سرش را به پنجره تکیه داد و نگاهانش را بست.
باورش نمی شد چه از سر گذرانده بود.
اصلاً این روزگارها همه چیز عجیب بود.
ماشین پشت چراغ قرمز ایستاد.
پلک هایش را از هم فاصله داد.
ساواش کنارش جای گرفته و بی حال سرش را به پشتی صندلی تکیه داده بود.
دکتر اظهار کرده بود حداقل دو روزگار دیگر بستری بماند و او با دیدن حال دخترک رضایت نداده بود
از آخر هم برای مرخص شدن تعهد کتبی امضا کرده و مسئولیت پذیراهی شد
لادن لبش را گزید.
احساس میکرد حالش از ساواش بدتر است.
دست های یخ زده اش می لرزید.
میل داشت دوباره پلکش را ببندد که دیدهش به تابلوی محضر افتاد.
واژه ازدواج و طلاق دیده را میزد.
چراغ سبز شد و ماشین به مسیر افتاد اما آوای درون ذهنش ساکت نشد.
آوای هق هق هایش در سرویس بهداشتی محضر.
صوتی التماسش از پشت خط موبایل به لاله و لیلا که حداقل آنها کنارش باشند و پیامک بی رحمانه لیدا:
_واست متاسفم لادن…
فکر نمیکردم انقدر احمق باشی.
مثلاً این کارو می کنی که انتقام بگیری؟!
خودت بیشتر از اون مرد اذیت میشی!
مامان و بابا هیچ وقت نمیبخشنت
پلک هایش را روی هم فشرد ولی صوتها قطع نشد.
این بار آوای عاقد بود:
_ پدر عروس خانوم کجا هسسریع؟
لادن از شدت فشار عصبی دیده هایش را بسته بود
عمه ساواش جواب داده بود :
_ پدرشون نیسشتابزده
عاقد اخم کرد :
_ بدون اجازه پدر که نمیشه
_ از دادگاه اجازه گحرکت کردیم
عاقد با تاسف سر تکان داده بود:
_ دعای خیر پدر و مادر که پشت آدم نباشه فایده ای نداره
مادر ساواش خندیده بود
خنده ای بی جان فقط محض دلخوشی تازه عروسش
_ کار خیره حاج آقا… پدر و مادرشم رضایت میدن چند وقت دیگه
نگاه سنگین ساواش ولی تمام مدت خیره دیدهان سرخ دخترک بود.
بدن لرزان و چهره رنگ پریدهاش دل هر بیننده ای را خون میکرد
غریبه ها خیال میکردند دختر را به اجبار پای سفره عقد نشاندند
ماشین روبروی منزل توقف کرد.
_ همینجاست آقا؟
ساواش به سختی چشمانش را باز کرد:
_ بله ممنون
نگاهی به لادن انداخت.
دیدهان دخترک بسته بود
مژه هایش هنوز خشک نشده بود
انگار هنوز بغضش پایان نیافته بود
آرام صوتیش زد:
_ لادن؟
جوابی نگراهی شد.
این بار بدون اینکه نیت بدی داشته باشد دست یخ زده دخترک را میان دستانش گراهی شد:
_ لادن جان؟
لادن وحشت زده از جا پرید.
صوتی قد بلندش می لرزید.
_ به من کف دست نزن!
راننده با تعجب به سمتشان برگشت و ساواش اخم کرد:
_ رسیدیم
مرد پیاده شد.
صنقلبی چرخدار را از صندوق بیرون آورد و کنار در گذاشت
به دخترک برای جای گرفتن کمک کرد.
ساواش پیاده نشد.
_ به نگهبان سپردم کمکت میکنه بری بالا
لادن اخم کرد.
_ تو چرا پیاده نمیشی؟
ساواش نگاهش کرد.
دخترک دور از خانواده اش زیادی بی پناه بود.
قلبسوزی را کنار گذاشت
نبود ساواش با این وضعیت به نفع خودش بود
_ میرم چند روزگار خونه مولین
محبوبه رو میفرستم پیشت که تنها نباشی.
لادن اخم کرد.
محبوبه خدمتکار خانه مادرش بود.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن