کف دستهامو از دو طرف دوباره قاب صورتش کردم و اون بوسه رو شمشاهده کردترش کردم.
هممسیری نمیکرد و فقط یکجا بی حرکت از حرکت ایستاده بود.
حسش برام ملموس بود. اون درگیر دو جادهی
بود..دوراهی پذیرفتن یا نپذیرفتن من!
کف دستهامو آوردم پایین و زیر پیرهنش فرو بردم و یکم
بالا گرفتمش تا از تنش درش بیارم.
زیرا متوجه شد میخوام اینکارو بکنم،
مچ دوتا دستم رو گرفت و با عقب بردن سرش اضافه کرد:
-چیکار میکنی نیکو !؟
لبخند زدم و بدون هیچ خجالت و کم رویی ودرحالی که
حالا احساس خوشامگاهخترین و خوش شانسترین دختر جهانرو داشتم گفتم:
-میخوامت ..میخوام لمست کنم…ببوسمت…میخوام به تلافی تمام روزگارایی که نداشتمت…تمام روزگارایی که
وحشت داشتم از اینکه با دختر دیگه ای آشنا بشی…تمام روزگارایی که وحشت داشتم عاشق یکی غیر من بشی رو دربیارم….
چیری ناظهار کرد.فقط یه نفس عمیق از سر کلافگی و سردرگمی کشید و لبهاشو رو هم فشار داد و اظهار کرد:
-میدونی داری چیکار میکنی!؟
قاطع و محکم بیان کردم:
-نه مستم…نع دیوونه…نه هوشیاریم کم و نه حتی
احمقم…تنها کاریه که مطمئتم باید انجامش بدم
پیرهنشو رو دادم بالا و اون درنهایت بی حرکت از حرکت ایستاد
تا ازتنش درش بیارم.
انداختمش پایین و بعد کف دستهامو روی سینه ی ستبر لختش کشیدم و اظهار کردم:
-با من هرکاری قلبت میخواد بکن رهام….میخوام فقط مال تو باشم….
مردد بود و من نمیدونم این تردید واسه انجام کاری بود
که شروع کننده اش خودم بودم یا واسه احساسش…
که ای کاش شکش واسه دومی نباشه.
شالمو از سر درآوردم و پرت کردم پایین…
دکمه های بلوز تنم رو یکی یکی وا کردم و اونو مقابل
چشمهاش از تنم درآوردم و انداختم پایین پاهام.
اون هنوز با قیافه ای مردد مشغول تماشام بود.
سرانگشتامو رو بدنش بالا و پایین کردم و بیان کردم:
-تردید رو بزار کنار رهام…من میخوام مال تو باشم.فقط
مال تو…میخوام تموم بشن روزای تنهاییم.روزگارایی که از
تو فقط یادت رو داشتم…که از تو فقط عکسهایی که از گوشی رستا کِش راهی شدمو داشتم…
با پر کردن فاصله ی بینمون بار دیگر به سمتش رفتم و
بازهم شروع کننده ی اون بوسه خودم شدم.
ابنبار همراهیم کرد.مسرور شدم و کف دستهاشو گحرکت کردم و
بردم پشت کمرم تا قفل سوتینم رو باز بکنه….
کف دستهاشو گراهی شدم و بردم پشت کمرم تا قفل سوتینم رو باز بکنه…
به فاصله ی هر چند ثانیه از کارش پشیمون میشد ولی
من با بوسه هام فرصت تفکر بهش نمیدادم.
نفس زنان کنار گوشش بیان کردم:
-بازش کن رهام…منو به آرزوم برسون…
-نیکو تو داری…
نذاشتم ادامه بده:
-تورو خدا نصیحتم نکن و فقط قلب به دلم بده
بالاخره قفلشو رو باز کردو با گرفتن بندهاش اونو از تنم
درآورد و انداخت پایین پاهام.
تبسم زدم.واسه من این اتفاقها رویا بود.رویاهایی که
سالها توی سر و قلب می پروروندم.کف دستهاش پایین اومدن و بازم مردد بهم خیره موند.
رو پنجه هام کشیده شدم و زیر گلوش رو بوسیدم.جایی که ته ریشش ادامه داشت.
دستهاشو بازهم گراهی شدم و گفتم:
-همیشگی ترس داشتم…ترس اینکه نکنه عاشق یه دختر
شیرازی بشی…از همشون بدم میومد.میبینی دلدادگیت چقدر حسودم کرده بود!؟
نفی لرزونی کشید و گفت:
-نیکو هنوزم فرصت داری بیخیال بشی و از این خونه بزنی بیرون…
– بهش چسبیدم.کمربندش رو باز کردم ودر همون حال جواب دادم:
-هیشکی رو به اندازه ی تو دوست ندارم…هیشکی رو جز تو نمیخوام…به هیچکس جز تو احتیاجی ندارم…
و شلوارش رو کشیدم پایین و همون پایین هم موندم تا پاشو بالا بگیره که کامل درش بیارم.
کف دستشو روی سرم گذاشت و اضافه کرد:
-خانواده ات مخالفت میکنن….
سرمو بالاراهی شدم و اظهار کردم:
-زمین و مدتو واسه بکف دست آوردنت بهم می ریزم رهام.تو فقط منو بخوااااه…فقط بخواااه.بقیه اش
با من…
یه نفس عمیق کشید و بعد پاهاش رو به ترتیب بالا و
پایین کرد تا بتونم شلوارشو دربیارم.وقتی اینکارو کردم تبسم زدم و یک قدم عقب حرکت کردم.
دستمو سمت شلوار خودم بردم و با باز کردن دکمه اش اونو از پا درآوردم و فقط با شُرت روبه روش ایستادم.
هردو بهم خیره شده بودیم.
نگاهش رو اندامم به گردش در اومد.
میدونستم اون پسری نیست که مدام با این و اون باشه.
پلک زدم و گفتم:
-رهام…تمام کارامو بزار پای حسی که سالهاست بهت دارم…منو…منو امشامگاه مال خودت بکن!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن