهش چشم دوختم که گفت :
صحبت کردنمون و توضیح دادنت راجب یه سری مسائل رو به بعد واگذار میکنم.
الان چشماتو ببند.
متعجب نگاهش کردم که اظهار کرد :
ببند چشماتو دیگه!
بی هیچ حرفی دیدهامو بستم، پلکام تند تند تکون میخورد بدون اینکه اراده ای روش داشته باشم.
با قرار گرفتن دستم توی کف دستش دلم شروع کرد به شتابزده سریع تپیدن.
یه جور عجیب غریبی قلبم میزد.
حس کردم آترین آوای قلبم رو به راحتی میشنوه.
چیزی دور کف دستم بسته شد و بلافاصله انگشتری حرکت کرد توی دستم.
از استرس، ذوق و هزار جای حس های ناشناخته قلبم توی حلقم میزد.
تو این گیر و دار لبای آترین رو روی پیشونیم حس کردم.
یه لحظه حس کردم دلم نمیزنه.
بوسه ای روی پیشونیم گذاشت و گفت :
چشماتو باز کن.
به سختی با خجالت دیدهامو باز کردم و بی توجه به کف دستبند و انگشتری که توی دستم جا خوش کردن،
به چشمای دلپذیر آترین زل زدم . . .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن