لبخند زدم و شالمو کشیدم بالا و گفتم:
-چشممم…
یه نگاهک زد وبعدهم قدم زنان سمت ماشینش حرکت کرد.نمی راهی شد باز من همونجا وایمستادم که هی بیشر باهاش حرف بزنم.
تبسم زنان، خرسند و قبراق وارد سالن آرایشگاه شدم.
بطری آب معدنیش هنوز توی کف دستم بود و حتی قلبم نمیومد از اون اب بخورم!
آرایش رستا تموم شده بود و رو به روی آینه توقف کرده بود و خودش رو تماشا میکرد.
تبسم عریضی ردم و به سمتش راهی شدم .
تورش ، لخت و ساده ولی شیک و زیبا بود و اون توی همون توری که خوش سلیقگیش رو می رسوند آنچنان زییا و قشنگ شده بود که حتی من هم عاشقش شدم چه برسه به….
* رستا *
بیشتر از پنج دقیقه میشد که مقابل اون آینه قدی عریض و کشیده توقف کرده بودم و خودم رو با حساسیت تماشا میکردم و این نگاه ها تا وقتی ادامه میدا کرد که نگاهم افتاد به نیکو…
بالاخره اومد.
دو طرف تور لختم رو گراهی شدم و چرخیدم سمتش و جویا شدم:
-زیبا شدم ؟
محو سر تا پام اومد جلوتر.ببین یه آب خریدن رو چقدر لفت داده بود.
از نوک پا تا کله ی سرم رو با لذت و کیف تماشا کرد و اضافه کرد:
-ماه شدی…مااااه! یه چرخ بزن ببینم!
میدونستم نیکو اهل دروغ اظهار کردم و بیخودی تعریف و تمجید کردن نیست.
لبخندی زدم و جلو نگاههاش چرخیدم و گفتم:
-خب !؟ مدل موهام خوبه؟ تاج گلم ؟! خوبه همچی؟
-خب به جمالت حرف نداری.عالی شدی عالی….
خوشحال شدم از نظرش.خودمم حس میکردم آرایشم همون چیزی که مدنظرم بوده از آب در اومد.
سرش رو آورد جلو و باخنده تو گوشم بیان کرد:
-چه شق القمری بکنه امشامگاه فرزام بیچاره…
بااین صورت ماه و این اندام سکسی داداش بیچارم امشب ار کمر درد میمیره!
اول ریز خندیدم ولی بعد با به میون اومدن اسم فرزام یادم افتاد که هرچقدر شماره اش رو میگیرم جواب نمیده برای همین اضافه کردم:
-راستی…صدبار تاحالا زنگ زدم رو گوشی فرزام ولی جواب نیمده! دلواپسش شدم….
خیال جمع جواب داد:
-دلواپس نباش…حتما توراهه….تماستو ببین خودش جواب میده!
غمگیناضافه کردم:
-امیداورم آخه تاحالا صدبار شمارش رو گراهی شدم.دارمکمکم مضطربش میشم…
غمگیناظهار کردم:
-امیداورم آخه تاحالا صدبار شمارش رو گرفتم.دارمکمکم مضطربش میشم…
یه دیدهک زد و بعد هم گوشواره ام رو که ظاهرا کج شده بود مرتب کرد و بعدهم گفت:
-نگران نباش اصلا الان خودم شماره اش رو میگیرم!
خیلی سرحال بنظر می رسید.اصلا هم مثل من قلب آشوب و دلواپس نبود.
خرسند بود.بهشدت بیشتر از چنددقیقه پیش.
ولی من نمیتونستم به سرحالی اون باشم زیرا
بیش از بیست بار شماره ی فرزام رو گراهی شده بودم ولی اون جواب نمیداد واسه همین بیان کردم:
-اما من نگرانشم…
-طبیعیه…همه ی عروسها همچین مواقعی اینقدر استرس دارن…
کاملا مطمئن گفتم:
-قطعا نه بیشتر از من. بیست بار بیشتر شماره اش رو گرفتم.یک ساعت بیخودی اینجا معطلم…دارن درموردم پچ پچ میکنن!
نگرانیم رو که مشاهده کرد و حرفهام رو شنید واسه اینکه آرومم کنه از توی کیفش تلفن هممسیرش رو بیردن آورد و همزمان اضافه کرد:
-خب خب صبر کن…الان واسه اینکه خیالت راحت بشه منم بهش زنگ میزنم…لابد بنزنین تموم کرده یا کارش تو آرایشگاه طول کشیده یا چیزی شامگاهیه به اون…
هممدت که حرف میزد شروع کرد گراهی شدن شماره ی فرزام.
و جالبه…بوق اول رو نخورده جوابش رو داد.نیکو زد رو اسپیکر تا منم صداش رو بشنوم و بعد گفت:
“سلام فرزام کجایی ؟”
بهشدت خونسرد انگار که نه انگار من اینجا منتظرش هستم جواب داد:
“دارم سیگار میکشمم”
هردو با تاسف بهم خیره شدیم.البته اون بهشدت سعی داشت خودش رو خونسرد نشون بده که البته بسیار هم موفق نبود.آرام و نه به سرحالی چنددقیقه پیش بیان کرد:
“داری سیگار میکشی؟ رستا یه ساعت اینجا منتظرته.چرا نمیای ؟”
بازهم با بیتفاوتی و خونسردی جواب داد:
“سیگارمو که کشیدم میام”
این خونسردی فرزام اون هم درحالی که من اینجا منتظرش بودم اعصابم رو بهم ریخت برای همین گوشی نیکو رو از دستش کش حرکت کردم تا خودم باهاش حرف بزنم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن