با اتمام شیفتم، لباس خودم و پوشیدم و از بیمارستان خارج شدم.
همانطور که به طرف، پمپ بنزین حرکت میکردم ، به مولین زنگ زدم.
بعد از چند بوق، بالاخره جواب داد.
+جانم؟!
_سلام مامان…
میگم من نیم ساعت دیگه میام خونه، حاضر باشین بریم بیرون…
+علیک سلام.
بچه که نیستیم مادر، بیا تو خونه دور همیم دیگه!
_نه دیگه، حاضر شین بهسرعت تا اومدم بریم.
خداحافظی کردم و تماس و قطع کردم.
خیلی قلبم میتمایل داشت ایلهان هم باشه…
کمی دو دل بودم که بهش زنگ بزنم یا نه!
ولی در یک حرکت انی، شماره اش و گرفتم.
بعد از چند بوق، درست وقتی میمیل داشتم قطع کنم، تماس وصل شد.
اما بر خلاف ایلهان فرشته بود.
_چیکار داری ؟!
ایلهان حمومه…
کسل شده و با حسی شامگاهیه خورد شدگی، حتی جوابش و هم ندادم و تلفن و قطع کردم.
با رسیدن به پمپ بنزین ، ماشین و کنار دستگاه پارک کردم و پیاده شدم.
مثل همواره از یکی از کارکنان پمپ بنزین میل داشتم باک ماشینم و پر کنه.
کارم که تمام شد.
سوار شدم و به طرف منزل راهی شدم.
همانطور هم شد.
نیم ساعت بعدی که اظهار کردم، رسیدم.
ماشین و داخل نبردم و خودم پیاده شدم.
قفل کردم و به طرف خانه رفتم.
در و باز کردم و داخل شدم.
_سلام اهل خونه ، حاضرین؟!
سر و کله مامان و بابا پیدا شد.
حاضر و آماده بودن.
خواستم بپرسم ماهان کجاست ، که دیدم اقا پیداش شد.
یه تیپ دختر کش هم زده بود!
بالاخره همه، با ماشین ماهان حرکت کردیم.
بدون توجه به مخالفت های مولین، به طرف یک مرکز خرید رفتیم.
اونجام به غرغر های مولین و مخالفت های بابا گوش نکردم و چند دست لباس واسه هر دوشون گراهی شدم.
بالاخره از مرکز خرید بیرون اومدیم و باز به تمایل داشته ماهان به شهربازی راهی شدیم.
مامان و بابا تنها یک وسیله سوار شدند.
اما من و ماهان، سوار کلی از وسیله ها شدیم.
خسته و کوفته، به طرف جایی که مولین و بابا جای گرفته بودن راهی شدیم و کنارشون جای گرفتیم.
از چهره مولین و بابا معلوم بود، کلی خسته شدن.
خودمم دست کمی نداشتم، بهشدت خوابم میومد.
به ساعت مچیم چشم دوختم.
ابروهام بالا پرید.
ساعت نه شامگاه بود!
_واییی ساعت نه شامگاهه، اصلا فکرش و نمیکردم.
پاشین بریم کم کم…
همه موافقت کردن و به طرف ماشین حرکت کردیم و سوار شدیم.
این دفعه،من پشت رل قرار گرفتم.
جو ماشین ساکت بود و مجدداً یاد حرف فرشته افتادم.
ایلهان حمام بوده.
شاید مثل اون روز، رابطه عاشقانه داشتند!
با یاد اوری اون روزگار، شیشه ماشین و پایین دادم و سعی کردم همه چیز و فراموش کنم و فعلا به هیچی فکر نکنم!
بدون هیچ حرفی، به طرف رستورانی که همون نزدیکی بود، رفتم.
هر چقدر مامان بهانه اورد، قبول نکردم و بیان کردم:
_یه امشامگاه و مهمون من هستید ها….
هممون وارد شدیم و گرد یک میز چهار نفره نشستیم.
گارسون با منو جلو اومد و به هر کس یک منو داد.
نگاهی به منو انداختم و بیان کردم:
_من کوبیده میخوام!
ماهانم کوبیده سفارش داد و مامان و بابا هم جوجه…
کمی بعد سفارشامون و اوردن.
همه مشغول خوردن شدیم که مولین به حرف اومد.
_ماهان مادر، آستین بالا بزنیم واسه دامادیت؟!
با شوق به ماهان خیره شدم که اضافه کرد:
_نه مادر من.
نمخاد آستین بالا بزنی، به موقعه اش، من خودم بالا میزنم تو خیالت راحت!
همه ریز خندیدیم، ولی خنده من جنسش فرق داشت.
پشت تبسمم کلی درد بود.
_تو کی میخوای منو مولین بزرگ کنی؟!
متعجب به مامان خیره شدم.
چقدر قلبش خوش بود!
با آوای دلگیری گفتم:
_معلوم نیست مولین جان…
بعد از خوردن شام، برگشتیم.
همه خوابیدن، ولی من خوابم نمیومد.
دراز کشیده بودم و به سقف خیره شده بودم.
قلبم ، حتی در همین وقت کوتاه واسه ایلهان تنگ شده بود.
گالری گوشیم و باز کردم.
آلبوم مخفیم و باز کردم.
عکس های ایلهان و اونجا ، ذخیره کرده بودم.
به یکی از عکساش خیره شدم.
از پیج اینستاش، اسکرین شات گراهی شده بودم.
با فرشته حرکت کرده بودن شمال و اونجا ، یه عکس تکی قشنگ کنار ساحل گرفته بود.
نفهمیدم چرا، ولی قطره اشکی روی گونه ام چکید.
من هنوزم عاشق ایلهانم!
درست مثل همان اول که فرشته ای در کار نبود.
من بودم و ایلهان…
با وجود فرشته ، با وجود اینکه ایلهان به قدر دلبسته شدن فرشته از من متنفره ، من بازم دوسش دارم.
لعنتی به این عشق بیجام فرستادم و به شانه خوابیدم.
سعی کردم بدون فکر بخوابم.
چشام و بستم.
بازم ایلهان از جلو چشام دور نمیشد.
اما پیام فرشته هم ذهنم و درگیر کرده بود.
اون کی بود که بهش پیام داده بود؟!
سعی میکردم، بدون اندیشیدن بخوابم، که با صوتی پیامک گوشیم، چشمام و باز کردم.
برداشتم و روشنش کردم، با مشاهده کردن اسم ایلهان، هل شده و سری بازش کردم.
_سلام ماهرو…
فردا عصر ببینیم همو؟!
همون کافه نزدیک خونه ، ساعت ۵ بیا…
میبینمت.
متعجب به متن پیام خیره شدم.
ایلهان با من چیکار داشت؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن