«پارت جدید تقدیم نگاهتون 😌🫂»
روزگار بعد در تمام طول مدت کاری به فریا و مهمانی شامگاه فکر میکرد.
نمیخبر داشت این با عجله دست بهکار شدنش درست است یا نه!
فقط میمیل داشت به همه نشان دهد که آنائلش برای اوست.
به اندازهی کافی دیر شده بود و حالا که بهقدری قدرت داشت که خودش برای سرنوشتشان تصمیم بگیرد نمیخواست لحظهای از نزدیک شدن به فریا عقب بماند.
کارهایش را زودتر از همواره به پایان رساند و از دفترش بیرون زد.
قبل از این که سوار آسانسور شود صدای محرابی مدیر عامل شرکت که مردی میانسال و خوش رو بود موجب مکثش شد.
_آقای شهیاد؟
از حرکت ایستاد و منتظر نگاهش کرد.
_سلام جناب محرابی…
محرابی با چشمان تیزی نگاهش کرد.
_امشامگاه توی مراسم شرکت تشریف دارید دیگه؟ میخوام به یه سری از شرکا و دوستان معرفیتون کنم.
دومین باری بود که محرابی برای اطمینان از حضور نامی جلوی راهش را میگرفت.
قصدش معرفی پسر عارف شهیاد به عنوان مدیر شرکتش بود و میاطلاع داشت با استفاده از او حسابی شهرت و اعتبار بهکف دست میآورد.
_بله جناب محرابی قبلا هم اظهار کردم حتما حضور دارم.
محرابی با رضایت ریز خندید.
_مثل همیشگی همجاده هم که ندارید. نه؟
اگه مایل باشید دختر…
نامی میان حرفش پرید.
_همجاده دارم جناب محرابی با نامزدم توی مراسم شرکت میکنم!
محرابی با نگاهانی حیرت زده و دهانی باز مانده نگاهش کرد.
آنقدر متعجب بود که یادش حرکت کرد تیرش برای هممسیری دخترش با نامی شهیاد در شامگاه مهمانی به سنگ خورده!
_نامزد؟ شما کی نامزد کردی آقای شهیاد؟ حالا دیگه ما غریبه شدیم؟
نامی بیحوصله سر تکان داد.
_هنوز رسمی نشده هروقت مراسم گرفتیم حتما دعوتتون میکنم… اگه کار دیگهای نیست بنده باید برم نامزدم منتظرمه!
محرابی نفس سنگینی کشید و به این اندیشید جواب تک دخترش که کلی برای این شامگاه و نزدیکی به نامی شهیاد نقشه کشیده بود را چه بدهد.
_مزاحم نمیشم بفرمایید لطفا. پس شب منتظرتون هستیم!
نامی سری برایش تکان داد و با قدمهای قد بلند از مرد دور شد.
سوار ماشین شد و به سوی منزلاش به راه افتاد.
باید دوشی میگرفت هرچه زودتر به دنبال فریا میراهی شد.
به محض رسیدن به پارکینگ ماشین را پارک کرد و وارد خانه شد.
جیمی با گوش دادن صوتی در پارسی کرد و به سرعت خودش را به نامی رساند.
نامی او را در آغوش کشید و سرش را نوازش کرد.
_چه طوری پسر خوب؟ ببینم چیزی خوردی؟
صدای احسان از میان هال کشیده شد.
_آره بابا کم مونده بود منم بخوره. شغال!
نگاهی به احسان که درحال بازی با پیاس بود انداخت و اخمی کرد.
_تو مگه ناظهار کردی از صبح تا شب سرکاری لازم نیست ریختت رو تحمل کنم؟
احسان بازی را متوقف کرد و به سمت نامی برگشت.
_فقط قدرت پاچه پاره کردنت به جیمی راهی شده؟ چرا انقدر گربه صفتی مرتیکه؟
•┅┈┈┈┈┅·‹‹🩵❄️››·┅┈┈┈┈
نامی کمی نگاهش کرد و بعد از چند لحظه گفت: غذا چی درست کردی؟
احسان که سخنرانیاش مورد توجه قرار نگراهی شده بود دوباره سر بازیاش برگشت.
_حناق!
نامی ریز خندید و به سمت آشپزخونه به راه افتاد.
با متوجه شدن ته چین روی گاز تبسمش عمیقتر شد.
_تهچین درست کردی احسان؟
تورو با این کف دست پخت فقط باید ترشی انداخت.
احسان خمیازهای کشید و بیان کرد: بدو غذات رو بخور یه دوش بگیر برو دنبال این دختره دیر میشه قهر میکنه کنسلت میکنهها.
بشقاب را از غذا پر کرد و شروع به خوردن.
بیتوجه به اراجیف احسان وارد حمام شد و دوش تندی گراهی شد.
وقت کوتاه کردن ریشهایش را نداشت.
بیخیالشان شد و کت و شلوار خوش دوخت و خاکستری رنگی که احسان برایش آورده بود را به تن کرد.
توجهی به کروات نکرد و با باز گذشتن دکمهی اول پیراهن سفیدش از اتاق بیرون زد.
همانطور که سعی میکرد جیمی را از میان دست و پایش بردارد اضافه کرد: من دارم میرم. کاری داشتی زنگ بزن.
احسان نگاهی به سرتاپایش انداخت.
_کرواتت کو پس؟
نامی دستش را روی هوا تکان داد.
_میدونی که خوشم نمیاد. خفهم میکنه!
پوفی کشید و ادامه داد: برو اون طرف جیمی دیرم شده پسر!
با برداشتن سوئیچ ماشینش از در خارج شد و تند به سمت پارکینگ به راه افتاد.
تصویر قشنگی فریا در روزگار گذشته جلوی نگاهش شکل گرفت و دلش متوجه شدنش را در آن لباس دلربا طلب کرد!
به انعکاس تصویر خودش و فریا در آینه فکر کرد و قول داد این قاب را برای خودش همیشگی کند!
لحظهای که زیپ لباسش را میبست…
لحظهای که انگشتانش را با ملایمت میان موهای تابدار و قشنگیش فرو برده بود!
در آن لحظات کف دست به دامان تمام کائنات شده بود تا خم نشود و نبوسدش!
حالا میفهمید چرا مادرش و زندایی زهره انقدر به دور شدن آنها از هم اصرار داششتابزده.
نزدیک نشدن به فریا، لمس نکردن و نبوسیدنش صبر ایوب را طلب میکرد!
با یادآوری چیزی نفس سنگینی کشید و پایش را روی گاز فشرد.
فریا برایش هوش و حواسی باقی نگذاشته بود.
جلوی جواهر فروشی که از قبل سفارش گردنبند را داده بود ایستاد و از ماشین پیاده شد.
دیروز دخترک هوای قهر به سرش زده بود و برای انتخاب گردنبند با او نیامده بود برای همین مجبور شد خودش کف دست به کار شود.
وارد طلا فروشی شد و سری برای مرد تکان داد.
_سلام جناب برای تحویل سفارش اومدم.
مرد نگاهی به صورت آشنایش انداخت.
_جنابِ؟
نامی مستقیم نگاهش کرد.
_شهیاد هستم… سفارش گردنبند داشتم با طرح فرشته!
•┅┈┈┈┈┅·‹‹🩵❄️››·┅┈┈┈┈┅•
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن